บทที่ 8 ฮินะ สาวน้อยผมชมพูกับสโมคเกอร์

บทที่ 8 ฮินะ สาวน้อยผมชมพูกับสโมคเกอร์

สาขา G-2

ในห้องพยาบาล

พันเอกนากามูระนอนอยู่บนเตียงคนไข้ โดยมีพลเรือตรีคาดาร์ยืนอยู่ข้างเตียง

"พลเรือตรี ไม่มีใครตายใช่ไหมครับ?"

"ไม่มี หัวหน้าของทั้งสองฝ่ายสั่งให้ลูกน้องยั้งมือไว้ก่อน"

"น่าอายชะมัด โดนอัดจนต้องพามาพักฟื้นที่ห้องพยาบาลของเราแบบนี้"

"อย่าไปยุ่งกับเกมของผู้ใหญ่เลย นึกถึงข่าวดีเข้าไว้สิ พันเอกนากามูระ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พลเรือโทคาดาร์!"

ในห้องพยาบาลอีกห้องหนึ่ง

หัวหน้าหน่วย CP0 ที่ถูกพันผ้าพันแผลรอบตัว หยิบหอยทากสื่อสารขึ้นมา

"ฮัลโหล?"

"ขออภัยครับหัวหน้า ตัวคนถูกชิงไปแล้ว"

"ไม่ได้เรื่อง! พวกแกมันไม่ได้เรื่องกันสักคน!"

"...ขออภัยครับ"

"ไม่ได้เรื่อง! ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด..."

หัวหน้าหน่วยถือหอยทากสื่อสารค้างไว้พลางกลอกตามองบนด้วยความเหนื่อยใจ ลองมาเจอเองบ้างสิโว้ย!

ดีแต่ด่าลูกน้อง แม่งเอ๊ย!

...แมรี่จัวร์ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์

เจ้าหน้าที่ระดับสูงของ CP0 ถือหอยทากสื่อสารเงียบอยู่นาน

สุดท้ายเขาก็ยังต้องโทรรายงานห้าผู้เฒ่าอยู่ดี

"หือ?"

"ท่านครับ กองทัพเรือรับสมัครอัจฉริยะคนหนึ่งเข้าไปได้ เราชิงตัวมาไม่ทัน"

"อัจฉริยะ?"

"ครับ อัจฉริยะที่เชี่ยวชาญรูปแบบทั้งหกและฮาคิเกราะตั้งแต่อายุห้าขวบ"

"เข้าใจแล้ว ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด..."

เจ้าหน้าที่ CP0 ถอนหายใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยก็ได้รายงานเรื่องนี้ไปแล้ว ต่อให้เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นไปก่อเรื่องใหญ่ในอนาคต เขาก็ปัดความรับผิดชอบไปได้บ้าง

ห้องทำงานห้าผู้เฒ่า

"ได้ยินกันแล้วใช่ไหม? คิดว่ายังไงบ้าง"

"ไม่คิดยังไง ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว"

"นั่นสิ ผ่านมาหลายร้อยปี เราเห็นอัจฉริยะดับแสงไปตั้งกี่คนแล้ว"

"แค่สัตว์ประหลาดตัวเล็กๆ ตัวเดียว มันก็แค่เรื่องฟันดาบเดียวก็จบ"

"อย่าเอาแรงไปใส่ใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้เลย"

"โรเจอร์เริ่มตามหาโพเนกลีฟแล้ว!"

"สั่งให้ CP0 กับกองทัพเรือพักเรื่องขัดแย้งกันไว้ก่อน นั่นแหละเรื่องใหญ่ของจริง!"

"หยุดมันให้ได้!"

"ห้ามให้โรเจอร์ไปถึงเกาะสุดท้ายเด็ดขาด"

"ต้องห้ามให้ได้!"

...มารีนฟอร์ด

มารีนฟอร์ด

อี้เฉินหลังจากบอกลาการ์ปและเซ็นโงคุแล้ว เขาก็เข้าพบจอมพลคองเพื่อแสดงความเคารพ

เขาใช้อุบายความเลื่อมใสศรัทธาอีกครั้งเพื่อขอคำสัญญากับคอง แหม ใครจะปฏิเสธคำขอนิดๆ หน่อยๆ จากเด็กน้อยที่เทิดทูนตัวเองได้ลงคอล่ะ?

