บทที่ 30 เมาแล้ว! ดาราตกกระแสเมาอีกแล้ว! โชว์ฝีมือเล็กน้อย ทำเอาคนแตกตื่น!

บทที่ 30 เมาแล้ว! ดาราตกกระแสเมาอีกแล้ว! โชว์ฝีมือเล็กน้อย ทำเอาคนแตกตื่น!

【???】

【เห้ย! แม่ง!】

【ตก…ตกลงไปในบ่อโคลนเหรอ?!】

【เชียนเป่ากำลังเล่นตลกเอาชีวิตเป็นเดิมพันเลยนะ!】

【เชี่ย! ไม่ไหวแล้ว รายการนี้จะเอาผู้ชมขำตายให้ได้ใช่ไหม?】

【เพิ่งเข้ามาก็เห็นเชียนเป่าบินอยู่บนฟ้า ที่นี่คือกองถ่าย Fast & Furious เหรอครับ?】

【ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า แฮ่ก!】

【พอเถอะ ฉันขำต่อไม่ไหวแล้ว!】

【เมื่อก่อนเห็นเหตุการณ์แบบนี้จะรู้สึกสงสารบ้าง แต่ตอนนี้ถูกรายการนี้ฝึกจนเจอ ‘อุบัติเหตุไลฟ์สด’ ปุ๊บ ปฏิกิริยาแรกคือหัวเราะจากใจเลย!】

【ขำพ่องสิ เร็วเข้า TM ไปช่วยเชียนเป่าก่อน!】

【เมแกนียังไม่เลิกติดตามเหรอ? ไอดอลขายขี้หน้าแบบนี้ ตายๆ ไปซะยังจะดีกว่า!】

“จะวิ่งไปทางไหนก็ได้ ดันเลือกมาทางนี้ทำไม!” ผู้กำกับที่วิ่งหอบๆ ตามมาถึงเอ่ยด้วยความตระหนก “นี่มันบ่อโคลนดั้งเดิมที่พวกเราใช้ขุดโคลนออกไปนะ ด้วยแรงเฉื่อยขนาดนั้นถ้าร่วงลงไป จะจมนะเว้ย!”

“ฟังที่ตัวเองพูดดูบ้างไหม มันเข้าท่าหรือเปล่า?” ลวี่หมิงด่ากลับ “เขาจะเล่นงานผม ผมยังต้องมานั่งดูฮวงจุ้ยเลือกทิศก่อนถึงค่อยตัดสินใจวิ่งเหรอ?”

ผู้กำกับ: “…ความผิดผมเอง!”

“ตอนนี้สิ่งสำคัญคือรีบช่วยคนขึ้นมาก่อน บ่อโคลนไม่ใช่สระน้ำ ดิ้นมั่วๆ ในนั้น เสี่ยงขาดอากาศตายจริงๆ!”

ข่าวดีคือ ตอนนี้แดดเปรี้ยงมาพักใหญ่แล้ว โคลนที่เหลวเริ่มเซตตัว แข็งขึ้น น่าจะยังไม่จมลึกเกินไป อีกทั้งรถขุดของทีมรายการก็อยู่ใกล้ๆ เลยไม่พลาดช่วงเวลาช่วยเหลือที่ดีที่สุด

ไม่นานนัก ก็ชักรอกขึ้นมา ได้หนึ่งสิ่งมีชีวิตรูปร่างเหมือนคน ดำปี๋ทั้งตัว เหลือแค่ดวงตาคู่เดียวที่ยังวิบวับ

【ปุฮ่าฮ่าฮ่า!】

【นี่มนุษย์นะเว้ย】

【ช่วงสิ้นหวังที่สุดของเมแกนี!】

หัวอู๋เชียนยังอื้ออึง เขาเหลือบเห็นทุกคนกำลังกลั้นขำ เลยไม่พูดไม่จา เดินตรงเข้ามากลางวง

เฉาเกอปลอบ “คนไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!”

หวังเป่าเฉียงพูดเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง “มันอันตรายเกินไปแล้ว หนุ่มๆ ไฟแรงก็จริง แต่อย่าปะทุขนาดนี้นะ ต่อไปต้องรู้จักยั้งอารมณ์หน่อย ไม่งั้นเดี๋ยวจะเสียเปรียบเอา!”

