บทที่ 27 สังหารหมู่

บทที่ 27 สังหารหมู่

เมื่อหมัดหนึ่งตกลงไป

เงากระบี่ก็พลันหายไปสิ้น

เมื่อร่างของฉู่เทียนสยงกระแทกพื้น ผู้คนอื่นๆ จึงพลันตื่นขึ้นมา

เห็นเพียงฉู่เทียนสยงในตอนนี้หน้าอกยุบ เลือดสดๆ ทะลักออกมาจากปากจำนวนมาก อีกฝ่ายพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้นจากพื้น แต่ก็ไม่มีหนทางใดๆ เลย

ไม่ถึงชั่วครู่

ฉู่เทียนสยงก็ไม่มีความเคลื่อนไหวอีกต่อไป

จนกระทั่งสิ้นใจ

ดวงตาของอีกฝ่ายยังคงเต็มไปด้วยความตกใจและไม่เชื่อ ราวกับไม่เชื่อว่าตนเองจะตายลงอย่างง่ายดายเช่นนี้

“ไอ้หยา...ฉู่เทียนสยงตายแล้ว!”

“ฉู่เทียนสยง กระบี่อสนีบาต ผู้ก้าวเข้าสู่ขั้นขัดเกลาโลหิต ระดับกลาง มานานหลายปี แม้จะเทียบเคียงกับผู้แข็งแกร่งขั้นขัดเกลาโลหิต ระดับปลาย ทั่วไปก็ไม่ต่างกันมากนัก คาดไม่ถึงว่าจะรับหมัดของกู้ชิงเฟิงไม่ได้!”

“สังหารฉู่เทียนสยงด้วยหมัดเดียว พลังฝีมือของผู้นี้เกรงว่าคงได้ก้าวเข้าสู่ขั้นขัดเกลาโลหิต ระดับสมบูรณ์ แล้วกระมัง?”

ในทันทีทันใดนั้น

สายตาของทุกคนที่มองไปยังกู้ชิงเฟิงต่างก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

สังหารผู้แข็งแกร่งขั้นขัดเกลาโลหิต ระดับกลาง ด้วยหมัดเดียว

ผู้คนเหล่านี้ย่อมไม่อาจไม่ตกใจได้

เมื่อมองไปทั่วตำบลไป๋สือ ผู้แข็งแกร่งที่สามารถก้าวเข้าสู่ขั้นขัดเกลาโลหิตได้ก็มีไม่มากนัก และผู้ที่สามารถฝึกฝนจนถึงขั้นขัดเกลาโลหิต ระดับกลาง ได้ ก็ยิ่งเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือ

ผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ กลับไม่สามารถรับหมัดเดียวของอีกฝ่ายได้

พลังของเจ้าตระกูลกู้ผู้นี้ ทำให้พวกเขารู้สึกสิ้นหวัง

ทว่า

สิ่งที่สิ้นหวังยิ่งกว่านั้น ก็คือคนของตระกูลฉู่

ตอนนี้ผู้แข็งแกร่งขั้นขัดเกลาโลหิตเพียงคนเดียวของตระกูลฉู่ได้ตายลงแล้ว ด้วยคนส่วนที่เหลือ ย่อมไม่มีทางต้านทานตระกูลกู้ได้เลย

ในขณะนั้น

ด้านนอกเกิดความวุ่นวายไม่น้อย เห็นเพียงผู้คนที่เดิมทีล้อมตระกูลฉู่เพื่อรอดูเหตุการณ์ ต่างก็ถอยร่นออกไปโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็เห็นลั่วอวี่หัวหน้าพรรคกระดูกเหล็กนำเหล่ายอดฝีมือจำนวนหนึ่งมาถึง

เมื่อเห็นฉู่เทียนสยงที่หน้าอกยุบ นอนเสียชีวิตอยู่บนพื้นลั่วอวี่ก็ม่านตาหดเล็กลงทันที

ในเวลานี้

มีลูกศิษย์ของพรรคกระดูกเหล็กเดินออกมาจากฝูงชน แล้วกระซิบข้างหูของลั่วอวี่สองสามประโยค ทำให้สีหน้าของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

จากนั้น

ลั่วอวี่เดินไปข้างหน้ากู้ชิงเฟิง แล้วประสานมือกล่าวว่า: “ข้าน้อย ลั่วอวี่แห่งพรรคกระดูกเหล็ก ขอคารวะท่านเจ้าตระกูลกู้!”

ยังไม่ทันที่กู้ชิงเฟิงจะกล่าวอะไร คนของตระกูลฉู่ก็พากันคลานเข้าไปร้องไห้คร่ำครวญ

“ท่านหัวหน้าพรรค ลั่ว กู้ชิงเฟิงนำคนมาสังหารผู้คนอย่างโจ่งแจ้งโดยไม่มีเหตุผล เจ้าตระกูลฉู่ของเราเสียชีวิตอย่างอนาถในมือของผู้นี้ ขอท่านหัวหน้าพรรค ลั่ว ได้โปรดให้ความยุติธรรมแก่พวกเราด้วยเถิด!”

