ค้นหานิยาย

นิยาย

จอมเทพบุพเพยุคหงฮวง กลืนกินกฎแห่งกรรม สยบชะตาฟ้า ซูไป๋ ทะลุมิติมายังยุคหงฮวง (ยุคบรรพกาล) และกลายเป็น 'จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง' ตัวหนึ่ง เวลานี้คือยุคกลียุคปลายราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ซางกำลังผงาดขึ้น ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรไร้สังกัดที่ปราศจากเบื้องหลังใดๆ เป้าหมายของซูไป๋นั้นเรียบง่ายมาก นั่นคือการเอาชีวิตรอดจาก 'มหาภัยพิบัติสถาปนาเทพ' (ศึกห้องสิน) ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตให้จงได้ ด้วยเหตุนี้ ซูไป๋จึงบำเพ็ญเพียรอย่างบ้าคลั่ง เขาใช้ 'กฎแห่งกรรม' (เหตุและผล) เป็นอาหารเพื่อยกระดับตบะ บำเพ็ญเพียรนับร้อยปีจนเผ่ามนุษย์ยอมสร้างศาลเจ้าให้ เพื่อขอร้องให้เขาช่วยชี้แนะบุพเพสันนิวาสและวาสนารักให้แก่พวกตน เขาได้รับธูปเทียนบูชาจากเผ่ามนุษย์ ได้รับโชคชะตา (ชี่อวิ้น) ของเผ่ามนุษย์ ได้รับกฎแห่งกรรมของเผ่ามนุษย์ แล้วแปรเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้ให้กลายเป็นเสบียงอาหารของตน เลื่อนระดับขึ้นไปทีละขั้น จนท้ายที่สุดก็สามารถใช้กฎแห่งกรรมยกระดับไปสู่การควบคุม 'กฎแห่งโชคชะตา' ได้สำเร็จ …… หลายปีต่อมา เมื่อมหาภัยพิบัติมาเยือน... ซูไป๋ดูดซับกฎแห่งกรรมของสรรพสิ่งในโลกหงฮวง เพียงขยับปลายนิ้วก็สามารถพลิกผันโชคชะตาของผู้อื่น ใช้เหตุเป็นผล ใช้ชีวิตเป็นชะตา บรรลุมรรคผลกลายเป็น 'ฮุ่นหยวนต้าหลัวจินเซียน' (เซียนระดับสูงสุดที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์สวรรค์) หนึ่งความคิดก่อเกิดกรรม เปลี่ยนดีเป็นร้าย เปลี่ยนร้ายเป็นดี หนึ่งความคิดก่อเกิดโชคชะตา จากปุถุชนก้าวสู่ความศักดิ์สิทธิ์ บรรลุมรรคาเป็นวิสุทธิชน (เซิ่งเหริน) ซูไป๋: "ข้ากุมกฎแห่งกรรม กำหนดกฎเกณฑ์บุพเพวาสนาของโลกหล้า" "ข้ายังกุมโชคชะตา พลิกเขียนชะตากรรมที่ถูกกำหนดไว้ของสรรพสิ่ง!" "ข้ามีนามว่าซูไป๋ ผู้บรรลุมหาเต๋าด้วยโชคชะตาและกฎแห่งกรรม!" ฟรีบทที่ 1-40 ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต

นิยาย

อ่านฟรี 60 ตอน อีกาอมตะ เสียงอีกาก้องระฆังขวัญในราตรีอันเยือกแข็ง ดรุณน้อยย่ำบาทสู่มรรคาเซียน หานอวี๋ขดกายสิ้นแรงอยู่ ณ มุมลานบ้านร้าง ลมหายใจรวยรินเจียนอยู่เจียนตาย ทว่ายามเมื่อวิหคทมิฬตัวนั้นโผบินลงมาเกาะกุมกุมไหล่— 「ไอ้หนู... ส่งมอบของวิเศษมา แล้วปู่เต้าจะถ่ายทอดวิชาให้แก่เจ้า」 นักพรตเฒ่าในชุดคลุมทมิฬเอ่ยวาจาด้วยน้ำเสียงอันแหบพร่า หานอวี๋ยอมส่งมอบสิ่งของแทนใจสืบทอดของตระกูลเพื่อแลกเปลี่ยน ทว่าภายในอุ้งมือกลับลอบคัดลอกรังสรรค์ของวิเศษชิ้นที่สองขึ้นมาอย่างเงียบเชียบ นับแต่นั้นเป็นต้นมา บนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรของเขาพลันบังเกิดกฎเหล็กขึ้นหนึ่งข้อ: "สิ่งใดที่ข้าได้สัมผัส สิ่งนั้นย่อมตกเป็นของข้า!"  

นิยาย

อาณาจักรของหลินหย่วน เริ่มต้นจากสืบทอดฟาร์มหมู อุบัติเหตุที่ไม่คาดฝันนำพา หลินหย่วน หวนคืนสู่ปี 1992 ช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อในวันที่เขากำลังจะเรียนจบ และเป็นวันที่พ่อของเขากำลังจะตัดสินใจขาย "ฟาร์มหมู" เพื่อเอาเงินทั้งหมดไปเสี่ยงดวงกับธุรกิจวัสดุก่อสร้าง ในชาติที่แล้ว... หลังจากพ่อขายฟาร์มหมูไปได้ไม่นาน ราคาหมูกลับพุ่งสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ ในขณะที่ธุรกิจวัสดุก่อสร้างที่ทุ่มสุดตัวกลับพังพินาศไม่เป็นท่า แม้แต่ "งานประจำ" ที่มั่นคงของหลินหย่วนก็กลายเป็นเพียงเศษกระดาษที่ไร้ค่าในอนาคต บีบให้เขาต้องดิ้นรนหาเช้ากินค่ำเพื่อเศษเงินไปตลอดชีวิต ทว่าในชาตินี้... หลินหย่วนจะไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย! เขาคว้าโอกาสจากวิกฤตราคาหมูจนเก็บเงินล้านแรกได้สำเร็จ และด้วยวิสัยทัศน์ที่เหนือกว่าใครในยุคสมัย เขาจึงเริ่มแผ่ขยายอิทธิพลเข้าสู่ทุกอุตสาหกรรม จากจุดเริ่มต้นในฟาร์มหมูเล็กๆ เขากำลังจะสร้าง "จักรวรรดิธุรกิจ" ที่ทรงอิทธิพลที่สุดเท่าที่โลกเคยจารึก!  