อู๋เชียน: “…”

นี่มัน TM เรื่องบ้าอะไรกันวะ!

“ไอ้พี่ชายมนุษย์ป่าจากแอฟริกาคนนี้ ผมมีเพื่อนชื่ออู๋เชียนเมื่อกี้ก็ร่วงลงบ่อโคลนไปด้วย คุณเห็นเขาอยู่ข้างล่างไหม?” ลวี่หมิงโพล่งขึ้นมา

อู๋เชียน: “…”

“แกหาเรื่องฉันอยู่ใช่ไหม?!”

“อ้าว!” ลวี่หมิงทำหน้าตกใจ “เสียงคุ้นชิบหาย นี่มันไอ้น้องเชียนเป่าของผมนี่หว่า”

ลวี่หมิงชะโงกมองหนุ่มคนนั้นบนล่างอยู่อึดใจ แล้วพึมพำ “หายหน้าไปแป๊บเดียว เปลี่ยนสายพันธุ์เป็นคนละเผ่าแล้วเว้ย น้องชาย เอ็งมีวิชากลายพันธุ์ระดับบิ๊กแบบนี้ ต่อไปต้องมีงานแน่!”

เร่อปากะพริบตาปริบๆ “มีงานอะไร?”

“งานคณะละครสัตว์น่ะสิ!”

เบบี้: “พรืด!!”

คนอื่นๆ ก็กลั้นขำกันแทบไม่อยู่

ไอ้หมอนี่ร้ายจริง คนเขาซวยขนาดนี้แล้ว ยังจะเอามาล้อ…

“CNM!” อู๋เชียนถลึงตา ด่าออกมาเป็นคำหยาบประจำชาติทันที

ลวี่หมิงทำหน้าไม่พอใจ “แกนี่ทำเอาหน้าไอดอลพวกฉันหมองไปหมด ในฐานะรุ่นพี่ ฉันอายจะตายอยู่แล้ว! ขอเรียกร้องอย่างหนักให้ชาวเน็ตแบนไอดอลคุณภาพต่ำ!”

อู๋เชียนด่ากลับ “แกแม่งเป็นดาราตกกระแสยังเสือกมายืนเรียกร้องอีก? แกตกกระแสขนาดไหน ในใจแกไม่รู้ตัวเหรอ?”

“น้องเอ๋ย ตอนนี้แกสภาพเละจนจำหน้าไม่ได้ กลายเป็นก้อนโคลนไปแล้ว ต่อให้ฉันกระแสตก ก็ไม่ตกเท่าแกหรอก” ลวี่หมิงหัวเราะหยัน

“น้องพ่องมึงสิ! เดี๋ยวกูนี่แหละจะเชือดมึง เชื่อไหม?!”

“…”

“พอๆๆ ไหนๆ เชียนเอ๋อร์ไม่เป็นอะไรก็แล้ว ไปอาบน้ำในห้องให้เรียบร้อย แล้วค่อยเริ่มกัน” เฉาเกอมองเวลา รีบเอ่ยห้ามศึกทั้งสองฝ่าย

“ไม่ต้องอาบ เดี๋ยวก็ต้องลงปลักโคลนอยู่ดี เอาแบบนี้แหละ!” อู๋เชียนนึกย้อนไปถึงสารพัดอุบัติเหตุที่เจอภายในวันเดียว สายตาจ้องลวี่หมิงแน่วนิ่ง ไร้แววเกรงใจใดๆ มีแต่ความอยากเล่นงานอีกฝ่ายให้ยับ “ฉันไม่มีอะไรต้องแคร์อีกแล้ว!”

“ใช่!” ลวี่หมิงควักเอาเอ้อร์กัวโถวขวดหนึ่งที่ยังไม่ถูกเปิดออกมาจากกระเป๋า บิดฝาแบบลวกๆ แล้วกระดกยาวสองอึก “ฉันก็ไม่มีอะไรต้องเสียเหมือนกัน!”