อี้เฉินจะได้รับผ้าพันคอจากคองเมื่อเรียนจบหลักสูตรทหารใหม่ แม้ว่าก่อนข้ามมิติมา อาจารย์โอดะจะไม่เคยระบุความแข็งแกร่งของคองไว้อย่างชัดเจน

แต่อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าเขามีพลังรบระดับพลเรือเอกแน่นอน

ส่วนเรื่องพลังผลปีศาจ อาจารย์โอดะก็ไม่ได้ระบุไว้เช่นกัน

ถ้าอาจารย์โอดะจะยัดผลปีศาจให้เขาทีหลัง เดาเล่นๆ ก็คงเป็นผลสายโซออน พันธุ์สัตว์มายา รูปแบบลิงยักษ์อะไรสักอย่าง

อี้เฉินเดินตามพลเรือโทท่านหนึ่งจากมารีนฟอร์ดไปยังค่ายฝึกทหารใหม่

ลานฝึกอันกว้างใหญ่เต็มไปด้วยเสียงอึกทึกจากการฝึกซ้อม

เขาซึมซับบรรยากาศแห่งความพยายามนี้ แล้ววิ่งเหยาะๆ เข้าไปต่อแถว...

สามเดือนผ่านไป ตอนนี้เข้าสู่ปีศักราชไคเอ็นที่ 1496 แล้ว

ลานฝึกทหารใหม่ มารีนฟอร์ด

"คู่ต่อไปสำหรับการฝึกซ้อมต่อสู้จริง: อี้เฉิน ปะทะ สโมคเกอร์"

"เตรียมตัวให้พร้อม เริ่มในอีกห้านาที"

ข้างเวทีประลอง

สโมคเกอร์ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก: "ใครหน้าไหนมันลงชื่อฉันวะเนี่ย?"

"ฮินะแปลกใจมาก ไม่ใช่นายเองหรอกเหรอ?"

"ตอนไหน? ฉันไม่ได้ทำ!"

"ฮินะผิดหวังมาก มีคนปากดี พอได้ยินว่ามีเด็กใหม่เข้ามา ก็รีบร้อนอยากจะสั่งสอนน้องใหม่ไม่ใช่เหรอไง"

"ชิบหาย ลืมไปเลย! ตอนนี้ถอนตัวทันไหม?"

"ฮินะอยากจะขำ ใครกันนะที่เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นสายกายภาพเพียวๆ ก็รีบเสนอหน้า เพราะตัวเองเป็นสายโลเกีย?"

"ใครจะไปรู้วะว่าไอ้เด็กนี่มันใช้ฮาคิเกราะเป็น!"

"ครูฝึกครับ ผมปวดท้อง! ขอยกเลิกแมตช์ได้ไหมครับ?"

"สโมคเกอร์? แน่นอนว่าไม่ได้ ขึ้นไปโดนยำซะดีๆ"

ครูฝึกร่างยักษ์เตะสโมคเกอร์วัย 9 ขวบกระเด็นขึ้นไปบนเวที

อี้เฉินยืนรออยู่บนเวทีแล้ว

ในเวลาเพียงสามเดือน เขาเก็บครบทุกหลักสูตรของค่ายฝึกทหารใหม่มารีนฟอร์ดได้อย่างสมบูรณ์

【ยินดีด้วย โฮสต์รวบรวมไอเทมระดับทั่วไป: "คู่มือการฝึกต่อสู้ระยะประชิดทหารใหม่มารีนฟอร์ด" รางวัล: ประสบการณ์การต่อสู้ระยะประชิดหนึ่งปี】

【ยินดีด้วย โฮสต์รวบรวมไอเทมระดับทั่วไป: "คู่มือการฝึกรูปแบบทั้งหกทหารใหม่มารีนฟอร์ด" รางวัล: ประสบการณ์การฝึกรูปแบบทั้งหกหนึ่งปี】

เมื่อมองดูสโมคเกอร์ที่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่ตรงหน้า เขาอดนึกถึงตอนซ้อมเดี่ยวที่สโมคเกอร์โดนอัดจนหมอบไม่ได้ รอยยิ้มจึงผุดขึ้นที่มุมปาก

การประลองจริงครั้งนี้มีผลต่อการจบหลักสูตรทหารใหม่ ปกติด้วยฝีมือระดับเขา การเรียนจบไม่ใช่เรื่องยาก

จะออมมือให้คู่ต่อสู้เพื่อปั๊มคะแนนให้สวยๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

แต่ดูเหมือนว่าเอ็งจะเป็นคนลงชื่อขอท้าสู้กับฉันก่อนนะเจ้าหนู

งั้นอย่าโทษกันที่ฉันจะไม่ไว้หน้าความเป็นเพื่อนฝูงก็แล้วกัน

"คาดไม่ถึงเลยนะ สโมคเกอร์!"

"อี้เฉิน ฟังฉันนะ ลูกพี่ดันเผลอติ๊กชื่อผิดตอนลงสมัครน่ะ"

"อืม ผู้น้องก็จะเผลอต่อยเข้าหน้าลูกพี่ตอนชกเหมือนกัน"

"ไม่นะ อย่าเข้ามา!"

