บทที่ 16 - วันนี้ ข้าขอวิงวอนต่อเทพแห่งสรรพสัตว์

บทที่ 16 - วันนี้ ข้าขอวิงวอนต่อเทพแห่งสรรพสัตว์

บนโต๊ะคริสตัล มีเบาะนุ่มแสนสบายสำหรับลูกสัตว์วางอยู่

ลูกหมาป่าตัวแรกที่เจาะเปลือกออกมา มีหัวกลมดิกขนปุกปุยสีดำสนิท

ตอนที่ลูกสัตว์เพิ่งฟักออกจากไข่ จะยังมีรูปร่างเป็นสัตว์ ต้องรอให้โตกว่านี้อีกหน่อย ถึงจะค่อยๆ วิวัฒนาการเป็นร่างมนุษย์

ช่วงเวลาที่จะกลายร่างเป็นคนได้เร็วหรือช้า ขึ้นอยู่กับพลังความสามารถของพวกเขาเอง

เป็นลูกหมาป่าดำ!

แขกเหรื่อในงานต่างพากันมองด้วยความอิจฉา

พวกเขาหลายคนมาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงในจักรวรรดิ เคยตบตีแย่งชิงตัวเมียระดับ S เพื่อสืบทอดทายาทกันมานับครั้งไม่ถ้วน

ตระกูล K ที่เงียบเหงามาเกือบยี่สิบปี ในที่สุดก็ต้อนรับทายาทของผู้สืบทอดเสียที!

ในฝูงชน

คุณหนูใหญ่เผ่าเสือดาวแค่นเสียงเย็นชา

"อย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลย เดี๋ยวพอทดสอบความสามารถ ดีไม่ดีอาจจะออกมาเป็นขยะสี่ตัวก็ได้!"

ตระกูลหลุยส์ที่ไม่ลงรอยกับตระกูล K มาตลอด ครั้งนี้ส่งนายน้อยคนหนึ่งมา เขาจ้องเขม็งไปที่ลูกหมาป่าพวกนั้น แล้วพูดสนับสนุน "นั่นสิ ลูกจิ้งจอกรุ่นต่อไปของตระกูลหลุยส์เรายังไม่มาจุติเลย ทำไมพวกหมาป่าเหม็นเน่าถึงได้นำหน้าไปก่อนนะ?"

ผู้คนเริ่มเบียดเสียด

ด้านหลัง มีแขกผู้สูงศักดิ์ท่านหนึ่งเดินเข้ามา

"ท่านดยุก" พ่อบ้านเฉียวยิ้มต้อนรับ

ช่วงเวลาแห่งการอวยพรเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

ความสนใจของสัตว์อสูรทุกตนถูกดึงดูดไปที่นั่น

อวี๋จือจือในชุดราตรีสีม่วงอ่อน ใช้ปลายนิ้วลูบหัวลูกหมาป่าเบาๆ

เจ้าตัวเล็กยังพูดไม่ได้ มันส่งเสียงร้องแหลมเล็กออกมาทีหนึ่ง

ดูเหมือนมันจะชอบสัมผัสจากแม่ผู้ให้กำเนิดมาก

หมาป่าขาว ถัง นาร์ ที่ยืนอยู่ข้างๆ จ้องมองดวงตาของลูกหมาป่าด้วยรอยยิ้ม

"คุณหนูจือจือ คุณอุ้มเขาขึ้นมาได้เลยครับ"

ก่อนเริ่มพิธี อวี๋จือจือได้เรียนรู้วิธีการอวยพรให้เหล่าลูกสัตว์มาแล้ว

เธอพยักหน้าเบาๆ

เหล่าสัตว์อสูรในห้องจัดเลี้ยง อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด พวกเขาจ้องมองตาไม่กะพริบ กลัวจะพลาดรายละเอียดสำคัญไป

อวี๋จือจือเองก็เพิ่งเคยทำอะไรแบบนี้ครั้งแรก

เธออุ้มลูกหมาป่าขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

เด็กดีจัง

มันขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของอวี๋จือจือไม่ขยับเลย

หางหมาป่าสีดำลู่ลง และเพราะความดีใจ มันจึงแกว่งไปมาอย่างเชื่องช้า

อวี๋จือจือค่อยๆ แนบหน้าผากของตัวเองลงบนหน้าผากของลูกหมาป่า แสงจางๆ สายหนึ่งโอบล้อมระหว่างคิ้วของหนึ่งคนและหนึ่งสัตว์

"วันนี้ ข้าขอวิงวอนต่อเทพแห่งสรรพสัตว์"

"ขอให้เจ้าปลอดภัย ราบรื่น สุขภาพแข็งแรง อายุยืนยาว พบเจอแต่เรื่องสมดั่งใจ และมีความสุขไร้ทุกข์ตลอดไป"

ในฝูงชน ลิซ่ากลั้นน้ำตาไม่อยู่

เธอนึกถึงตอนที่ตัวเองเกิด พ่อแม่ตายจากไปหมด คนที่อวยพรให้คือผู้อาวุโสในตระกูล

ถ้าเป็นญาติสนิทมาอวยพรให้ เธอจะมีความสุขขนาดไหนนะ?

