บทที่ 18 - ปรมาจารย์ยุทธ์!

บทที่ 18 - ปรมาจารย์ยุทธ์!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ไทลอนจากไปแล้ว ทิ้งความเงียบสงัดไว้เบื้องหลัง

"ถังเหวิน คุณ..."

เฟนอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ถังเหวินส่ายหน้าขัดขึ้นเสียก่อน เขาหันไปสั่งกำชับอาหลง อาหู่ และบอดี้การ์ดทุกคน

"เรื่องที่พวกนายเห็นวันนี้ ห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด แม้แต่พ่อฉันก็ห้ามบอก ถ้าถึงเวลาฉันจะบอกเอง"

เหล่าบอดี้การ์ดรับคำเสียงแข็ง "ครับ!"

พวกเขาได้เห็นความ "บ้าคลั่ง" ของถังเหวินกับตาตัวเองแล้ว คนที่ทุบสัตว์ประหลาดอย่างไทลอนจนหมอบกระแตได้ คำสั่งของเขาย่อมศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่าถังเจิ้งเสียอีกในเวลานี้

ใครจะกล้าขัดคำสั่ง

ถังเหวินพยักหน้าพอใจ แล้วหันไปพูดกับเฟน "เจ้าสำนักเฟน เราเข้าไปคุยกันข้างในเถอะ"

เขารู้ว่าเฟนคงมีคำถามมากมาย และตัวเขาเองก็มีเรื่องจะถามเฟนเช่นกัน

ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องพักด้านในที่เงียบสงบ แล้วนั่งลง

บรรยากาศในห้องค่อนข้างอึดอัด ในที่สุดเฟนก็ทนไม่ไหว ถามโพลงขึ้นมา "ถังเหวิน คุณฝึกวิชาหมียักษ์ถึงขั้นที่สามแล้วจริงๆ เหรอ?"

ถังเหวินพยักหน้ายอมรับ "เจ้าสำนักเฟน คุณดูไม่ผิดหรอกครับ มันคือขั้นที่สามจริงๆ"

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง

การยอมรับจากปากของถังเหวิน สร้างแรงสั่นสะเทือนในใจเฟนอย่างมหาศาล

ถังเหวินเงียบปล่อยให้อีกฝ่ายได้ใช้เวลาทำใจ

เฟนทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อวรยุทธ์โบราณ แต่วิชาหมียักษ์ของเขาก็หยุดอยู่แค่ขั้นที่สอง ไม่เคยไปไกลกว่านั้น

แต่ถังเหวินใช้เวลาแค่ไม่กี่วัน ก็บรรลุถึงขั้นที่สาม

เฟนต้องใช้เวลาสงบสติอารมณ์พักใหญ่

นานทีเดียว กว่าเฟนจะถอนหายใจยาว แล้วเอ่ยขึ้นช้าๆ "ผมเคยคิดว่าคงไม่มีใครฝึกวิชาหมียักษ์ขั้นที่สามสำเร็จอีกแล้ว ไม่นึกเลยว่าคุณจะทำได้ ทั้งที่คุณไม่ใช่ลูกศิษย์ของผมด้วยซ้ำ..."

ในน้ำเสียงนั้นมีความขมขื่นปนอยู่

คนที่ฝึกวิชาประจำสำนักจนถึงขั้นสุดยอด กลับไม่ใช่ศิษย์ในสำนัก ช่างน่าตลกสิ้นดี

"เจ้าสำนัก คนเมื่อกี้ เป็นลูกศิษย์ของคุณจริงๆ เหรอ?"

ถังเหวินถามถึงไทลอน

เฟนพยักหน้า "ใช่ ไทลอนเป็นศิษย์เอกของผม ผมเคยตั้งความหวังไว้กับเขามาก ว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่มีโอกาสฝึกถึงขั้นที่สาม พรสวรรค์และร่างกายของเขาเป็นเลิศ น่าเสียดายที่เขาเข้าไม่ถึงแก่นแท้แห่งหมียักษ์ จนหมดศรัทธาในวิชาหมียักษ์และวรยุทธ์โบราณ"

"สามปีก่อน จู่ๆ เขาก็หายตัวไป วันนี้กลับมาก็กลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว..."

