บทที่ 36 กลุ่มแชตกู้โลก

บทที่ 36 กลุ่มแชตกู้โลก

ได้ยินคำพูดของอิ๋นเยว่เจินเหริน เซียวหรานตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เหงื่อกาฬไหลพราก มือเท้าเย็นเฉียบกลางฤดูใบไม้ร่วง

โลกบำเพ็ญเพียรนี้มันจะอยู่ยากไปถึงไหน? ศิษย์สืบทอดต้องใช้ชีวิตยังไงพวกท่านถึงจะพอใจ?

น้ำตาตกในอย่างห้ามไม่อยู่!

สำนักเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหงศิษย์สืบทอด เมื่อไหร่ผู้บำเพ็ญเพียรหน้าใหม่จะได้ลืมตาอ้าปากเสียที?

นึกถึงคำพูดของหลินอวิ๋นจื่อ เซียวหรานยิ่งคิดยิ่งสยอง ไม่กล้าสบตากับใบหน้างดงามแฝงความยั่วยวนของอิ๋นเยว่เจินเหรินอีกต่อไป

แต่ความจริงแล้ว อิ๋นเยว่เจินเหรินพูดถูก

ตั้งแต่เขาเข้าสำนักมา ก็เกิดเหตุการณ์โยวหมิงขึ้นสองครั้งติดต่อกันในสองวัน

เซียวหรานเดาว่า ทั้งสองครั้งน่าจะเกี่ยวข้องกับเย่ฝาน

แต่ในมุมมองของสำนัก อาจจะมีการคาดเดาอื่น

ศิษย์สืบทอดที่ใช้พลังปุถุชนเอาชนะผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณได้ติดต่อกัน ศิษย์ใหม่ที่กลั่นลมปราณได้ภายในสามวัน และภายในสามวันก็เกิดเหตุการณ์โยวหมิงที่หาได้ยากยิ่งในรอบพันปีของสำนักจงจื้อถึงสองครั้ง...

เรื่องนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหน ก็น่าสงสัยสุดๆ!

เซียวหรานเข้าใจดี การ "ผ่าตัด" ที่อิ๋นเยว่เจินเหรินพูดถึง คือการตรวจสอบระดับตบะ กายา และสายเลือดของเขาอย่างละเอียด เพื่อยืนยันว่าเขาเป็น "คนปกติ" และเป็น "พวกเดียวกัน" ไม่ใช่พาหะของโยวหมิงอย่างเย่ฝาน ก่อนที่จะทุ่มเททรัพยากรปั้นเขา

เขาเข้าใจได้

และยอมรับได้

เพราะระบบผูกติดกับวิญญาณของเขา ไม่ใช่ร่างกาย ต่อให้อิ๋นเยว่เจินเหรินผ่าตัดยังไง ก็ไม่มีทางเจอระบบ

เขาแค่รู้สึกไม่สบายใจทางกายภาพเฉยๆ

ถ้าผ่าแล้วอวัยวะหายไปจะทำไง?

ถ้าผ่าแล้วมีดหมอค้างอยู่ข้างในจะทำไง?

ถ้าผ่าแล้วดันเจอสายเลือดปีศาจจะทำไง?

ยิ่งคิด เซียวหรานก็ยิ่งหนังหัวชา หน้าซีด ตัวลอยๆ รีบตัดบท:

"ไปประชุมก่อนเถอะขอรับ"

อิ๋นเยว่เจินเหรินไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองเขาเขม็ง เอ่ยเสียงอ่อนหวาน:

"ข้าจะไปกับเจ้า ครั้งนี้เจ้าทำความดีความชอบใหญ่หลวง"

ไปกับผีสิ!

เซียวหรานปฏิเสธทันควัน:

"ไม่เป็นไรขอรับ เมื่อกี้ตอนสู้กับเย่ฝาน ศิษย์เหมือนจะทำแหวนมิติหล่นหาย ขอหาดูก่อน"

แววตาอ่อนโยนของอิ๋นเยว่เจินเหรินฉายแววคมกริบวูบหนึ่ง นางมองมือเซียวหราน แหวนมิติหายไปจริงๆ

จากนั้นนางก็ใช้จิตสัมผัสกวาดไปทั่วซากปรักหักพังบนเวที แต่ไม่เจอแหวนมิติ อาจจะตกอยู่ที่อื่น

นางจึงยอมรามือ

"ก็ได้ ถ้าหาแหวนเจอแล้ว อย่าลืมไปตามชุนวาชิวฉานที่ยอดเขากระบี่มาด้วยล่ะ"

"ขอรับ"

