เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 31: ความเป็นมาของแก๊งสี่จตุรเทพ 2 (อ่านฟรี)

ตอนที่ 31: ความเป็นมาของแก๊งสี่จตุรเทพ 2 (อ่านฟรี)

ตอนที่ 31: ความเป็นมาของแก๊งสี่จตุรเทพ 2 (อ่านฟรี)


“อีกอย่าง ซ่างเฉิงเองก็เป็นเมืองเดียวในประเทศด้วยที่อนุญาตให้มีการสร้างคาสิโนอย่างถูกกฎหมาย จากคาสิโนขนาดใหญ่ทั้งเก้าแห่งทั่วทั้งเมือง ต้องมีอย่างน้อยหกแห่งที่สร้างรายได้ให้กับแก๊งเสือขาว...”

เสี่ยวเฉิงพลันหรี่ตา อุตสาหกรรมพวกนี้ดูเหมือนจะมีขนาดใหญ่ไม่น้อย

จากนั้นไม่นาน ผู้กองก็พลันพูดต่อ "ส่วนแก๊งหงส์แดงก็มีอำนาจในการควบคุมร้านอาหารริมทะเล ริมแม่น้ำแล้วอุตสาหกรรมอาหารทะเลทั้งหมดในเมืองซ่างเฉิง นายรู้จักพวกร้านอาหารสุดหรูในเขตพื้นที่ฝั่งแม่น้ำผู่เจียงไหมล่ะ? ธุรกิจร้านอาหารที่นั่นทั้งหมดตกอยู่ภายใต้การควบคุมของแก๊งหงส์แดง แล้วก็พวกแก๊งเต่าดำ คนพวกนี้ควบคุมกิจการไนต์คลับทั้งหมดในเมืองซ่างเฉิง แต่ส่วนมากพวกแก๊งนี้ก็ไม่ค่อยจะประสบความสำเร็จในด้านธุรกิจมากเท่าไหร่นักหรอก”

"เพราะแบบนั้น พวกแก๊งเต่าดำจึงถูกเรียกได้ว่าเป็นแก๊งที่จนและอ่อนที่สุดในบรรดาแก๊งทั้งหมด ก็อย่างที่บอก พวกเขาไม่ใช่แก๊งที่ร่ำรวยเงินทองอะไรมากมาก คนพวกนี้เลยไม่ค่อยสนใจภาพลักษณ์ของตนเองมากนัก แถมยังเป็นพวกที่น่ารำคาญที่สุดเลยด้วย คนพวกนี้แค่เลี้ยงตัวเองยังลำบากเลย เพราะแบบนี้แหละ บางคนในแก๊งจึงออกมาทำธุรกิจส่วนตัวเพื่อหาเลี้ยงชีพแทน แล้วอีกอย่าง นายเองก็ดันเข้าไปพัวพันกับแก๊งเต่าดำแล้วด้วย เรื่องนั้นแหละที่ทำให้เรารู้สึกกังวล และนี่ก็คือเห็นผลที่ฉันต้องการที่จะย้ายนายไปลาดตระเวนที่เขตตะวันตกแทน"

เสี่ยวเฉิงพลันพยักหน้า ตอนนี้เขารู้เรื่องและเข้าใจพวกแก๊งสี่จตุรเทพแล้ว

แค่เรื่องของธุรกิจอุตสาหกรรมที่พวกสารเลวนั่นคุมอยู่ก็ยากที่จะจัดการแล้ว ทว่า หากรัฐบาลตัดสินใจที่จะกำจัดทั้งสี่แก๊งออกไปจริง ๆ ผลกระทบที่ตามมาต้องแผ่ออกเป็นวงกว้างแน่

นอกจากนี้ พวกแก๊งสี่จตุรเทพก็ได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างให้อยู่ในการควบคุมของตัวเองไปแล้ว พวกเขาจะไม่ทิ้งหลักฐานการกระทำที่ผิดกฎหมายอะไรที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อองค์กรระดับสูงของตัวเองเลย โดยปกติแล้ว คนพวกนี้มักจะทำงานอยู่เบื้องหลังและส่งพวกคนไร้ค่ามาตายแทน

"อ่า ผมเข้าใจแล้ว งั้นผมจะทำตามข้อตกลงของสถานีก็แล้วกัน" เสี่ยวเฉิงกล่าว

ผู้กองพลันเดินเข้ามาตบไหล่เสี่ยวเฉิงและกล่าวคำชม "ฉันเคารพในการกระทำของนายนะ เจ้าหน้าที่อย่างเราไม่ควรกลัวปัญหา บอกตามตรงเลยว่าฉันไม่เคยเจอคนแบบนายเลย นายเป็นคนแรกเลยที่กล้ายืนหยัดที่จะเล่นงานวัยรุ่นหัวรั้นพวกนั้นอย่างจริงจัง ทุกคนในสถานีรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นที่เห็นนายสั่งสอนพวกวัยรุ่นลูกเศรษฐีไปแบบนั้น และในครั้งนี้ เบื้องบนเองก็เข้าข้างพวกเราเช่นกัน! ยังไงก็เถอะ ผู้บังคับบัญชารู้สึกขอบคุณนายมากสำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเราทุกคนเห็นศักยภาพในตัวนายแล้ว หลังจากนี้ก็ตั้งใจทำงานให้ดี แล้วก็อย่าทำให้พวกเราผิดหวังล่ะ!"