ทุกคน: “…”

สภาพจิตใจสองคนนี้ ทำไมพวกเขารู้สึกว่าต่อไปอาจเกิดเรื่องถึงขั้นเอาชีวิตได้ทุกเมื่อ!

ทุกคนพากันไปยังจุดเล่นเกมใกล้ๆ

ข้างบนแดดเปรี้ยง อากาศก็อบอ้าวสุดๆ โดนแดดเผาอยู่นาน อารมณ์คนก็พาลจะนิ่งๆ จืดๆ ไป มีแต่ลวี่หมิงที่ระหว่างทางกระดกเหล้าเอ้อร์กัวโถวไม่หยุด เร่อปาเดินเคียงข้างไปด้วย ตั้งใจอยากชวนคุย แต่เห็นว่าเขามัวแต่จดจ่ออยู่กับเหล้า เลยหมดอารมณ์สนทนา

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังดื่ม ‘เอ้อร์กัวโถว’ พื้นฐานการร้องเพลง +20!]

[ติ๊ง! ตรวจพบ……]

[ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์เข้าสู่ภาวะเมาระดับปานกลาง พื้นฐานการร้องเพลง +50!]

เก็บเกี่ยวได้ไม่เลว!

ตามจังหวะนี้ พื้นฐานการร้องเพลงให้ถึงเลเวล 4 คงใช้เวลาไม่นาน

ถึงตอนนั้น แค่ไปร่วมรายการดนตรีสักรายการ โชว์สกิลเล็กๆ น้อยๆ ให้ผู้เข้าแข่งขันร้องบดขยี้กรรมการผู้คร่ำหวอดที่นั่งข้างล่าง ฉากงามๆ แบบนั้น แค่คิดก็เร้าใจแล้ว!

โดยเฉพาะพวกเพื่อนร่วมวงการที่มีอคติกับตัวเอง รวมถึงแอนตี้ในเน็ตที่วันๆ ด่าว่าเขาเป็น ‘ของสวยแต่ไร้ประโยชน์’ พอได้เห็นเข้า ยังไงก็ต้องฟินแตกคาจอสิวะ!

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้สายตาลวี่หมิงพร่ามัวขึ้น ก้าวเดินก็ลอยๆ ไปหน่อย พอรู้สึกได้ว่าพื้นฐานการร้องที่อัปถึงเลเวล 3 มาพักหนึ่งกำลังถูกย้ำให้แน่นขึ้น เขาก็อารมณ์คึก เผลอไอขจัดคอสะอาดๆ ทีหนึ่ง ทำเอาคนข้างๆ สะดุ้ง แล้วก็ฮึ่มฮั่มฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีว่า

“ที่ดินแดนอันไกลโพ้นทางตะวันออกมีสายน้ำหนึ่ง~”

“มันมีนามว่าแยงซีเกียง~”

“ที่ดินแดนอันไกลโพ้นทางตะวันออกมีแม่น้ำหนึ่ง~”

“มันมีนามว่าแม่น้ำฮวงโห~”

“ตะวันออกอันเก่าแก่มีมังกรหนึ่งตัว~”

“มันมีนามว่าประเทศจีน~”

เบบี้: “???”

เร่อปา: “???”

ทุกคน: “???”

【พวกเดียวกัน อย่าเพิ่งเปิดไมค์สิวะ!】

【อยู่ดีๆ มึงร้องขึ้นมานี่คืออะไรล่ะ?】

【เดี๋ยวก่อน ทำไมฉันไม่เคยฟังเพลงนี้วะ!】

【ไอ้หมอนี่ร้องสดมีของแฮะ ดันไม่เพี้ยนแตกเหมือนแต่ก่อน?】

【ฉันเป็นนักศึกษาสาขาขับร้องยังอึ้งเลย เพื่อนๆ ถึงกับสงสัยหูตัวเองละ ช่วง live ด้นสดนี้ลมหายใจนิ่งกว่าติวเตอร์ที่มหาลัยฉันอีก โทนเสียงตรงเป๊ะ ถ้าไม่มีพื้นฐานแน่นๆ ไม่มีทางให้ฟังแล้วเนียนได้ขนาดนี้นะ แค่ไม่กี่ท่อน ตัดสไตล์ส่วนตัวออก พูดกันเรื่องเทคนิคอย่างเดียว รู้สึกว่าแตะระดับอาจารย์ในรายการประกวดเพลงหลายคนแล้ว!】

