ตอนที่ 9 คนปากแข็งอยากขอคืนดี

เพราะการตามใจแบบไม่ยั้งของกู่ฉีเจ๋อ ซางเทียนจึงถูกส่งเข้าโรงพยาบาล

ในวันฉลองปิดกล้อง ซางเทียนเป็นลมล้มพับลงกลางงานเลี้ยง

เมื่อซางเทียนลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เห็นว่ามีผู้คนจำนวนมากยืนล้อมอยู่ในห้องผู้ป่วย

ทั้งคุณพ่อคุณแม่ตระกูลซาง รวมถึงญาติและเพื่อนสนิทของครอบครัวซางก็อยู่กันครบ

กู่ฉีเจ๋อนั่งอยู่ข้างเตียง จับมือเธอไว้แน่น

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขากว้างจนแทบจะล้นออกมา

ความดีใจในแววตานั้นไม่อาจปิดบังได้เลย

ในที่สุด…เธอก็จะต้องอยู่เคียงข้างเขาไปตลอดชีวิตนี้แล้ว

ซางเทียนมองทุกคนด้วยสีหน้ามึนงง ก่อนจะยกมืออีกข้างแตะใบหน้าตัวเอง

แล้วถามอย่างสับสน

“ทำไมทุกคนมองฉันแบบนี้…มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ?”

กู่ฉีเจ๋อยกมือขึ้นวางบนท้องของซางเทียน แววตาอ่อนโยนจนแทบละลาย

“เทียนเทียน…เธอตั้งครรภ์แล้ว ฉันกำลังจะได้เป็นพ่อ”

ซางเทียนนิ่งค้างไปทั้งคน

เธอยกมือแตะท้องตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ

ในท้องของเธอ…มีเด็กคนหนึ่งที่เป็นสายเลือดของเธอกับกู่ฉีเจ๋ออยู่จริง ๆ

วันเดียวกันนั้น

บัญชี VB ของกู่ฉีเจ๋อ และต้นสังกัดก็ออกมาประกาศข่าวดีอย่างเป็นทางการ

ภาพการจดทะเบียนสมรสของกู่ฉีเจ๋อกับซางเทียน

รวมถึงข่าวการตั้งครรภ์ของซางเทียน

ต่างก็ขึ้นเป็นหัวข้อร้อนแรงในทันที

Qi Ze Yaya:

“กู่ฉีเจ๋อไม่แค่แต่งงานแล้ว…ยังมีลูกแล้วด้วย!”

Weiwei Girl:

“ใช่เลย ฮือ ๆ วัยรุ่นของฉันหายไปแล้ว!”

กลางดึก

กู่ฉีเจ๋อโอบซางเทียนไว้ในอ้อมแขน

ลูบท้องแบนราบของเธอเบา ๆ

แล้วยิ้มเหมือนคนโง่คนหนึ่ง

ซางเทียนหัวเราะเบา ๆ

ยกมือวางทับหลังมือของเขา

“เลิกยิ้มได้แล้ว ร่องแก้มนายจะลึกจนแตกอยู่แล้วนะ”

กู่ฉีเจ๋อที่เมื่อครู่ยังยิ้มอย่างโง่งม

สีหน้ากลับเปลี่ยนไปทันที

มือของเขาเลื่อนไปแตะต้นขาของซางเทียนอย่างเศร้าใจ

“มีลูกแล้ว แปลว่าฉันต้องอดอีกตั้งนานเลยสินะ วู้วว…เทียนเทียน อย่าทำแบบนี้กับฉันสิ!”

กู่ฉีเจ๋อมองซางเทียนอย่างน้อยใจ

ใบหน้าของเธอสะท้อนอยู่ในดวงตาดอกท้ออันงดงามของเขา

เขาไม่เปิดโอกาสให้ซางเทียนได้พูดอะไรเลย

“ฉันอยากได้เธอมากขนาดนี้ จะทำยังไงดีล่ะ?”

