บทที่ 10 อาหารของซัคคิวบัส

บทที่ 10 อาหารของซัคคิวบัส

“กุหลาบขาวและอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบาน?” ซูซวนจ้องมองคำศัพท์ที่เรืองแสงแปลกประหลาดพลางครุ่นคิดอย่างหนัก

เขาหยิบต่างหูออกจากกระเป๋า แม้จะเป็นเพียงของธรรมดา แต่มันจะสามารถกระตุ้นคำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับตัวตนของเจ้าของเดิมได้หรือไม่?

หากเป็นเช่นนั้นจริง...

ถ้าเขาได้ครอบครองวัตถุโบราณของทวยเทพ เขาจะสามารถอัญเชิญทวยเทพออกมาได้หรือไม่?

ขณะที่ความคิดล่องลอย คำศัพท์อื่นๆ ก็ปรากฏขึ้นในเวลานี้เช่นกัน

“อันเดด” “ไอดอล” “หญิงที่แต่งงานแล้ว” “ไร้วิญญาณ” “เปล่งประกาย” “ลุง” “ไร้อารมณ์”

คำศัพท์แปลกประหลาดเหล่านี้ทำให้ซูซวนขมวดคิ้ว

เขายังไม่รีบผสมคำศัพท์ แต่ยื่นเงิน 3 เหรียญเงินและ 60 เหรียญทองแดงให้ไอเวซ่าก่อน

“นี่คือค่าตอบแทนสำหรับภารกิจวันนี้ของคุณ”

“ขอบคุณค่ะ~”

ไอเวซ่ารับเงินด้วยความตื่นเต้น แววตาคู่สวยเป็นประกายด้วยความยินดี

เงินจำนวนนี้ถือเป็นเงินก้อนโตสำหรับเธอ!

ต้องรู้ก่อนว่าบรรดาซิสเตอร์เคลลี่ในโบสถ์ทำงานหนักทั้งวันได้ค่าตอบแทนเพียงไม่กี่สิบเหรียญทองแดงเท่านั้น แต่เธอทำงานให้กิลด์ของซูซวนเพียงวันสองวันก็ได้มากกว่านั้นเป็นสิบเท่า!

ไม่ใช่แค่นั้น พลังการต่อสู้ของเธอก็เพิ่มขึ้นด้วย!

มิน่าล่ะ ผู้คนในโลกของเธอถึงได้เต็มใจมาเป็นนักผจญภัยในกิลด์ พลังที่เหนือธรรมชาตินั้นช่างเย้ายวนใจจริงๆ

“อ้อ จริงสิ ชุดซิสเตอร์เคลลี่ของคุณ...”

ซูซวนนึกขึ้นได้ว่าชุดซิสเตอร์เคลลี่ของไอเวซ่ามีรอยฉีกขาดที่ด้านหลังเพราะปีกของเธอ

เขาจึงถามว่าเธออยากซื้อชุดใหม่หรือไม่

“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันเย็บซ่อมเอา” ไอเวซ่าส่ายหน้าแล้วหยิบชุดเข็มกับด้ายออกมาจากกระเป๋า

ดูเหมือนเธอจะคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

ซูซวนไม่ได้พูดอะไรมาก

เขาแค่คิดในใจว่าถ้าชุดซิสเตอร์เคลลี่ดีไซน์แบบเปิดหลัง ไอเวซ่าคงไม่ต้องกังวลเวลาแปลงร่างและกางปีก

แต่ดูเหมือนว่ามันจะล้ำสมัยเกินไปสำหรับซิสเตอร์เคลลี่หัวอนุรักษ์นิยมในยุคกลาง

ขณะที่ความคิดล่องลอย สายตาของซูซวนก็ไปสะดุดกับคำศัพท์ใหม่ทั้งแปดคำ

ลุงอันเดดที่ไร้อารมณ์?

ซูซวนส่ายหน้า เขาต้องผสมคำศัพท์หายากเข้าด้วยกัน

นักผจญภัยระดับ Epic เป็นอย่างต่ำจะปล่อยให้สูญเปล่าไม่ได้

แต่ดูเหมือนว่าการผสมคำศัพท์จะยากขึ้นนิดหน่อย

กุหลาบขาวและอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบานที่ไร้อารมณ์แต่เปล่งประกาย?

มีความรื่นเริงผสมกับความแปลกประหลาดอยู่นิดหน่อย

หลังจากพิจารณาอยู่นาน ซูซวนตัดสินใจรีเฟรชคำศัพท์ที่มีอยู่

เขารีเฟรชสามคำศัพท์: “ไร้อารมณ์” “เปล่งประกาย” และ “ลุง”

“รีเฟรช!”

“รีเฟรชคำศัพท์เรียบร้อย!”

“ป้า” “ชอบคุณจริงๆ” “ศิลปะนามธรรม”

“…”

“รีเฟรช!”