เฟนหยุดพูดแค่นั้น

เขาเองก็ตอบไม่ได้ว่าการเปลี่ยนแปลงของไทลอนมันดีหรือไม่

อย่างน้อย เขาก็สู้ไทลอนไม่ได้

คำพูดของไทลอนที่ว่ายุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว เกือบจะทำลายความเชื่อมั่นของเขาจนพังทลาย

ยังดีที่ถังเหวินฝึกขั้นที่สามสำเร็จ ช่วยกอบกู้ศรัทธาของเฟนกลับมาได้ทันเวลา

"แสดงว่าเจ้าสำนักก็ไม่รู้ว่าทำไมไทลอนถึงเปลี่ยนไป?"

"ผมก็เพิ่งรู้พร้อมคุณวันนี้นี่แหละ"

"แล้วไทลอนต้องการอะไร?"

ถังเหวินรู้ว่าคนอย่างไทลอนไม่น่าจะกลับมาเยี่ยมอาจารย์เฉยๆ

คนเย็นชาแบบนั้น คงไม่มาเพราะความคิดถึง

ต้องมีของสำคัญบางอย่างในสำนักนี้ที่ไทลอนต้องการ

เฟนนิ่งคิดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเงยหน้าสบตาถังเหวิน แววตามีประกายประหลาดพาดผ่าน "สิ่งที่ไทลอนต้องการ คือเคล็ดวิชาลับสุดยอดของสำนักเรา เป็นวิชาที่เหนือกว่าหมียักษ์ขั้นที่สาม เรียกว่า 'คัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์'"

"คัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์?"

ตาของถังเหวินลุกวาว

ตอนนี้เขามีแต้มพลังงานแล้ว กำลังขาดแคลนวิชาวรยุทธ์อยู่พอดี ฟังจากชื่อแล้ว ดูเหมือนจะมีวิชาที่เจ๋งกว่าวิชาหมียักษ์อีกเหรอ?

เฟนยิ้มขื่น "ไม่ปิดบังคุณหรอกนะ ความจริงคัมภีร์เล่มนี้มีจริงหรือเปล่าผมก็ไม่รู้ แต่มันเป็นมรดกตกทอดในสำนักเรา ตามตำราระบุว่าต้องฝึกวิชาหมียักษ์ขั้นที่สามให้สำเร็จก่อน ถึงจะมี 'พลังปราณหมียักษ์' ไว้ใช้ฝึกต่อได้ ดังนั้นต่อให้ผมศึกษามาหลายปี ก็ยังไม่เข้าใจมันเลย"

"ไทลอนรู้เรื่องคัมภีร์นี้ แต่เขาไม่เคยเห็น ผมพยายามอธิบายแล้วว่าถ้าไม่สำเร็จขั้นสามก็ฝึกไม่ได้ แต่เขาไม่เชื่อ คิดว่าผมหวงวิชา เลยฝังใจอยากได้มันมาตลอด"

ถังเหวินครุ่นคิด

เขาเงยหน้าขึ้น บอกเฟนตรงๆ "เจ้าสำนักเฟน ผมอยากเรียนคัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์ คุณเสนอราคามาได้เลย"

ถังเหวินไม่เคยลืมว่าความสัมพันธ์ของเขากับเฟน คือการแลกเปลี่ยนทางธุรกิจ

เขาอยากได้วิชา เงินคือคำตอบที่ง่ายที่สุด!

"ผมไม่เอาเงิน!"

เฟนสูดหายใจลึก จ้องมองถังเหวินด้วยสายตา "รุ่มร้อน" "ถังเหวิน ผมไม่ต้องการเงิน แต่ถ้าคุณยอมกราบผมเป็นอาจารย์ คัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์ คุณจะได้เรียนแน่นอน"

"กราบอาจารย์?"

ถังเหวินไม่ได้รับปากทันที แต่หลับตาลงชั่งใจ

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาลืมตาขึ้น

"ทำไม?"