นิยาย

ลู่เสวียเหวินบุกชนบท ทำสวนสโลว์ไลฟ์พร้อมระบบมิติ [นางเอกเดียว] [พื้นที่มิติ] [แนวทำสวน] [ไม่รุนแรง] [สายใช้ชีวิต] เมื่อกระแสธารแห่งยุคสมัยพัดพาอย่างเกรี้ยวกราด ฝุ่นละอองที่ปลิวว่อนไปทั่วทุกหลังคาเรือนทำให้ชะตากรรมของแต่ละคนยากจะควบคุม ท่ามกลางความเศร้าสลดที่ปกคลุมไปทั่วทั้งครอบครัว ลู่เสวียเหวิน ผู้ครอบครองแผงค่าสถานะและพื้นที่มิติส่วนตัว กลับจ้องมองข้อมูลของเขาด้วยแววตาที่สั่นไหว... ชื่อ: ลู่เสวียเหวิน (ชาย, 17 ปี) ร่างกาย: 25 แต้ม (ผู้ใหญ่สุขภาพดีทั่วไปมีเพียง 10 แต้ม) พลังจิต: 50 แต้ม (ผู้ใหญ่สุขภาพดีทั่วไปมีเพียง 10 แต้ม) วรยุทธ: ท่าร่างไท่เกื้อันสมบูรณ์, มวยไท่เกื้อระดับเชี่ยวชาญ, เพลงหมัด 8 ท่าระดับเชี่ยวชาญ, อาวุธลับระดับเชี่ยวชาญ ทักษะ: พื้นฐานการทำอาหาร, พื้นฐานภาษารัสเซีย, พื้นฐานการซ่อมบำรุงเครื่องจักร, พื้นฐานการกวาดพื้น... และทักษะจิปาถะอีกนับไม่ถ้วน เมื่อมองดูค่าพลังระดับ "ตัวบัค" ของตัวเอง ลู่เสวียเหวินกลับรู้สึกหนาวสั่นในยุคสมัยที่เต็มไปด้วยความเข้มงวดนี้ ภายในกำแพงเมืองปักกิ่ง เขาไม่กล้าแสดงความผิดปกติใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย! ไม่กล้าเปิดเผยพื้นที่มิติ เพราะกลัวจะถูกหน่วยความมั่นคงหรือสายสืบจับตามอง... ไม่กล้าแสดงวรยุทธ เพราะกลัวจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสายลับที่แฝงตัวมา... และยิ่งไม่คิดจะก้าวเข้าสู่เส้นทางการเมือง เพราะเขารู้ดีว่าต่อให้จะมีแผงค่าสถานะ แต่เขาก็ไม่มีสมองไว้สำหรับชิงดีชิงเด่นกับใคร หากเข้าไปคงถูกหลอกใช้จนตายในมุมมืดที่ไหนสักแห่ง สิ่งที่เขาต้องการ มีเพียงการใช้ความสามารถที่มี ปกป้องคนที่เขารักให้ปลอดภัยก็พอ... เมื่อนโยบายส่งตัวคนหนุ่มสาวไปบุกเบิกชนบทมาถึง บางทีการทิ้งเมืองหลวงที่แออัดแห่งนี้ แล้วมุ่งหน้าสู่พื้นป่าอันกว้างไกล อาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับ "คนเหนือมนุษย์" อย่างเขาในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่แท้จริง  

นิยาย

ให้มาเอาชีวิตรอดทั้งที แต่ทำไมพี่แกแฮปปี้จังวะ หวังฮ่าว นักศึกษามหาวิทยาลัยใสซื่อ ตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันเอาชีวิตรอดในป่าที่มีเงินรางวัลสูงลิบ ด้วยเหตุผลสุดเกรียนเพียงอย่างเดียวคือ: "อยากได้เงินไปเติมเกม!" แต่ทันทีที่เขาเข้าสู่ป่าดงดิบ พลังพิเศษที่เรียกว่า [ระบบสะสมอารมณ์] ก็ตื่นขึ้น! กฎง่าย ๆ คือ ตราบใดที่เขากระตุ้นให้เกิดความผันผวนทางอารมณ์ของคนอื่นได้มากเท่าไหร่ ก็สามารถเพิ่มแต้มเพื่ออัปเกรดทักษะทุกอย่างได้อย่างไม่จำกัด! ตั้งแต่นั้นมา การแข่งขันที่มีหวังฮ่าวอยู่ด้วย รูปแบบก็เริ่มไร้สาระขึ้นอย่างไม่มีใครควบคุมได้! ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ต้องร้องไห้ดีใจเมื่อได้กินปลาดิบหรือรากหญ้า เขากลับกำลังไลฟ์สดเมนูไก่ขอทาน เนื้อย่างบนแผ่นเหล็ก และซุปปลาหม้อหิน! ในขณะที่คนอื่นซ่อนตัวอยู่ในถ้ำเพื่อเอาชีวิตรอดไปวัน ๆ กระท่อมไม้สองชั้นริมทะเลสาบของเขาก็ผุดขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ มีทั้งห้องรมควันเนื้อและระเบียงชมวิว! จนกระทั่งผู้ชม ผู้เชี่ยวชาญ และผู้เข้าแข่งขันต่างตะโกนพร้อมกันว่า: "พวกเรากำลังเอาชีวิตรอดในป่า! คฤหาสน์ส่วนตัวนั่นมันอะไรกัน!" "ให้คุณมาเอาชีวิตรอดในป่า... แต่คุณทำอย่างกับมาแคมป์ปิ้งเนี่ยนะ?!" นี่คือเรื่องราวของนักศึกษาผู้ต้องการเป็นแชมป์เพื่อเปย์เกม ที่จะพาคุณไปพบกับความเกรียนและเทคนิคเอาชีวิตรอดระดับเทพที่โคตรปั่น!  

