บทที่ 29 อู๋เชียน: ริดสีดวงฉันโดนหน่อไผ่แทงจนแตก! ช่วยด้วย!!

บทที่ 29 อู๋เชียน: ริดสีดวงฉันโดนหน่อไผ่แทงจนแตก! ช่วยด้วย!!

【???】

【เชียน—เป่า!!】

【เหย็ดโด้ เกิดอะไรขึ้น ตาฉัน!】

【เหมือนเขาจะนั่งทับหน่อไผ่ ฉันตาไม่ฝาดใช่ไหม นั่งทับหน่อไผ่จริงๆ!】

【อยู่ๆ ก็รู้สึกเกร็งรูก้น!】

【แค่มองก็เจ็บ!】

【ดาราตกกระแสตกลงมาจากที่สูงขนาดนั้น แถมยังรั้งบาร์ราวเดี่ยวตกลงมาอีก แต่กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ส่วนเชียนเป่าพอเห็นท่าไม่ดีรีบเบี่ยงหลบฉุกเฉิน ทีเดียวเหมือนจะทิ้งไปครึ่งชีวิต!】

【แบกคนอยู่ยังโดดขึ้นไปคว้าบาร์ราวเดี่ยวได้ พลังจากแกนกลางลำตัวนี่แม่งของจริง!】

【เด็กสายกีฬาอยากได้จนร้องไห้!】

【ดาราตกกระแส นายทำลายเกอเกอ!】

【ถ้าเกอเกอเป็นอะไรไป ฉันจะเอาชีวิตดาราตกกระแสมาแลก!!】

ต่อหน้าอุบัติเหตุไลฟ์สดที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว กระดานคอมเมนต์ก็ระเบิดทันที

เฉาเกอกับพวกรีบพุ่งเข้ามาดูใกล้ๆ แม้แต่ลวี่หมิงที่ข้างล่างกำลังจับบาร์ดี่ยวอยู่และทำหน้ามึนงงไร้ทิศก็ก้มศีรษะหันไปมองตามสัญชาตญาณ พอเห็นคราบเลือดหยดติ๋งๆ ไหลลงมาตามขอบแท่นสูง เขาก็ตกใจ “ผู้ชายก็ประจำเดือนมาได้เหรอ?!”

“…” อู๋เชียนเหม่อมองลวี่หมิงที่อยู่ด้านล่างด้วยดวงตาว่างเปล่า

ตอนนี้เขาแม้แต่แรงจะด่ายังไม่มี

เฉาเกอกับพวกพอเข้ามาใกล้ เห็นภาพตรงหน้าที่โคตรสยดสยอง ต่างก็หดตัวถอยกรูด

มีอายุมาครึ่งค่อนชีวิตพวกเขายังไม่เคยเจออะไรแบบนี้!

“ช่วยกันก่อน เร็วๆ รีบเอาเชียนเอ๋อร์…” เฉาเกอคิดถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่ง “ดึงออกมา!”

“เรียกรถพยาบาลก่อนเถอะ” เฉินชือชือทำหน้าบูดเบี้ยว สองคิ้วหนาภายใต้แรงบีบอัดของใบหน้าดูราวกับกำลังกระโดดเต้น

หลี่เฉินโอบรัดเอวอู๋เชียนไว้แน่น ที่เหลือก็เข้ามาช่วยมือ เตรียมจะยกตัวเขาออกจากหน่อไผ่ก่อน แต่พออู๋เชียนเจ็บแปลบก็รีบห้าม “เดี๋ยว อย่าเพิ่ง! รอก่อน ปล่อยให้เลือดไหลอีกแป๊บ!”

“เสียเลือดมากไปเดี๋ยวอันตราย!” เร่อปาเตือน

แม้จะอับอายสุดกู่ที่ต้องพูดต่อหน้าผู้หญิง แต่อู๋เชียนก็ยอมบอกความจริง “ผะ…ผมน่าจะเป็นริดสีดวงโดนแทงจนแตก…ปล่อยให้เลือดเสียไหลออกให้หมดก่อน ไม่เป็นไร!”

เร่อปา: “…”

เบบี้: “…”

สองดาราสาวค่อยๆ ถอยไปอยู่หลังกลุ่มอย่างเงียบๆ

เฉาเกอและพวกได้ยิน “ข่าวดี” นี้ ก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก แต่ก็แทบกลั้นขำไม่อยู่

ผู้กำกับที่โผล่มาดูสถานการณ์ถึงกับร้องอ๋อ “ว่าแล้วเชียว หน่อไผ่ที่เราสั่งทำเป็นยางทั้งนั้น จะอันตรายจริงๆ ได้ไง”

“คุณคิดว่าฉันสภาพขนาดนี้แล้วยังไม่อันตรายพออีกเหรอ?!” อู๋เชียนชี้หน้าผู้กำกับอย่างฉุนเฉียว ขยับตัวนิดเดียว วินาทีถัดมา ทั้งตัวเขาเหมือนโดนกระแสไฟแล่นผ่าน ร้องครางเสียวซ่าน “อ๊ะเฮอะ…”

ผู้กำกับ: “…”

“ดูออกเลย หน่อไผ่อันเล็กนี่ปลอดภัยจริงๆ” ลวี่หมิงที่มาช้าช่วยเสริม

ผู้กำกับดีใจยิ้มแก้มปริ “ดาราตกกระแสนี่แหละพูดความยุติธรรม!”

“ดูสิ เชียนเป่ายังฟินเลย!” เร่อปาเห็นท่าไม่ดี รีบยกมือจากข้างหลังปิดปากลวี่หมิง แต่เธอมือเล็กเกิน ปิดเท่าไหร่ก็ไม่อยู่ ลวี่หมิงมองเชียนเป่าที่เส้นเลือดปูดโปน แล้วชมอู้อี้ไม่ชัด “ไอ้หนู นายเล่นเป็นนะเว้ย ฉันไม่เคยนึกฝันเลยว่าแผ่นกดจุดเล็กๆ จะถูกนายคิดค้นท่าใหม่ได้!”

“ก่อนหน้านี้ที่งมๆ กับอาจารย์หวงอยู่บนนั้น ในใจคงแอบฟินแตกไปแล้วล่ะสิ?”

ผู้กำกับ: “…”

เขาสาบาน ต่อไปจะไม่เชื่ออีกแล้วว่าปากดาราตกกระแสจะพูดจาเป็นผู้เป็นคนได้!

เร่อปา: “…”

ห้ามยังไงก็ห้ามไม่อยู่

อู๋เชียนโกรธจนหัวเดือด ด้วยความแค้นพุ่งขึ้นหัว พรวดเดียวก็ลุกพรวดจากแผ่นกดจุด ก้อนกะปิเนื้อที่เปื้อนเลือดหล่นตุ้บลงพื้น อู๋เชียนไม่สนอะไรทั้งนั้น ควักก้นเปื้อนเลือดพุ่งเข้าใส่ลวี่หมิง “กูจะฆ่ามึงเดี๋ยวนี้แหละ!”

“เชียนเป่า ริดสีดวงนายหล่นแล้ว ริดสีดวงนายหล่นอยู่บนพื้น!”

“อย่าเรียกกูด้วยสรรพนามเวรนี่อีกนะ โคตรน่าขยะแขยง โคตรพะอืดพะอมตายห่า!!”

เอ้า

สองคนนั้นซัดกันอีกรอบแล้ว!

คนรอบข้างเอาแต่ห้ามทัพ แต่ยังไงก็ห้ามไม่อยู่ ชาวเน็ตที่ดูอยู่นอกจอต่างพากันขำจนชักบนหน้าจอ หลายคนขำแรงจนไม่มีแรงจะยิงคอมเมนต์กระสุนแล้วด้วยซ้ำ

ไม่นาน รถพยาบาลก็มาถึง เชียนเป่าที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวถูกเจ้าหน้าที่แพทย์หามขึ้นเปลแล้วนำตัวไป เรื่องวุ่นวายนี้จึงได้ปิดฉากลงในที่สุด

แม้ตอนท้ายจะเกิดอุบัติเหตุเพราะบาร์ราวเดี่ยวถูกดึงจนขาด แต่ทุกอย่างก็ทำเสร็จภายในเวลาที่กำหนด ดังนั้นทีมสีน้ำเงินยังคงถูกนับว่าผ่าน พวกเขาจึงรีบขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังสถานที่ทำภารกิจที่สองเพื่อเลือกของรางวัล