เสี่ยวเฉิงพลันพยักหน้า "แน่นอนครับ ถ้าไม่มีเรื่องอะไรที่ต้องพูดแล้ว งั้นผมต้องขอตัวออกไปลาดตระเวนก่อน"

ผู้กองเองก็พลันพยักหน้าเช่นกัน "โอเค ตอนนี้ฉันเองก็เลิกงานแล้วเหมือนกัน ส่วนนายก็ระวังตัวด้วยล่ะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็รีบโทรมาได้เลยนะ เพื่อนร่วมงานที่เหลือจะคอยจับตาดูแล้วก็ช่วยเหลือนายเอง"

ทันใดนั้น เสี่ยวเฉิงก็ออกไปจากสถานีพร้อมกับรถมอเตอร์ไซค์

แต่ทว่า เขากลับลืมหมวกกันน็อค เสี่ยวเฉิงจึงต้องขับวนกลับมาที่สถานีอีกครั้ง และในตอนนั้นเอง นายน้อยหยุนและพรรคพวกก็ได้ขับรถสองคันมาขวางทางเสี่ยวเฉิงเอาไว้เรียบร้อยแล้ว

นายน้อยหยุนพลันลดกระจกลงพร้อมกล่าวคำพูดอย่างเย็นชาใส่เสี่ยวเฉิง "ฉันจะทำให้แกเสียใจที่มาสมัครเป็นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนเลยล่ะ..."

ทว่า เสี่ยวเฉิงเองก็ไม่ได้สนใจอะไร จากนั้นไม่นาน เขาจึงตอบกลับ "แล้วแต่เถอะ ส่วนฉันก็จะดัดสันดานพวกนายให้ดีขึ้นเอง ถ้าขังคุกสักหนึ่งปีไม่ได้ผล สามปีก็น่าจะได้... แต่ถ้าสามปียังแก้สันดานพวกนายไม่ได้อีก ก็สิบปีไปเลย! ฉันยังไงก็ได้อยู่แล้ว"

จากนั้น นายน้อยหยุนก็พลันเลื่อนกระจกขึ้นและจากไป

ในตอนนั้นเอง เพื่อนร่วมงานที่ขับมาตามเสี่ยวเฉิงก็พลันเห็นเหตุการณ์ พวกเขารีบพุ่งเข้ามาและถามไถ่ด้วยความกังวล "นายอยากจะขับรถยนต์ลาดตระเวนแทนไหมล่ะ? ฉันว่ามอเตอร์ไซค์ดูจะไม่ค่อยปลอยภัยเท่าไหร่นะ"

"ไม่มีที่ไหนปลอดภัยหรอกน่า ครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อนแล้ว" เสี่ยวเฉิงพลันส่ายหัว "เดี๋ยวฉันจะจัดการทุกอย่างเอง ไม่ต้องห่วง"

หลังจากนั้น เสี่ยวเฉิงก็สตาร์ทรถและขับออกไป

ภายในรถสปอร์ตที่จอดอยู่ไม่ไกล นายน้อยหยุนกำลังเผยท่าทีสุดเดือดดาลระหว่างจ้องมองดูเสี่ยวเฉิงที่ขับรถออกไป

"หมอนั่นกำลังไปลาดตระเวนที่เขตตะวันตก มันอยู่นอกเหนือการควบคุมของแก๊งเต่าดำแล้ว แม้ว่าพวกแก๊งเต่าดำจะปล้นเงินหมอนั่นมาได้ แต่พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้มากแล้ว... พี่หยุน! แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดีล่ะ?” เด็กวัยรุ่นคนหนึ่งที่นั่งเบาะข้างพลันถามขึ้น

นายน้อยหยุนพลันตอบกลับ "เราจะไปขอให้ทั้งสี่แก๊งจัดการมัน! มารอดูกันดีกว่าว่าหมอนั่นจะกล้าเผชิญหน้ากับนายใหญ่ของแต่ละแก๊งไหม..."

***

แก๊งมังกรฟ้า (สี่จตุรเทพทิศตะวันออก)

แก๊งเสือขาว (สี่จตุรเทพทิศตะวันตก)

แก๊งเต่าดำ (สี่จตุรเทพทิศเหนือ)

แก๊งหงส์แดง (สี่จตุรเทพทิศใต้)

จบบทที่ ตอนที่ 31: ความเป็นมาของแก๊งสี่จตุรเทพ 2 (อ่านฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว