เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

เล่ม1 : บทที่ 9 – ทะเลแห่งสติ

เล่ม1 : บทที่ 9 – ทะเลแห่งสติ

เล่ม1 : บทที่ 9 – ทะเลแห่งสติ


กำเนิดดาบปีศาจ(BDS) เล่ม1 : บทที่ 9 – ทะเลแห่งสติ

และแล้วความกลัวของวิลเลียมก็เป็นจริง ทำอะไรไม่ได้นอกจากเสียใจ หลังจากนั้นเขาก็ยืดตัวและเดินไปรอบๆ ห้อง ไม่นานเขาก็เริ่มพูด

“ข้ายอมรับการตัดสินใจของเจ้า และจะช่วยเหลือเจ้าฝึกกระบวนแต่ข้ามีเงื่อนไข ข้อแรก ข้าต้องการให้เจ้าฝึกฝนพลังงานจิตเป็นระยะเวลาหกเดือนและหลังจากหกเดือนหากข้าพิจารณาแล้วว่าเจ้ายังไม่พร้อม ข้าจะไม่อนุญาตให้เจ้าเริ่มการรักษา ข้อที่สอง เจ้าจะต้องฝึกฝนรูปแบบดาบสองมือกับข้าเป็นการส่วนตัว รับได้ไหม?”

โนอาห์มองเขาด้วยท่าทีที่สับสนเล็กน้อยและถามกลับ

“ข้าขอทราบถึงเหตุผลเงื่อนไขข้อที่สองได้หรือไม่?”

วิลเลียมหยุดและตอบกลับ

“การที่อดทนต่อความเจ็บปวดและยังคงสามารถจัดการกับ”ลมหายใจ“ได้นั้น เจ้าจะต้องมีจิตใจที่แข็งแกร่งกว่าผู้คนทั่วไป หากเจ้าฝึกฝนทะเลแห่งสติ เจ้าจะมีโอกาสรอดชีวิตจากการรักษา สำหรับเงื่อนไขข้อที่สอง ข้าจะต้องฝึกด้วยการทรมานและข้าเองก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าใดนัก ถือเสียว่าการได้ฝึกเจ้าเนการที่ข้าได้ระบายอารมณ์ก็แล้วกัน และมันอาจจะช่วยเพิ่มความอดทนต่อความเจ็บปวดให้กับเจ้าได้มากขึ้นระหว่างการฝึก”

โนอาห์ผงะเล็กน้อยกับคำตอบนี้ โดยเฉพาะส่วนสุดท้าย

“ท่านอาจารย์ ท่านไม่จำเป็นต้องฝืนใช้การรักษากับข้าก็ได้หากท่านไม่ต้องการ”

“ไม่มีผู้ใดในเขตในที่จะช่วยเจ้าทำเช่นนี้ได้ และในเขตนอกมีเพียงสองคนที่สามารถใช้”ลมหายใจ“ได้อย่างชำนาญพอก็คือข้าและท่านสารวัตร แต่ความแม่นยำที่นำมันมาใช้งานของข้านั้นดีกว่ามาก เช่นนั้นแล้ว ข้าจึงเป็นผู้ถูกรับเลือกที่เหมาะสมที่สุด”

โนอาห์ครุ่นคิด

‘แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะพยายามต่อต้านฉันอยู่บ้าง แต่โดยรวมแล้วก็ไม่น่าใช่คนไม่ดี ไม่ว่าจะเลือกที่จะไว้ใจเขาหรือกลับไปหลอกพวกผู้พิทักษ์อย่างเดิมฉันก็ไม่มีทางให้เลือกอยู่ดี’

“ข้ายอมรับขอรับท่านอาจารย์”

โนอาห์พูดในที่สุด

“ดีมาก”

วิลเลียมตอบ และจากนั้นเขาก็หยิบกระดาษอีกแผ่นที่พับอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา เขายื่นให้โนอาห์และเริ่มอธิบายอีกครั้ง