เหลือเพียงทีมแดงกับทีมเหลือง เนื่องจากอู๋เชียนไม่อยู่ ทีมงานรายการก็ไอเดียบรรเจิด เลือกแฟนคลับคนหนึ่งจากกลุ่มผู้ชมใกล้ๆ มาเสียบแทน เพื่อให้เกมดำเนินต่อได้

แต่เมื่อเกิดอุบัติเหตุใหญ่กลางไลฟ์สดแบบนี้ ภายนอกย่อมไม่สงบแน่ จุดสนใจของทุกคนเบี่ยงทันที ไปจับจ้องชาร์ตฮอตเสิร์ชที่กำลังเปลี่ยนคำค้นอย่างรวดเร็ว

#อู๋เชียนแปลงร่างเป็นนักพ่นไอพ่นกลางสาธารณะ!#

#ไอดอลผู้มีน้ำมากที่สุด!#

#อู๋เชียนพ่นใหญ่พ่นเล็กกลางที่สาธารณะ!#

#ริดสีดวงอู๋เชียนแตก!#

#อู๋เชียน? ของเล่นของดาราตกกระแส!#

#ผลิตภัณฑ์ใหม่อุตสาหกรรมของเล่นผู้ใหญ่: แม่พิมพ์หลอกหน่อไผ่จิ๋ว รุ่นเดียวกับเหล่าดารา คุณคู่ควร!#

ชาวเผือกทั้งหลายมองชาร์ตฮอตเสิร์ชที่ถูกอู๋เชียนยึดทั้งกระดาน แล้วอุทานกันว่าเกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยเห็นอะไรดุเดือดขนาดนี้ โดยเฉพาะผู้ผลิตสินค้าสำหรับผู้ใหญ่รายหนึ่งที่ติดป้าย “รุ่นเดียวกับดารา” ฉวยโอกาสชูสโลแกนเกาะกระแสทันควัน ดึงดูดสายตาชาวเผือกนับไม่ถ้วน จนปังระเบิดในพริบตา

แล้วเมแกนีที่ปกติปกป้องเกอเกอล่ะ?

อับอายจนไม่กล้าเอ่ยปากแล้ว

……

ระหว่างทางกำลังขับรถไปยังสถานที่ทำภารกิจที่สอง

เร่อปาถามว่า “เธอกับอาจารย์หวงแล้วก็อู๋เชียน ก่อนหน้านี้มีแค้นกันขนาดไหนกันแน่”

“ไม่ใช่ฉันมีแค้นกับพวกเขาหรอก แต่เป็นพวกเขาพยายามสารพัดจะเล่นงานฉันต่างหาก ฉันก็จนปัญญา” ลวี่หมิงยักไหล่ “ก่อนหน้านี้ที่ชวนฉันไปบ้านเห็ด ก็เพราะอาจารย์หวงกับพวกเขาอยากกินกระแสด่าของฉัน ล่วงหน้าก่อนเริ่มรายการหนึ่งสัปดาห์ แขกรับเชิญของบ้านเห็ดตอนนั้นทั้งหมดเล่นเว่ยป๋อโพสต์เรียงความสั้นวันละสองชิ้น เอาฉันไปเป็นประเด็นวิจารณ์แรงๆ ดูดคนเข้ารัวๆ”

“ตอนนั้นดาราดังนับไม่ถ้วนออกมาวิจารณ์ เปรียบเทียบกดฉันจนยับ จนฉันคิดว่าตัวเองทำความผิดมหันต์อะไรไว้ เกือบคิดสั้นกระโดดตึกไปแล้ว”

พูดมาถึงตรงนี้ สีหน้าลวี่หมิงก็หม่นลงทันที

เร่อปาหน้าเสียทันที “ขอโทษนะ ฉันไม่รู้เลยว่ามีเบื้องหลังแบบนี้ด้วย”

“ไม่เป็นไร หัวฉันแข็งแรง” ลวี่หมิงไม่ใส่ใจ “ตั้งแต่ตอนนั้น ฉันก็แอบสาบานไว้แล้ว ว่าจะเป็นท็อปสตาร์ที่มีฝีมือที่สุดในวงการบันเทิงจีน ฉันจะดังให้สะท้านฟ้า!”