“ขอท่านหัวหน้าพรรค ลั่ว ให้ความยุติธรรม——”

คนอื่นๆ ของตระกูลฉู่ต่างก็ตะโกนพร้อมกัน ดวงตาที่มองไปยังกู้ชิงเฟิงเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและพลังสังหาร

ได้ยินคำกล่าวเหล่านี้ สีหน้าของกู้ชิงเฟิงก็ยังคงเฉยเมย เพียงแค่กวาดตามองคนของตระกูลฉู่อย่างเย็นชา แล้วก็มองไปยังลั่วอวี่ที่อยู่เบื้องหน้า

“ท่านหัวหน้าพรรค ลั่ว พาคนมามากมายเช่นนี้ หรือว่าต้องการที่จะเข้าข้างตระกูลฉู่?”

คำกล่าวนี้

มิได้ให้เกียรติลั่วอวี่แม้แต่น้อย

ดวงตาของอีกฝ่ายเย็นชาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเพียงเล็กน้อยที่มีอยู่บนใบหน้าก็หายไป: “การต่อสู้ในยุทธภพ พรรคกระดูกเหล็กไม่ควรเข้าแทรกแซง ทว่าตระกูลฉู่และพรรคกระดูกเหล็กมีความเกี่ยวข้องอยู่บ้าง เจ้าตระกูลกู้สังหารเจ้าตระกูลฉู่โดยไม่มีเหตุผล ก็ยังคงต้องให้คำอธิบายอยู่ดี!”

“คำอธิบาย?”

กู้ชิงเฟิงราวกับได้ยินเรื่องตลก มองไปยังลั่วอวี่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดูหมิ่น

“แค่พรรคกระดูกเหล็กของเจ้า ก็บังอาจให้ข้าต้องให้คำอธิบายรึ?”

“บังอาจ! เจ้ากล้าอวดดีกับท่านหัวหน้าพรรค——”

เมื่อคำกล่าวนี้หลุดออกมา ก็มีนักยุทธ์ของพรรคกระดูกเหล็กคนหนึ่งโกรธจัดทันที

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะกล่าวจบ ก็รู้สึกว่ามีเงาร่างปรากฏขึ้นเบื้องหน้า แล้วก็มีกระแสลมที่รุนแรงพัดเข้ามา

“ตูม!”

กู้ชิงเฟิงตบฝ่ามือลงไป ศีรษะของคนผู้นั้นพลันยุบเข้าไปในคอทันที เลือดจำนวนมากพุ่งกระฉูดออกมา ก็พลันสิ้นใจลงทันที

ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ทุกคนตกใจ

ลั่วอวี่ โกรธจัด: “กู้ชิงเฟิง เจ้ากล้าถึงเพียงนี้!”

ยังไม่ทันกล่าวจบ

เห็นเพียงลั่วอวี่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว ปราณโลหิตบนร่างระเบิดออกมา กลายเป็นควันหมาป่าพวยพุ่งขึ้น หมัดขวาชกออกไปราวกับจะทำลายฟ้าดิน พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถแยกภูเขาและแตกหินได้ ทำให้ผู้คนรู้สึกตกใจไม่น้อย

หมัดเทพไร้เทียมทาน!

ลั่วอวี่!

หมัดเหล็กสองข้าง นั่นคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของอีกฝ่าย

“มาได้ดี!”

ดวงตาของกู้ชิงเฟิงเย็นชา ปราณโลหิตทั่วร่างก็ระเบิดออกมาเช่นกัน ปราณโลหิตอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งตรงสู่ท้องฟ้า

หากกล่าวว่าควันปราณโลหิตของลั่วอวี่มีเพียงหนึ่งจ้างเท่านั้น ทว่าควันปราณโลหิตของกู้ชิงเฟิงในตอนนี้สูงถึงห้าหกจั้ง ปราณโลหิตแผ่กระจายไปทั่วฟ้าดิน กลิ่นอายร้อนระอุอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่กระจายตามไปด้วย

“เป็นไปไม่ได้!”

ลั่วอวี่เมื่อเห็นควันปราณโลหิตอันแข็งแกร่งเช่นนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ

ทว่าเขาไม่สามารถคิดอะไรได้มากนัก การโจมตีของกู้ชิงเฟิงก็มาถึงแล้ว

ฝ่ามือหนึ่งตบออกไปอย่างรุนแรง ฝ่ามือราวกับเหล็กเผาไฟ ปะทะเข้ากับหมัดของลั่วอวี่พลังอันแข็งแกร่งระเบิดออกมาจากตรงกลาง กู้ชิงเฟิงยืนนิ่งราวกับหินผาไม่ไหวติง

อีกด้านหนึ่ง

ลั่วอวี่ รู้สึกเพียงว่ามีกลิ่นอายร้อนระอุอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมาจากหมัด แล้วก็บุกรุกเข้าสู่ร่างของตนเองอย่างบ้าคลั่ง แรงสะท้อนกลับอันแข็งแกร่งทำให้เขาลอยถอยหลังออกไปนับสิบก้าวในทันที

“เจ้า...พรูด!”