"บ้าเอ้ย ผลโมคุ โมคุ (ผลควัน) ร่างสสาร!"

"ม่านควัน!"

"หนีควัน!"

สโมคเกอร์ปล่อยควันขาวจำนวนมากออกจากร่างกาย แปลงร่างเป็นเกลียวควันสีขาวแล้วรีบพุ่งหนีไปหลบที่มุมลานฝึกอย่างรวดเร็ว

หึหึ ต่อให้ฮาคิเกราะของนายจะแกร่งแค่ไหน ถ้านายหาตัวฉันไม่เจอ มันก็ไร้ประโยชน์!

แขนสีดำทมึนพุ่งเข้าหาตำแหน่งร่างควันของสโมคเกอร์อย่างแม่นยำ แล้วซัดหมัดตูมเข้าให้

ร่างสสารของสโมคเกอร์แตกกระจาย

มืออีกข้างเริ่มรัวหมัดเข้าใส่ใบหน้าของสโมคเกอร์

"อ๊าก!"

เสียงกรีดร้องโหยหวน

หึหึ แค่ผู้ใช้สายโลเกียกระจอกๆ คิดจะหนีงั้นเหรอ ต่อหน้าฮาคิสังเกตของฉัน จัดการได้ง่ายๆ สบายมาก

บนอัฒจันทร์ไม่ไกลออกไป พลเรือเอกเซเฟอร์ยืนกอดอก

เขาจ้องมองอี้เฉินที่กำลังยำสโมคเกอร์อยู่บนเวทีฝึกอย่างเมามัน

"เจ้าเด็กนี่เรียนอะไรที่นี่เพิ่มไม่ได้แล้วล่ะ ให้มารายงานตัวกับฉันพรุ่งนี้"

"ครับ"

พิธีจบหลักสูตรทหารใหม่มารีนฟอร์ดเสร็จสิ้นลงด้วยดี ผู้ที่เลื่อนขั้นเป็นทหารประจำการในรุ่นนี้ ได้แก่:

สามสหายค่ายฝึกทหารใหม่: อี้เฉิน, ฮินะ และสโมคเกอร์

อี้เฉินได้รับของขวัญตามสัญญาจากพลเรือเอกเซ็นโงคุและจอมพลคองเรียบร้อย

【ยินดีด้วย โฮสต์รวบรวมไอเทมระดับหายาก: ผ้าพันคอที่จอมพลคองมอบให้ รางวัล: 5,000,000 แต้มสะสม, ความกล้าหาญของโฮสต์เพิ่มขึ้น 5%】

【ยินดีด้วย โฮสต์รวบรวมไอเทมระดับหายาก: แว่นตาที่พลเรือเอกเซ็นโงคุมอบให้ รางวัล: 5,000,000 แต้มสะสม, เสน่ห์ของโฮสต์เพิ่มขึ้น 5%】

?

???

???

มีอะไรแปลกๆ ทำไมถึงมีค่าสเตตัสเสน่ห์ด้วย?

อี้เฉินลองสวมแว่นตาแล้วส่องกระจก ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

สมแล้วที่เป็นพลเรือเอกเซ็นโงคุ ผู้ที่หลังเกษียณจะสวมกางเกงขาสั้นลายดอก เสื้อลายดอก ผูกเนกไท และคลุมผ้าคลุม "ความยุติธรรม"

ผู้นำแฟชั่นวัยดึกอย่างแท้จริง

แว่นตาที่เขาเลือกให้ ดันเข้ากับหน้าอี้เฉินได้ดีอย่างน่าประหลาด

อย่างไรก็ตาม แต้มพวกนี้มันยังไม่พอจริงๆ ของที่ระดับพลเรือเอกให้มาได้แค่ 5 ล้านแต้ม แสดงว่าของที่มีมูลค่าเกิน 100 ล้านแต้ม จะต้องเป็นของใช้ส่วนตัวที่พวกเขาใช้ประจำแน่ๆ เช่น ผ้าคลุมทหารเรือที่การ์ปใส่ตลอด, แว่นตาคู่ใจของเซ็นโงคุ หรือผ้าพันคอประจำกายของจอมพลคอง

และยังมีสมบัติลับแห่งท้องทะเลอันกว้างใหญ่นี้—ผลปีศาจ

ได้มา 10 ล้านแต้มพอดี แลกอะไรอย่างอื่นไม่ได้เลย ก็คงต้องแลกเรือแบล็คเพิร์ลมาใช้ก่อน...

ณ เกาะเล็กๆ แห่งหนึ่งในแกรนด์ไลน์

พายุทรายพัดโหมกระหน่ำเต็มท้องฟ้า

"คร็อกโกไดล์!"

"ดักลาส บุลเล็ต!!!"