“ต้องแบบนี้แหละ มีไฟ!” หวังเป่าเฉียงที่กำลังขับรถชูนิ้วโป้งชมเชย

สามคนคุยกันเพลินชั่วครู่ เลยไม่ทันสังเกตว่าด้านหน้ามีกล้องถ่ายทอดสดติดตั้งอยู่

【ดูแบบนี้แล้ว ดาราตกกระแสน่าสงสารจริง】

【ตอนนี้ในวงการบันเทิงจีน ใครมีกระแสก็มีคนเกาะ ถ้ามีเส้นมีแบ็ก ถึงจะมีเรื่องก็มีคนแห่มาช่วยแก้ต่าง แต่ดาราตกกระแสที่เดบิวต์ด้วยหน้าตาล้วนๆ ไม่มีแบ็ก พอมีเรื่องขึ้นมา แม้แต่หมาข้างทางยังเห่าซ้ำได้สองที】

【เป๊ะ!】

【จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดว่าตอนนั้นดาราตกกระแสไม่ได้ผิดอะไร ดีต่อแฟนสาวของตัวเอง มันควรเป็นเรื่องที่น่าชื่นชมไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงกลายเป็นทาสรักล่ะ】

【ขึ้นกับสถานการณ์แหละ ถ้าเป็นหนุ่มอนาคตไกล บ้านดีมีฐานะ ทำแบบนั้นก็เรียกว่าทะนุถนอม ลึกซึ้ง แต่ถ้าเป็นหนุ่มที่ยังไม่มีอะไร ไม่มีแบ็กกราวด์ ก็ถูกเรียกว่าทาสรัก เดิมทีเมื่อก่อนคนเรียกพฤติกรรมแบบนี้ว่า “ลึกซึ้ง” แต่ตอนนี้เพราะปัจจัยภายนอกหลายอย่าง เลยสรุปรวมเป็น “ทาสรัก” ไปแล้ว】

【ไอดอลคนหนึ่ง ช่วงพีกคือเทพบุตรในฝันของสาวๆ นับไม่ถ้วน เขาแค่ทำสิ่งที่ผู้ชายในความรักมักทำกัน สุดท้ายกลับถูกทั้งเน็ตหัวเราะว่าเป็นทาสรัก และเพราะงั้นถึงเกิดคดีฉาวดินถล่มวงการ เรื่องนี้สอนเราอย่างหนึ่งว่า ถ้ามีเงินอย่าไปคบใครรักใคร ฉันเงินเดือนเป็นล้าน แต่ก่อนยังพอมีฝันถึงความรักบ้าง เดี๋ยวนี้ชาจนหมดแล้ว อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน】

【ข้างบนนั้นอย่าเหมารวมแล้วปฏิเสธผู้หญิงดีๆ ทั้งหมดเพราะประสบการณ์ของดาราตกกระแสนะ ฉันว่าความคิดเธอมีปัญหา ฉันส่งคอนแท็กต์ไปให้ทางข้อความส่วนตัวแล้ว แอดฉันเป็นเพื่อนสิ เดี๋ยวฉันช่วยปรับทัศนคติให้!】

กองทัพแอนตี้หมิงกำลังอินกับความเวทนาที่มีต่อชะตากรรมอันน่าเศร้าของอู๋เชียน พอเปลี่ยนหน้าจอมาทางนี้ปุ๊บ ก็เห็นดาราตกกระแสกำลังล้างภาพลักษณ์ตัวเอง แถมยังดูดเสียงเห็นใจมาได้เพียบ

พวกเฮตเตอร์เลยฉุนกึ๊กทันที

【เริ่มขายความน่าสงสารล้างภาพลักษณ์แล้วเหรอ?】

【เมื่อกี้ยังบอกจะโดดตึก ถ้าจะโดดก็รีบโดดไปสิ เอาแค่ปากเก่ง ใครก็ทำได้ทั้งนั้น!】

【มีคนเห็นใจดาราตกกระแสด้วยเหรอ ทาสรักเอ็นดูทาสรักด้วยกัน พวกเดียวกันก็เลยมาเข้าข้างกันในคอมเมนต์สินะ?】