“เนื้อความในกระดาษนั่น ระบุถึงอักษรรูนที่เรียกว่า คีเซียร์ เป็นชนิดที่ได้รับมาจากสัตว์เวทมนตร์ กล่าวได้ว่าสัตว์เหล่านี้มีพลังงานจิตที่ทรงอำนาจ พวกมันสามารถใช้เพียงเสี้ยวความคิดบีบมนุษย์อย่างเราให้กลายเป็นก้อนเนื้อสดได้ในพริบตา สัตว์เหล่านี้มีความคล้ายคลึงกับลิงทโมนและแต่ละประเภทจะมีจำนวนอักษรูนที่ต่างกันออกไปฝังอยู่ข้างหลัง ยิ่งมีจำนวนรูนมากเท่าใด พลังงานจิตก็ยิ่งทรงอำนาจมากเท่านั้น เมื่อมนุษย์ค้นพบว่าพวกเขาเองก็สามารถใช้สิ่งนี้เพิ่งพลังให้กับพลังงานจิตได้ การทำลายล้างครั้งใหญ่จึงอุบัติขึ้น รูนชนิดคีเซอร์จึงเป็นชนิดเดียวที่ยังเหลืออยู่ กระบวนที่จะฝึกฝนพลังงานจิตคือผลจากการทำลายล้างที่กินเวลาร่วมหลายปีบนรูนเหล่านี้ ปัจจุบันมีอยู่ด้วยกันสามชุดแต่ละชุดประกอบด้วยอักษรรูนสามชนิด รวมเป็นเก้าชนิด”

วิลเลียมหยุดครู่หนึ่งจากนั้นก็ชี้ไปยังกระดาษที่ถูกพับอยู่บนมือโนอาห์

“แผ่นนั้นที่ข้าให้เจ้าคือรูนชุดแรก เมื่อเจ้าอ่านมัน เจ้าจะสัมผัสถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสที่กลางสมอง ซึ่งเกิดจากการตอบโต้ครั้งแรกของทะเลแห่งสติ ที่จริงแล้วมีกระบวนที่ไม่เจ็บปวดในการตอบโต้ครั้งแรกของทะเลแห่งสติ แต่จะใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์จนกว่าจะรู้ว่าการทรมานตนของเจ้าเป็นรูปแบบใด ข้าคิดว่าวิธีนี้เหมาะกับเจ้าที่สุด ลองไปอ่านด้วยตนเองดู หลังจากที่ความเจ็บปวดมาเยือน ตั้งสมาธิและปล่อยให้มันเข้ามายังทะเลแห่งสติของเจ้า”

โนอาห์ยิ้มเล็กน้อยที่ได้ยินคำว่า การทรมานตน การที่เขากระตือรือร้นที่จะแข็งแกร่งขึ้น กลับไม่ใช่ด้วยวิธีที่เหมือนกับคนอื่นทั่วไปงั้นหรือ?

เขาค่อยๆ คลี่กระดาษออกจนเห็นลายเส้นน้ำหมึก ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกได้ทันทีเหมือนกับว่าศีรษะของเขาเปิดออก เขาคราง อดกลั้นต่อความเจ็บปวดและจ้องข่มเอาไว้ จากนั้นก็ตั้งสมาธิไปที่ต้นกำเนิดของความเจ็บปวด

เขารู้สึกราวกับอยู่อีกโลก ความรู้สึกที่ร่างกายอยู่เหนือพื้นดินหายไป ไร้ซึ่งกลิ่น คงได้ยินเพียงเสียงคลื่นทะเลที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างต่อเนื่อง เขาลืมตาและมองไปรอบๆ เขากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่กลางอากาศ ร่างของเขาครึ่งหนึ่งโปร่งแสง เหนือศีรษะขึ้นไปคือความมืดมิด ชั้นบรรยากาศตัดแบ่งระหว่างตัวเขากับความมืด ด้านล่างเขาคือผืนน้ำทะเลสีฟ้า มีคลื่นเล็กๆ กำลังเคลื่อนไหวอยู่เป็นระรอก หลังจากจมอยู่กับความประหลาดใจครู่หนึ่ง เขาก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในห้องกับวิลเลียมผู้ที่กำลังนั่งจ้องเขา ราวกับช่วงเวลาเมื่อครู่แวบผ่านเข้ามาและผ่านไปเพียงเสี้ยวพริบตาเดียว

