บทที่ 37 - ฉันอยากตั้งท้องลูกงูของคุณ

บทที่ 37 - ฉันอยากตั้งท้องลูกงูของคุณ

ตัวผู้หรือตัวเมีย?

เอ่อ...

อวี๋จือจือตอบตามความจริง "ตัวผู้ค่ะ"

ตอนกลางวัน เธอเห็นชัดเจนมาก คนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นเป็นตัวผู้เผ่าสุนัข

ใบหน้าของดยุกปรากฏรอยยิ้มที่มีความหมายแฝงลึกซึ้ง เขาใช้นิ้วลูบไล้หูกระต่ายนุ่มนิ่มเบาๆ พลางครุ่นคิด "ตอนนี้เดือนอะไร..."

อวี๋จือจือก้มหน้า นั่งท่าเดิม ปลายจมูกฝังอยู่ที่หน้าอกเขา ได้กลิ่นครีมอาบน้ำจางๆ

ที่หน้าประตู คนรับใช้ตอบอย่างนอบน้อม "เดือนสี่ขอรับ"

"เดือนสี่" ดยุกพึมพำ "ช่วงติดสัดของเผ่ากระต่าย คือสองเดือนนี้งั้นเหรอ?"

คนรับใช้ "เรียนท่านดยุก เผ่ากระต่ายไม่เหมือนกับเผ่าอื่น ขอรับ ช่วงติดสัดมีทุกเดือน"

ตัวเมียเผ่ากระต่าย ถ้าพรสวรรค์สูงหน่อย ก็จะถูกตัวผู้เผ่าอื่นตามจีบอย่างบ้าคลั่ง

อย่างอวี๋จือจือที่เป็นระดับ S ยิ่งถือเป็นสมบัติล้ำค่า!

เหตุผลก็คือ...

พวกเธอมีโอกาสตั้งท้องได้ทุกเดือน

บางเผ่าพันธุ์ หนึ่งปีอาจจะมีช่วงติดสัดแค่เดือนหรือสองเดือน ช่วงเวลาอื่นต่อให้ผสมพันธุ์ ก็จะไม่ตั้งครรภ์

"งั้นเหรอ" ใบหน้าของดยุกปรากฏรอยยิ้มเกียจคร้าน เขาหลุบตามองดูตัวเมียตัวน้อยที่นั่งอยู่ในอ้อมกอด "ถึงแม้เมื่อก่อนฉันจะเคยหาคู่ให้สัตว์เลี้ยงที่เลี้ยงไว้ การเลี้ยงหนึ่งตัวกับเลี้ยงหนึ่งคู่ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่"

"แต่ถ้าเป็นเธอ..."

"ไหนบอกท่านดยุกมาซิ ว่าเธอถูกใจใคร?"

คู่ครอง?

ช่วงติดสัด?

คำพวกนี้ อวี๋จือจือคุ้นเคยดี

เธอรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่ค่ะ ฉันไม่ได้อยากหาคู่ครอง ฉัน ฉันแค่อยากได้คนรับใช้สักคน เขาเป็นสัตว์อสูรเผ่าสุนัข ตอนนี้อยู่ที่คุณหนูมูมูค่ะ"

"เขามีอะไรพิเศษเหรอ"

"...เขาบาดเจ็บค่ะ บาดเจ็บสาหัสมาก"

"สงสารมัน?"

"อื้อ" อวี๋จือจือพยักหน้าเบาๆ

ภารกิจเสริมมีผลครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งหนึ่ง พอเห็นแผ่นหลังที่โชกเลือดของสุนัขป่าตัวนั้น ก็รู้สึกทนดูไม่ได้จริงๆ

...เขาจะถูกตีตายจริงๆ นะ

"ช่วยมันก็ได้" ดยุกเห็นสีหน้าของตัวเมียตัวน้อย ก็รู้ว่าเธอไม่ได้โกหก "แต่เลี้ยงไว้ในเรือนฉันไม่ได้ สกปรก"

ที่หน้าประตู คนรับใช้โค้งตัวรับคำ "ท่านดยุก งั้นให้ไปไว้ที่ห้องเก็บของนอกเรือนดีไหมขอรับ?"

