บทที่ 6 ออกรบเพื่อรัก!

บทที่ 6 ออกรบเพื่อรัก!

เหตุผลนี้ก็ฟังดูมีน้ำหนักจนโต้แย้งไม่ได้เช่นกัน

เสี่ยวลู่ ยังคงก้มหน้าก้มตาจดบันทึกลงในสมุดของเธอต่อไป

รายการที่สามเป็นรายการเรียลลิตี้ออกเดตที่กำลังมาแรงในช่วงนี้ นั่นคือ "รักกึ่งสุกกึ่งดิบ" รูปแบบรายการจะเน้นไปที่ความรักในเมืองใหญ่ของกลุ่มผู้ใหญ่ที่บรรลุนิติภาวะแล้ว โดยแขกรับเชิญต่างก็เป็นระดับหัวกะทิจากหลากหลายสาขาอาชีพ

"รายการนี้ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่"

นาจา ขมวดคิ้วมุ่น

"จะให้ฉันไปตกหลุมรักกับคนแปลกหน้าต่อหน้ากล้องเนี่ยนะ? มันน่าอึดอัดเกินไป ฉันแสดงแบบนั้นไม่ได้หรอก"

เสี่ยวลู่เข้าใจจุดนี้ดี แม้ว่าดาราในความดูแลของเธอจะเคยแสดงละครไอดอลมาหลายเรื่อง แต่ในความเป็นจริง ประสบการณ์ด้านความรักของเธอนั้นเรียกได้ว่าเป็นกระดาษขาวสะอาด การจะให้เธอไปร่วมรายการเรียลลิตี้ความรักจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอจริงๆ

นาจายังคงเลื่อนหน้าจอลงไปเรื่อยๆ อย่างไม่ใส่ใจ เธอไม่สามารถดึงความสนใจไปที่รายการยอดฮิตที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีเหล่านี้ได้เลย

จังหวะที่เธอกำลังจะคืนแท็บเล็ตให้เสี่ยวลู่ ชื่อหนึ่งก็พลันผ่านตาเธอไป

"ถ้าฉันเป็นทหารหญิงหน่วยรบพิเศษ"

มันคือรายการเรียลลิตี้แนวสัมผัสประสบการณ์ในค่ายทหาร ตัวรายการเองไม่ได้มีความพิเศษอะไรมากมายนัก แต่ข้อความบรรทัดเล็กๆ ด้านล่างกลับทำให้รูม่านตาของนาจาหดเกร็งขึ้นมาทันที

สถานที่ถ่ายทำ: ฐานฝึกทหารเมืองไห่หนิง

เมืองไห่หนิง!

นั่นไม่ใช่... เมืองที่ ลู่หมิงหยู อยู่หรอกเหรอ?

เขาเคยพูดถึงมันครั้งหนึ่งในเกมว่าเขาทำงานอยู่ที่เมืองไห่หนิง

หัวใจของนาจาเริ่มเต้นรัวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอชี้ไปที่ชื่อบนหน้าจอ น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้น

"รายการนี้แหละ ฉันอยากเข้าร่วมรายการนี้!"

เสี่ยวลู่มองตามปลายนิ้วของเธอ และเมื่อเห็นชื่อรายการ เธอก็ถึงกับชะงักค้าง

"อะไรนะ?!"

เสียงของเสี่ยวลู่ดูตกใจยิ่งกว่าตอนที่ได้ยินเรื่อง "คู่ CP ในเกม" เสียอีก

"พี่นาจา พี่ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? รายการ 'ถ้าฉันเป็นทหารหญิงหน่วยรบพิเศษ' เนี่ยนะ? ดาราหญิงในวงการต่างก็พากันส่ายหน้าหนีรายการนี้กันทั้งนั้น!"

เสี่ยวลู่รีบอธิบายด้วยความร้อนรน

"ฉันได้ยินมาว่ารายการนี้ร่วมมือกับทางกองทัพ และกระบวนการทุกอย่างคือของจริง! ต้องฝึกหนักทุกวัน ตากแดดตากลม คลุกโคลนลุยน้ำ แถมยังต้องหน้าสดตลอดเวลา ห้ามแต่งหน้าเด็ดขาด!"

"ก่อนหน้านี้มีดาราหญิงคนหนึ่งไปออกแค่ตอนเดียวก็ร้องไห้ขอยกเลิกสัญญา บอกว่ามันเหนื่อยยิ่งกว่าคิวบู๊ทุกเรื่องที่เธอเคยถ่ายรวมกันเสียอีก พี่บอบบางขนาดนี้จะไปทนรับความลำบากแบบนั้นได้ยังไง?"

ทว่านาจาดูเหมือนจะไม่ได้เข้าหูในสิ่งที่เสี่ยวลู่พูดเลยแม้แต่น้อย ในหัวของเธอมีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น

ไปที่เมืองไห่หนิง

ไปที่เมืองที่ผู้ชายคนนั้นอยู่

เผื่อว่า... เผื่อว่าเธอจะได้เจอเขา?

