บทที่ 3 - หินนำโชค

บทที่ 3 - หินนำโชค

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"โปรแกรมโกง..."

ถังเหวินพินิจดูหน้าต่างโปรแกรมโกงอย่างละเอียด ถ้าเจ้าสิ่งนี้ใช้งานได้จริง มันจะเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขาเลยทีเดียว

การอัปเกรดทักษะจำเป็นต้องใช้พลังงาน และตอนนี้เขาก็มีพลังงานอยู่หนึ่งแต้ม

ส่วนที่มาของพลังงาน...

ถังเหวินฉุกคิดขึ้นได้ เขาก้มมองหินนำโชคในฝ่ามือ

เวลานี้ หินนำโชคยังคงแผ่ไอเย็นสายเล็กๆ ซึมเข้าสู่ฝ่ามือของเขาอย่างต่อเนื่อง

ในขณะเดียวกัน ถังเหวินก็เห็นได้ชัดเจนว่า แถบพลังงานบนหน้าต่างโปรแกรมโกงกำลังค่อยๆ เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ

ผ่านไปสักพัก พลังงานก็ขยับจาก 59% เป็น 60% หากเต็ม 100% เมื่อไหร่ พลังงานก็จะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแต้ม

ถังเหวินลองวางหินนำโชคลงบนโต๊ะ ตัวเลขพลังงานก็หยุดนิ่ง ไม่เพิ่มขึ้นอีก

"ที่แท้เจ้าหินก้อนนี้ก็ช่วยเพิ่มพลังงานให้โปรแกรมโกงได้นี่เอง..."

ถังเหวินทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้นุ่ม

นิ้วมือเคาะที่วางแขนเป็นจังหวะ

นี่เป็นนิสัยส่วนตัวของเขา เวลาใช้ความคิดมักจะมีท่าทางเล็กๆ น้อยๆ เสมอ

จากการทดสอบเมื่อครู่ ถังเหวินมั่นใจแล้วว่าพลังงานของโปรแกรมโกงมาจากหินนำโชคที่หยางรุ่ยเสวี่ยให้เขาไว้นั่นเอง หรือพูดง่ายๆ ก็คือ เขาสามารถดูดซับพลังลึกลับจากหินก้อนนี้มาเปลี่ยนเป็นพลังงานให้โปรแกรมโกงได้

หินนำโชคก้อนนี้คงไม่ใช่หินธรรมดาแน่

และอาจเป็นเพราะพลังงานในหินก้อนนี้แหละ ที่ไปกระตุ้นให้โปรแกรมโกงทำงาน

แต่เรื่องพวกนั้นไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือ ตอนนี้ถังเหวินต้องรู้ให้ได้ว่า เจ้าโปรแกรมโกงนี้ใช้งานได้จริงไหม?

นี่มันเดิมพันด้วยความอยู่รอดของเขาในโลกใบนี้เลยนะ!

เพราะคดีฆาตกรรมต่อเนื่องก่อนหน้านี้ รวมถึงเรื่องตระกูลหยางถูกฆ่าล้างโคตร มันสร้างแรงสั่นสะเทือนในใจถังเหวินอย่างรุนแรง

โลกใบนี้อันตราย ไม่ได้ปลอดภัยอย่างที่เขาเคยวาดฝันไว้

เขาจำเป็นต้องมีความสามารถในการปกป้องตัวเอง!

แม้ตระกูลถังจะมีบอดี้การ์ด หรือต่อให้บอดี้การ์ดพกปืนได้ แล้วมันจะช่วยอะไรได้?

บอดี้การ์ดตระกูลหยางก็มีปืน สุดท้ายก็ยังโดนฆ่าล้างตระกูลอยู่ดี!

ปืนไม่ได้ทำให้ถังเหวินรู้สึกปลอดภัยเลยสักนิด

ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นด้วยตัวเองเท่านั้น!