พิธีกรรมนี้ช่างศักดิ์สิทธิ์ การมาจุติของลูกสัตว์ทุกตัวมาพร้อมกับคำอวยพรของทั้งตระกูล หรือแม้กระทั่งทั้งจักรวรรดิ

ลูกหมาป่าสี่ตัวรวด

ก่อนจะทดสอบความสามารถและเพศ ทุกตัวต้องได้รับคำอวยพรอย่างเท่าเทียมกัน

ตัวเมียเผ่ากระต่ายระดับ S ในช่วงเวลาแห่งการอวยพรนั้น งดงามจนสัตว์อสูรทุกตนลืมหายใจ

ในเวลานี้ เธอดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเหลือเกิน...

อีกด้านหนึ่ง สายตาของแดร็กคูลาจับจ้องอยู่ที่เธอไม่วางตา

เธอกำลังอวยพร ในฐานะแม่ผู้ให้กำเนิดลูกหมาป่าดำ

สี่ตัวนี้...

ล้วนเป็นลูกที่เธอให้กำเนิดกับตัวผู้เผ่าหมาป่า!

พอคิดถึงตรงนี้ ในอกของเขาก็เหมือนมีไฟลุกโชน แผดเผาจนอวัยวะภายในเจ็บปวดไปหมด

อวี๋จือจือวางลูกหมาป่าตัวสุดท้ายลงบนเบาะนุ่ม

เธอมองดูลูกสัตว์ตัวน้อยสี่ตัวที่นั่งเรียงกันหน้าสลอน ก็ยังรู้สึกเหมือนฝันไป

การอวยพรตัวสุดท้ายจบลง

เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วงาน

แขกผู้มีเกียรติที่มาถึงคนสุดท้าย คือดยุกแห่งจักรวรรดิ

เขามองพิจารณาตัวเมียเผ่ากระต่ายระดับ S คนใหม่ตามข่าวลือด้วยความสนใจ

เธอมีรูปโฉมงดงาม รูปร่างอรชร บุคลิกดูมีชีวิตชีวา และยังมีกลิ่นอายความอ่อนแอที่แทรกซึมเข้ากระดูก ทำให้ตัวผู้เผ่าอสูรอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอยากทะนุถนอม

...ช่างตรงกับสเปกตัวเมียที่เขาตามหามาตลอด

ดูท่า เขาต้องวางแผนดีๆ แล้วสิ ว่าจะทำยังไงถึงจะแย่งเธอมาจากมือของตระกูล K ได้...

แย่งเธอมา

"ลำดับต่อไป คือขั้นตอนที่สำคัญที่สุดในพิธี และเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนรอคอยมานาน..."

หลังจบการอวยพร บาทหลวงชุดดำก็ประกาศเสียงดังกังวาน "การทดสอบความสามารถและเพศ!"

อวี๋จือจือถอยไปด้านข้างสองก้าว

เธออดไม่ได้ที่จะมองไปทาง "บาทหลวง" พบว่าอีกฝ่ายยังคงมองตรงไปที่ฝูงชนเบื้องหน้า ทำหน้าที่ดำเนินพิธีการอย่างใจจดใจจ่อ

แปลกจัง...

อวี๋จือจือรู้สึกตลอดเวลาว่า ตอนที่อวยพรเมื่อกี้ มีสายตาคู่หนึ่งจ้องมองเธออย่างเปิดเผย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสายตานั้นร้อนแรงเกินไปหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าแม้แต่แผ่นหลังก็ยังรู้สึกไม่สบายตัว

"ไม่รู้ว่าจะปลุกพลังอะไรตื่นขึ้นมานะ?"

"ฉันอยากรู้มากกว่าว่า ในบรรดาลูกหมาป่าสี่ตัวนี้ จะมีตัวเมียไหม!"

"จะมีตัวเมียได้ง่ายๆ ที่ไหนกัน? ดูตระกูลสุนัขใหญ่นั่นสิ ออกลูกมาหกครอกแล้ว เป็นตัวผู้ล้วน! บ้านนั้นอยากได้ลูกสาวตัวน้อยจนจะบ้าตายอยู่แล้ว..."

ในดาวโลกอสูร จักรวรรดิวาโลแรน นิยมเรียกลูกสาวว่า ดวงจันทร์น้อย

"ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ตระกูลสุนัขใหญ่ตอนตั้งชื่อให้ลูกชาย ก็ตั้งว่า เรียกจันทร์ หวังจันทร์ คะนึงจันทร์ เฝ้าจันทร์ มาจันทร์ ขอจันทร์..."

"อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ราชวงศ์ของจักรวรรดิ ก็ยังอธิษฐานต่อเทพแห่งสรรพสัตว์ทุกวัน อยากได้เจ้าหญิงตัวน้อย!"

ทุกบ้านทุกเรือนต่างเฝ้ารอคอยดวงจันทร์น้อย

มีเพียงดวงจันทร์น้อยเท่านั้นที่จะรับประกันความรุ่งโรจน์ของตระกูลได้

ในจักรวรรดิอสูร การให้กำเนิดลูกสาวนั้นล้ำค่ามาก

หากคะแนนประเมินรวมของดวงจันทร์น้อยไปถึงระดับ 【S】 ตระกูลที่ไม่มีชื่อเสียงก็จะทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นเศรษฐีในชั่วข้ามคืน

พันปีก่อน เทคโนโลยีของดาวโลกอสูรยังไม่เจริญก้าวหน้าขนาดนี้ ไม่มีเครื่องจักรช่วยกำเนิดชีวิต ห้าตระกูลใหญ่เก่าแก่ ล้วนมีตัวเมียระดับสูงถือกำเนิดขึ้นมาสืบทอดเผ่าพันธุ์ จึงโดดเด่นเหนือใคร และแย่งชิงดินแดนได้อย่างรวดเร็ว

เกียรติยศของบรรพบุรุษ เพียงพอให้พวกเขาใช้สอยมาจนถึงปัจจุบัน

ตอนนี้มีเทคโนโลยีเข้ามา แม้จำนวนประชากรเกิดใหม่จะไม่ขาดแคลน แต่พวกเขาก็ไม่สามารถสืบทอดพลังอันแข็งแกร่งของตระกูลได้

และในเรื่องเพศ ก็มีแต่ตัวผู้ล้วนๆ

ยีนของตัวเมียนั้นยากแก่การคัดลอก

ต่อให้บังเอิญสำเร็จ ก็ไม่มีความสามารถในการเจริญพันธุ์

"ดูเร็ว ดูเร็ว ผลออกมาแล้ว..."

มีคนเบียดเสียด อยากจะเข้าไปใกล้ๆ จะได้เห็นชัดๆ

"อย่าเบียดสิ!"

บนโต๊ะคริสตัล มีระลอกคลื่นสีฟ้าอ่อนลอยขึ้นมา เพียงแค่วางลูกสัตว์ลงไป ก็สามารถทำการทดสอบความสามารถในด้านต่างๆ ได้

ข้อมูลถูกฉายขึ้นไปในอากาศด้านบนโดยตรง

ตัวอักษรสีทองอร่าม ดึงดูดสายตาเป็นอย่างมาก

สัตว์อสูรทุกตนต่างเงยหน้าขึ้นมอง

อวี๋จือจือก็เงยหน้าขึ้นเช่นกัน เธอเห็นตัวอักษรทีละบรรทัด...

【การทดสอบครั้งแรก: ตัวที่ 1】

【สายพันธุ์: ลูกหมาป่า】

【เพศ: ผู้】

【พลังจิต: 18000】

【ความสามารถพิเศษ: ธาตุไฟเริ่มต้น · ระดับลาวา】

【กายภาพ: ระดับเทพสงคราม】

【คะแนนประเมินรวม: SSS】

...

"เชี่ย...?" ในฝูงชน มีตัวผู้เผ่าอสูรหลุดอุทานออกมา

เกิดมาก็ SSS เลยเหรอ?!

โตขึ้นจะขนาดไหนวะเนี่ย??!!

พลังจิตหนึ่งหมื่นแปดนี่มันบ้าอะไรกัน!! ลูกบ้านไหนเกิดมามีพลังจิตหมื่นแปดบ้าง!?

แล้วไอ้ความสามารถพิเศษนี่อีก ลูกบ้านอื่นพ่นไฟเล็กๆ น้อยๆ ไอ้หมอนี่มาถึงก็ระดับลาวาเลยเหรอ?

กายภาพข้างล่างยิ่งเวอร์ไปใหญ่ มาถึงก็เทพสงคราม!

เข้าใจคำว่า 【เทพ】 ไหมว่ามันขลังขนาดไหน!!

สัตว์อสูรทุกตนต่างกู่ร้องในใจ พวกเขาหันไปมองกระต่ายตัวเมียตัวน้อยด้วยความตกตะลึง

นี่น่ะเหรอตัวเมียระดับ S ของจักรวรรดิ...

ลูกที่เธอคลอดออกมา พลังเริ่มต้นมันจะโกงเกินไปแล้ว...

[จบแล้ว]