บทที่ 5 ภารกิจทวงแค้น

บทที่ 5 ภารกิจทวงแค้น

ซูเซียวไล่เรียงผ่านความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม แววตาของเขาเริ่มเย็นเยือกและลุ่มลึกขึ้นเรื่อยๆ

ฆาตกรรมชำแหละศพงั้นหรือ?

เหลวไหลทั้งเพ!

เขายังจำได้อย่างชัดเจนว่าไม่เคยทำเรื่องพรรค์นั้นเลยสักครั้ง

ทว่า ด้วยข้อหาที่ถูกกุขึ้นมานี้ เขากลับถูกโยนเข้ามาในสมรภูมิอเวจีเพื่อเป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้ง

เรื่องทั้งหมดนี้มันช่างน่าขันเกินบรรยาย

ประกายแห่งความคลั่งพาดผ่านดวงตาขณะที่ซูเซียวค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและจ้องมองไปยังดวงจันทร์สีเลือด

"โลกใบนี้มัน... น่าสนใจจริงๆ"

เขามีเสียงพึมพำ ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ชวนขนลุก

"ต้องขอบใจเจ้าพวกสารเลวนั่นนะ ที่ทำให้ฉันได้ลิ้มรสความสำราญจากการถูกหนอนอเวจีรุมทึ้งทั้งเป็นทันทีที่มาถึง"

เขาสบถ แววตาอำมหิตวูบไหว

"ในเมื่อพวกแกหาว่าฉันฆ่าคนชำแหละศพ—ก็ได้ ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมดแล้วเอาไปโยนให้สุนัขกิน!"

ยินดีด้วย ตรวจพบความโกรธแค้นอันรุนแรงในตัวผู้ใช้ระบบ ปลดล็อกภารกิจทวงแค้น ยืนยันหรือไม่?

เสียงของระบบที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้ซูเซียวชะงักไปเล็กน้อย แววตาเด็ดเดี่ยววาบขึ้นก่อนจะตอบกลับโดยไม่ลังเล:

"ยืนยัน"

วินาทีต่อมา รายละเอียดภารกิจก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ภารกิจ: ทวงแค้น

เป้าหมาย: สังหารตัวการใหญ่ที่ใส่ร้ายคุณและขโมยไตของคุณไป พร้อมทั้งกำจัดสมาชิกทุกคนในองค์กรของมันให้สิ้นซาก เพื่อความสะดวกของคุณ ระบบได้จัดทำบัญชีรายชื่ออย่างละเอียดและแผนที่แบบเรียลไทม์ไว้ให้แล้ว

รางวัล: ทุกๆ 30% ของความสำเร็จ จะได้รับสิทธิ์สุ่มรางวัลหนึ่งครั้ง และเมื่อสำเร็จ 100% จะได้รับสิทธิ์สุ่มรางวัลการันตีระดับสีทองเพิ่มเติมหนึ่งครั้ง

สายตาของซูเซียวพุ่งไปที่ส่วนของรางวัลเป็นอันดับแรก

เขายังจำได้ว่าเมื่อตอนที่ระบบปรากฏขึ้นครั้งแรก มันได้มอบสิทธิ์สุ่มรางวัลให้เขาสามครั้ง ซึ่งผลที่ได้คือพรสวรรค์ระดับสีทองถึงสามอย่าง

หากทำภารกิจนี้สำเร็จ เขาจะได้โอกาสคว้าของระดับสีทองอีกครั้ง

ความตื่นเต้นเริ่มปรากฏบนใบหน้า

ตอนนี้เขารู้แล้วว่าภารกิจไม่ใช่แหล่งเดียวที่จะได้สิทธิ์สุ่มรางวัล

ในทุกๆ เดือนเขาจะได้รับสิทธิ์สุ่มหนึ่งครั้งโดยอัตโนมัติ ซึ่งมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับพรสวรรค์ระดับสีทองในแต่ละครั้ง

การค้นพบนี้ทำให้การสุ่มรางวัลดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้นไปอีก

จากนั้นเขาจึงเรียกดูบัญชีรายชื่ออย่างละเอียดจากระบบ

เกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นเหนือศีรษะ หนังสือเล่มหนาตกลงมาใส่หน้าเขาเต็มๆ

ซูเซียวสะดุ้งและรีบยกมือลูบจมูกตามสัญชาตญาณ—ก่อนจะนึกได้ว่าด้วยค่ากายาที่เพิ่มขึ้น เขาจึงไม่รู้สึกเจ็บเลยสักนิด