“นักว่ายน้ำ” “คลื่นยักษ์” “หุ่นดี”

“…”

ซูซวนขมวดคิ้วแล้วกดรีเฟรชอีกครั้ง

“สิ่งปลูกสร้างคริสตัล” “อ้วน” “สะเพร่า”

“สิ่งปลูกสร้างคริสตัล?”

ซูซวนมองคำศัพท์ที่เพิ่งปรากฏขึ้นอย่างครุ่นคิด

ดูเหมือนจะเป็นส่วนผสมที่ไม่ธรรมดา?

ถ้านำไปรวมกับคำศัพท์ที่มีอยู่เดิม มันจะกลายเป็นสิ่งปลูกสร้างคริสตัลของกุหลาบขาวและอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบาน เติมคำต่อท้าย? หรือเติมประธาน?

หลังจากคิดอยู่สักพัก ทางเลือกหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวของซูซวน

สิ่งปลูกสร้างคริสตัลอันเดดแห่งกุหลาบขาวและอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบาน!

แม้มันจะฟังดูทะแม่งๆ แต่ผลลัพธ์น่าจะโดดเด่นที่สุดในบรรดาคำศัพท์ที่มีอยู่ เว้นแต่ว่าคำว่า “หญิงที่แต่งงานแล้ว” จะมีอะไรเซอร์ไพรส์

“กำลังประมวลผลการประกอบคำศัพท์...”

“คุณเลือก ‘สิ่งปลูกสร้างคริสตัลอันเดดแห่งกุหลาบขาวและอัศวินผู้พิทักษ์คำสัตย์สาบาน’!”

“กำลังรับสมัครนักผจญภัยที่ตรงตามเงื่อนไขให้คุณ...”

ระหว่างรอ ซูซวนเผลอเหลือบมองไอเวซ่าที่กำลังเย็บผ้า และการมองเพียงแวบเดียวนั้นแทบทำให้เขาละสายตาไม่ได้

ไอเวซ่าถอดชุดซิสเตอร์เคลลี่ออกจนหมด เผยให้เห็นเรือนร่างอันงดงาม ผิวขาวดุจหิมะถูกปกปิดด้วยชุดชั้นในบางเบา และถุงน่องสีขาวที่รัดแน่นบนผิวขาวนวลเนียน เน้นสัดส่วนโค้งเว้าให้เด่นชัด

นอกจากนี้ ผ้าคลุมหัวซิสเตอร์เคลลี่ที่ไอเวซ่าสวมอยู่ดูจะขัดกับรูปร่างอวบอัดของเธอ ราวกับกลายเป็นเครื่องประดับที่เพิ่มความเซ็กซี่และเย้ายวนใจยิ่งขึ้น

เหมือนกับว่าเป็นความบริสุทธิ์สุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ของเธอ

แค่ก แค่ก!

ซูซวนแตะปลายจมูก หรือว่าไอเวซ่าจะเริ่มชินกับชีวิตในกิลด์แล้ว พฤติกรรมถึงได้กล้าขึ้นขนาดนี้?

หรืออาจเป็นเพราะในกิลด์มีแค่พวกเขาสองคน ไอเวซ่าเลยรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจเมื่อไม่มีคนอื่นอยู่ด้วย พฤติกรรมเลยดูกล้าและเป็นกันเองมากขึ้น

แม้ซูซวนจะชอบชื่นชมทิวทัศน์อันงดงาม แต่สักวันก็ต้องมีคนอื่นเข้าร่วมกิลด์

ดังนั้น เขาจึงเตือนไอเวซ่า “ไอเวซ่า คราวหน้าถ้าจะเย็บผ้า เข้าไปทำในห้องด้านในนะ”

เมื่อได้ยินคำเตือนของซูซวน ใบหน้าของไอเวซ่าก็ฉายแววเขินอาย เธอรีบตอบ “อ๊ะ~ ขอโทษค่ะ! ทำในห้องโถงกิลด์มันดูไม่เหมาะสมจริงๆ ด้วย!”

“ไม่เป็นไร คราวหน้าระวังหน่อยก็พอ”

ซูซวนยิ้มบางๆ

“งั้น~” ไอเวซ่ายิ้มหวานและพูดต่อ “ตอนที่ไม่มีใครอยู่ ฉันขอกลับคืนร่างจริงได้ไหมคะ? การคงรูปลักษณ์มนุษย์ตลอดเวลามันทำให้อึดอัดนิดหน่อย...”

