เล่ม1 : บทที่ 41 – ศีรษะ

กำเนิดดาบปีศาจ(BDS) เล่ม1 : บทที่ 41 – ศีรษะ

โนอาห์ยืนอยู่บนรถม้าของควินท์ฟังเขาอธิบายขณะมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์บัลวัน

“นายน้อย นี่คือสารสกัดจากงู มันเป็นยาอายุวัฒนะที่มีประสิทธิภาพที่สามารถถอนพิษใดก็ได้! ทำมาจากตับของสัตว์เวทมนตร์เวทมนตร์ประเภทงูและ...”

“นายน้อย นี่คือยา หมีคลั่ง จะช่วยเพิ่งความแข็งแกร่งและการต้านทานพลังให้ท่านชั่วขณะ ท่านไม่จำเป็นต้องใช้มันหรอก ท่านแข็งแกร่งราวกับกระทิงและสง่างาม...”

“โอ้ อันนั้นก็ไม่เหมาะกับท่านเช่นกันนายน้อย นั่นคือแก่นของหนูสีม่วง พวกมันเป็นสัตว์เวทมนตร์ที่อ่อนแอ แต่การเพิ่มประชากรของพวกมันนับว่าสูงมาก ข้าเชื่อว่าท่านคงรู้สรรพคุณของมันอยู่แล้วแน่นอน ฮี่ๆ”

ควินท์ประจบประแจงโนอาห์ทุกครั้งที่เขามีโอกาสพร้อมอธิบายคุณสมบัติของยาเม็ดและยาอายุวัฒนะต่างๆ จากกองสินค้าของโนอาห์ สินค้าทุกอย่างถูกย้ายอยู่ด้านหลังรถม้าก่อนที่พวกเขาจะกลับมาข้างหน้าอีกครั้งพร้อมกับควินท์ บุตรสาวของเขา และทหารจากตระกูลเมอร์เจอร์อีกหนึ่งคน ส่วนอีกคนหนึ่งถูกทิ้งไว้ที่เดินรอให้คนของตระกูลมารับไปและคอยดูแลทหารคนที่ถูกโนอาห์เตะสลบด้วย แต่กระนั้นควินท์ก็ยังคงพล่ามไม่หยุด จนโนอาห์เริ่มรู้สึกหงุดหงิด

‘หมอนี่เป็นบ้าอะไรเนี่ย แอบชอบฉันหรือไง แถมยังเลี่ยงที่จะพูดถึงยาที่ดูจะมีสรรพคุณที่สุดยอดด้วย’

คิ้วโนอาห์ที่ผูกติดกันเป็นปมทำให้พ่อค้าตื่นตระหนกเล็กน้อย เขาเข้าใจทันทีว่าตัวเองนั้นพูดมากเกินไปเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงพูดส่วนถัดไปของอุบาย

“นายน้อย ข้าแก่แล้วและเหนื่อยล้าจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้มาก ทำไมท่านไม่ลองให้โซฟี่ บุตรสาวของข้าอธิบายแทนดูล่ะ? ข้ามั่นใจว่าข้าถ่ายทอดทุกอย่างที่ข้ารู้ให้กับนางไปแล้ว นางเหมาะสมกับงานนี้ที่สุด!”

โนอาห์เกิดความเจ้าใจบางอย่างหลังจากที่ได้ยินคำพูดของพ่อค้า ‘นี่เขาพยายามจับคู่ให้ฉันกับลูกสาวงั้นหรือ? เขาคงคิดว่าฉันเป็นทายาทตระกูลขุนนางแน่ๆ เลย’

โซฟี่เป็นเด็กสาวอายุสิบสี่ปี มีผมสำน้ำตาลยาวและนัยน์ตาสีเขียว รูปร่างสง่างาม มีส่วนเว้าส่วนโค้งเฉกเช่นผู้หญิงในวัยผู้ใหญ่ แก้มเธอแดงเมื่อพ่อของเธอพูดเช่นนั้นและเหลือบมองชายหนุ่มเล็กน้อยขณะเอาแต่ก้มศีรษะจนแก้มแดงระเรื่อมากกว่าเดิม