ถังเหวินถาม

เขากับเฟนเริ่มต้นด้วยผลประโยชน์

เขาช่วยรักษาลูกสาวเฟน เฟนสอนวิชาให้ จบกันแค่นั้น

ถ้าจะมาเป็นศิษย์อาจารย์กันจริงๆ ความผูกพันมันยังน้อยเกินไป

ความสัมพันธ์แบบนี้เปราะบางจะตาย

ไม่เอาเงิน แต่จะรับเป็นศิษย์?

ถังเหวินไม่เชื่อว่าจะไม่มีเบื้องหลัง!

เฟนเข้าใจความคิดของถังเหวินดี จึงอธิบายเสียงขรึม "ถังเหวิน คุณเป็นคนที่สองของสำนักเราที่ฝึกถึงขั้นที่สามได้ ในวงการวรยุทธ์โบราณ เราเรียกคนระดับคุณว่า 'ปรมาจารย์ยุทธ์'! คุณอาจจินตนาการไม่ออกว่าการมีปรมาจารย์ยุทธ์ในสำนักมันยิ่งใหญ่แค่ไหน ผมฝันมาตลอดว่าจะทำให้สำนักรุ่งเรือง เดิมทีไทลอนคือความหวัง แต่เขาก็ทิ้งผมไป"

"ตอนนี้ มีแค่คุณที่เหมาะสมที่สุด! ขอแค่คุณยอมเป็นศิษย์ ผมจะถ่ายทอดทุกอย่างให้คุณจนหมดไส้หมดพุง ไม่กั๊กไว้แม้แต่นิดเดียว"

เฟนพูดด้วยความจริงใจ ถังเหวินฟังแล้วก็เข้าใจแจ่มแจ้ง

ชื่อเสียงเกียรติยศ ไม่มีใครหนีพ้นสองคำนี้

การทำให้สำนักรุ่งเรืองคือความฝันสูงสุดของเฟน คือปณิธานของเขา!

ตอนนี้ถังเหวินกลายเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ตัวจริงเสียงจริง มีศักยภาพที่จะทำให้สำนักโด่งดังได้ เฟนย่อมไม่อยากพลาดโอกาสนี้

"ผมต้องทำอะไรบ้าง?"

ถังเหวินรู้ดีว่าของฟรีไม่มีในโลก

เป็นศิษย์แล้ว ก็ต้องมีหน้าที่

"ง่ายมาก หลังจากกราบอาจารย์แล้ว ผมจะพาคุณไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธ์ ถึงตอนนั้น คุณแค่แสดงฝีมือ ประกาศศักดาของสำนักเราให้โลกรู้ก็พอ!"

"แค่นั้น?"

"แค่นั้นแหละ! แถมคุณยังอาจจะได้แลกเปลี่ยนวิชากับสำนักอื่น ได้คัมภีร์ยุทธ์ใหม่ๆ มาด้วยนะ"

เฟนดูออกว่าถังเหวินกระหายใน "วิชาวรยุทธ์" จึงเอาเรื่องนี้มาล่อใจ

ถังเหวินพยักหน้า แล้วลุกขึ้นทำความเคารพเฟนเต็มพิธีการ เอ่ยปากเรียก "อาจารย์"

"ดี! ดีมาก! ถังเหวิน นับจากวันนี้ไป เธอคือศิษย์ของฉัน! นี่คือคัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์ รีบจำให้ได้ตอนนี้เลย ห้ามนำออกไปข้างนอก"

เฟนหยิบม้วนหนังแกะแผ่นหนึ่งออกมา บนนั้นมีตัวหนังสือเขียนไว้ถี่ยิบ

ถังเหวินกวาดตามอง เห็นหัวข้อ "คัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์" ตัวเบ้อเริ่ม ดูเก่าแก่คร่ำครึมาก

วิชาใหม่!

ถังเหวินตื่นเต้นขึ้นมาทันที เดิมทีเขาแค่อยากมาเรียนท่าต่อสู้ ไม่นึกว่าจะได้ลาภก้อนโต

ได้วิชาใหม่ แถมยังเป็นวิชาสายตรงต่อจากวิชาหมียักษ์ นี่มันแจ็กพอตแตกชัดๆ

ถังเหวินตั้งใจอ่านเนื้อหาในม้วนหนังแกะ

มันคือคัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์จริงๆ สร้างขึ้นบนพื้นฐานของวิชาหมียักษ์ขั้นที่สาม มีทั้งหมดแค่สองระดับ

แต่เงื่อนไขการฝึกนั้นยากมหาโหด ข้อแรกคือต้องมี "พลังปราณหมียักษ์"!

