บรรพกาล ข้าเก็บพรสวรรค์จนกลายเป็นพุทธะไร้เทียมทาน

บรรพกาล ข้าเก็บพรสวรรค์จนกลายเป็นพุทธะไร้เทียมทาน
เมื่อได้กลับมาเกิดใหม่ในยุคบรรพกาล มู่หยุนได้กลายเป็นเมฆมงคลที่ถือกำเนิดขึ้นภายหลัง ซึ่งมีรากฐานที่ตื้นเขินและพรสวรรค์ที่ย่ำแย่ยิ่งนัก
ประจวบเหมาะกับช่วงเวลาที่หกนักบุญกำลังแสดงธรรมสั่งสอนข้อเท็จจริงแห่งวิถี ซึ่งถือเป็นโอกาสทองที่หาได้ยากยิ่ง มู่หยุนจึงตัดสินใจเลือกเข้าร่วมสำนักของนักบุญในทันที
ทว่ามหาเทพไท่ซ่างนั้นยึดถือการไม่กระทำการ ส่วนหยวนสื่อมหาเทพก็เปี่ยมไปด้วยความหยิ่งทะนง
ภายหลังจากการสถาปนาเทพเจ้า นายท่านตงเทียนก็หลงเหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น
มีเพียงศาสนาประจิมเท่านั้นที่กลายเป็นผู้ชนะเพียงหนึ่งเดียว
ในฐานะสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดในดินแดนตะวันตก มู่หยุนจึงเลือกเข้าร่วมศาสนาประจิมโดยธรรมชาติ
แม้ว่าดินแดนตะวันตกจะยากจนข้นแค้นเพียงใด
แต่ทว่าโชคยังดีที่ระบบคุณสมบัติได้ตื่นขึ้น
เพียงแค่เก็บรวบรวมคุณสมบัติต่างๆ เขาก็จะแข็งแกร่งขึ้น
ไม่เพียงแต่จะสามารถสังหารสิ่งมีชีวิตได้เท่านั้น แต่เขายังสามารถชิงคุณสมบัติของศัตรูมาเป็นของตนเองได้อีกด้วย
ทะเลโลกันตร์โลหิต (สีม่วง) : ตราบเท่าที่ทะเลโลหิตยังไม่เหือดแห้ง ร่างสังขารจะไม่มีวันดับสูญ
จิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แต่กำเนิด (สีม่วง) : ถูกกำหนดมาให้กลายเป็นนักบุญ เพียบพร้อมด้วยวาสนาอันยิ่งใหญ่ โชคชะตาอันมหาศาล และได้รับการปกป้องจากสวรรค์และปฐพี
วิชาลี้ลับเก้าจำแลง (สีม่วง) : สุดยอดวิชา...