เขาหยิบหนังสือเล่มหนาขึ้นมา ปกของมันว่างเปล่ามีเพียงสีดำสนิท

ภายในเต็มไปด้วยรายชื่อและประวัติอย่างละเอียดหน้าแล้วหน้าเล่า

หลังจากกวาดสายตาดู ซูเซียวก็สูดหายใจเข้าลึก—รายชื่อนี้มันยาวเหยียดเหลือเกิน

ตั้งแต่องค์กรชั่วร้ายระดับแนวหน้าไปจนถึงขอทานตามหัวมุมถนน ทุกคนถูกรวบรวมไว้หมด

โดยเฉพาะผู้หญิงที่ชื่อ หลิวหรูหยุน ถ้าไม่มีเธอ เขาคงไม่ต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้

และ จางไค่ต้า—ถ้ามันไม่หักขาของเขา เขาคงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพที่หนีไม่ได้จนต้องสัมผัสประสบการณ์การถูกกินทั้งเป็น

เขารวบรวมสมาธิและเรียกดูแผนที่อย่างละเอียด

แผงควบคุมปรากฏขึ้นกลางอากาศ

ซูเซียวจ้องมองมัน ดวงตาเป็นประกายด้วยความหวัง

แผงควบคุมนี้ไม่เพียงแต่ระบุตำแหน่งของเป้าหมายทุกราย แต่ยังมีคำอธิบายสั้นๆ กำกับไว้ด้วย

ที่ดียิ่งกว่านั้นคือมันแสดงเส้นทางขากลับให้เขาเห็น

พวกเขาส่วนใหญ่ที่เป็นเบี้ยใช้แล้วทิ้ง ถูกเคลื่อนย้ายมายังส่วนลึกที่ห่างไกลของสมรภูมิอเวจี

หากให้เขาคลำทางเอง ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานเท่าไรถึงจะหาทางกลับบ้านเจอ

เดิมทีเขาเคยคิดเล่นๆ ว่าจะไล่ฆ่าทุกอย่างที่นี่จนกว่าจะไร้เทียมทานแล้วค่อยกลับไป

แต่เขาก็รีบละทิ้งความคิดนั้นทันที

ในสมรภูมิอเวจี นอกจากหนอนอเวจีแล้ว ยังมีสิ่งมีชีวิตอเวจีที่แข็งแกร่งกว่าอีกนับไม่ถ้วนซุ่มซ่อนอยู่

หากเขาฆ่าฟันมากเกินไปจนไปล่อสัตว์ร้ายที่ทรงพลังจริงๆ ออกมา ผลที่ตามมาจะเลวร้ายมาก

ถ้าสิ่งมีชีวิตตัวนั้นมีประสาทสัมผัสที่เฉียบคมและจุดเกิดใหม่ของเขาอยู่ใกล้เกินไป...

เขาคงต้องฟื้นคืนชีพขึ้นมาต่อหน้าต่อตามันวนไปไม่รู้จบ

ต่อให้มีแต้มคืนชีพมากแค่ไหนก็ไร้ความหมาย

เขาหาตำแหน่งเป้าหมายที่ใกล้ที่สุดบนแผนที่ กระโดดลงจากซากหนอนอเวจีและเริ่มออกเดินทาง

ผ่านไปราวเจ็ดนาที เขาพบว่าจุดเครื่องหมายของเขาบนแผงควบคุมแทบจะไม่ขยับเลย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะค่าความว่องไวของเขายังเป็นเลขหลักเดียว หรือระยะทางมันไกลเกินไปกันแน่

ช่างมันเถอะ—เดินหน้าต่อไป

หากเจอสิ่งมีชีวิตอเวจีระหว่างทางเขาก็จะฟันมันทิ้งซะ ถ้าโชคดีอาจจะปล้นสะดมค่าความว่องไวมาได้บ้าง

อย่างไรเสีย เขายังอยู่ห่างไกลจากเมืองพันชั้นนัก

เมืองพันชั้น—คือปราการป้องกันด่านแรกของสมรภูมิอเวจีแห่งนี้

ส่วนเหตุผลที่เขามาอยู่ไกลขนาดนี้ ก็เพราะพวกเบี้ยใช้แล้วทิ้งไม่ได้ถูกส่งมาเพื่อให้พุ่งตัวไปตายอย่างไร้จุดหมาย

บทบาทของพวกเขาในสนามรบนั้นเล็กน้อยจนแทบไม่มีนัยสำคัญ

พวกเขาถูกส่งมายังเขตทุรกันดารนี้ด้วยวัตถุประสงค์เดียว: เพื่อสังหารแม่หนอนอเวจีที่เพิ่งเกิดใหม่

ในความเป็นจริง พวกเขาคือเหยื่อล่อ—ที่ถูกต้อนมาที่นี่เพื่อล่อให้แม่หนอนปรากฏตัวและระบุตำแหน่งของมัน