นิยาย

เอาชีวิตรอดบนถนนหลวง เจียงอวี้กับอาชีพนักตรวจสอบสุดโกง เอาชีวิตรอดบนถนน + เอาชีวิตรอดบนแพ(พาหนะที่จำกัด) + เกมแนวเอาชีวิตรอดระดับโลก + ไม่มี CP (ไม่มีคู่รัก) ไม่มีพี่สาวน้องสาวในฮาเร็ม ใครไม่ชอบโปรดผ่าน] กักตุนของ + ภัยพิบัติ + สร้างฐาน + ระบบดันเจี้ยน + ไม่ให้ทรัพยากรมากเกินไป + พระเอกสันโดษแต่จะมีทีมในภายหลัง [คำโปรย] [ภายใต้หลักการที่ไม่สมัครใจ ไม่เท่าเทียม และไม่โปร่งใส... ก่อนอื่น ทางเกมขอแสดงความเสียใจกับการมาถึงของพวกคุณทุกคน] ในขณะที่ เจียงอวี้ กำลังถ่าย Vlog "ความท้าทายของเด็กสายศิลป์: ใช้เงิน 300 หยวนประทังชีวิตหนึ่งเดือน" โลกทั้งใบก็เปลี่ยนไปเป็นเกมเอาชีวิตรอดระดับโลก! เมื่อกฎเกณฑ์เดิมถูกทำลาย มีเพียงผู้ที่กล้าบ้าบิ่นเท่านั้นที่จะอยู่รอด บั๊กมีไว้ให้ใช้ ระบบมีไว้ให้เล่น ฉายามีไว้ให้ชิง ส่วนการประกาศแจ้งเตือนทั่วเซิร์ฟเวอร์น่ะเหรอ? เขาได้มาจนมือนิ่มไปหมดแล้ว! เกมนี้พิสูจน์ให้เห็นอย่างหนึ่งว่า: มีเพียงพวกขี้ขลาดที่อดตาย ไม่มีพวกใจกล้าที่ตายเพราะกินอิ่มเกินไป! เริ่มต้นด้วย "รถยก" เพียงหนึ่งคัน และเหล็กง่ามในมือซ้าย ใครขวางทางพี่เจียงจับยกให้เกลี้ยง! คนอื่นดิ้นรนเอาชีวิตรอดบนถนนอย่างยากลำบาก แต่เจียงอวี้กลับนั่งสนทนาธรรมกับเหล่ามอนสเตอร์ คนอื่นกักตุนของหนีภัยพิบัติ แต่เจียงอวี้แค่พูดสั้นๆ ว่า: "เปิดประตู!"  