มองส่งแผ่นหลังอันงดงามของท่านอาจารย์ปู่จนลับตา เซียวหรานถึงถอนหายใจโล่งอก

อาจารย์ฝ่ายในทั้งสองเห็นดังนั้น จึงรีบปลุกเฉินกงสิงที่เมาหลับให้ตื่น แล้วตามอิ๋นเยว่เจินเหรินไปที่หอหลัก

ก่อนเริ่มประชุม ในฐานะพยานและผู้เกี่ยวข้อง พวกเขาต้องรายงานเรื่องราวเบื้องต้นให้หอวินัยทราบ

หลังจากนั้น บนลานกระบี่ก็เหลือเพียงเซียวหรานและชูเหยียน สองร่างหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กเหมือนพ่อลูก ผู้เป็นวีรบุรุษกู้สถานการณ์ในครั้งนี้

เซียวหรานสั่งว่า:

"เจ้ากลับไปยอดเขากระบี่ พาเด็กแสบสองคนนั่นมาที่ยอดเขาหลัก"

ชูเหยียนงง

"แล้วเจ้าล่ะ?"

เซียวหรานทำหน้าจริงจัง

"ก็บอกแล้วไง ว่าจะหาแหวนมิติ"

ชูเหยียนรู้สึกน้อยใจปนสงสัย

"ข้านึกว่าเป็นข้ออ้างของเจ้าซะอีก จะหาจริงเหรอเนี่ย!"

เซียวหรานพยักหน้า

"หาจริง"

ชูเหยียนเห็นท่าทางเคร่งขรึมที่หาได้ยากของเขา ดูไม่เหมือนล้อเล่น จึงเหยียบกระบี่บินไปทางยอดเขากระบี่

เมื่อไล่ทุกคนไปหมดแล้ว บนลานกระบี่ก็เหลือเซียวหรานเพียงลำพัง

ยืนโดดเดี่ยวอยู่บนซากปรักหักพัง ให้ความรู้สึกอ้างว้างบอกไม่ถูก

เขาไม่ได้ล้อเล่น

เขาจะหาแหวนจริงๆ—

แหวนของเย่ฝาน!

เรื่องนี้มีเงื่อนงำ

เพราะแหวนศิษย์ทั่วไป โดนไฟสามธาตุระดับวิญญาณแรกกำเนิดของสามผู้อาวุโสเผาเข้าไป น่าจะไม่เหลือซาก

แต่ตอนที่เซียวหรานยืมพลังชูเหยียนซัดฝ่ามือสั่นพ้องใส่โยวหมิง เขาบังเอิญพบว่า ในตัวโยวหมิงมีแหวนสีดำซ่อนอยู่!

ตอนนั้นเขาสงสัย จึงคอยจับตาดู จนกระทั่งโยวหมิงถูกสังหาร แหวนวงนั้นก็ตกลงไปในซากปรักหักพัง

แหวนวงนี้ประหลาดมาก

ทนทานต่อไฟสามธาตุ ทนทานต่อการตายของโยวหมิง ตามหลักแล้ว ระดับต้องสูงมาก ไม่ใช่ของธรรมดา น่าจะหาเจอง่ายๆ

แต่เฉินกงสิงที่สู้ระยะประชิดกลับไม่เห็น

ชูเหยียนที่คุ้ยหาแก่นโยวหมิงในซากก็ไม่เจอ

แม้แต่จิตสัมผัสของอิ๋นเยว่เจินเหรินก็ยังตรวจไม่พบ

เซียวหรานก้าวขึ้นไปบนเวที ค้นหาอย่างละเอียดในทิศทางที่แหวนตก

หาอยู่นานก็ไม่เจอ

ใช้จิตสัมผัสก็ไร้ร่องรอย

เซียวหรานเริ่มมึน

หรือว่าเขาตาฝาด? แหวนดำนั่นไม่มีจริง แต่เพราะจดจ่อกับโยวหมิงมากไปเลยเห็นภาพหลอน?

เซียวหรานไม่เชื่อเรื่องงมงาย

ครั้งสุดท้าย รวมสมาธิ ฟังเสียงสรรพสิ่ง ประสานใจกับฟ้าดิน แล้วก้มลงมอง—

แม่เจ้า!

แหวนสีดำด้านวงหนึ่ง วางอยู่ห่างจากปลายเท้าเขาแค่นิ้วเดียว!

เมื่อกี้เขาไม่เห็นมันได้ยังไง!

ไม่ใช่ของธรรมดาจริงๆ...

มิน่าล่ะถึงไม่มีใครหาเจอ แหวนนี้มีฟังก์ชันล่องหนในตัว

เซียวหรานก้มลงเก็บขึ้นมา

แหวนดำด้าน ดูโบราณ เรียวบาง สัมผัสเย็นเฉียบ เห็นชัดว่าไม่ใช่แหวนศิษย์ทั่วไปที่เย่ฝานสวมใส่

ทันใดนั้น!