แม่หนอนที่โตเต็มที่สามารถให้กำเนิดหนอนอเวจีได้วันละหนึ่งร้อยล้านตัว ความเร็วในการแพร่พันธุ์ของมันนั้นเหนือความคาดหมาย

ไม่รู้ว่ามันผลิตออกมาได้อย่างไรโดยที่สมรรถภาพการสืบพันธุ์ไม่เคยลดลงเลย

แม้หนอนอเวจีเพียงตัวเดียวจะมีพลังแค่ระดับที่หนึ่ง แต่จำนวนมหาศาลของพวกมันก็กลายเป็นคลื่นยักษ์ที่ทลายทุกอย่างได้

เพื่อให้นักโทษประหารมีแรงจูงใจเพิ่มขึ้น พวกผู้คุมจึงให้สัญญาว่า:

"สังหารเป้าหมายได้ แล้วพวกแกจะถูกส่งกลับไปยังโลกเดิม พร้อมอิสระที่จะใช้ชีวิตในฐานะตัวตนใหม่"

ส่วนที่เหลือนั้น—ไม่ว่าจะติดค้างอยู่ในอเวจีหรือยอมรับความตาย—ก็ไม่ต่างกันเท่าไร

ตายก็คือตาย เพียงแค่เวลาจะมาถึงเมื่อไรเท่านั้น

แสงจากดวงจันทร์สีเลือดเริ่มหม่นแสงลง สมรภูมิที่เหม็นเน่าอยู่แล้วในยามนี้ดูราวกับนรกที่ต้องคำสาป สะท้อนเสียงคำรามและเสียงกรีดร้องที่สั่นประสาทไปถึงขั้ววิญญาณ

ทันใดนั้น ซูเซียววาดดาบผุพังออกไปเป็นวงโค้งด้านหน้า

ตุ้บ!

หนอนอเวจีที่ซุ่มจู่โจมถูกฟันแยกเป็นสองซีก

ยินดีด้วย ผู้ใช้ระบบสังหารหนอนอเวจี 1 ตัว ปล้นสะดมความว่องไวสำเร็จ +1

ยินดีด้วย ผู้ใช้ระบบสังหารหนอนอเวจี 1 ตัว แต้มดัชนีความตาย +1 แต้มปัจจุบัน: 824 แต้ม

เมื่อเห็นภาพนั้น ซูเซียวถึงกับฉีกยิ้มอย่างพึงพอใจ

ค่าความว่องไวของเขาในที่สุดก็ขยับจากเลขหลักเดียวขึ้นมาเป็นเลขสองหลักแล้ว—ถือเป็นก้าวสำคัญที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลอง

เขาจ้องไปที่ซากหนอนและออกคำสั่งในใจเบาๆ "ตรวจสอบ"

หนอนอเวจี

ระดับพลัง: ระดับที่หนึ่ง

พละกำลัง: 58

จิตวิญญาณ: 2

ความว่องไว: 10

กายา: 46

พรสวรรค์: ย่อยสลายรวดเร็ว

ทักษะ: ขย้ำทรงพลัง, มุดดิน

เขาบังเอิญไปเจอการใช้งาน "ตรวจสอบ" นี้เข้าขณะที่กำลังลองปรับเปลี่ยนระบบเล่นๆ

เพียงแค่ออกคำสั่ง "ตรวจสอบ" ไปยังสิ่งมีชีวิตใดๆ ในใจ ข้อมูลคุณสมบัติพื้นฐานของมันก็จะถูกเปิดเผยออกมา

แน่นอนว่ามันไม่ได้ผลกับทุกอย่าง—ตัวตนที่แข็งแกร่งกว่าเขามากๆ จะไม่สามารถถูกสแกนได้

ก่อนหน้านี้ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาได้ลองตรวจสอบดวงจันทร์สีแดงประหลาดเหนือศีรษะ

เทพปีศาจอเวจี – จันทร์โลหิต

ระดับพลัง: ???

พละกำลัง: ???

จิตวิญญาณ: ???

ความว่องไว: ???

กายา: ???

พรสวรรค์: ????

ทักษะ: ????

หมายเหตุ: สายตาของคุณได้ดึงดูดความสนใจของเทพปีศาจแล้ว หากจ้องมองต่อไปอีกเพียงไม่กี่วินาที คุณอาจจะดึงดูดความสนใจของมันอย่างสมบูรณ์

หลังจากอ่านข้อความนั้น ซูเซียวก็ขนลุกซู่

เขารีบละสายตาออกมาทันที ด้วยเกรงว่าสิ่งที่ถูกเรียกว่าเทพปีศาจอเวจีจะสังเกตเห็นและเป่าธุลีเล็กๆ อย่างเขาให้มลายหายไปในพริบตา