โนอาห์ตกใจเล็กน้อยกับพฤติกรรมของเธอ ‘ฉันดูดีขนาดนั้นเลยหรือ? ก็อาจจะได้รูปหน้าของลิลลี่มาบ้างแต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะให้คนอื่นมีอาการแบบนี้ได้’

โนอาห์ได้รับใบหน้าอันงดงามมาจากแม่ของเขา รวมทั้งดวงตาและผมด้วย ควบคู่ไปกับร่างกายที่กระชับ แข็งแกร่ง และความเป็นไปได้ที่เขาอาจเป็นทายาทตระกูลขุนนาง ไม่ว่าหญิงสาวคนใดก็ไม่อาจปฏิเสธเขาได้

แต่ก่อนที่โซฟี่จะเข้ามานั่งแทนที่พ่อของเธอ โนอาห์ก็หยุดเธอไว้ “ควินท์ ข้าอยากจะขอพูดให้ชัดว่าข้าเป็นเพียงบุตรนอกสมรสของตระกูลบัลวันเท่านั้น...” เขาพูดต่อไปเรื่อยๆ ขณะหยิบของบางสิ่งจากกองสินค้าออกมา กลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งไปทั่วรถม้าเนื่องจากมีศีรษะเจ็ดศีรษะถูกหมกอยู่ในกองซากอวัยวะสัตว์เวทมนตร์

สีหน้าของควินท์ซีดจางไปชั่วครู่และโซฟี่ก็ตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อได้เห็นภาพนี้

“ข้าคิดว่าถึงเวลาที่เจ้าควรพูดถึงยาที่สำคัญเหล่านี้ได้แล้วนะ”

คลื่นของความเย็นเยียบห่อหุ้มรถทั้งคันไว้ ผู้พิทักษ์ที่นั่งอยู่ข้างหลังเอาแต่ก้มหน้าอยู่ตลอดเวลา พ่อค้าและบุตรสาวของเขาไม่ได้เข้าใจความแข็งแกร่งของโนอาห์เลยแม้แต่น้อยแต่ผู้ที่จิตตั้งมั่นอยู่บนหนทางแห่งการฝึกตนเช่นเขา รู้ดีว่าโนอาห์ต้องเปนผู้ที่อยู่บนเส้นทางแห่งการฝึกตนอย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้นเขาคงเดะผู้พิทักษ์จนสลับภายในลูกเตะเดียวไม่ได้แน่

เมื่อเห็นศีรษะเหล่านั้น ควินท์ก็เข้าใจทันทีว่าเด็กตรงหน้าเขาคนนี้ไม่เพียงแต่พบที่ซ่อนของพวกโจรแต่ทั้งยังฆ่าพวกเขาด้วย และเขาจัดการทั้งหมดนี้เพียงลำพัง! ควินท์รีบก้มศีรษะแนบชิดกับพื้นของรถ

“ข้าขออภัยนายน้อย ได้โปรดอภัยให้พ่อค้าชั้นต่ำเช่นข้าด้วย!”

เมื่อโนอาห์เห็นเช่นนั้นเขาก็ยักไหล่และชี้ไปที่ของ “ว่ามาสิ”

* * * * *

ตอนที่พวกเขาเข้าใกล้คฤหาสน์บัลวัน โนอาห์กำลังนอนอยู่บนพื้นรถครุ่นคิดบางสิ่ง ‘ยากำลังภายในคือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับฉัน แต่ยานั่นเป็นของตระกูลเมอร์เจอร์เพราะงั้นเลยไม่รู้ว่าพวกนั้นจะยอมให้ฉันเอาไปได้ไหม’

ชัดเจนว่ายาที่ดีที่สุดส่วนใหญ่เป็นของที่ถูกขโมยไปจากพ่อค้าดังนั้นเขาจึงพูดได้ไม่เต็มปาก ดังนั้นเขาจึงไม่เต็มใจที่จะพูดเกี่ยวกับยาเหล่านี้มากนักจนดำเนินมาถึงคำขู่จากโนอาห์