หน้าต่างโปรแกรมแสดงรายชื่อทักษะมากมาย เช่น การขับขี่ ขี่จักรยาน เล่นเปียโน และอื่นๆ อีกเพียบ ซึ่งถังเหวินสามารถเลือกอัปเกรดได้หมด

แต่ถังเหวินคิดว่า พลังงานเป็นสิ่งล้ำค่า ไม่ควรใช้สุรุ่ยสุร่าย

ทักษะพวกนี้ไม่ได้ช่วยให้เขารอดตายในสถานการณ์คับขัน ไม่คุ้มที่จะเอาพลังงานไปแลก

ต่อให้แค่อยากลอง ก็ไม่ควรลองกับทักษะพวกนี้

"วิธีที่ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นได้ดีที่สุด ก็คือการฝึกวิชาการต่อสู้!"

ถังเหวินนึกถึงบอดี้การ์ดของเขา อาหลงกับอาหู่

ทั้งสองคนมีฝีมือไม่เบา ถ้าเขาได้เรียนรู้กระบวนท่าสักหน่อย แล้วใช้โปรแกรมโกงช่วยอัปเกรด เชื่อว่าฝีมือต้องพัฒนาไปไกลแน่

อย่างน้อยก็พอจะอุ่นใจขึ้นมาบ้าง!

คิดได้ดังนั้น ถังเหวินจึงเรียกอาหลงกับอาหู่เข้ามาพบทันที

"อาหลง อาหู่ พวกนายฝีมือดี ช่วยสอนฉันหน่อยได้ไหม?"

ถังเหวินเอ่ยปากตรงๆ

อาหลงกับอาหู่มองหน้ากันอย่างลังเล

พวกลึกๆ พอจะเดาได้ว่า เรื่องที่เกิดขึ้นกับตระกูลหยางในวันนี้คงไปกระตุกขวัญนายน้อยเข้า นายน้อยถึงอยากจะเรียนวิชาป้องกันตัว

อาหลงเอ่ยอย่างลำบากใจ "นายน้อยครับ สอนน่ะสอนได้ แต่พวกเราฝึกวิชาสายสังหาร เน้นเผด็จศึกในกระบวนท่าเดียว ต้องฝึกร่างกายให้แข็งแกร่งและทรงพลังมาตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่เรื่องที่จะฝึกสำเร็จได้ในวันสองวันนะครับ"

"ฉันรู้ แค่สอนกระบวนท่าให้ฉันก็พอ ขอแบบที่ใช้ต่อสู้จริงได้ ไม่ต้องซับซ้อนยุ่งยาก"

เมื่อได้ยินความต้องการของถังเหวิน อาหลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า "วิชาของอาหู่ต้องใช้ร่างกายที่แข็งแกร่งมาก ถ้างั้นผมจะสอนนายน้อยสักหนึ่งวิชา เรียกว่า 'หัตถ์แปดทิศ' ครับ วิชานี้ใช้พิชิตศัตรูได้ดี รุกรับได้ในตัว หากฝึกจนชำนาญ มือทั้งสองข้างจะตอบสนองรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ รับมือการโจมตีได้รอบทิศทาง และยังโจมตีสวนกลับได้รอบทิศเช่นกัน นายน้อยดูนะครับ"

ว่าแล้วอาหลงก็เริ่มร่ายรำหัตถ์แปดทิศให้ดู

ถังเหวินเห็นมือทั้งสองข้างของอาหลงพลิ้วไหวราวกับไร้กระดูก เปลี่ยนท่วงท่าได้พิสดารสารพัด ที่สำคัญคือความเร็วระดับที่ตามองแทบไม่ทัน เกิดเป็นภาพติดตาจนถังเหวินรู้สึกเหมือนเห็นมือของอาหลงโผล่ออกมาเต็มไปหมดทุกทิศทาง

ถังเหวินรู้สึกสนใจวิชานี้ขึ้นมาทันที

จากนั้น อาหลงก็อธิบายเคล็ดลับต่างๆ อย่างละเอียด จนถังเหวินเริ่มเข้าใจหลักการของหัตถ์แปดทิศ แท้จริงแล้วหัวใจสำคัญมีเพียงคำเดียว คือ 'เร็ว'!