【ต่อหนึ่งดิลมันเท่าไหร่ มีเงินก็แบ่งๆ กันฟันสิวะ!】

【ฉันก็ไม่รู้ ฉันก็ไม่กล้าถาม ข่าวว่าไอ้ดาราตกกระแสร้องเพลงได้เนี่ย ฉันช็อกพอๆ กับซัพพอร์ตฟาดห้าคิล!】

【มันจะร้องTMอะไรล่ะ ดูก็รู้ว่าไปหัดงูๆ ปลาๆ มาจากไหนไม่รู้ รวบๆ ได้อยู่แค่นี่แหละ รอบนี้ถือว่าให้ไอ้ดาราตกกระแสคนนี้แอ็คสำเร็จไปทีแล้วกัน!】

【ถ้าใครเชื่อว่าดาราตกกระแสร้องเพลงได้ ลองไปฟัง ‘ขอกู้’ แล้วค่อยกลับมาออกความเห็นละกัน】

【‘ขอกู้’ จะพลิกโฉมความเข้าใจเรื่องการร้องเพลงของคุณ!】

【……】

การโชว์สกิลกะทันหันของลวี่หมิง ทำให้ดราม่าบนหน้าจอคอมเมนต์ปะทุไม่น้อย ไหนๆ ไลฟ์ก็ร้อนแรงอยู่แล้ว มืออาชีพหลายคนเลยมองออกและเริ่มชื่นชม มองเขาใหม่ในแง่ดีขึ้น แต่เหล่าแอนตี้หมิงกลับโบ้ยว่าลวี่หมิงแค่เล่นลูกไม้ พล่ามหนักแน่นว่า “มีแค่ท่อนเดียวจะไปฟังออกอะไรได้บ้าง? ตัวอย่างเล็กนิดเดียว ไม่มีน้ำหนักอ้างอิง!”

หลายคนก็เห็นด้วยกับคำอธิบายนี้อยู่พอสมควร

ถ้าไอ้ดาราตกกระแสคนนี้เก่งจริง หัวเยว่ที่หวงเงินยิ่งกว่าชีวิตคงป้อนอัลบั้มให้ตั้งแต่ช่วงพีกแล้ว ไหนจะมารอจนป่านนี้ให้ตกต่ำจนต้องกินกระแสด้านมืดกันเล่า?

ไม่มีใครอยากเชื่อว่าคำว่า ‘ของสวยแต่ไร้ประโยชน์’ กับ ‘พรสวรรค์’ จะถูกจับมารวมกันได้

“เนื้อเพลงนี่คุณแต่งเองเหรอ?” เบบี้ตาเป็นประกาย

เร่อปาดวงตาวาวระยับ: “สัมผัสคล้องจองดีนะ แถมฟังแล้วโคตรพลังบวก มีท่อนหลังไหม?”

“คิดสดแต่งสดน่ะ” ลวี่หมิงตอบส่งๆ

พอได้ยินแบบนั้น แม้แต่เฉาเกอกับพวกก็เริ่มมองไม่ค่อยปกติแล้ว

ถึงคนที่อยู่ตรงนี้จะไม่ใช่นักร้อง แต่เห็นมามากก็น่าจะมีทักษะพื้นฐานเรื่องการฟังอยู่บ้าง เนื้อเพลงท่อนนี้ติดหูมาก โดยเฉพาะทุกคนต่างก็จับได้ถึงพลังบวกที่ล้นทะลัก ถ้าได้ผู้เรียบเรียงมือใหญ่ในวงการมาช่วยขัดเกลา แค่ความติดหูบวกกับความหมายเชิงบวก การันตีขั้นต่ำยังไงก็เป็นเพลงฮิตได้!

เห็นสายตาคนรอบข้างแปลกไป ลวี่หมิงเชิดหน้าหน้าอกผาย ทำหน้าท่าทางหยิ่งๆ

“ก็แค่พรสวรรค์เล็กน้อย ไม่น่าพูดถึง!”

