บทที่ 15 - ลูกสัตว์อสูรสี่ตัวฟักออกจากไข่แล้ว!

บทที่ 15 - ลูกสัตว์อสูรสี่ตัวฟักออกจากไข่แล้ว!

ช่วงเวลาที่อวี๋จือจือพักอยู่ที่นี่ ก็ได้เรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ของดาวโลกอสูรในหลายๆ ด้าน

หนึ่งในนั้นคือเรื่องเกี่ยวกับลูกสัตว์อสูร

ลูกสัตว์อสูรที่เกิดจากไข่ทุกตัว จะต้องเข้ารับการทดสอบความสามารถในวันฟักตัว

นอกจากนี้ ยังต้องรับคำอวยพรจากญาติสนิทด้วย

ลูกหมาป่าทั้งสี่ตัวนี้ คือทายาทที่ตระกูล K ใฝ่ฝันหา ระดับความสำคัญจึงพุ่งทะลุปรอท มีการเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมสรรพแต่เนิ่นๆ

ในดาวอสูร ตัวเมียมีอิสระในการเจริญพันธุ์อย่างสมบูรณ์

ไม่มีอำนาจใดแทรกแซงได้ และต้องให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่

ลิซ่านำชุดราตรีขุนนางที่ตัดเย็บมาพอดีตัวมาให้

"คุณหนูจือจือ ให้ลิซ่าช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้านะคะ~"

"จ้ะ ขอบใจนะลิซ่า"

นี่เป็นชุดราตรีสีม่วงอ่อน ตัดเย็บอย่างประณีตหรูหรา นอกจากลิซ่าแล้วยังมีสาวใช้มาช่วยเปลี่ยนอีกสองคน

"สวยจังเลย..." ลิซ่าพึมพำ

คุณหนูจือจือสวยเหลือเกิน...

เธอเป็นตัวเมียที่สวยที่สุดเท่าที่ลิซ่าเคยเจอมาเลย!

ยิ่งพอสวมชุดราตรีขุนนางที่เน้นสัดส่วนช่วงเอว รูปร่างที่งดงามก็ยิ่งดึงดูดสายตา

ผมยาวสลวยดุจแพรไหมของเด็กสาวทิ้งตัวลงกลางหลัง ขับผิวให้ขาวผ่องดุจหิมะ ดวงตายิ่งดูราวกับกอบเก็บดวงดาวทั้งท้องฟ้าเอาไว้

พ่อบ้านเฉียวที่รออยู่หน้าประตู เมื่อเห็นอวี๋จือจือ ก็ตะลึงไปอย่างเห็นได้ชัด

"คุณหนูจือจือ" เขาโค้งคำนับแบบสุภาพบุรุษ

"พ่อบ้านเฉียว นำทางเถอะค่ะ"

ตั้งแต่อวี๋จือจือคลอดไข่อสูรทั้งสี่ฟอง เธอก็ไม่ได้เจอลูกๆ ทั้งสี่อีกเลย

วันนี้พวกเขาจะฟักตัวออกมาแล้วสินะ...

พอคิดแบบนี้ อารมณ์ก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย

รองเท้าแก้วบนเท้าของอวี๋จือจือ ผ่านกรรมวิธีพิเศษมาทำให้นุ่มสบายและพอดีเท้ามาก เธอเหยียบย่างไปบนพรมแดง เดินผ่านโถงทางเดินอันหรูหรา ออกมายังด้านนอกปราสาท

สถานที่จัดพิธีฟักตัวของเหล่าลูกสัตว์ อยู่ทางด้านขวาของปราสาท

ตลอดทางปูด้วยพรมแดง

วันนี้ ตระกูล K ได้เชิญตระกูลผู้ดีเก่าแก่ และผู้มีอำนาจในเมืองหลวงมาร่วมงานมากมาย

พวกเขามาถึงกันตั้งนานแล้ว รออยู่ที่ห้องจัดเลี้ยงมาสักพักใหญ่

เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหว สัตว์อสูรทุกตนต่างมองไปเป็นตาเดียว...