ซึ่งต้องสำเร็จวิชาหมียักษ์ขั้นที่สามเท่านั้นถึงจะมีได้

ถังเหวินนึกถึงไอร้อนเหมือนหนูวิ่งพล่านในตัวทันที พลังที่ระเบิดออกแล้วทำให้ร่างกายขยายใหญ่เป็นร่างแท้หมียักษ์

ดูท่า เจ้าไอร้อนนั่นก็คือพลังปราณหมียักษ์สินะ มิน่าล่ะถึงได้ทรงพลังขนาดนั้น

คัมภีร์ที่มีแค่สองระดับนั้นจำไม่ยาก หลักๆ คือการจำเส้นทางการโคจรพลังปราณ

ถังเหวินใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงก็จำได้ขึ้นใจ

เขาคืนม้วนหนังแกะให้เฟน

"จำได้หมดแล้ว?"

"ครับ!"

"วิชานี้แม้แต่ฉันก็ไม่มีวาสนาได้ฝึก เพราะงั้นคงชี้แนะอะไรเธอไม่ได้ เธอต้องลองผิดลองถูกเอาเองนะ"

เฟนยิ้มอย่างปลื้มใจ

ในที่สุดคัมภีร์ฝึกพลังหมียักษ์ก็มีผู้สืบทอด ไม่ต้องนอนฝุ่นจับอยู่ในกล่องอีกต่อไป

"อาจารย์ครับ ความจริงที่ผมมาวันนี้ คืออยากจะมาเรียนทักษะการต่อสู้ที่เหมาะกับวิชาหมียักษ์ อยากได้ท่าที่ดึงพละกำลังของผมออกมาใช้ได้เต็มที่"

ถังเหวินไม่ลืมจุดประสงค์หลัก

เฟนพยักหน้า "แน่นอน สำนักเราจะเรียกว่าสำนักได้ยังไงถ้ามีแค่วิชาฝึกร่างกายแต่ไม่มีท่าต่อสู้!"

"เมื่อกี้ตอนสู้กับไทลอน เธอคงรู้สึกได้ใช่ไหม? ไทลอนระเบิดพลังได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย แต่เธอทำไม่ได้ นั่นเป็นเพราะไทลอนฝึกวิชาต่อสู้ประจำสำนักเรา เรียกว่า '4 กระบวนท่าหมีคลั่ง' มีแค่สี่ท่า ง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่เคล็ดลับอยู่ที่เทคนิคการออกแรง"

"ดูให้ดีนะ สี่ท่านี้ประกอบด้วย หมีคลั่งพุ่งชน, หมีคลั่งสั่นสะเทือน, หมีคลั่งคำราม และ หมีคลั่งกระทืบบาท..."

คราวนี้เฟนสอนอย่างละเอียดและตั้งใจมาก

ถังเหวินเองก็ตั้งใจเรียนสุดๆ เขาต้องรีบฝึก 4 กระบวนท่านี้ให้เป็น อย่างน้อยต้องผ่านเกณฑ์เบื้องต้นให้ได้

ถังเหวินขลุกอยู่ฝึกวิชาในสำนักตลอดทั้งวัน

ความพยายามไม่ทรยศใคร เย็นวันนั้น ถังเหวินก็จำเคล็ดลับทั้ง 4 ท่าได้หมด

ที่สำคัญ เมื่อเขาเรียกโปรแกรมโกงขึ้นมาดู เห็นสถานะ "4 กระบวนท่าหมีคลั่ง" ขึ้นว่า "เบื้องต้น" เขาก็ยิ้มอย่างพอใจ

"อาจารย์ เย็นมากแล้ว ผมขอกลับก่อน ถ้าอาจารย์ต้องการอะไร โทรหาผมที่เบอร์นี้ได้เลยครับ"

ถังเหวินจดเบอร์โทรศัพท์คฤหาสน์ตระกูลถังให้เฟน

จากนั้น เขาก็ออกจากสำนัก มุ่งหน้ากลับบ้าน

[จบแล้ว]