กู่ฉีเจ๋อเป่าลมหายใจแผ่วเบาข้างหูเธอ

ซางเทียนผลักเขาออกแล้วจ้องเขาเขม็ง

“ไม่ได้! ถ้านายยังเป็นแบบนี้ เราจะแยกห้องนอนกัน!”

พอได้ยินคำว่า “แยกห้อง”

กู่ฉีเจ๋อก็ขี้ขลาดขึ้นมาทันที

รีบกอดซางเทียนไว้แล้วเอ่ยปากง้อ

“ซางเทียน…อย่าทำแบบนี้สิ”

เมิงเยว่ที่อยู่ไกลถึงในเรือนจำ

ดูคลิปสัมภาษณ์ของกู่ฉีเจ๋อทางทีวี

ดวงตาแดงก่ำไปด้วยความเคียดแค้น

เธอเสียใจ…

เสียใจที่ตอนนั้นไม่ปล่อยให้กู่ฉีเจ๋อตายอยู่บนสะพาน

ใบหน้าที่เคยงดงามของเมิงเยว่

บิดเบี้ยวไปด้วยความอิจฉาริษยา

เธอลืมไปแล้วว่า

คนที่เคยดึงเธอออกมาจากหล่มตมในชีวิต

ก็คือกู่ฉีเจ๋อ

แม้เธอจะจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง

แต่ในบริษัทก็ไม่เคยมีใครมอบหมายศิลปินให้ดูแล

เธอเป็นเพียงลูกมือ ถูกกดขี่จากรุ่นพี่

จนกระทั่งได้พบกับกู่ฉีเจ๋อ

เมื่อกู่ฉีเจ๋อโด่งดัง

เธอก็กลายเป็นผู้จัดการระดับท็อปของวงการบันเทิง

กู่ฉีเจ๋อเคยบอกเธอตั้งแต่แรกแล้วว่า

เขาอยากเป็นนักแสดง

เพราะอยากให้ซางเทียนได้เห็นว่าเขาประสบความสำเร็จ

ซางเทียน…

คนที่เมิงเยว่เกลียดชังจนถึงขีดสุด

ตอนนี้กำลังอารมณ์เสียอยู่ที่บ้าน

หลังตั้งครรภ์

ซางเทียนกลายเป็นคนอ่อนไหวมาก

เรื่องเล็กน้อยก็ทำให้เธอโกรธหรือร้องไห้ได้

เถียวเถียวซ่อนตัวอยู่ในมิติ ไม่กล้าออกมา

มองดูโฮสต์ที่พร้อมจะระเบิดอารมณ์ได้ทุกเมื่อ

มันยังจำได้ดี

ตอนที่โฮสต์เพิ่งตั้งครรภ์

มันแอบขโมยอาหาร แล้วถูกจับได้

จนโดนคว้าหางแล้วฟาดไม่ยั้ง

“เทียนเทียน เป็นอะไรไป บอกฉันมาเถอะ ฉันจะเปลี่ยน!”

หัวใจกู่ฉีเจ๋อแทบแตกสลาย

เมื่อเห็นซางเทียนก้มหน้าร้องไห้

ซางเทียนเงยหน้าขึ้น

ชี้ไปที่พรมบนพื้น

พูดทั้งน้ำตา

“ฉันไม่ชอบสีพรมผืนนี้!”

“เปลี่ยน!”

กู่ฉีเจ๋อหยิบโทรศัพท์โทรหาผู้จัดการฟู่ทันที

แม้ผู้จัดการฟู่จะกำลังยุ่งอยู่ที่บริษัท

แต่พอรับสายเจ้านายก็ไม่กล้าชักช้า

รีบออกไปซื้อพรมใหม่ในทันที

กู่ฉีเจ๋อวางสายแล้วจะเข้าไปกอดซางเทียน

“ภรรยา พรมจะเปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย!”

ซางเทียนเม้มปาก ผลักเขาออก

“นายก็ไปด้วย ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!”

กู่ฉีเจ๋อร้องโอดโอย

กอดเอวซางเทียนไว้แน่น ไม่ยอมปล่อย

“ภรรยา อย่าทำแบบนี้สิ!”