เงาร่างบอบบางที่เดินตามหลังพ่อบ้านเฉียวเข้ามา คือหนึ่งในตัวเอกของวันนี้ ท่วงท่าการเดินของอวี๋จือจือน่ารักและสง่างาม ทุกย่างก้าวเหมือนเหยียบย่ำลงในหัวใจของสัตว์อสูรในงาน

มงกุฎประดับเพชรบนศีรษะของเธอ ส่องประกายเจิดจ้า ริมฝีปากที่ทาสีแดงเชอร์รี่ ดูมีเสน่ห์และขี้เล่น

กระต่ายตัวเมียท่านนี้ เพิ่งเลื่อนขั้นเป็นระดับ S ของจักรวรรดิ ได้รับสิทธิพิเศษจากประชาชนทุกคน

รูปของเธอ ปรากฏในเว็บบอร์ดใหญ่ๆ ของดาวอสูรไปทั่วแล้ว มีแฟนคลับออนไลน์กลุ่มเบ้อเริ่ม

พอได้มาเห็นกับตา ถึงได้รู้ว่ากระต่ายตัวเมียระดับ S ตัวจริง สวยกว่าในรูปเสียอีก

ดวงตาคู่นั้นของอวี๋จือจือที่เหมือนมีน้ำหล่อเลี้ยง ทั้งมีชีวิตชีวาและไร้เดียงสา ทำให้เหล่าสัตว์อสูรในงานไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง กลัวจะทำเธอตกใจ

ใจกลางห้องจัดเลี้ยงที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ไข่อสูรสี่ฟองกำลังสั่นไหว

ใกล้จะถึงเวลาฟักตัวเต็มทีแล้ว...

"ยินดีต้อนรับทุกท่าน ที่เดินทางไกลมาร่วมพิธีฟักตัวลูกสัตว์ของตระกูล K ผมขอเป็นตัวแทนของพี่ชาย ขอบคุณทุกท่านครับ"

เสียงทุ้มใสดังขึ้น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าทุกคน

อวี๋จือจือเงยหน้ามอง

ชายหนุ่มในชุดขุนนางเดินเข้ามา

เขาสวมเสื้อคลุมยาวสีดำ ปกเสื้อปักดิ้นทอง สวมหมวกทรงสูง ดูสูงส่งและสง่างาม

"...พี่ชาย?" อวี๋จือจือสงสัย

พ่อบ้านเฉียวยิ้มอธิบาย "ท่านนี้คือ 【ถัง นาร์ K】 เป็นน้องชายฝาแฝดของรักษาการผู้นำตระกูล K คนปัจจุบัน 【ถัง นาร์ด K】 ครับ"

ถัง นาร์ด คือรักษาการผู้นำตระกูล K คนปัจจุบัน

เรื่องนี้ อวี๋จือจือเคยได้ยินจากลิซ่าแล้ว

รอเมื่อไหร่ที่ ถัง ล็อค เค สามารถรับภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงได้ ก็จะกลายเป็นผู้นำตระกูล K รุ่นที่ 260 อย่างเป็นทางการ

ตระกูล K เป็นตระกูลที่เก่าแก่ที่สุดในเผ่าหมาป่า และเป็นสายเลือดที่โดดเด่นที่สุด

ในตระกูล หมาป่าดำและหมาป่าขาวมีจำนวนมากที่สุด

ถัง ล็อค เค เป็นสายเลือดหมาป่าดำ

ส่วนลูกพี่ลูกน้องฝาแฝดสองคนนี้ เป็นสายเลือดหมาป่าขาว

ถัง นาร์ มาหยุดอยู่ตรงหน้ากระต่ายตัวเมียตัวน้อย ยิ้มพลางทำความเคารพ "ได้เจอกันสักทีนะครับ คุณหนูจือจือ"

ก่อนหน้านี้เขาออกเดินทางท่องเที่ยว เพิ่งจะกลับมาเมื่อวานซืน

อวี๋จือจือทำความเคารพตอบ

ตอนอยู่ในห้องเธอยังรู้สึกปกติดี แต่พอมาถึงหน้างาน ไม่รู้ทำไม หัวใจเริ่มเต้นตึกตักเหมือนกวางน้อยวิ่งชน

ถัง นาร์ ดูออก เขาจึงยิ้ม "คุณหนูจือจือเพิ่งเคยร่วมพิธีแบบนี้ครั้งแรก ไม่ต้องตื่นเต้นนะครับ ทุกอย่างปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมกับพ่อบ้านเฉียวเอง"

ต่างจาก ถัง ล็อค เค นิสัยของ ถัง นาร์ นั้นกระตือรือร้นและร่าเริงมาก

นัยน์ตาสีแดงเหมือนกัน

ของ ถัง ล็อค เค เหมือนเต็มไปด้วยเลือดสีแดงเข้มข้น

ส่วนชายหนุ่มเผ่าหมาป่าตรงหน้า พอมองให้ดี ดวงตาเหมือนทับทิมสองเม็ด เก่าแก่ล้ำค่า และส่องประกายระยิบระยับ