อู๋เชียน: “???”

CNM ให้ตายเถอะ กูเป็นถึงกัปตันทีม XO ไอดอลจากบอยแบนด์ท็อปของเอเชีย คุณสมบัติอันทรงเกียรติพวกนี้กูยังไม่เคยเอามาอวดเลยนะ ทีนี่ดาราตกกระแสทำทีเป็นนักร้องต่อหน้ากูไม่พอ ยังกล้าทำกร่างไม่อายอีกเรอะ?!

ใครมันจะทนไหววะ!

อวดสกิลใช่ไหม ลีลาทันควันของเชียนเกอก็ไม่ได้ขี้เหร่นะ!

อู๋เชียนอ้าปากก็ปล่อย Rap เดี่ยวสัมผัสท้ายทันที:

“ดูชามนี้สิ มันทั้งใหญ่ทั้งกลม!”

“ก็เหมือนเส้นนี้ไง ทั้งยาวทั้งกว้าง!”

ลวี่หมิง: “???”

ทุกคน: “???”

“เชียนเอ๋อร์ นายทำอะไรอยู่?” เติ้งเฉางงงัน

คนอื่นก็พากันทำหน้าตั้งเครื่องหมายคำถามเต็มหน้า

“พี่ว่าคงหิวจนเห็นภาพหลอนแล้วล่ะ เริ่มคิดถึงไส้ใหญ่ของพี่แล้ว เบบี้ ไม่ต้องรีบ คืนนี้พี่ทำให้กินเอง อยากกินเส้นใช่ไหมล่ะ พี่จะเคี่ยวซุปจากไส้ใหญ่ให้แล้วลวกเส้นให้ กินสักชามที่นายเพิ่งพูดนั่นแหละ…” ลวี่หมิงเว้นจังหวะ: “ก๋วยเตี๋ยวชามใหญ่!”

อู๋เชียน: “…”

CNM พวกเฒ่าหลงจื่อไม่รู้ประสาทั้งหลาย เข้าใจศิลป์บ้างไหม!

นี่เขาเรียกสัมผัสท้ายเดี่ยว ในวงการ rapper แห่งคาบสมุทรนี่โคตรเทพนะครับ!

ชัดเจนว่าทุกคนไม่ได้มีอารมณ์จะชื่นชม Rap ด้นสดที่ล้ำยุคเกินไปของอู๋เชียน อู๋เชียนที่อัดอั้นมาจนเต็มอก เห็นเบบี้กับเร่อปาผลัดกันคุยกับลวี่หมิงถึงท่อน Live ด้นสดเมื่อกี้ ก็ยิ่งรู้สึกขัดใจสุดๆ

อวดเข้าไป เดี๋ยวอีกหน่อยแกได้มีเรื่อง!

……

ไม่นาน สมาชิกแก๊งพี่น้องก็เดินทางมาถึงหน้าบ่อโคลนขนาดมหึมา เมื่อเทียบกับหลุมใหญ่ที่ทีมรายการขุดไว้เพื่อเอาดินโคลนก่อนหน้านี้ บ่อโคลนที่จัดทำขึ้นนี้เต็มไปด้วยน้ำโคลนเหลวๆ ทั้งบ่อ

ลวี่หมิงที่เข้าสู่สภาวะเมาปานกลาง ตอนนี้รู้สึกว่าทั้งตัวเบาหวิว คนอื่นมองก็เห็นชัดว่าเวลาเขาเดินร่างกายโงนเงนเล็กน้อย แววตายังมีความเหม่อลอยเคลิ้มๆ

ผู้กำกับถือโทรโข่งประกาศกติกา

[ศึกลุยบ่อโคลน]

[กติกา]: ก่อนที่เพลงจะหยุด สมาชิกที่ยืนอยู่บนตุ๊กตาล้มลุกเป็นคนสุดท้ายจะเป็นผู้ชนะ ผู้ชนะในช่วงเกมถัดไปจะมีสิทธิ์ยืนดูอย่างเดียว หากสมาชิกในทีมใดชนะครบทั้งสามคน เกมก็จะจบลงทันที!