【ยังจะฝันอยากเป็นท็อปสตาร์ที่มีฝีมือ ดังถล่มฟ้า? รอให้กระแสด่ารอบนี้ซาไปก่อนเถอะ เดี๋ยวก็โดนวงการบันเทิงจีนแบนทั้งวงการ กลางวันแสกๆ เพ้อเจ้ออะไรอยู่!】

【คนที่มีดีแค่หน้าพอดูได้แต่เป็นของสวยแต่ไร้ประโยชน์ยังมีแฟนคลับ นี่แหละความน่าเศร้าของวงการบันเทิงจีน!】

พอพวกเฮตเตอร์โวยกันแบบนี้ บรรดาชาวเน็ตสายเหตุผลก็ทยอยลงสนามมาสวน คืนเดียวกัน ช่องคอมเมนต์ระเบิดเถียงกันอีรุงตุงนังไปหมด

อีกไม่นาน

สามคนทีมสีน้ำเงินก็ขับมาถึงชานเมือง เห็นพนักงานถือป้ายตัวอักษร R อยู่ไกลๆ ทั้งสามรีบลงรถ แล้วเดินไปถึงโต๊ะยาวตัวหนึ่ง ด้านบนวางการ์ดอยู่สองใบ

พนักงานส่งสัญญาณว่า “พวกคุณเลือกได้หนึ่งใบจากสองใบนี้”

“พวกเราเปิดดูแล้วค่อยเลือกได้ไหมคะ?” เร่อปาถาม

เมื่อพนักงานพยักหน้า เธอจึงก้าวไปเปิดดูหนึ่งใบ บนการ์ดเขียนว่า: การ์ดป้ายชื่อเล็ก

อีกใบคือ การ์ดป้ายชื่อใหญ่

“ในรอบเกมฉีกป้ายชื่อสุดท้าย พวกคุณสามารถใช้การ์ดไอเทมสองใบนี้อย่างใดอย่างหนึ่ง ระบุให้สมาชิกคนใดก็ได้ได้รับป้ายชื่อใหญ่หรือป้ายชื่อเล็ก”

“งั้นแน่นอนว่าป้ายเล็กดีกว่าอ่ะ โดนฉีกยาก” เร่อปายิ้มบาง

ลวี่หมิง: “เธอฉลาดนะ”

“ก็แหละ” อยู่ๆ ถูกชม เร่อปาก็ยิ้มกว้างขึ้น แต่ไม่นานเธอก็สังเกตสีหน้าลวี่หมิงที่ดูกวนๆ ทันทีเลยงอน “บ้าหน่า เราเป็นทีมเดียวกันนะ แม้แต่ฉันนายก็จะประชดอีกเหรอ”

“เปล่า ฉันพูดจริง”

เร่อปาส่งเสียงหึเบาๆ หน้าตาแบบว่า ‘คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ’

มูลค่าของการ์ดไอเทมสองใบนี้ชัดเจนไม่เท่ากัน ป้ายชื่อใหญ่ไว้ใช้จัดการคู่ต่อสู้ที่น่าปวดหัวของทีมอื่น ส่วนป้ายชื่อเล็กก็ไว้ใช้เอาตัวรอด ลวี่หมิงชอบคำพูดของเกมเมอร์ประโยคหนึ่งว่า “ต้องมีชีวิตอยู่ถึงจะทำดาเมจได้” ในวาไรตี้ก็เหมือนกัน อยู่รอดถึงจะมีซีน โดนฉีกเมื่อไหร่ก็ต้องไปนั่งคุก รอเกมจบอย่างเดียว ดังนั้นพวกเขาเลยเลือกการ์ดป้ายชื่อเล็ก

“แล้วป้ายเล็กนี่สุดท้ายจะติดให้ใคร?” เร่อปาถือการ์ดถาม

ลวี่หมิงยิ้มกว้าง “ต้องบอกด้วยเหรอ?”