นิยาย

สร้างเมืองพิชิตเกมกู้ชาติ หลินฟงเลือกไอเทมได้ตามใจสั่ง 【ชะตากรรมของชาติ + ไลฟ์สด + เอาชีวิตรอดในป่า + เจ้าเมือง】  ปี 3200 ฝันร้ายจุติ ทั่วโลกเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ชะตากรรมของชาติผูกพันกับดินแดน หากถูกทำลายจนหมดสิ้น ประเทศในโลกความจริงจะ "สลายหายไปเป็นข้อมูล" ทุกปีจะมีคนหนึ่งแสนคนตื่นขึ้น และเข้าสู่โลกแห่งฝันร้ายที่มีความเร็วของเวลาเป็นสามเท่า เพื่อต่อสู้เพื่อการสืบเนื่องของอารยธรรม  และหลินฟง นักเรียนมัธยมปลายธรรมดาที่เพิ่งตื่นขึ้นมา เขาฟื้นขึ้นมาในป่ารกร้างโดยไม่มีอะไรเลย สิ่งเดียวที่พิเศษคือข้อความแถวหนึ่งในดวงตาของเขาที่ไม่มีใครมองเห็น: 【เนตรแห่งความน่าจะเป็น (หนึ่งเดียว): ในแต่ละเดือนสามารถกำหนดไอเทมที่ดรอปจากการสังหารได้หนึ่งครั้ง】  คำสั่งสร้างหมู่บ้าน? ดรอปมา!  ศัสตราวุธไร้เทียมทาน? ดรอปมา!!  อาชีพในตำนาน? ดรอปมา!!!  ในขณะที่อัจฉริยะจากนานาประเทศและลูกหลานตระกูลเศรษฐียังคงต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อคำสั่งสร้างหมู่บ้านเพียงชิ้นเดียว หลินฟงกำลังคำนวณว่าโควตากำหนดครั้งต่อไปควรจะแลกเป็นอะไรดี  จนกระทั่งบนอันดับชะตากรรมของชาติ ดินแดนระดับหมู่บ้านที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนได้พุ่งทะยานขึ้นราวกับดาวตก และมุ่งเป้าไปยังระดับเมือง! ทั่วโลกต่างตกตะลึง การไลฟ์สดในเครือข่ายความฝันเดือดพล่าน  นักประวัติศาสตร์จักรวาลของประเทศกิมจิ: ตรวจสอบเสร็จสิ้น! ภูมิประเทศในป่ารกร้างที่เขาอยู่ มีความคล้ายคลึงกับ 'เมืองหลักที่สาบสูญในฝันร้าย' ของประเทศเราถึง 91%! การพุ่งทะยานของเขาจะต้องเป็นการสืบทอดมรดกจากบรรพบุรุษของเผ่าพันธุ์เราแน่นอน!  ชาวเน็ต: ร้อนรนแล้วๆ! พวกเขาอยู่ไม่สุขแล้ว! เห็นการกระทำของเทพฟงบ้านฉันหรือยัง? นี่แหละที่เรียกว่าสวรรค์เลือก! นี่แหละที่เรียกว่าชะตากรรมของชาติ!  【ความคิดเห็นยอดนิยมที่ปักหมุด · บัญชีทางการของอันดับชะตากรรมของชาติต้าเซี่ย】— หลินฟง วันที่ 10 หลังการตื่นขึ้น ได้กลายเป็นเจ้าเมืองระดับหมู่บ้านอย่างเป็นทางการ! ทำลายสถิติการสร้างหมู่บ้านที่เร็วที่สุดในโลก!  หลังจากหลินฟงเป็นเจ้าเมืองแล้ว หลังจากนั้นจะเป็นนิยายแนวเทพทรูอย่างเต็มตัว!!    