ยากำลังภายในคือยาที่ดีที่สุดเท่าที่ควินท์ได้อธิบายมาทั้งหมด มันทำมาจากแก่นของ “ลมหายใจ” ในรูปแบบของยาเม็ดและดีที่สุดในด้านการบำรุงรักษาร่างกายสำหรับผู้ฝึกตน

‘ยาตัวอื่นล้วนเป็นยาอายุวัฒนะที่แย่กว่ามาก และเชื่อว่าสรรพุคุณของยาเองก็น่าจะแย่พอๆ กัน หวังว่ามันคงจะเพียงพอให้จบวัฏจักรที่ห้านะ’

ยากำลังภายในที่เป็นชนิดน้ำมอบพลังที่น้อยกว่าชนิดเม็ด ตัวเลือกของโนอาห์ถือเป็นรางวัลสำหรับภารกิจขึ้นอยู่กับสองตัวเลือกนี้

‘วัฏจักรที่ห้าเกือบจะสมบูรณ์แล้ว คิดว่าในอีกสองเดือนจุดฝังเข็มจะหยุดทำงานการเลือกชนิดน้ำซึ่งแย่กว่ามาก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร เพราะยังไงก็ขโมยของดีๆ มาเยอะพอสมควรแล้วเหมือนกัน’

เขาใช้มือเท้าเอวโดยไม่รู้ตัวขนเผยให้เห็นแหวนเงินที่ซ่อนอยู่ ภายในแหวน มีอาวุธคุณภาพดีอยู่สิบสองชนิดและยาสีน้ำตาลขนาดใหญ่หนึ่งเม็ด

‘รอจนกว่าจะมีตันเถียนไม่ไหวแล้ว อยากทดสอบยาธรณีใจจะขาด สรรพคุณของยาคงเกินจะบรรยาย!’

รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขาขณะฝันหวานถึงความแข็งแกร่งในอนาคต แต่จู่ๆ เขาก็ถูกปลุกให้ตื่นจากเสียงตะโกนของใครบางคน

“หยุด! ที่นี่คือเขตของตระกูลบัลวัน เจ้าต้องบอกชื่อและธุระของเจ้าก่อนจะเข้าไปข้างใน!”

รถม้าหยุดลงและควินท์ยืนขึ้นเพื่อรับหน้าผู้พิทักษ์แต่ขณะนั้นเองก็มีเสียงของชายหนุ่มดังมาจากบนหลังคารถม้า

“คาล์ล ข้าเอง ให้เราเข้าไปและแจ้งท่านอาจารย์ด้วยว่าข้ากลับมาแล้ว!”

เนื่องจากโนอาห์มักออกไปทำภารกิจนอกคฤหาสน์อยู่บ่อยครั้ง เขาจึงรู้จักชื่อของทหารทั้งหมดที่เฝ้ายามอยู่บริเวณเขตแดนของคฤหาสน์

“เจ้าเองรึ! ครั้งนี้ถูกจับตัวเพราะทำเรื่องวุ่นๆ อีกแล้วหรือ?”

คาล์ลยิ้มขณะมองเด็กหนุ่มที่โบกมือให้ อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นตอนแมงมุมหุ้มเกราะอันดับสามและกลุ่มจอมเวทย์ที่ก่อกบฏ ทำให้ชื่อเสียงของโนอาห์ไม่ค่อยดีนัก ทหารเหล่านี้มักคิดว่าที่ใดที่โนอาห์ไปมักเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้นเสมอ

“ข้าเปล่าทำเสียหน่อย ครั้งนี้อาจทำให้เขตในพอใจกับการกระทำของข้าด้วยซ้ำไป”

คาล์ลส่ายหน้าเมื่อได้ฟังความไร้สาระของโนอาห์ผู้ที่มักชอบก่อปัญหาอยู่เรื่อยๆ

“งั้นก็เชิญ ข้าจะแจ้งท่านรองให้ว่าเจ้ากลับมาแล้ว ช่วงนี้เขาดูอารมณ์ไม่ค่อยดีที่เห็นเจ้ามาช้าเช่นนี้”

โนอาห์ยิ้มขณะที่สีหน้าของเขาเริ่มหมองลง ‘ขอโทษนะท่านอาจารย์ แต่ครั้งนี้ผมต้องโกหก’