บทที่ 17

ชารอนตื่นแต่เช้าเพราะเธอต้องทำอาหาร หลังจากรับประทานอาหารกับลูกชายและไรลีย์เสร็จแล้ว ทั้งสามคนก็ลงไปข้างล่าง

ตามปกติแล้ว ไรลีย์จะต้องส่งเซบาสเตียนไปโรงเรียน จากนั้น เธอก็จะต้องส่งชารอนไปที่บริษัท พร้อมกับขับรถไปทำงาน

ทั้งสามคนเดินออกจากคอนโด ทว่า ระหว่างที่ไรลีย์กำลังสตาร์ทรถ เหตุการณ์บางอย่างก็เกิดขึ้น

ประตูของรถเก๋งสีดำที่จอดอยู่ข้างรถของไรลีย์พลันเปิดออก มันเป็นรถหรูราคาแพง ทว่า คนที่ลงมาจากรถคือฟิโอน่า

“ชารอน” ฟีโอน่ากล่าวคำพูดอย่างเย็นชา

ชารอนเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยิน ชารอนประหลาดใจกับการปรากฏตัวของฟิโอน่าที่หน้าคอนโดไม่น้อย เพราะมันยังเช้าอยู่

ทันทีที่พิจารณาจากบุคลิกอันก้าวร้าวของฟิโอน่า ดูเหมือนว่าเรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น

ทว่า ชารอนไม่ต้องการให้ฟิโอน่ารู้เรื่องลูกชายของตนเลย ดังนั้น ไรลีย์จึงรีบพาเซบาสเตียนไปที่รถในระหว่างที่ชารอนยืนรอฟิโอน่า ชารอนพลันบอกไรลีย์ว่าเดี๋ยวเธอตามไป

ไรลีย์รู้สึกกังวล “ไม่ต้องไปยุ่งกับเธอหรอก”

“ไม่ต้องกังวล เธออุตส่าห์มาถึงที่นี่ทั้งที ถ้าครั้งนี้ฉันหลบเธอ เธออาจจะไปหาฉันที่ทำงานก็ได้” ชารอนตบไหล่ไรลี่ย์เบา ๆ เพื่อบอกใบ้ว่าไม่ต้องเป็นห่วงอะไร

ไรลีย์คิดว่าชารอนพูดถูก หลังจากนั้น เธอก็ถอนหายใจ “ถ้าอย่างนั้น ระวังตัวด้วยก็แล้วกัน ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ก็โทรมาหาฉันได้เลยนะ”

“ได้เลย” ชารอนพูดกับไรลีย์ หลังจากนั้น เธอก็ลูบหัวเซบาสเตียน “ไปขึ้นรถกับคุณป้าแล้วรอแม่อยู่ข้างในนะลูก”

เซบาสเตียนขมวดคิ้ว “เร็ว ๆ นะครับแม่” เซบาสเตียนรู้สึกได้เลยว่าผู้หญิงที่กำลังเดินไปหาแม่ของเขาต้องเป็นคนนิสัยไม่ดีแน่

“โอเคจ้ะ ไปได้แล้ว” ชารอนเพียงเดินไปหาฟิโอน่าเท่านั้นทันทีที่เห็นว่าไรลีย์พาเซบาสเตียนออกไปแล้ว

“กำลังมองหาอะไรฉันอยู่เหรอ คุณป้า?”

ชารอนยืนอยู่ต่อหน้าฟิโอน่า แต่ทว่า ชารอนไม่คาดคิดเลยว่าฟิโอน่าจะตบหน้าเธอทันทีที่พูดจบ! หลังจากนั้น ฟิโอน่าก็ยืนเงียบ

ทันใดนั้น ชารอนรู้สึกว่าใบหน้าของตัวเองร้อนผ่าวเพราะความเจ็บปวด ยิ่งไปกว่านั้น หูของชารอนยังดังวิ้งจากการถูกตบด้วย

วินาทีต่อมา ฟิโอน่าโพล่งคำพูดสุดหยาบคายและโกรธเคืองออกมา “ชารอน ทำไมเธอถึงเป็นผู้หญิงที่ไร้ยางอายแบบนี้ล่ะเนี่ย?! กล้าดียังไงถึงกลับมาที่นี่?! เธอควรออกจากเมืองนี้ไปเสีย! ไม่อย่างนั้น เตรียมรับผลกรรมของตัวเองได้เลย!”