นิยาย

ผลข้างเคียงจากการฝึกวิชาสามารถถ่ายโอนได้ งั้นข้าจะฝึกวิชามารอย่างบ้าคลั่ง เป็นที่ทราบกันดีว่า แม้วิชามารส่วนใหญ่จะสามารถฝึกสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็มาพร้อมกับผลข้างเคียงที่ใหญ่หลวง หากไม่ระวังเพียงนิดก็อาจฝึกจนเสียสติ หรือฝึกจนตายได้ แต่ถ้าหากสามารถถ่ายโอนผลข้างเคียงไปให้ศัตรูของตัวเองได้ล่ะ การฝึกวิชามารจะสะใจขนาดไหน? ไม่ว่าอย่างไร โจวเฟิงที่ทะลุมิติมาอยู่ที่นี่ ก็ได้มันส์สุดเหวี่ยงไปแล้ว เคล็ดวิชาใดที่ชั่วร้ายที่สุด พิษร้ายแรงที่สุด บัดสีบัดเถลิงที่สุด จัดมาให้หมด วิชาพิษแขนงนี้จะทำให้ทั่วทั้งร่างพุพองเน่าเปื่อยจนจำหน้าไม่ได้งั้นหรือ? ฝึก! บำเพ็ญวิชานี้จะทำให้สูญเสียสติสัมปชัญญะ เลวทรามยิ่งกว่าเดรัจฉานงั้นหรือ? ฝึก! เคล็ดวิชาที่เมื่อฝึกสำเร็จแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งปีงั้นหรือ? ฝึก! ดังนั้นผ่านไปไม่นาน ฉายาของโจวเฟิงก็ยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ: ราชันธรรมหมื่นพิษ มารจอมราชันลืมเลือน มารฟ้าไร้ลักษณ์…… เมื่อผู้คนในโลกหล้าทำได้เพียงแหงนหน้ามองเขา โจวเฟิงยืนตระหง่านอย่างหยิ่งทะนงอยู่บนยอดเขา หัวเราะเสียงประหลาดเจี๋ยเจี๋ยพลางกล่าวว่า "จะไปมีวันเวลาอันแสนสงบสุขได้อย่างไร ก็แค่มีคนแบกรับภาระก้าวเดินไปข้างหน้าแทนเปิ่นจั๋วเท่านั้นแหละ!" ฟรีบทที่ 1-40 ฟรีบทที่ลงท้ายด้วย x01-x10 และ x51-x60 ชั้นหนังสือ นิยายอัปเดต  

นิยาย

เอาชีวิตรอดแดนรกร้าง วันนี้เจียงสือเติมเสบียงรึยังน้า ใครจะไปคาดคิดว่าหลังจากลมหายใจสุดท้ายสิ้นสุดลง จุดหมายปลายทางกลับไม่ใช่ตำหนักพญามัจจุราชอย่างที่ตำนานว่าไว้... แต่เป็น 'ดินแดนร้าง' อันทารุณ สถานที่ซึ่งคอยกัดกินชีวิตผู้คนไม่เว้นแต่ละวัน สำหรับ เจียงสือ แล้ว โลกหลังความตายนี้ไม่ได้น่าภิรมย์ไปกว่าเดิมเลยสักนิด ช่าง... ช่างไร้สาระสิ้นดี! ทว่าเมื่อโอกาสที่สองในการมีชีวิตเริ่มต้นขึ้น เธอก็ไม่ได้ขออะไรมากมาย ไม่หวังชื่อเสียงเกียรติยศ หรือชีวิตที่เลิศเลอเพอร์เฟกต์ สิ่งเดียวที่ปรารถนาคือ 'ขอให้อิ่มท้องและไร้กังวล' เท่านั้น ท่ามกลางดินแดนที่มนุษย์ถูกกดให้อยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร การดิ้นรนเก็บของป่าและตุนเสบียงคือทางรอดเดียวที่มี เจียงสือ—หญิงสาวผู้รักสันโดษและอยากอยู่อย่างเงียบๆ—โชคดีที่ได้รับพลังพิเศษและ 'มิติส่วนตัว' มาครอบครอง ปฏิบัติการเก็บของป่า ตุนเสบียง และสร้างฐานที่มั่นเพื่อชีวิตหลังเกษียณอันแสนสงบสุขจึงเริ่มต้นขึ้น... ใครจะรบกันก็รบไป แต่คลังเสบียงของฉันต้องเต็ม! **รีวิวจากผู้แปล** หากคุณกำลังมองหาความตื่นเต้นแบบก้าวกระโดดหรือตัวเอกที่เก่งเทพจนไร้คู่ปรับตั้งแต่วันแรก เรื่องนี้อาจจะไม่ใช่คำตอบ... แต่ถ้าคุณคือ "สายดื่มด่ำ" ที่ชอบปล่อยใจไปกับบรรยากาศการเอาชีวิตรอดที่ค่อยเป็นค่อยไป ชอบเฝ้ามองพัฒนาการของตัวละครที่ต้องใช้ทั้งไหวพริบและหยาดเหงื่อเพื่อแลกกับความแข็งแกร่งในโลกที่พร้อมจะกลืนกินผู้ที่อ่อนแออยู่ตลอดเวลา นิยายเรื่องนี้คือคำตอบที่คุณตามหาครับ มาร่วมเอาใจช่วย "เจียงสือ" สาวน้อยโลกส่วนตัวสูงคนนี้ ให้ดิ้นรนจากจุดต่ำสุดสู่การสร้างพื้นที่ปลอดภัยในดินแดนร้างไปด้วยกัน รับรองว่าความละเมียดละไมของเนื้อเรื่องจะค่อยๆ ซึมลึกเข้าสู่หัวใจของทุกท่านแน่นอน ฝากเอ็นดูเจียงสือไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ!  