【มาแล้ว】

【เขากำลังจะเริ่มเลียเร่อปาแล้ว】

【อาการอยากเลียกำเริบ นี่แหละเลียหมิงที่ฉันคุ้นเคย!】

【เพิ่งเจอเร่อปาครั้งแรกก็จะเริ่มจีบแล้วเหรอ ดาราตกกระแสหมิงยังจะเอาหน้าอีกไหม!】

พวกแอนตี้หมิงพร้อมใจกันถ่มถุย

เร่อปาหลบสายตา ถ่อมตัวว่า “ให้ฉันเหรอ มันไม่ค่อยเหมาะมั้ง ฉันช่วยอะไรพวกเธอไม่ค่อยได้หรอก อย่างมากก็แค่โดนฉีกยากขึ้นนิดหน่อย……”

“ไม่นึกเลยนะว่าเธอยังพอมีสำนึกอยู่บ้าง” ลวี่หมิงมองเร่อปาด้วยสีหน้าประหลาดใจ แล้วอธิบายว่า

“เดิมทีก็ไม่ได้จะให้เธออยู่แล้ว เอาไปติดที่เธอก็ไม่ต่างอะไรกับไม่ได้ติด แถมป้ายมันเล็กเกินไปจนกระทบชื่อเสียงเธออีก เธอน่ะเหมาะกับป้ายใหญ่นั่นแหละ ดีที่สุดคือใหญ่จนกินพื้นที่ทั้งเฟรม แบบนั้นต่อให้ถูกฉีก ผู้ชมก็ยังจำชื่อเธอได้ ยังไงก็ไม่ขาดทุน!”

เร่อปา: “???”

“แต่ฉันน่ะไม่เหมือนกัน เอาไอ้นี่มาติดฉัน ก็เหมือนเสือติดปีก แม่วัวขึ้นขี่จรวด ยังไง๊ยังไงก็โคตรเทพ!”

เร่อปามองลวี่หมิงตาค้าง: “ถึงจะว่าอย่างนั้น…แต่ว่า…ทำไมนายไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย!”

“ช่วยไม่ได้ ทั้งหมดมาจากประสบการณ์ล้วนๆ” ลวี่หมิงทำหน้าเหมือนย้อนรำลึกความหลัง “เมื่อก่อนทำตัวเป็นสุภาพบุรุษก็ดันโดนด่าว่าเป็นทาสรัก พอแสร้งทำสุภาพบุรุษปลอมๆ อยู่สามปี งานก็พัง บ้านก็ถูกยึดขายทอดตลาด แถมยังแบกหนี้ก้อนโต ตอนนี้กว่าจะคลานออกจากเหวมาได้ ฉันก็ไม่คิดจะมาทำซึ้งอีกแล้ว”

“…” เร่อปามองลวี่หมิงอย่างทึ่ง “นายยังเล่นสัมผัสคล้องจองเก่งด้วยนะ!”

“โธ่เอ๊ย ตอนเธออยู่บนแผ่นกดจุดเมื่อกี้นี่พุ่งไวอย่างกับเสือชีตาห์ ต่อให้ฉีกป้ายชื่อคนอื่นไม่ได้ ก็หนีเอาตัวรอดได้สบายๆ หลี่เฉินยังไล่ไม่ทันเลย ถ้าให้เธอติดป้ายเล็กก็ไม่มีประโยชน์หรอก” หวังเป่าเฉียงโวยวายขึ้นมา “เร่อปาเป็นผู้หญิงคนเดียวที่บุกน้ำลุยไฟมากับพวกเรา เราสองคนต้องคอยดูแลให้มากหน่อย เอาป้ายไปติดให้เร่อปาเถอะ”

“พี่เป่าเฉียง ฉัน…ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ…” เร่อปาโบกมือ

ลวี่หมิงขัดขึ้นทันที: “ได้ยินไหม งั้นก็ตกลงตามนี้ เดี๋ยวเอามาติดฉัน ฉันจะเป็น C เอง!”