ต่อให้ได้เห็นเพียงแค่ไกลๆ ก็ยังดีกว่าการได้เห็นแค่เพียงรูปถ่าย

เมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็เติบโตอย่างรวดเร็วในใจของเธอราวกับเถาวัลย์ที่เลื้อยไปทั่ว

"ฉันตัดสินใจแล้ว เอาอันนี้แหละ"

น้ำเสียงของนาจาหนักแน่นมาก

"เธอไปบอก พี่หง เดี๋ยวนี้เลยว่าฉันเลือกแล้ว"

เสี่ยวลู่มองดวงตาที่เปล่งประกายอย่างประหลาดของนาจา แล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ เธอรู้จักดาราของเธอดี นาจาเป็นประเภทที่ถ้าฟุบได้จะไม่นั่ง ถ้านั่งได้จะไม่ยืน เธอขึ้นชื่อว่าเป็นคน "ขี้เกียจ" ตัวแม่ของวงการ แล้วทำไมจู่ๆ ถึงได้สนใจรายการฝึกทหารที่ใครๆ ก็รู้ว่าโหดหินขนาดนี้?

มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!

เรดาร์ความอยากรู้อยากเห็นของเสี่ยวลู่ทำงานทันที เธอกลอกตาไปมาแล้วแกล้งถามหยั่งเชิง

"พี่นาจา บอกความจริงมาเถอะ ที่เลือกเนี่ย เป็นเพราะ... สถานที่ถ่ายทำใช่ไหม?"

หัวใจของนาจาเต้นผิดจังหวะ เธอหลบสายตาวูบวาบ

"สถานที่ถ่ายทำอะไร? ก็แค่ฐานฝึกทหารไม่ใช่หรือไง"

เห็นปฏิกิริยาแบบนั้น เสี่ยวลู่ก็เดาได้เกือบทั้งหมดแล้ว เธอลดเสียงต่ำลงพร้อมกับทำหน้าตาแบบผู้ชนะที่มองทะลุปรุโปร่ง

"เมืองไห่หนิง... ฉันจำได้ว่าเหมือนจะเป็นเมืองที่ใครบางคนอยู่ใช่ไหมนะ?"

ใบหน้าของนาจาแดงซ่านลามไปจนถึงใบหู เธอทำตัวพองลมเหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง

"พูดเหลวไหลอะไรของเธอ! ฉันก็แค่ต้องการท้าทายตัวเองและอยากเปลี่ยนภาพลักษณ์บ้างไม่ได้หรือไง!"

ความลนลานที่ปิดไม่มิดนั้นยิ่งยืนยันข้อสงสัยของเสี่ยวลู่

"อ๋อ—" เสี่ยวลู่ลากเสียงยาวอย่างมีเลศนัย "ที่แท้ก็อยากเปลี่ยนภาพลักษณ์นี่เอง ฉันก็นึกว่าพี่นาจาของเราจะ 'ออกรบเพื่อรัก' เสียอีก"

"เธอยังไม่หยุดพูดอีก!"

นาจาจ้องเขม็งอย่างเขินอายพลางยื่นมือไปจี้เอวอีกฝ่าย

"ฉันเตือนเธอไว้ก่อนนะ อย่าพูดเรื่องนี้ออกไปแม้แต่คำเดียว! โดยเฉพาะอย่างยิ่งอย่าให้พี่หงรู้เด็ดขาดว่าทำไมฉันถึงเลือกรายการนี้! ให้บอกไปว่าฉันต้องการขัดเกลาทักษะการแสดงและหาประสบการณ์ชีวิต เข้าใจไหม?!"

เสี่ยวลู่พยายามหลบหลีกพลางร้องขอความเมตตาซ้ำๆ

"เข้าใจแล้วๆ! ฉันเข้าใจแล้ว! สาบานเลยว่าจะเก็บเป็นความลับสุดยอด! ปากฉันรูดซิปแน่นยิ่งกว่าตู้เซฟอีก!"

เมื่อมองดูสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเขินอายและความคาดหวังของนาจา เสี่ยวลู่ก็รู้ว่าเรื่องนี้คงเปลี่ยนใจไม่ได้แล้ว เธอถอนหายใจและไว้อาลัยให้แก่ "ชีวิตที่แสนรันทด" ในอนาคตของเธอและนาจาเป็นเวลาสามวินาที ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างจำยอม

เธอเลื่อนหาเบอร์ติดต่อจนเจอชื่อที่ใครได้ยินก็ต้องขนลุก... พี่หง

เสี่ยวลู่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกดปุ่มโทรออก ไม่นานนักปลายสายก็รับสาย

"ฮัลโหล พี่หงคะ หนูเสี่ยวลู่เองค่ะ"

"พี่นาจาเลือกรายการวาไรตี้ได้แล้วค่ะ เธอตัดสินใจว่าจะไปออกรายการ 'ถ้าฉันเป็นทหารหญิงหน่วยรบพิเศษ' ค่ะ"

เสียงจากปลายสายพลันแหลมสูงขึ้นมาทันทีด้วยความไม่เชื่อหู

"เธอว่าอะไรนะ? เสี่ยวลู่ พูดอีกทีซิ นาจาเลือกรายการไหน?"

