บทที่ 499 เคราะห์อายุขัยสิ้นสูญ
บทที่ 499 เคราะห์อายุขัยสิ้นสูญ
### บทที่ 499 เคราะห์อายุขัยสิ้นสูญ
อ๋าวเฉิงเฉิงรู้สึกว่าราชามังกรเฒ่ามีท่าทีไม่ค่อยปกติ อยากจะขวางลูกสาวไม่ให้เข้าไป
เจียงหลี่ยื่นมือออกไป ส่งสัญญาณให้อ๋าวเฉิงเฉิงไม่ต้องรีบร้อน
เมื่อนึกถึงคำชมที่หลี่เอ้อร์มักจะพูดถึงเจียงหลี่ว่า “เหนือกว่าเซียนพิภพมาก” อ๋าวเฉิงเฉิงก็สงบลง
ต่อให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันจริงๆ เจียงหลี่ก็สามารถลงมือขัดขวางได้
“ท่านปู่มังกร” หลี่เนี่ยนเอ๋อร์นั่งลงข้างๆ ราชามังกรเฒ่าอย่างเชื่อฟัง ท่าทางดูเกร็ง ไม่ได้แสดงความรังเกียจต่อกลิ่นเหม็นเน่าของราชามังกรเฒ่า แม้แต่คิ้วก็ไม่ขมวด
ราชามังกรทะเลตะวันออกเห็นบิดาหมดความสนใจในช่วงมอบของขวัญแล้ว ก็เริ่มช่วงต่อไป นางรำร่ายรำ
เผ่าทะเลทุกคนกินดื่มต่อไป ชื่นชมการร่ายรำ
“ราชามังกรเฒ่ายังมีทางรอดหรือไม่?” ม่อรั่วอวี่กระซิบถามเจียงหลี่ นี่เป็นปัญหาที่ทุกคนเป็นห่วง
“ดูวาสนาของเขา เรื่องแบบนี้คนนอกช่วยได้ยาก” ระดับฝ่าเคราะห์เป็นด่านหนึ่ง ใครก็ช่วยไม่ได้ หากเจียงหลี่มีวิธีช่วยคนให้ไปถึงระดับฝ่าเคราะห์ได้โดยตรง จำนวนผู้ฝึกตนระดับฝ่าเคราะห์ในเก้าแดนคงจะมากกว่ารูปปั้นจักรพรรดิแห่งมนุษย์เสียอีก
…
“เมื่อครู่ตอนที่พวกเราเจอกัน ท่านปู่มังกรยังไม่ทันได้พูด เจ้าเด็กน้อยคนนี้พริบตาเดียวก็โตขนาดนี้แล้ว”
“ข้าได้ยินว่าเจ้าได้เป็นผู้สมัครจักรพรรดิแห่งมนุษย์แล้ว? ไม่เลวๆ” ราชามังกรเฒ่าแยกเขี้ยว เผยรอยยิ้มที่ไร้เสียง
“เห็นเจ้า ข้าก็นึกถึงชิงหลัวในตอนนั้น พวกเจ้าสองคนเหมือนกันมาก พรสวรรค์เหมือนกัน นิสัยคล้ายกัน ไม่สิ แต่เจ้าไม่มีทางแข็งแกร่งเท่าชิงหลัว”
ราชามังกรเฒ่าแพ้ให้แก่ชิงหลัว พลาดตำแหน่งจักรพรรดิแห่งมนุษย์รุ่นที่ห้าสิบสองไปอย่างน่าเสียดาย แต่เขาก็ยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มใจ
เขารู้ว่า ชิงหลัวแข็งแกร่งกว่าเขา เหมาะสมที่จะเป็นจักรพรรดิแห่งมนุษย์มากกว่าเขา ชิงหลัวยอดเยี่ยมจนราชามังกรเฒ่าอิจฉา
เดิมทีราชามังกรเฒ่าไม่ใช่คนนิสัยแบบนี้ ตอนหนุ่มๆ ก็เป็นตัวป่วน ในบรรดาผู้สมัครจักรพรรดิแห่งมนุษย์เป็นคนที่ชอบความครึกครื้นที่สุด ตรงกันข้ามกับชิงหลัวที่เงียบขรึมอย่างสิ้นเชิง
ต่อมาพร้อมกับการติดต่อกับชิงหลัวที่เพิ่มขึ้น ราชามังกรเฒ่าก็ค่อยๆ ตระหนักถึงความไม่เพียงพอของตนเอง อยากจะเข้าใกล้ชิงหลัวให้มากที่สุด เลียนแบบชิงหลัว
ชิงหลัวตายในสนามรบ ทำให้ราชามังกรเฒ่าเสียใจอย่างสุดซึ้ง ความคิดที่จะเลียนแบบยิ่งรุนแรงขึ้น
เขาหวังว่าผ่านการเลียนแบบชิงหลัว จะทำให้คนในโลกยังคงจดจำได้ว่าเคยมีจักรพรรดินีแห่งมนุษย์ที่ชื่อว่าชิงหลัว