“C คืออะไรเหรอ?” เร่อปากะพริบตาถามอย่างสงสัย

“เรื่องของสังคม แบบนี้อย่าไปสอดรู้สอดเห็นมาก”

เร่อปา: “…”

หวังเป่าเฉียงทำหน้าลำบากใจอยู่บ้าง ลวี่หมิงจึงอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า:

“พี่เป่าเฉียง ผมพูดตรงๆ นะ ความคิดพี่มันโบราณไปแล้ว เดี๋ยวนี้ในเน็ตเขารณรงค์เรื่องผู้หญิงพึ่งพาตัวเอง มีความเป็นอิสระ ถ้าเราลำเอียงเข้าข้างโดยไม่ดูเหตุผล สุดท้ายอาจกลับทำร้ายเร่อปาแทน พวกเฮตเตอร์จะฉวยโอกาสด่าว่าเธอเล่นใหญ่ แกล้งอ่อนแอ เห็นแก่ตัว แล้วแม้แต่พวกเราก็อาจโดนด่าว่ามีอคติต่อเพศตรงข้ามได้!”

“ต้องเคร่งอะไรขนาดนั้นเลยเหรอ?” หวังเป่าเฉียงช็อก

ลวี่หมิงหันไปทางเร่อปา: “บอกพี่เฉียงหน่อยสิ ว่าจริงไหม”

“…” เร่อปาทำหน้าซับซ้อน “ตกลงนายผ่านอะไรมาบ้างกันแน่?!”

“เธอไม่เคยได้ยินเรื่องของฉันเหรอ?”

“ก็พอได้ยินมาบ้าง” ดวงตาสวยของเร่อปาจ้องลวี่หมิงไม่กะพริบ “แต่นายพูดมาทุกประโยคมันมีเรื่องราวเต็มไปหมดเลย!”

【ใครว่าดาราตกกระแสเป็นทาสรักกันล่ะ?】

【ไม่รู้ทำไม เห็นหน้าตกตะลึงของเร่อปาแล้วฉันสะใจชะมัด】

【ทาสรักตื่นรู้ กลายเป็นหมาป่าสงคราม!】

【เดี๋ยวนะ เร่อปาสวยกว่าแฟนเก่าของเขาตั้งเป็นร้อยเท่า ลวี่หมิงยอมตามใจเจิ้งเจี่ยได้ แต่ทำไมถึงตามใจเร่อปาไม่ได้ล่ะ? สรุปสุดท้ายฉันเร่อปานี่แหละที่ทุ่มเทเกินควร?!】

【เฮตเตอร์ยังจะบอกว่าหมิงเป็นทาสรักอยู่อีกไหม?】

【นี่แหละ ผู้ชายคุณภาพสูงของจริง!】

ชาวเน็ตพากันบอกว่าสะใจสุดๆ

เก็บการ์ดไอเทมกันเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ไปพักที่ห้องพักในโฮมสเตย์ใกล้ๆ ที่ทีมรายการเหมาไว้ ตอนนั้นเกือบเที่ยงพอดี รอทีมอื่นๆ มาถึงก็คงได้กินข้าวพร้อมกัน เกมที่สองดูท่าจะเริ่มอัดกันตอนบ่าย

ไม่นาน ทีมแดงสามพี่น้องก็ขับรถมาถึง เห็นการ์ดไอเทมที่เหลืออยู่อีกใบ เฉาเกอกับพวกรีบคว้าเก็บอย่างดี แล้วก็เข้าห้องไป ทีมเหลืองมาถึงเป็นทีมสุดท้าย ก็แน่นอนว่าไม่ได้อะไรติดมือมา พวกเขาอัดอั้นสุดๆ พอได้กินก็ระบายความเครียดลงกับอาหารเต็มที่

บ่ายสามโมง

เริ่มถ่ายทำต่อ ทุกคนเพิ่งแต่งตัวพร้อมรวมตัวกัน ก็ได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์คำรามมาจากไกลๆ

มองไปให้ชัด ตอนเช้าเพิ่งซวยซ้ำสอง ทั้งเจอน้ำพุพุ่งใส่ ทั้งริดสีดวงแตกโดนชาวเน็ตล้อเละ อู๋เชียนตอนนี้กลับหน้าตาเปล่งปลั่ง ขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งมา แล้วตะโกนใส่ลวี่หมิงด้วยความตื่นเต้นว่า:

“ไอ้ดาราตกกระแส พี่เชียนของแกจะมาเก็บแกแล้วโว้ย!!!”

ลวี่หมิง: “???”