[รางวัล]: ทีมที่ชนะสุดท้าย จะได้รับการ์ดเบาะแสที่สำคัญยิ่งยวด โปรดทุ่มสุดตัว!

หลังประกาศกติกาจบ ทุกคนก็พยักหน้าบอกเข้าใจ

ช่วงเตรียมตัว ลวี่หมิงยืนที่ขอบบ่อโคลน สังเกตการณ์ข้างใน

อาจารย์หวงกับอู๋เชียนที่เก็บแผนร้ายไว้เต็มอก พอเห็นเขาเผลอ ก็พุ่งเข้ามาราวหมาป่าหิวโซ ขนาบซ้ายขวาตรงเข้ามากระโจนใส่!

ลวี่หมิงหันกลับไปมอง จะหลบก็ไม่ทัน ก่อนแรงผลักหนักจะซัดเข้ามา เขาสวนมือกลับไปคว้าทั้งสองคนที่ยังยืนอยู่บนฝั่งติดมาด้วย

ตูม!

ทั้งสามร่วงตกบ่อโคลนพร้อมกัน

อู๋เชียนที่ตัวเปื้อนโคลนจนแทบแข็งติดตัว รู้สึกเหมือนได้อาบน้ำ พรวดเดียวก็ลุกพรวดจากบ่อโคลน พุ่งใส่ลวี่หมิงทั้งง้างเล็บทั้งฟาดมือ: “ไอ้ดาราตกกระแส!!”

“โอ๊ย คุณจะ~ทำ~อะไร!” ลวี่หมิงร้องลั่น

ถัดวินาทีเดียว สองคนก็ตะลุมบอนกันกลางบ่อโคลนจนคนรอบข้างตะลึงตาค้าง!

ทว่าอู๋เชียนที่สู้เดี่ยวๆ สู้ลวี่หมิงไม่ได้เลยสักนิด เหมือนไก่ตัวเล็กที่ร้องกุ๊กๆ โดนจับกดอย่างไร้ปรานี

ส่วนอาจารย์หวง ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วย แต่แขนขาแก่ๆ ของอาจารย์หวงไม่ว่องไวเท่าหนุ่มๆ ตั้งแต่ตกบ่อโคลนก็กลายเป็นเหมือนเป็ดบกหัดว่ายครั้งแรก มือไม้ปั่นป่วนตีๆ อยู่ในโคลนเอวก็ยังยืดไม่ขึ้น ถ้าไม่ใช่เฉาเกอกระโดดลงไปช่วยทันเวลา อาจารย์หวงคงได้จมน้ำโคลนตายตรงนั้น!

ผู้กำกับเห็นท่าไม่ดี หันมามองหน้าคนเขียนบทของทีมงานรายการ

ยังไม่ต้องรอพวกเขาตะโกนเริ่มเลย แขกรับเชิญพิเศษสามคนกระโดดลงไปเปิดสนามเองแล้ว ใครบอกว่าแขกรับเชิญพิเศษเล่นไม่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวกันล่ะ?

MC ประจำที่คัดมาอย่างดี พอมาอยู่ต่อหน้าพี่ๆ สามคนนี้ ดูฝืดๆ เหมือนทหารเกณฑ์หน้าใหม่!

“บุ้ม ชากาลาก้า บุ้ม ชากาลาก้า~”

พร้อมกับจังหวะดีเจมันๆ ดังขึ้น สมาชิกทีมรันนิ่งแมนคนอื่นๆ ก็กระโดดลงบ่อโคลน

เมินสองไอดอลที่ต่อยกันจนลืมโลก ทุกคนพากันวิ่งดิ่งไปหาตุ๊กตาล้มลุกที่อยู่อีกฟากอย่างรวดเร็ว

แต่เพราะบ่อโคลนลื่นมาก ชุลมุนดึงผลักกันไปมา ทุกคนก็ทยอยลื่นลงโคลน กินโคลนกันไปคนละคำ ท่าทางซอมซ่อชวนขำ เบบี้กับเร่อปายิ่งโดนสำลักจนต้องย่อตัวลง ถุยน้ำโคลนที่เผลอเข้าปาก