“อาจารย์ ท่านช่วยอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ข้าฟังทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

โนอาห์ขอร้องด้วยความงุนงงจากการที่ได้สัมผัสประสบการณ์ถอดจิตเป็นครั้งแรก

“เจ้าเพิ่งได้พบกับทะเลแห่งสติ ให้พิจารณาว่าเป็นมิติส่วนบุคคลที่ซึ่งความคิด อารมณ์และพลังงานจิตถูกกักเก็บไว้ ยิ่งมิติใหญ่ขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งส่งอิทธิพลต่อโลกแห่งวัตถุมากเท่านั้น ผืนน้ำ แสดงถึงความสามารถในการคิดของเจ้า เมื่อใดที่น้ำเหือดแห้งไป ความสามารถในการคิดของเจ้าจะได้รับผลกระทบอย่างมากจนกว่าทะเลแห่งสติจะกลับมาได้รับการเติมเต็มอีกครั้งหนึ่ง เจ้าอาจเป็นลมได้และหากมันเกิดขึ้นบ่อยครั้ง จะส่งผลกระทบต่อ ชั้นบรรยากาศ เมื่อชั้นบรรยากาศเสียหาย จิตของเจ้าจะแตกสลายและเจ้าจะได้อยู่ในร่างกายที่ไม่มีชีวิต หรือความคิดตลอดกาล”

วิลเลียมพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง มันเป็นเรื่องยากที่จะจินตนาการว่าจะมีคนสักกี่คนกันที่บรรยากาศของพวกเขาแตกสลาย ขณะพยายามผลักดันขีดจำกัดหรือความพยายามที่มากเกินไปของพวกเขาเอง

“กระบวนการฝึกฝนของพลังงานจิตไม่อะไรซับซ้อน เพียงแค่จดจดอักษรรูน เจ้าจะได้รู้ว่าเจ้าจำได้ก็ต่อเมื่อรูนปรากฎอยู่ในทะเลแห่งสติของเจ้า เช่นเดียวกับที่ปรากฏอยู่บนผิวของคีเซอร์ และการมองไปที่มันจะทำให้พลังงานจิตของเจ้าไม่หมดสิ้นอีกต่อไป และเมื่อสำเร็จ เจ้าจะได้รับการพิจารณาเป็น จอมเวทย์ อันดับ หนึ่ง และเจ้าจะได้เรียนรู้คาถาแรกหลังจากได้รับการยืนยันความถนัดในเรื่องธาตุของเจ้า จอมเวทย์ถูกจัดอันดับไว้ตั้งแต่ หนึ่ง ถึง เก้า ขึ้นอยู่กับจำนวนคีเซอร์ในทะเลแห่งสติ และจะมีฉายาสนับสนุนตามอันดับต่างๆ สำหรับอันดับหนึ่งถึงสาม คือ จอมเวทย์ฝึกหัด อันดับสี่ถึงหก คือ จอมเวทย์ระดับกลาง ส่วนที่เหลือ คือ จอมเวทย์ระดับสูง โดยทั่วไปแล้ว ทุกตระกูลที่ร่ำรวยจะมีรูนสามชุดแรก ตระกูลบัลวันเองก็มีสามชุดแรก ส่วนตระกูลที่สูงกว่าอย่าตระกูลโชสติ หรือตระกูลขุนนางที่สูงกว่านั้นก็มีเช่นเดียวกัน พอแล้วสำหรับการบรรยาย กลับไปยังที่ของเจ้าและฝึกซ้อมรูนชนิดแรก ข้าจะส่งรูปแบบดาบคู่และคำอธิบายไปยังห้องพักของเจ้ารวมถึงดาบชนิดอื่นๆ ด้วย แล้วพบกันในอีกหนึ่งสัปดาห์ เราจะมาดูกันว่าเจ้าก้าวหน้าไปมากเพียงใดกับทั้งสองอย่างนี้ จงจำไว้ว่า อย่าใช้พลังงานจิตจนหมด!”

จบบทที่ เล่ม1 : บทที่ 9 – ทะเลแห่งสติ

คัดลอกลิงก์แล้ว