ทว่า ชารอนยังคงงุนงงอยู่กับการถูกตบ ทันใดนั้น ชารอนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามาหาจากด้านหลัง พร้อมด้วยร่างเล็ก ๆ ซึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า

เซบาสเตียนผลักฟิโอน่าออกไปและตะโกน "คุณป้านิสัยเสีย! กล้าดียังไงมาตบหน้าแม่ของผม?!"

เซบาสเตียนกางแขนออกเพื่อปกป้องแม่ของตัวเอง เขาเดินตรงมายืนอยู่ต่อหน้าชารอน แม้ว่าจะตัวเล็ก แต่ท่าทีของเซบาสเตียนเผยออร่าแห่งความเป็นสุภาพบุรุษออกมา

ไรลี่ย์เดินเข้ามาและชื่นชมเซบาสเตียน หลังจากนั้น ไรลี่ย์ก็จ้องไปที่ฟิโอน่าพร้อมกับตะโกนใส่ "คุณป้าคะ กล้าดียังไงมาตบคนอื่นในช่วงเวลาแบบนี้? ถ้าหนูโทรแจ้งตำรวจตอนนี้ ป้าสามารถติดคุกได้เลยนะคะ!"

ฟิโอน่าพลันตาลาย เธอพยายามทรงตัวหลังจากถูกเซบาสเตียนผลักออกไปอย่างแรง ท้ายที่สุดแล้ว

ฟิโอน่าก็สะดุดเท้าของตัวเองและล้มกระแทกรถเก๋งสีดำด้านหลัง ทว่า โชคดีที่มีรถอยู่ด้านหลัง ฟิโอน่าจึงไม่ล้มลงพื้นจนต้องรู้สึกอับอายขายขี้หน้า

หลังจากตั้งสติได้ ฟิโอน่าจ้องไปที่ทั้งสามราวกับกำลังสติแตกด้วยความโกรธ แต่ถึงกระนั้น ทันทีที่เธอเห็นเด็กน้อยตรงหน้า ฟิโอน่าก็ตกตะลึง 'เด็กคนนี้... ทำไมหน้าคุ้นจังล่ะ?'

'ทำไมเด็กคนนี้ดูคล้ายกับโฮเวิร์ดตอนเด็กเลยล่ะ?'

'เมื่อครู่เด็กน้อยเรียกชารอนว่าแม่ เขาเป็นลูกชายของชารอนงั้นเหรอ?!'

ความโกรธภายในใจของฟิโอน่าแปรเปลี่ยนเป็นความอยากรู้อยากเห็น แต่ทว่า เธอยังคงรู้สึกงุนงงอยู่ “นี่... นี่คือลูกชายของเธองั้นเหรอ?” ฟิโอน่าดูประหลาดใจ เธอถึงกับจ้องมองชารอนและถามขึ้น

ชารอนไม่อยากให้ฟิโอน่าเห็นลูกชายของตนเลย เพราะเธอไม่อยากให้เกิดปัญหามากกว่านี้ ถึงกระนั้น ชารอนเองก็ไม่คิดเลยว่าหลายสิ่งหลายอย่างจะอยู่เหนือการควบคุมขนาดนี้

“คุณป้านิสัยเสีย! คุณตบแม่ผม! ผมจะเรียกตำรวจ!” เซบาสเตียนจะไม่ยอมให้ใครมารังแกคุณแม่เด็ดขาด

ชารอนดึงเซบาสเตียนไปข้างหลัง เธอไม่ต้องการให้ฟิโอน่าจ้องมองลูกชายของตน ชารอนกล่าวคำพูดขึ้นอย่างเย็นชา “คุณป้าฟิโอน่า ถ้าคุณมาที่นี่เพียงเพื่อไล่ฉันให้ออกไปจากเมือง คุณก็ออมแรงของตัวเองเอาไว้แทนเถอะค่ะ ไม่ว่าจะอยู่หรือจะไป มันก็เป็นการตัดสินใจของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งด้วยซ้ำ”

ในตอนแรก ฟิโอน่าต้องการมาไล่ชารอนออกไปจากเมืองนี้ แต่ทว่า ทันทีที่เห็นเซบาสเตียน ความคิดของฟิโอน่าก็เปลี่ยนไปทันที

ฟิโอน่าคิดกับตัวเองในใจ 'เด็กคนนี้คงไม่ใช่ลูกของโฮเวิร์ดหรอกใช่ไหม?'