เสียงของเถียวเถียวดังขึ้น

“ค่าความมืดของกู่ฉีเจ๋อถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์แล้ว เธอจะเลือกใช้ชีวิตนี้ต่อไป หรือจะออกจากโลกนี้?”

ซางเทียนก้มลงมองเส้นผมสีดำอ่อนนุ่มของกู่ฉีเจ๋อ

แล้วยกมือขึ้นลูบเบา ๆ

“ใช้ชีวิตนี้ต่อให้จบ”

(ต่อ)

หลังจากใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับกู่ฉีเจ๋อ เถียวเถียวก็ส่งซางเทียนกลับไปยังมิติอวกาศ

เถียวเถียวกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริงอยู่ในมิติ

“ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจระดับ S สำเร็จ!”

ซางเทียนเปิดแผงระบบขึ้นมา

บนประวัติภารกิจของเธอ ปรากฏตัวอักษร S เด่นชัด

ในโลกก่อนหน้า กู่ฉีเจ๋อรักเธออยู่แล้ว

พูดให้ถูกก็คือ เธอแทบไม่ต้องทำอะไร เป็นเขาเสียด้วยซ้ำที่พาตัวเองเข้ามาอยู่ในกับดักความรัก

ขณะที่เถียวเถียวโบกกรงเล็บไปมา

ซางเทียนก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาทันที

วินาทีถัดมา ร่างของเธอก็ถูกส่งไปยังโลกใหม่

โลกนี้คือเรื่องราวโบราณแนวรัก-แค้น บีบคั้นหัวใจ

ซางเทียนในโลกนี้ เป็นตัวประกอบหญิง

องค์หญิงผู้ดื้อรั้นที่สุดแห่งแคว้นเฉิน

ด้วยฐานะที่เป็นพระธิดาเพียงคนเดียวของฮ่องเต้

นางจึงใช้อำนาจรังแกผู้อื่นตามอำเภอใจ

ชายใดที่นางหมายตา

ไม่มีใครหนีพ้นเงื้อมมือของนางได้

ก่อนจะบรรลุนิติภาวะ

ในตำหนักองค์หญิงก็มีบุรุษคนรักมากกว่าหลายร้อยคนแล้ว

มีข่าวลือว่านางคือปีศาจร้ายดูดพลังบุรุษ

ในเมืองหลวง หากบ้านใดมีชายรูปงาม

โดยทั่วไปแทบไม่กล้าให้เขาออกจากบ้าน

พระเอกของเรื่องชื่อ เฉินอวี่

เป็นอาจารย์หลวงข้างกายฮ่องเต้

รูปงามเลิศล้ำ ราวกับเซียนบนสวรรค์

ไม่มีสตรีคนใดที่ได้พบเขาแล้วจะไม่หวั่นไหว

รวมถึงซางเทียน ผู้เอาแต่ใจที่สุด

ซางเทียนตกหลุมรักเฉินอวี่ตั้งแต่แรกเห็นในวัง

จากนั้นก็เริ่มตามตอแยเขาทั้งวันทั้งคืน

เฉินอวี่ไปที่ใด

ที่นั่นย่อมต้องมีซางเทียน

นางยืนกรานจะอภิเษกกับเฉินอวี่ต่อหน้าฮ่องเต้

ฮ่องเต้จนปัญญา จึงจำต้องเอ่ยปากขอให้เฉินอวี่แต่งงานกับนาง

แต่เฉินอวี่ปฏิเสธอย่างไม่ลังเล

เมื่อซางเทียนรู้ว่าเขาปฏิเสธ

นางก็โกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด

นางส่งคนไปลอบสังหารบิดามารดาของเฉินอวี่

และนำศพส่งไปให้เขา

เพื่อบีบบังคับให้เขาแต่งงานกับนาง

เฉินอวี่ ผู้สงบนิ่งดุจไผ่