ลั่วอวี่ เพิ่งจะอ้าปากอยากจะกล่าวอะไร ก็รู้สึกว่ากลิ่นอายร้อนระอุนั้นบุกรุกเข้าสู่ห้าอวัยวะภายใน ทำให้เขาอ้าปากพ่นเลือดออกมา สีหน้าพลันซีดเผือดลงในทันที

พ่ายแพ้แล้ว!

เพียงการปะทะกันครั้งเดียวลั่วอวี่หัวหน้าพรรคกระดูกเหล็กก็ได้รับบาดเจ็บและพ่ายแพ้

ภาพนี้สร้างแรงกระแทกให้กับผู้คนมากกว่าตอนที่กู้ชิงเฟิงสังหารฉู่เทียนสยงด้วยหมัดเดียวเสียอีก

ลั่วอวี่คือผู้ใด?

ผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆ ของตำบลไป๋สือ

สร้างพรรคกระดูกเหล็กขึ้นมาด้วยกำลังของตนเอง เพียงหมัดเทพสองข้าง ก็ไร้คู่ต่อสู้ทั่วตำบลไป๋สือ

ผู้แข็งแกร่งระดับนี้ กลับพ่ายแพ้ในมือของกู้ชิงเฟิงเพียงการปะทะกันครั้งเดียว พลังของอีกฝ่ายยิ่งทำให้ผู้คนตกใจ

“นี่คือพลังของเจ้าหรือ? ช่างทำให้ข้าผิดหวังเสียจริง”

กู้ชิงเฟิงส่ายหน้าเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความผิดหวัง

เขาคิดว่าลั่วอวี่ผู้มีชื่อเสียงมานานหลายปีจะมีพลังแข็งแกร่งเพียงใด ที่แท้ก็เป็นเพียงแค่นั้นเอง

พลังของอีกฝ่ายอย่างมากที่สุดก็คงใกล้เคียงกับตนเองเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเท่านั้น

ตอนนี้กู้ชิงเฟิงฝึกวิชาฝ่ามือสุริยะเพลิงจนถึงระดับ 9 ระดับสมบูรณ์ พลังฝีมือได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขต ครึ่งก้าวขั้นขัดเกลากระดูก แล้ว นักยุทธ์เช่นลั่วอวี่ก็ไม่เป็นที่อยู่ในสายตาของเขาอีกต่อไป

“เจ้ามีคำกล่าวสุดท้ายที่จะกล่าวหรือไม่?”

“แค่กๆ...เรื่องของตระกูลฉู่ พรรคกระดูกเหล็กของข้าจะไม่เข้าแทรกแซงอีกแล้ว หวังว่าเจ้าตระกูลกู้จะไว้ชีวิตข้าด้วยเถิด!”

สีหน้าของลั่วอวี่ซีดเผือด ในตอนนี้ก็ไม่สนใจหน้าตาของหัวหน้าพรรคอีกต่อไป อดทนต่อความเจ็บปวดร้อนระอุอย่างรุนแรงในห้าอวัยวะภายใน แล้วก็กล่าวคำยอมแพ้และขอชีวิตทันที

ได้ยินคำกล่าวของเขา กู้ชิงเฟิงส่ายหน้าเล็กน้อย

“นี่คือคำกล่าวสุดท้ายของเจ้าหรือ?”

ขณะกล่าว

กู้ชิงเฟิงก็เดินตรงไปยังลั่วอวี่อย่างช้าๆ

เห็นภาพนี้

สีหน้าของอีกฝ่ายก็พลันตื่นตระหนก: “เจ้าสังหารข้าไม่ได้ เบื้องหลังข้าคือท่านอ๋องเทพยุทธ์ หากเจ้าสังหารข้า ท่านอ๋องเทพยุทธ์จะไม่ปล่อยเจ้าไป...”

กู้ชิงเฟิงไม่สนใจคำขู่ของอีกฝ่าย ตบฝ่ามือออกไปหนึ่งฝ่ามือ แล้วก็บดขยี้ศีรษะของลั่วอวี่โดยตรง หัวหน้าพรรคกระดูกเหล็กรุ่นหนึ่งจึงได้สิ้นชีพลง ณ ที่นี้

สังหารลั่วอวี่แล้ว

กู้ชิงเฟิงก็มองไปยังคนอื่นๆ ของพรรคกระดูกเหล็กและตระกูลฉู่ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับดูโหดร้ายและเยือกเย็นอย่างยิ่ง

“สังหาร! วันนี้คนของพรรคกระดูกเหล็กและตระกูลฉู่ อย่าให้เหลือแม้แต่คนเดียว!”

ในชั่วขณะที่คำกล่าวนั้นตกลงไป

กู้ชิงเฟิงก็เริ่มต้นสังหารหมู่แล้ว