'เพราะถ้าเด็กคนนี้เป็นหนึ่งในตระกูลแซคคารี่ เราจะไม่ยอมปล่อยให้เด็กคนนี้ไปกับชารอนแน่!

'เราต้องรู้ให้ได้ว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของใคร!'

“ก็ได้ เธออยู่ที่นี่ต่อก็ได้ แต่ถ้าเธอเข้ามายุ่งวุ่นวายหรือมาทำลายงานเลี้ยงของโฮเวิร์ดอีก ฉันจะไม่ยอมยกโทษให้แน่!”

ทันทีที่พูดจบ ฟิโอน่าก็เงียบไปครู่หนึ่งก่อนที่จะนึกถึงอะไรบางอย่างออก หลังจากนั้น เธอจึงกล่าวเสริม “อีกอย่าง อย่ามายุ่งกับไซม่อนด้วย เขาไม่เหมาะกับนางแพศยาแบบเธอหรอก!”

“นี่ คุณป้าคะ รีบออกไปจากตรงนี้เถอะค่ะ พวกเราไม่ต้อนรับ!” ไรลีย์ทนไม่ไหวแล้ว เธอจึงตะโกนออกมา

ฟิโอน่าเหลือบมองไรลีย์อย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรต่ออีก ท้ายที่สุด เธอมองไปที่เซบาสเตียน หลังจากนั้น ฟิโอน่าก็กลับเข้าไปในรถและขับออกไป

ชารอนขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว เธออดคิดไม่ได้ว่าฟิโอน่าต้องคิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับลูกชายของตนแน่ เพราะทันทีที่เห็นเซบาสเตียน ฟิโอน่ากลับเผยท่าทีแปลกไป ไม่อย่างนั้น ฟิโอน่าคงไม่กลับไปง่าย ๆ แบบนั้นแน่

“แม่ครับ หน้าบวมเลย เจ็บมากไหมครับ?” เซบาสเตียนมองชารอนอย่างใจสลาย

ชารอนกล่าวคำพูดออกมา “แม่ไม่เป็นไรหรอกลูกรัก ไม่เจ็บเลยจ้ะ” หลังจากนั้น ชารอนก็กล่าวชม “แม่ไม่คิดไม่ฝันเลยนะว่าลูกชายสุดน่ารักของแม่จะเป็นวีรบุรุษขนาดนี้ ลูกพุ่งเข้ามาปกป้องแม่ด้วย”

“แม่ครับ ต่อจากนี้ไป ถ้ามีใครมารังแกแม่อีก บอกผมได้เลยนะครับ ผมจะปกป้องแม่เอง!”

ชารอนอยากหัวเราะออกมาทันทีที่เห็นสีหน้าของลูกชาย ทันใดนั้น เธอสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น “ก็ได้ แม่จะให้ลูกเป็นคนปกป้องแม่เอง”

“เดี๋ยวเราค่อยคุยเรื่องพวกนี้กันคืนนี้ดีกว่า” ไรลีย์เหลือบตามามองแม่ลูกทั้งสอง

ทั้งสามคนมองหน้ากันและเผยเสียงหัวเราะออกมา

หลังจากนั้น ชารอนก็ไปที่ร้านขายยาริมถนนเพื่อซื้อยาทาหน้า ไม่นานนัก ชารอนก็ไปเปลี่ยนเสื้อและมุ่งหน้าไปยังบริษัท ถึงอย่างไร ชารอนเองก็ยังรู้สึกไม่ปลอดภัย นั่นเป็นเพราะการปรากฏตัวของฟิโอน่าอย่างกะทันหัน นอกจากนี้ สีหน้าที่ฟิโอน่ามองดูเซบาสเตียนยังทำให้ชารอนกระวนกระวายใจอีกด้วย