การเลียนแบบนี้ ก็คือสองพันกว่าปี
“ท่านปู่มังกร ตอนนี้ท่านรู้สึกอย่างไร?” นี่คือเจียงหลี่ส่งกระแสจิตให้นางถามแบบนี้
“รู้สึกอย่างไร?” ราชามังกรเฒ่าพึมพำกับตนเอง ตอนนี้เขาไม่มีความรู้สึกอะไร แม้แต่สติก็ใกล้จะสลายไปแล้ว
“ข้าอิจฉาเจ้า อิจฉาที่เจ้ายังสาว อิจฉาที่เจ้าพลังชีวิตเปี่ยมล้น อิจฉาที่เจ้าอาจจะได้เป็นจักรพรรดิแห่งมนุษย์” ราชามังกรเฒ่าลูบหัวเล็กๆ ของหลี่เนี่ยนเอ๋อร์
อยู่กับคนหนุ่มสาว ราชามังกรเฒ่าจะรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าลงบ้าง
“ทำไมพวกเจ้าถึงยังสาวขนาดนี้ ยังมีอนาคตที่ดีรออยู่ แต่ข้ากลับแก่ชรา จะตายก็ไม่ตาย?”
“ข้ากลัวความตาย กลัวความตายจริงๆ”
“มีหลายครั้งที่ข้าอยากจะทำเรื่องเลวร้ายยืดอายุขัย แต่ก็กลัวว่าหลังจากข้าตายแล้วไปแดนนรก จะไม่มีหน้าไปพบชิงหลัว”
พูดถึงตรงนี้ สีหน้าอิจฉาของราชามังกรเฒ่าก็จางลง หายไป
“ชิงหลัวมักจะพูดว่า ความอิจฉาทำให้คนอัปลักษณ์ โดยเฉพาะข้าที่มีหัวมังกรใหญ่ หากยังอิจฉาคนอื่น ก็จะเป็นมังกรที่อัปลักษณ์ที่สุดในใต้หล้า”
“ตอนนี้ข้าคิดได้แล้ว โลกนี้เป็นของพวกเจ้า แต่ข้าเป็นเพียงชายชราที่ล้าสมัย”
ราชามังกรเฒ่าลุกขึ้น เหมือนกับภูเขาที่สูงตระหง่านที่พร้อมจะถล่มได้ทุกเมื่อ
“มีชีวิตอยู่มาสองพันแปดร้อยปี ข้ายังมีอะไรที่ไม่พอใจ ยังมีอะไรที่ไม่พอใจอีก?”
“ชิงหลัวอยู่ที่แดนนรก สหายเก่าล้วนเคยไปแดนนรก ข้าเพียงแค่อ่อนแอกว่าชิงหลัว แต่แข็งแกร่งกว่าผู้สมัครจักรพรรดิแห่งมนุษย์คนอื่น พวกเขาล้วนไม่กลัวความตาย ข้าจะกลัวอะไร?”
กลิ่นอายของราชามังกรเฒ่าค่อยๆ อ่อนแอลง แต่แววตากลับสว่างขึ้นเรื่อยๆ
“แทนที่จะรอให้ความตายมาเยือนในอีกไม่กี่ชั่วยาม สู้รีบไปตายเสียตอนนี้ จะได้ไม่ต้องยุ่งยาก”
ราชามังกรเฒ่าละทิ้งความหวังที่จะมีชีวิตอยู่ ยอมตายโดยสมัครใจ
ใจกับจิตรวมกัน คนกับเต๋ารวมกัน กายกับรูปรวมกัน สามสิ่งนี้รวมกันเป็นหนึ่งคือระดับรวมวิญญาณ
เมื่อผู้ฝึกตนระดับรวมวิญญาณละทิ้งชีวิต ร่างกายของเขาก็เริ่มสลาย พลังวิญญาณก็ออกจากร่างกาย กลับคืนสู่ฟ้าดิน
ราชามังกรเฒ่าในตอนนี้ก็เป็นเช่นนี้
พร้อมกับร่างกายของราชามังกรเฒ่าที่สลาย ความคิดกลับชัดเจนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน วิชาที่ก่อนหน้านี้ไม่เข้าใจ ตอนนี้คิดก็เข้าใจ หลักการที่ก่อนหน้านี้ไม่เข้าใจ ตอนนี้ชัดเจน ใบหน้าที่ลืมเลือนไปเพราะอายุที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้ล้วนกลับมาทีละอย่าง
“ชิงหลัว เดิมทีเจ้าหน้าตาแบบนี้...เดิมทีนี่คือความหมายที่แท้จริงของระดับฝ่าเคราะห์...”