อวี๋จือจือพยักหน้าเบาๆ

ทุกอย่างพร้อมแล้ว

ถัง นาร์ หันกลับไป "เชิญบาทหลวงผู้ทำพิธีประกาศเริ่มงานครับ"

การเปิดพิธีฟักตัว จะมีการกล่าวสุนทรพจน์โดยบาทหลวงที่มีชื่อเสียงของจักรวรรดิ

สิ้นเสียงของ ถัง นาร์ ร่างสูงโปร่งในชุดนักบวชสีดำของโบสถ์ ก็ปรากฏขึ้นในสายตาของเหล่าสัตว์อสูร

อวี๋จือจือพอเห็นหน้าเขาชัดๆ ดวงตาก็เบิกกว้างทันที

...เป็นเขา?

หน้าตาของคนคนนี้ อวี๋จือจือจำได้แม่นยำ

เธอคิดไม่ถึงว่า จะมาเจอเขาที่นี่

--เขาคือบาทหลวงงั้นเหรอ?

ถึงพวกเธอจะเจอกันที่โบสถ์ร้าง แต่ฐานะ "บาทหลวง" ดูจะขัดกับตัวเขาอย่างสิ้นเชิง

วันนี้อวี๋จือจือแต่งตัวเต็มยศ ต่างจากที่ผ่านมามาก

บางที เขาอาจจะจำเธอไม่ได้?

ด้วยความหวังเล็กๆ นี้ เธอจึงขยับตัวไปด้านข้างก้าวเล็กๆ อย่างแนบเนียน

แดร็กคูลาในคราบของบาทหลวง เดินผ่านฝูงชน มาหยุดข้างกาย ถัง นาร์

เขาเหลือบไปเห็นตัวเมียตัวน้อยที่แทบจะมุดเข้าไปอยู่หลังคริสตัลคนนั้นในทันที

ตัวเมียตัวน้อยที่น่ารังเกียจตัวนี้

เมื่อวานที่โบสถ์ ถูกเขากินจนไม่เหลือซาก

พอพูดถึงการเป็นคนรับใช้ในตระกูล K เธอทำท่าลุกลี้ลุกลน เขาเลยไม่ได้ถามต่อ ตอนนี้ดูเหมือนว่า เธอปิดบังอะไรไว้เยอะเลยทีเดียว

อวี๋จือจือแอบสังเกตการณ์

เธอพบว่า สายตาของ "บาทหลวง" ท่านนี้ ไม่เคยหยุดอยู่ที่เธอเลย

หรือว่าเธอจะจำคนผิด?

อาจจะเป็นเพราะสองสามวันมานี้พักผ่อนน้อย ความจำเลยคลาดเคลื่อน

ตัวผู้เผ่าอสูรตนนั้นฐานะลึกลับ เห็นชัดว่าไม่ใช่คนของตระกูล K และไม่น่าจะเกี่ยวกับบาทหลวงด้วย

เขาจะมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง?

อวี๋จือจือถอนหายใจเบาๆ ในใจ

เธอคงตื่นตูมไปเอง

บาทหลวงกล่าวสุนทรพจน์จบ

เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วงาน

ในขณะเดียวกัน ไข่อสูรทั้งสี่ฟองด้านหลังก็เริ่มแตกร้าวทีละใบ...

หัวลูกสัตว์ตัวน้อยๆ มุดออกมาจากข้างใน

"นายน้อยฟักตัวแล้วครับ!!" พ่อบ้านเฉียวตะโกนอย่างตื่นเต้น น้ำตาแทบไหลพราก

ต้องรู้ไว้ว่า ตระกูล K รอคอยเวลานี้มาเกือบยี่สิบปี!!

"คุณหนูจือจือ" ถัง นาร์ เดินมาข้างกายเธอ ผายมือเชื้อเชิญ "เชิญคุณอวยพรให้พวกเขาครับ"

ในดาวโลกอสูร วันที่ลูกสัตว์ฟักตัวคือวันที่สำคัญที่สุด มีเพียงญาติสนิทเท่านั้นที่สามารถอวยพรให้ลูกสัตว์ได้

หากญาติสนิทของลูกสัตว์ไม่อยู่ทั้งคู่ ก็จะให้ผู้นำตระกูลที่มีอาวุโสสูงสุดทำหน้าที่แทน

อวี๋จือจือมองลูกหมาป่าตัวน้อยสี่ตัวที่มุดออกมา ปลายนิ้วสั่นระริก

เธอค่อยๆ เดินเข้าไปหา...

[จบแล้ว]