【???】

【เล่นกันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ!】

【นี่แหละวาไรตี้ของจริง ดูแล้วเลือดสูบฉีดสุดๆ!】

【แย่แล้ว เร่อปากินโคลนเข้าไป สำลักเลย!】

【ทีมรายการนี่ไม่เห็นดาราเป็นคนเลย เร่อปากับเบบี้ยังไงก็เป็นเทพีวงการบันเทิงจีนที่หากินด้วยหน้าตา มาเลอะเทอะต่อหน้ากล้องแบบนี้ กระทบภาพลักษณ์มากนะ!】

【นั่นสิ ต่อให้ต้องเล่นในบ่อโคลน อย่างน้อยควรใส่ชุดป้องกันกับหน้ากากกันโคลนเข้าปากจมูก น้ำโคลนเต็มไปด้วยแบคทีเรีย โดนผิวแล้วยังไงก็เสียสุขภาพ ยิ่งถ้าเผลอกลืนเข้าไป ยิ่งอันตราย ป่วยเบาๆ หนักๆ ถึงล้างกระเพาะเลยนะ อันตรายมาก!】

【ตอนพิมพ์แบบนี้ คิดถึงสองไอดอลที่อยู่ได้ด้วยหน้าตาล้วนๆ บ้างไหม?】

【เอางี้ ก่อนอื่นดูดาราตกกระแสกับอู๋เชียนก่อน แล้วค่อยไปปกป้องศิลปินบ้านเธอ?】

พอโดนเตือน ชาวเน็ตก็เพ่งมองจอทันที

โธ่เอ๊ย!

สองไอดอลตั้งแต่กระโดดลงบ่อโคลนก็เปิดฉากตะลุมบอน ตอนนี้ไม่เพียงไม่หยุด แต่ยิ่งต่อยยิ่งเดือด ลวี่หมิงพลิกตัวขึ้นคร่อม นั่งทับบนตัวอู๋เชียน แล้วฟาดฝ่ามือที่เปื้อนโคลนเหลวๆ ใส่หน้าหล่อๆ ของเขาอย่างไม่ยั้ง!

อาศัยอาคมโคลนเคลือบฝ่ามือ เสียง “เพี๊ยะๆ” ดังสนั่น ฟังแล้วเจ็บแทน!

หน้าจอฝั่งเมแกนีหัวใจสั่นระรัว น้ำตาคลอทันที: “ปล่อยเกอเกอเดี๋ยวนี้! ไอ้ดาราตกกระแส เอ็งปล่อยเกอเกอเดี๋ยวนี้นะ!”

อู๋เชียนโดนตบจนดาวขึ้นหัว ใช้ความลื่นของโคลน กลิ้งตัวบวกโหม่งหนึ่งที กระแทกลวี่หมิงหงายลงในบ่อโคลน ต่อด้วยอ้าปากหาวหนึ่งคำ โถมกอดแขนเขาแล้วกัดไม่ยั้ง!

“อ๊าก!” ลวี่หมิงเจ็บจนผลักอู๋เชียนกระเด็น จากนั้นงอขาสองข้าง ถีบสวนพุ่ง

“อุ๊๊ก!!!”

อู๋เชียนพ่นโคลนเหลวออกมาคำโต แล้วอาศัยพื้นลื่นของบ่อโคลน ถูกเตะปลิวออกไปสองเมตร!

ลวี่หมิงที่เมาหนักพลิกตัวลุก โงนเงน เดินโซเซไปหาอู๋เชียนที่นอนแผ่ในโคลน จากนั้นก็ซัดใส่หนุ่มคนนั้นชุดใหญ่จนเขาถูกเตะหมุนอยู่กับที่ ฉากแตกกระจายนี้เหมือนกำลังฟาดลูกข่าง!

ใช่แล้ว ฟาดลูกข่าง!

ไอดอลชายที่ปกติสูงส่งหล่อเหลา พอจะทำให้สาวๆ เป็นลมกันครึ่งประเทศ เวลานี้กลับถูกฟาดเหมือนลูกข่าง!