"พรุ่งนี้เช้า ไปเอามันมา" ดยุกสั่งเสียงเรียบ

"รับทราบ"

คนรับใช้ปิดประตูเบาๆ

อวี๋จือจือดีใจมาก พอนึกว่าสุนัขป่าตัวนั้นมาแล้ว เลี้ยงดูดีๆ ให้มีชีวิตรอดสักเดือนคงไม่ใช่ปัญหาใหญ่!

ถึงตอนนั้นก็จะทำภารกิจเสริมสำเร็จ ได้ม้วนคัมภีร์เคลื่อนย้ายมาครอบครอง!

เห็นตัวเมียตัวน้อยในอ้อมกอด ดวงตาโค้งยิ้ม อารมณ์ของดยุกก็พลอยดีตามไปด้วย

เขาก้มหน้าลง เข้าไปใกล้เธออีกนิด

"ถือโอกาสที่ตอนนี้ฉันอารมณ์ดี เธอมีคำขออะไรอีก ก็ขอมาให้หมดทีเดียวเลยสิ"

ขอแค่ไม่เกินเลยไปนัก เขาก็ทำให้เธอได้หมด

เวลาสั้นๆ แค่สองวัน ดยุกตัดสินใจแล้ว ว่าจะเลี้ยงดูเธอไว้ข้างกาย

ให้เธอใส่เสื้อผ้าไม่ซ้ำแบบทุกวัน อุ้มเธอกินข้าว กอดเธอนอน ลูบไล้เธอเวลาทำงาน

ขอแค่อยู่บ้าน ก็จะตัวติดกันตลอดเวลา...

ท่านดยุกกลับเป็นฝ่ายถามเธอเอง

ว่ามีคำขออะไรอีกไหม?

หัวใจของอวี๋จือจือรัวกลอง เธอยกหน้าขึ้น อยู่ใกล้กับชายหนุ่มมาก แทบจะจมูกชนกัน

โคมไฟหิ่งห้อยส่องสว่างสลัวๆ ห้องหนังสือทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงบ

ดยุกเห็นว่า แก้มของตัวเมียตัวน้อยย้อมด้วยสีแดงระเรื่อ เหมือนเชอร์รี่ลูกเล็กที่น่ากินบนกิ่งไม้

"ฉัน..." ในใจของอวี๋จือจือเขินอายมาก คำพูดแบบนี้ ให้พูดออกมาเอง มันน่าอายจริงๆ นั่นแหละ

เธอกำชายเสื้อแขนยาวของชายหนุ่มแน่น "ฉันอยาก... ท้องลูกงู..."

"...อะไรนะ?" เสียงเธอเบาเกินไป ดยุกฟังไม่ถนัด

เขาขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม

แล้ว

เขาก็ได้ยินตัวเมียตัวน้อยพูดเสียงแผ่วราวกล้วยไม้ "ฉันอยากตั้งท้องลูกงูของคุณค่ะ"

ทุกคำพูด ชัดเจนแจ่มแจ้ง

นี่เป็นภารกิจหลักของอวี๋จือจือ ต้องพิชิตใจตัวผู้เผ่าคองู ไม่จำกัดสถานะ

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ ท่านดยุกเหมาะสมที่สุด

เธอคุ้นเคยกว่า

ถ้าต้องอ้อมไปหาท่านดยุกคนอื่น หรือตัวผู้อื่น ไม่รู้ว่าเรื่องมันจะยุ่งยากขึ้นไหม

อวี๋จือจือเป็นเผ่ากระต่าย ลึกๆ ในยีนยังคงหวาดกลัวงู

ถ้างูตัวอื่น...

พอนึกถึงก็ยิ่งเข้าใกล้ได้ยาก

ส่วนท่านดยุก ทุกครั้งจะถูกเขากอดไว้แล้วลูบไล้อยู่นาน กลิ่นอายบนตัวเขาแทบจะย้อมไปทั่วทั้งตัวเธอแล้ว

นัยน์ตาสีทองแนวตั้งของดยุกชะงักไปเล็กน้อย

เขาหันไปมองตัวเมียตัวน้อยในอ้อมกอด แก้มของอีกฝ่ายแดงก่ำเหมือนมะเขือเทศสุก ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตาเขาเลย

"อย่ามาล้อท่านดยุกเล่นนะ" เขาพูดเสียงเย็น

"ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นค่ะ" อวี๋จือจือซุกหน้าเข้ากับอกเขา "ฉัน... อยากได้จริงๆ..."

อยากได้อะไร?

อยากท้องลูกของเขา?

สัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่ลักพาตัวมาจากตระกูล K อาบน้ำเสร็จ ตอนนี้มานั่งอยู่ในอ้อมกอดเขา พูดเสียงอ้อนๆ ว่าอยากท้องลูกงูของเขา

ดยุกเป็นตัวผู้ที่โตเต็มวัย ย่อมเข้าใจความหมายในคำพูดของเธอ

เขาแค่แปลกใจมาก

ยีนของเผ่ากระต่าย น่าจะกลัวเผ่าคองูสิ

เป็นฝ่ายเรียกร้องการผสมพันธุ์...

หรือว่าช่วงติดสัดของเธอจะรุนแรงไปหน่อย?

ดยุกตบหลังเธอเบาๆ "ลุกขึ้น"

อวี๋จือจือชะงัก เธอค่อยๆ ลุกขึ้นจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม

เธอสวมชุดคลุมอาบน้ำตัวโคร่ง สองมือกอดอก ประคองเสื้อคลุมไว้ไม่ให้หลุดร่วง

ดยุกเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ เขาหยิบกล้องยาสูบยาวด้านข้างขึ้นมา

"บอกมาสิ ฐานะของเธอคืออะไร"

ฐานะ?

อวี๋จือจือพึมพำตอบ "ตัวเมียเผ่ากระต่าย... ระดับ S?"

"นั่นเป็นฐานะภายนอก สำหรับฉันล่ะ? ฉันเคยบอกไปหลายรอบแล้วนะ เธอคืออะไร?"

"...สัตว์เลี้ยง"

อวี๋จือจือรู้อยู่แล้ว

ดยุกย้ำนักย้ำหนา

เธอเป็นสัตว์เลี้ยงตัวน้อยที่เขาพามาจากข้างนอก

เลี้ยงไว้ข้างกาย ว่างๆ ก็เอามาแหย่เล่น

ควันยาสูบลอยอ้อยอิ่ง

ใบหน้าของชายหนุ่มเจือความชั่วร้ายอยู่หลายส่วน น้ำเสียงของเขาฟังดูน่าขนลุก "ในเมื่อเป็นสัตว์เลี้ยง ก็ต้องจำใส่ใจไว้ตลอดเวลาว่าฐานะตัวเองคืออะไร อย่าได้คิดข้ามเส้น"

"ในใจฉัน เผ่าคองูไม่เหมือนเผ่าพันธุ์อื่น เป็นตัวตนที่สูงส่งที่สุด"

"นอกจากเผ่าคองู ล้วนเป็นพวกชั้นต่ำ"

"กระต่ายอย่างเธอ ถ้าไม่เป็นสัตว์เลี้ยง ก็เป็นอาหาร ไม่มีทางเลือกที่สาม"

"ความหมายของฉัน เธอเข้าใจไหม?" ดยุกปรายตามองตัวเมียตัวน้อยอย่างเย็นชา

เธอก้มหน้า

ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

อวี๋จือจือคงจะเข้าใจแล้ว

ความดูถูกเหยียดหยามที่ดยุกมีต่อเผ่าพันธุ์อื่น ดูเหมือนเขาจะมีนิสัยรักความสะอาด ไม่ว่าจะตอนเช็ดตัวให้เธอ หรือตอนอาบน้ำให้เอง ทุกตารางนิ้วต้องล้างให้สะอาดเอี่ยม

บางทีอาจจะเป็นความรู้สึกที่ฝังรากลึก ว่าเผ่าอื่นต่ำต้อยกว่าพวกเขา

ลองคิดดูดีๆ ความ "ตามใจ" ที่เขามีให้ ก็เหมือนมนุษย์ปฏิบัติต่อหมาแมวนั่นแหละ

อือ...

โดนปฏิเสธซะแล้ว

อวี๋จือจือยิ่งอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

แต่ว่า

ภารกิจก็ต้องทำนะ

เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถามด้วยเสียงนุ่มนวล "ฉันท้องลูกงูไม่ได้จริงๆ เหรอคะ งูตัวผู้ตัวอื่นก็ได้นะคะ..."

มือที่ถือกล้องยาสูบของดยุกชะงักกึก

...?

นัยน์ตาสีทองแนวตั้งของเขาหดแคบลง

อะไรนะ? ตัวเมียตัวน้อยนี่พูดว่าอะไรนะ?

งูตัวอื่น???

[จบแล้ว]