นิยาย

เริ่มต้นด้วยกล่องเครื่องมือสามใบในทุ่งน้ำแข็งนิรันดร์ [เกมเอาชีวิตรอด] [เกมรุกรานโลก] [วันสิ้นโลกขั้วโลกเหนือ] [คลั่งสร้างฐาน] [สัตว์เลี้ยงสุดน่ารัก] [ตุนเสบียง] [ดันเจี้ยน] บทนำ เมื่อเวลานับถอยหลังสิ้นสุดลง ยุคแห่งน้ำแข็งนิรันดร์ก็เริ่มต้นขึ้น! มนุษยชาติถูกส่งไปยัง "ทุ่งน้ำแข็งไร้สิ้นสุด" โดยมีเพียงกองไฟที่ใกล้ดับเป็นของติดตัว เงื่อนไขเดียวในการนำเสบียงติดตัวมาคือ "สิ่งที่สวมใส่" และ "สิ่งที่ถืออยู่ในมือ" เท่านั้น! เหล่าเศรษฐีที่กักตุนอาหารไว้มากมายต้องหนาวตายในชุดนอนผ้าไหมราคาแพงอย่างน่าอนาถ แต่ไม่ใช่กับ เจียงหลี! ในขณะที่คนอื่นกักตุนอาหาร เธอกลับง่วนอยู่กับการซ่อมบ้านกันหนาว วินาทีที่ถูกเคลื่อนย้าย ร่างกายของเธอจึงเต็มไปด้วยอุปกรณ์ช่างครบมือ ทั้งเลื่อยไฟฟ้าและปืนยิงตะปู! ขณะที่คนอื่นใช้มือเปล่าหักกิ่งไม้ประทังไฟ เจียงหลีใช้เลื่อยไฟฟ้าโค่นต้นไม้จนฟืนกองเป็นภูเขา ขณะที่คนอื่นขดตัวสั่นในหลุมหิมะ เจียงหลีสร้างป้อมปราการบ้านไม้ที่อบอุ่นและปลอดภัย ขณะที่คนอื่นฆ่ากันเพื่ออาหาร เจียงหลีนั่งหน้าเตาผิง จิบซุปปลาหอมกรุ่นท่ามกลางการอารักขาของหมีสีน้ำตาลยักษ์ เจียงหลี: "เกมเอาชีวิตรอดงั้นเหรอ? นี่มันเกมจำลองการบริหารจัดการของฉันชัดๆ" จากกองไฟเล็กๆ สู่ป้อมปราการลอยฟ้าที่ไม่มีวันเยือกแข็ง "นี่ผู้ดูแลระบบ ถ้าเกมไม่จบเร็วๆ นี้ ฉันคงได้เป็นจักรพรรดินีเข้าจริงๆ แล้วนะ!"