น้ำเสียงของพี่หงในตอนนั้นเต็มไปด้วยความตกตะลึง

"พี่หง ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ พี่นาจาเลือก 'ถ้าฉันเป็นทหารหญิงหน่วยรบพิเศษ' จริงๆ"

เสี่ยวลู่ถือโทรศัพท์ให้ห่างจากหูเล็กน้อย เธอแทบจะจินตนาการภาพพี่หงกำลังกระทืบเท้าด้วยความขัดใจอยู่ที่ปลายสายได้เลย

"ยัยนั่นบ้าไปแล้ว หรือว่าเธอที่บ้าไปตามกัน?"

เสียงของพี่หงรัวใส่มาเหมือนปืนกล

"รายการนั้นมันร่วมมือกับกองทัพ ทุกอย่างคือเรื่องจริง! ฝึกหนักทุกวัน ตากแดดตากลม ลุยโคลนลุยน้ำ แถมยังต้องหน้าสดร้อยเปอร์เซ็นต์! แม้แต่ช่วงวันนั้นของเดือนก็ไม่มีข้อยกเว้นพิเศษ ต้องลงน้ำลุยโคลนเหมือนกันหมด! แล้วถ้าเซ็นสัญญาไปแล้ว จะมายกเลิกกลางคันไม่ได้นะ ค่าปรับมันมหาศาลขนาดไหนเธอรู้อยู่แล้วนี่!"

สิ่งที่พี่หงพูดมาทั้งหมด เสี่ยวลู่ได้พร่ำบอกนาจาไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เธอหันไปมองนาจาที่กำลังมาสก์หน้าอย่างสบายอารมณ์อยู่ข้างๆ แล้วเปิดลำโพงโทรศัพท์

"พี่ได้ยินที่พี่หงพูดแล้วใช่ไหมคะ? คิดทบทวนดีแล้วจริงๆ เหรอ? ตอนนี้เปลี่ยนใจยังทันนะ"

นาจาหลับตาพริ้ม เสียงที่เปล่งออกมาจากใต้แผ่นมาสก์นั้นอู้อี้เล็กน้อยแต่ชัดเจนยิ่งนัก

"คิดดีแล้ว เอาตามนี้แหละ ไม่เปลี่ยน"

เสี่ยวลู่ถอนหายใจอย่างยอมจำนนแล้วกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์

"พี่หง พี่ก็ได้ยินแล้วนะคะ เธอตัดสินใจแล้ว"

ปลายสายเงียบไปนานนับสิบวินาที ดูเหมือนพี่หงกำลังพยายามย่อยข่าวที่น่าตกใจนี้ หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เธอก็พูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายและจนใจ

"ตกลง ฉันเข้าใจแล้ว ในเมื่อเธอเลือกเอง เธอก็ต้องรับผิดชอบผลที่ตามมาเอง ฉันจะติดต่อทีมงานรายการให้"

พูดจบ พี่หงก็วางสายไปอย่างเด็ดขาด

หวังหง วางโทรศัพท์ลงแล้วนวดขมับที่เต้นตุบๆ เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมดาราที่ "ขี้เกียจ" ที่สุดในมือเธอ ถึงจู่ๆ อยากจะไปออกรายการเรียลลิตี้ที่โหดที่สุด

มันเพื่อการเปลี่ยนภาพลักษณ์จริงๆ น่ะเหรอ?

ความคิดนี้แวบเข้ามาในหัวของหวังหงเพียงวินาทีเดียวก่อนจะถูกปัดทิ้งไป เธอจัดการดูแลนาจามาหลายปี รู้จักนิสัยใจคอของเธอทะลุปรุโปร่ง มันต้องมีเหตุผลอื่นซ่อนอยู่เบื้องหลังแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาซักไซ้ไล่เลียง ในฐานะผู้จัดการมืออาชีพ สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการคว้าเงื่อนไขที่ดีที่สุดให้กับดาราของตน

หวังหงค้นหารายชื่อในโทรศัพท์จนเจอชื่อหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ผู้กำกับติงฮุ่ย ผู้กำกับหลักของรายการ "ถ้าฉันเป็นทหารหญิงหน่วยรบพิเศษ"

เธอกดโทรออกหาผู้กำกับติงฮุ่ย ทันทีที่เสียงสัญญาณดังขึ้นไม่กี่ครั้ง ปลายสายก็รับพร้อมกับเสียงผู้ชายที่ดูภูมิฐานดังขึ้น

"ฮัลโหล ใครครับ?"

"ผู้กำกับติงคะ สวัสดีค่ะ ฉันหวังหง ผู้จัดการของนาจาค่ะ"

น้ำเสียงของหวังหงนั้นสุภาพและเป็นงานเป็นการมาก

"หวังหงเหรอ? พี่หงนั่นเอง! เซอร์ไพรส์จริงๆ!"

ผู้กำกับติงฮุ่ยดูจะแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็แฝงไปด้วยความกระตือรือร้น

"พี่หง มีธุระอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ?"