“ผมไม่ถือหรอก”

ซูซวนยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ โดยไม่รู้เลยว่าเขาจะต้องชดใช้ให้กับการตัดสินใจครั้งนี้

“ดีจังเลย~ ขอบคุณค่ะ คุณซูซวน~” บนใบหน้าอันงดงามของไอเวซ่า ดวงตาเป็นประกาย เผยให้เห็นสีหน้าอันทรงเสน่ห์

ทันทีที่สิ้นเสียง รูปร่างของไอเวซ่าก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

ผมสีม่วงเข้มเผยให้เห็นเขาปิศาจโค้งมนสีดำ ปีกซัคคิวบัสกางออกจากแผ่นหลัง และในเวลาเดียวกัน หางรูปหัวใจแสนซุกซนก็งอกออกมาจากโคนกระดูกสันหลัง แกว่งไกวไปมาเบาๆ ~

“…”

อาจเป็นเพราะไอเวซ่าคืนร่างจริง ซูซวนรู้สึกเหมือนอากาศในกิลด์ถูกย้อมด้วยสีชมพูระเรื่อ

เขาถึงกับมองเห็นหัวใจลอยล่องนับไม่ถ้วนในอากาศ...

เกิดอะไรขึ้น?

เขาโดนมนตร์เสน่ห์ของซัคคิวบัสเล่นงานหรือเปล่า?

หรือความอดทนของเขามาถึงขีดสุดแล้ว!?

โดยเฉพาะหางรูปหัวใจของไอเวซ่าที่แกว่งไกวไปตามลม ราวกับสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก ล่อลวงสายตาของซูซวน เขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะยื่นมือออกไปสัมผัสมันเบาๆ เพื่อรับรู้ถึงผิวสัมผัสของมัน...

เอื๊อก!

น้ำลายเอ่อล้นในคอของซูซวน ทำให้ปากแห้งผาก ราวกับถูกไฟเผา!

“อ๊า~ ความรู้สึกนี้มันวิเศษจริงๆ ค่ะ~”

ไอเวซ่าพูดด้วยความตื่นเต้นขณะเย็บชุดซิสเตอร์เคลลี่ “ซิสเตอร์เคลลี่สั่งห้ามไม่ให้ฉันเปิดเผยตัวตนซัคคิวบัส ตลอดยี่สิบปีมานี้ ฉันเลยไม่เคยแสดงลักษณะของซัคคิวบัสให้ใครเห็น แต่ตั้งแต่คืนร่างจริงในการต่อสู้ครั้งก่อน ฉันก็รู้สึกถึงความปั่นป่วนจากส่วนลึกของสายเลือดเป็นครั้งแรก!”

ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง ราวกับโลกใบใหม่ได้เปิดออกหลังจากการต่อสู้ครั้งนั้น

“ในกิลด์ คุณสามารถคืนร่างจริงได้อย่างอิสระ แต่ห้ามทำอะไรบุ่มบ่ามต่อหน้าสมาชิกกิลด์คนอื่นเด็ดขาด!”

ซูซวนเตือนไอเวซ่า

ยังไงซะ เรื่องแบบนี้ก็เหมือนแมวที่จับหนูโดยธรรมชาติ มันเป็นสัญชาตญาณ

เป็นเรื่องธรรมดาที่ไอเวซ่าจะแสดงความโหยหาสิ่งเหล่านั้น

ในฐานะหัวหน้ากิลด์ เขาจำเป็นต้องให้คำแนะนำที่เหมาะสมแก่เธอ

“โปรดวางใจค่ะ คุณซูซวน” ไอเวซ่ารีบอธิบายด้วยรอยยิ้ม “ฉันสามารถควบคุมความปรารถนาในใจได้ การสั่งสอนของซิสเตอร์เคลลี่ทำให้ฉันเข้าใจความรู้สึกพิเศษระหว่างเพศที่แตกต่าง และฉันรู้ซึ้งดีว่าสิ่งเหล่านั้นจะแสวงหาได้จากคนที่ฉันรักที่สุดเท่านั้น”

“ดีแล้ว”

ซูซวนพยักหน้า เขาไม่อยากให้กิลด์ของเขากลายเป็นปาร์ตี้มั่วสุม

“แต่ว่า~”

ไอเวซ่าพูดต่อ “ถ้าบางครั้งฉันควบคุมความปรารถนาที่เอ่อล้นไม่ได้ ฉันขอความช่วยเหลือจากคุณได้ไหมคะ?”

“ถ้าอยู่ในวิสัยที่ผมช่วยได้ ผมคิดว่าผมจะตกลงนะ” ซูซวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

แม้เขาจะไม่รู้ว่าไอเวซ่าจะขอความช่วยเหลือแบบไหน แต่ในฐานะหัวหน้ากิลด์ เขารู้สึกว่าควรรับผิดชอบเรื่องนี้

ถ้าเป็นเนื้อหา 18+ ล่ะก็...

ขออีกครับ!

และทันทีที่สิ้นเสียง ข้อความแจ้งเตือนก็เด้งขึ้นมาในสายตาของเขา

“ความประทับใจของไอเวซ่า +5!”

“ไอเวซ่ามีความรู้สึกพิเศษต่อคุณ...”

“เธอมองว่าคุณเป็นเจ้านายและโหยหาให้คุณมอบอาหารให้แก่เธอ...”