ลงมือทำร้ายซางเทียนเป็นครั้งแรก

ซางเทียนไม่ยอมแพ้

นางสั่งให้จับเฉินอวี่ไปขังในตำหนักองค์หญิง

แต่ระหว่างทางกลับถูกนางเอกช่วยเอาไว้

นางเอกคือบุตรสาวคนโตของแม่ทัพใหญ่แห่งราชสำนัก

มีวรยุทธ์สูงส่ง

ภายใต้การดูแลของนางเอก

เฉินอวี่ค่อย ๆ ฟื้นฟูทั้งร่างกายและจิตใจ

ทั้งสองลอบร่วมมือกัน

วางแผนทำลายราชสำนัก

เมื่อฮ่องเต้สิ้นพระชนม์

แคว้นล่มสลาย

ซางเทียนถูกจับเป็นเชลย

เฉินอวี่ลงมือสังหารซางเทียนด้วยตัวเอง

และโยนศพของนางให้ฝูงสุนัขป่ากัดกิน

หลังจากซางเทียนตาย

พระเอกและนางเอกต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย

กว่าจะได้ครองคู่กันในที่สุด

เมื่อได้ยินพล็อตทั้งหมด

ดวงตาของซางเทียนก็มืดดับ

แทบจะเป็นลมคาที่

ตัวประกอบหญิงทำความชั่วไว้มากมาย

ถึงขั้นฆ่าพ่อแม่คนอื่นเพื่อบังคับแต่งงาน

ถ้าพระเอกจะไม่รักนาง ก็เป็นเรื่องปกติสุด ๆ

“ภารกิจคืออะไร?” ซางเทียนถาม

“พิชิตใจพระเอก และปกป้องแคว้นเฉิน”

ช่วงเวลาที่เธอถูกส่งมา

ตรงกับตอนที่ซางเทียนคลั่งรักเฉินอวี่พอดี

ยังเหลือเวลาอีกสองปี

ก่อนเหตุการณ์สังหารพ่อแม่ของเฉินอวี่จะเกิดขึ้น

ยังมีเวลา…

ซางเทียนถอนหายใจโล่งอก

ขอแค่ไม่โผล่หน้าไปตอนเกิดโศกนาฏกรรม

ทุกอย่างก็น่าจะยังแก้ไขได้

เถียวเถียววิ่งออกมาจากมิติ

กระโดดขึ้นนอนบนตักของซางเทียน

ร่างกลมปุ๊กปิ๊กนั่นช่างน่ารักเหลือเกิน

“โฮสต์ ให้ฉันออกมาอยู่เป็นเพื่อนในโลกนี้เถอะนะ!

ยังไงฉันก็เป็นแค่แมวเอง!”

เถียวเถียวคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะช่วยอะไรได้บ้าง

ซางเทียนจึงพยักหน้าตกลง

“หุบปากนะ! องค์หญิงรักข้ามากที่สุด ไม่ใช่อาจารย์เฉินอะไรนั่น!”

“หลอกตัวเองชัด ๆ!”

ทันใดนั้น

เสียงเอะอะก็ดังขึ้นนอกประตู

ทันทีที่ซางเทียนเปิดประตูออกไป

ภาพตรงหน้าก็ทำให้เธอตกตะลึง

หน้าประตูของนาง

ยืนอยู่ด้วยบุรุษรูปงามหลากหลายสไตล์

แต่ละคนหน้าตาดีเลิศ

ตามเนื้อเรื่องเดิม

แม้ตัวประกอบหญิงจะมีชายคนรักมากมาย

แต่ก็เพียงชื่นชม ไม่กล้าลงมือจริง

ท้ายที่สุด

นางก็ยังเป็นเพียงหญิงที่ชายหมายปอง

ขณะที่ซางเทียนยังยืนงงอยู่

บุรุษรูปงามผู้หนึ่งก็พุ่งเข้ามา

คุกเข่าลงแทบเท้าของนาง

คว้าชายกระโปรงไว้แน่น

ชายหนุ่มร้องไห้ตาแดง

สีหน้าทั้งน่าสงสารทั้งน่าเวทนา

“องค์หญิง…พระองค์รักเฉินอวี่จริง ๆ หรือ?”

เขาสะอื้นพลางพูด

ต้องใช้เวลานานกว่าจะเอ่ยประโยคนี้จบ