ราวกับลมหนาวพัดทะลุร่าง เขาตัวแข็งทื่อโดยสัญชาตญาณ เหงื่อเม็ดเล็กผุดพราย มือที่กำแหวนดำสั่นเทา ฝ่ามือมีไอเย็นแผ่ออกมา

จู่ๆ เขาก็เกิดความรู้สึกยึดติดในวิถีเต๋าอันแรงกล้า และรู้สึกเหมือนอยู่เหนือสรรพชีวิตทั้งปวง

ความรู้สึกนี้เหมือนยืนอยู่บนอวกาศมองลงมายังโลก

แหวนนี้... ไม่ปกติ!

เซียวหรานตื่นตัวทันที

ทันใดนั้น ระบบก็ดังขึ้น—

[ติ๊ง—ตรวจพบวัตถุเทพชั้นสวรรค์: แหวนดำกู้โลก!]

"อะไรนะ?"

แหวนดำกู้โลก... งั้นแสดงว่าเย่ฝานก็เป็นผู้กอบกู้โลกงั้นสิ?

[แหวนนี้มีทั้งหมดสิบเอ็ดวง คนธรรมดามองไม่เห็น สามารถค้นหาผู้ครอบครองสิบเอ็ดคนที่มีคุณสมบัติกู้โลก มีจิตใจกู้โลก และพร้อมจะทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันไม่ให้โลกตกสู่ความเสื่อมทราม เรียกว่า 'สิบเอ็ดผู้สันโดษ' ผูกมัดกับแหวน เพื่อเป้าหมายในการกอบกู้ทวีปเจินหลิง โดยแยกกันปฏิบัติภารกิจอย่างอิสระ ทั้งสิบเอ็ดคนสามารถสื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูล วิชา และอาวุธผ่านแหวนดำได้ เจ้าของเดิมคือเย่ฝาน ปัจจุบันโฮสต์ยังไม่มีคุณสมบัติครอบครองแหวนนี้ การฝืนครอบครองอาจนำมาซึ่งหายนะ ปัจจุบันโฮสต์มีทางเลือกในการจัดการดังนี้—]

เดี๋ยวนะ ข้อมูลเยอะเกินไป... ขอเวลาประมวลผลแป๊บ!

เซียวหรานกลั้นหายใจ อ่านทีละคำ

สื่อสารแลกเปลี่ยนข้อมูล... นี่มันกลุ่มแชต WeChat ชัดๆ?

แลกเปลี่ยนวิชาและอาวุธ... มิน่าล่ะเย่ฝานแค่ระดับสร้างรากฐาน ถึงใช้วิชาหมัดราชันย์ยมโลก หรือหอคอยเก้ามังกรทลายพิภพได้!

เงื่อนไขการผูกมัดมีสามข้อ... คุณสมบัติกู้โลกและจิตใจกู้โลกพอเข้าใจได้ แต่ "ทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันไม่ให้โลกตกสู่ความเสื่อมทราม" นี่มันสุ่มเสี่ยงจะเข้าสู่ด้านมืดชัดๆ สุดท้ายอาจจะกลายเป็นปีศาจในคราบผู้ผดุงความยุติธรรม

ตัวร้ายในอนิเมะหลายตัวก็เป็นแบบนี้!

อย่างเช่น เย่ฝานที่พยายามฆ่าเขาเพื่อแย่งตำแหน่งศิษย์สืบทอด เพื่อจะได้แข็งแกร่งขึ้นเร็วๆ ก็ถือเป็นการกู้โลกงั้นเหรอ?

สิ่งที่เซียวหรานรู้สึกแย่ที่สุดคือ... แหวนเฮงซวยนี่ดันบอกว่าเขาไม่มีคุณสมบัติกู้โลก!

พรสวรรค์ที่เขาแสดงออกมาเหนือกว่าเย่ฝานเห็นๆ ทัศนคติก็ถูกต้อง จิตใจกู้โลกก็ได้รับการรับรองจากเฉินกงสิง หรือว่าเป็นเพราะเขาไม่มีความมุ่งมั่นที่จะทำทุกวิถีทาง?

เพื่อกู้โลกต้องทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้งั้นเหรอ?

โลกแบบนั้นยังน่ากู้ชีพอยู่ไหม?

ไอ้กลุ่มสิบเอ็ดผู้กู้โลกบ้าบอนั่น เซียวหรานไม่ขอเข้าร่วมด้วยหรอก!

แต่ในเมื่อแหวนมาอยู่ในมือแล้ว เขาจะนิ่งดูดายไม่ได้

ขอลองเข้ากลุ่มไปส่องดูหน่อยซิว่าพวกหมาหมู่พวกนี้คุยอะไรกัน!