แต่ต้องเป็นความเร็วที่พลิกแพลงได้ ทั้งเร็วและคล่องแคล่ว ถึงจะรับมือการโจมตีจากรอบทิศทางได้

แม้อาหลงจะบอกว่าเป็นแค่วิชาเดียว แต่ภายในนั้นซ่อนเทคนิคย่อยๆ ไว้มากมาย ถ้าไม่มีคนสอนแบบจับมือทำ คงไม่มีทางฝึกสำเร็จ

ถังเหวินใช้เวลาฝึกตลอดทั้งวัน จนกระทั่งพลบค่ำ ถึงพอจะจับทางหัตถ์แปดทิศได้บ้าง แต่ก็แค่รู้เทคนิคพื้นฐาน พอจะเรียกว่าก้าวขาเข้าประตูมาได้หน่อยเดียวเท่านั้น

นี่ขนาดมีอาหลงคอยประกบสอนและอธิบายอย่างละเอียดยิบแล้วนะ

แต่ก็ทำได้แค่จดจำท่าทาง ห่างไกลคำว่าใช้ต่อสู้จริงอยู่หลายขุม

ปกติแล้ว ถ้าไม่ฝึกกันเป็นปีครึ่งปี ก็อย่าหวังว่าจะใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว เรื่องเอาไปสู้คนยิ่งไม่ต้องพูดถึง

หลังจากอาหลงและอาหู่กลับไปแล้ว ถังเหวินก็ตั้งจิตในใจทันที "โปรแกรมโกง"

พริบตานั้น หน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

หัตถ์แปดทิศ: เบื้องต้น (อัปเกรดได้)

พลังงาน: 2 (8%)

บนหน้าต่างโปรแกรม ถังเหวินลบทักษะจิปาถะอื่นๆ ออกไปจนหมด เหลือไว้แค่สองบรรทัดสั้นๆ จะได้ดูง่ายสบายตา

ถังเหวินสังเกตเห็นว่า เวลาผ่านไปแค่หนึ่งวัน พลังงานในโปรแกรมโกงเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแต้ม ตอนนี้เขามีพลังงานสะสมอยู่สองแต้มแล้ว

แถมตัวเลขหลังพลังงานยังแสดง 8% แสดงว่าหินนำโชคยังคงส่งพลังงานเข้ามาสะสมในโปรแกรมโกงอย่างต่อเนื่อง

ถังเหวินแบมือออก เขาเช็ดคราบเลือดบนหินนำโชคออกจนสะอาดเกลี้ยงเกลาแล้ว

หินนำโชคยังคงส่งผ่านไอเย็นเข้าสู่ฝ่ามือเขาไม่หยุด ซึ่งนั่นน่าจะเป็น "พลังงาน" ที่ว่า

ดูจากความเร็วในการดูดซับพลังงาน ก็น่าจะได้วันละประมาณหนึ่งถึงสองแต้ม

ถือว่าไม่ช้าเลยทีเดียว

แต่สิ่งที่ถังเหวินกังวลมากกว่าคือ พลังงานในหินก้อนนี้มีวันหมดไหม?

เขาจะดูดซับมันไปได้ตลอด หรือแค่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง?

ถังเหวินยกหินนำโชคขึ้นส่องกับแสงไฟ

ภายในเนื้อหินเต็มไปด้วยรอยร้าวเล็กๆ ยิบย่อย ถ้าไม่ส่องไฟคงสังเกตไม่เห็น

รอยร้าวพวกนั้นดูน่ากลัวพิลึก

ถังเหวินใจหายวาบ

บางทีพลังงานในหินอาจไม่ได้มีมหาศาลอย่างที่เขาหวัง หรืออาจใช้ได้ไม่นานนัก

ถ้ารอยร้าวขยายวงกว้างและเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายหินคงแตกสลาย และนั่นคงหมายถึงพลังงานหมดเกลี้ยง

สรุปคือ พลังงานนี้มีวันหมดแน่นอน

"ช่างเถอะ ลองดูซิว่าจะอัปเกรดหัตถ์แปดทิศได้เลยไหม"

ถังเหวินรู้ดีว่า สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการพิสูจน์ว่าโปรแกรมโกงนี้ใช้งานได้จริงหรือไม่

เขาสูดหายใจลึก รวบรวมสมาธิไปที่หน้าต่างโปรแกรม แล้วสั่งการในใจ "อัปเกรดหัตถ์แปดทิศ"

[จบแล้ว]