แย่ละ ดูท่าทางหมอนี่เหมือนอยากพุ่งมาชนจริงๆ!

ฮาร์ลีย์ที่แล่นจากไกลเข้ามาโดยไม่ยอมชะลอความเร็ว ทำเอาสมาชิกแก๊งพี่น้องที่เมื่อครู่ยังยืนคุยเล่นกันพร้อมหน้าพากันหน้าถอดสี แล้วกระจายตัวหนีเหมือนฝูงไก่เป็ดแตกฮือ

“อู๋เชียน ใจเย็นก่อน!”

“หยุดเร็ว อย่าเอาชีวิตมาเล่น!”

“คิดถึงงานของนาย คิดถึงพ่อแม่ของนายไว้นะ อย่าไปทำอะไรเข้าข่ายอาชญากรรมเชียวนะ!”

แม้แต่อาจารย์หวงยังอุตส่าห์พูดจามีเหตุมีผลขึ้นมาบ้าง

“ตอนนี้กูยังติดเทรนด์ฮอตอยู่เลย จะเหลือห่าอะไรให้เรียกว่าอาชีพ ดาราตกกระแส ไอ้สั* เดี๋ยวกูจัดให้มึงเอง!!”

คำห้ามปรามของทุกคนไม่เพียงไม่ทำให้อู๋เชียนได้สติ กลับยิ่งตรงกันข้าม อู๋เชียนทำหน้าบิดเบี้ยว บิดคันเร่งสุดมือ เสียงเครื่องคำรามต่ำๆ ล้อหน้าชูขึ้นจากที่เดิมก่อนจะกู่ร้องพุ่งทะยานมา!

ทุกคนหันกลับไปมองด้วยความตระหนก ก็เห็นว่าลวี่หมิงที่เมื่อครู่ยังยืนอยู่ข้างๆ พวกเขา ไม่รู้ไปตอนไหน วิ่งหนีออกไปไกลเป็นสิบกว่ามาแล้ว!

“ไอ้ดาราตกกระแส!!”

“ถึงมึงหนีไปสุดขอบฟ้า กูก็จะอัดมึงให้เละ!”

มอเตอร์ไซค์พุ่งเร็วเป็นสายฟ้า ชั่วพริบตาก็ตามหลังลวี่หมิงมาไม่ไกล อู๋เชียนที่กำลังฮึกเหิมก็ผ่อนคันเร่งลงเล็กน้อย เห็นชัดว่าแค่จะฉวยโอกาสขู่ให้ตกใจ เขาประคองความเร็วคงที่ มองดูไอ้ดาราตกกระแสที่กำลังโกยอ้าวสุดชีวิต ความอัดอั้นในใจพลันปลิวหาย เหลือแต่ความโล่งโปร่งสบาย!

“วิ่งสิ จะวิ่งไปไหน?!”

“ไม้บินน้อยมา NO~~”

ทันใดนั้น ลวี่หมิงคว้าลำต้นไม้ข้างทาง อาศัยแรงเหวี่ยงสะบัดตัวพุ่งออกด้านข้าง เปิดทางให้มอเตอร์ไซค์ที่กำลังแล่นพรวดจากด้านหลัง อู๋เชียนแรกๆ ยังไม่คิดอะไร แต่ถัดวินาทีเดียว หน้าก็ถอดสี!

ข้างหน้าเป็นหลุมบ่อมหึมา!

ข้างในเต็มไปด้วยโคลนหนืด!

“อ้ากกกกกก!”

“ช่วยด้วย!”

อู๋เชียนเบรกไม่ทัน รีบปล่อยมือจากแฮนด์ ท่ามกลางกล้องไลฟ์สดของ PD ต่อหน้าคนดูทั้งไลฟ์ เขาโชว์กระโดดสละรถกลางอากาศอย่างเท่ ขณะที่มอเตอร์ไซค์ร่วงตูมลงบ่อโคลนสาดกระเซ็น อู๋เชียนที่กรีดร้องโหยหวนก็ตามไปติดๆ ด้วยเสียง “ตูม” หัวทิ่มลงก่อน กลับหัวกลับหางปักลงบ่อโคลน

จมหายทั้งตัว เงียบสนิทในหนึ่งวินาที!