【กูตะลึงโคตร!】

【สองคนนี้ตั้งใจจะอัดแค่อีพีนี้ทั้งชีวิตเลยใช่ไหม?】

【ไม่มีภาระภาพลักษณ์ไอดอล ไม่มีรัศมีซุปตาร์ มีแค่ความแค้นส่วนตัวล้วนๆ!】

“นี่……”

“สองคนนั้นเอาจริงเหมือนอยากฆ่ากันให้ตายเลย!”

สมาชิกทีมรันนิ่งแมนมองอู๋เชียนกับลวี่หมิงที่ทำท่าเหมือนมองความเป็นความตายเป็นเรื่องเล็ก ไม่พอใจก็ลุย ใบหน้าทุกคนปั่นป่วนเหมือนอวัยวะแล่นพล่าน รู้สึกในหัวหึ่งๆ ไปหมด

หนุ่มสองคนยังลุยขนาดนี้ ถ้าพวกเขายังทำท่าถือตัว แคร์ภาพลักษณ์ไอดอลอยู่ ก็ดูเสแสร้งสิ

คิดได้ดังนั้น ทุกคนก็ปลดล็อกเส้นตายตัวเอง แล้วสู้ยิบตาทันที!

“เบบี้ เธอขึ้นไปก่อน เดี๋ยวพี่ช่วยกันขวางพวกนั้น!” เฉาเกอคว้าวัวดำยักษ์แล้วตะโกน

เพราะได้รับอิทธิพลจากลวี่หมิงกับอู๋เชียน สองดาราสาวที่ปกติหน้ากล้องต้องสวยเป๊ะก็ถูกจุดไฟอยากเอาชนะขึ้นมาทันที

เบบี้ฮึดเหมือนสาวแกร่ง ชกใส่เร่อปา ถีบใส่เฉินชือชือ รีบปีนขึ้นไปบนตุ๊กตาล้มลุก คว้าเสาไว้แน่น

แต่เพราะตุ๊กตาล้มลุกโงนเงนได้สี่ทิศ หลี่เฉินเลยดึงให้เอนราบลง เบบี้ที่อยู่ด้านบนก็ร่วงตูมลงบ่อโคลนอย่างง่ายดาย แล้วโดนเฉินชือชือฉวยโอกาสแย่งซีนทันควัน

สำหรับเฉินชือชือ เติ้งเฉาไม่ใจอ่อนแม้แต่นิด พุ่งเข้าไปล็อกคอเขาตรงๆ แถมเอาสองเท้าไถลถีบเกาะตัวเขาไว้ ไม่ถึงสองวิ ทั้งคู่ก็กลิ้งตกบ่อโคลนพร้อมกัน

เร่อปาลองอยู่หลายครั้ง ความชุลมุนทำให้มีคนถีบเข้าที่หน้าผากเธอเต็มๆ เร่อปาจุกจนล้มลงนั่งกับพื้น ช็อตนี้ถูกกล้องจับระยะใกล้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง แต่เธอไม่สนใจ ลุกขึ้นจากโคลนโดยไม่ทำท่าทางงอแงเพราะเจ็บ ตัวดันทุรังเบียดเข้าไปสุดแรง

ในห้องไลฟ์เริ่มมีคอมเมนต์ “สงสาร” โผล่ขึ้นมาไม่น้อย

“ช่วยด้วย… ใครก็ได้โว้ย มาช่วยฉันที!”

อู๋เชียนตะโกนขอความช่วยเหลือแบบแทบไม่มีแรง

เฉินชือชือเห็นท่าว่าตัวเองคงแข่งไม่ไหว รีบกึ่งวิ่งกึ่งถลาไปช่วยอู๋เชียน อาจารย์หวงของทีมแดงเห็นเบบี้ขึ้นไปยืนบนตุ๊กตาล้มลุกได้อีกครั้ง แถมมีเติ้งเฉาคอยคุ้มกัน ก็เลยหันไปทางอู๋เชียนเช่นกัน

“อาจารย์หวง ช่วยคุ้มกันเบบี้สิครับ”

“เธอคุ้มกันก็พอ ฉันจะไปเก็บดาราตกกระแส!”

เติ้งเฉา: “……”