ในขณะนี้ ราชามังกรเฒ่าเข้าใจทุกอย่างแล้ว
อยากจะเป็นระดับฝ่าเคราะห์ ต้องผ่านเคราะห์ตาย และเคราะห์ตายที่ใหญ่ที่สุดในโลกนี้ ก็ไม่พ้นเคราะห์อายุขัยสิ้นสูญ!
เคราะห์อายุขัยสิ้นสูญ นี่คือเคราะห์ตายที่ทุกคนต้องเผชิญ และก็เป็นเคราะห์ตายที่ทุกคนจะละเลย
ราชามังกรเฒ่าสองมือชูขึ้นฟ้า ร่างกายที่สลาย พลังวิญญาณที่สูญเสียไป...ล้วนกลับคืนสู่ร่างกายของราชามังกรเฒ่า
“ไม่แปลกใจที่จักรพรรดิแห่งมนุษย์บอกว่าเผชิญหน้ากับความตายคือหนทางรอดเพียงทางเดียว ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความตาย หมายความว่าข้ายอมรับเคราะห์อายุขัยสิ้นสูญอย่างไม่เต็มใจ แบบนี้ไม่มีทางที่จะเป็นระดับฝ่าเคราะห์ได้เลย”
เจียงหลี่ดูเหมือนจะพูดเพียงไม่กี่ประโยคที่ไม่เจ็บไม่คัน แต่กลับกลายเป็นกุญแจสำคัญในการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของราชามังกรเฒ่า
“...ฝ่าเคราะห์...ฝ่าเคราะห์!”
“เคราะห์ฟ้า มา!”
ราชามังกรเฒ่าตะโกนเสียงดัง เหมือนกับกำลังสั่งเคราะห์ฟ้า
ครืน—
เคราะห์ฟ้ามาตามเสียง
เสาสายฟ้าสีเขียวจากฟ้าลงสู่ทะเล ผิวน้ำทะเลตะวันออกคลื่นลมแรง ใต้ทะเลตะวันออกเกิดวังวน
เคราะห์ฟ้าเหมือนกับท่อนเหล็ก กวนระเบียบของทะเลตะวันออกจนปั่นป่วน
ราชามังกรเฒ่าอาบอยู่ใต้เคราะห์ฟ้า ใบหน้ามีความสุข ถึงกับยังมีแรงเหลือพอที่จะปกป้องหลี่เนี่ยนเอ๋อร์
ร่างกายของราชามังกรเฒ่าค่อยๆ สมบูรณ์ จุดอ่อนในอดีตก็สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
ราชามังกรเฒ่ามองทะลุเคราะห์ตาย ก้าวเข้าสู่ระดับฝ่าเคราะห์อย่างเป็นทางการ
“เดิมทีเป็นเช่นนี้ เดิมทีเป็นเช่นนี้ เดิมทีเป็นเช่นนี้!”
ราชามังกรเฒ่าพูดเดิมทีเป็นเช่นนี้สามครั้ง มีความรู้สึกเหมือนบรรลุเต๋าในเช้าวันเดียว กระจ่างแจ้ง
นี่เป็นครั้งแรกที่หลี่เนี่ยนเอ๋อร์ได้เห็นการก้าวจากระดับรวมวิญญาณสู่ระดับฝ่าเคราะห์ และยังเป็นการดูในระยะใกล้ขนาดนี้
นี่คือวาสนาใหญ่ของนาง
“ขอแสดงความยินดีกับท่านปู่มังกรที่กลายเป็นระดับฝ่าเคราะห์ อายุยืนหมื่นปี!”
“ขอแสดงความยินดีกับท่านปู่มังกรที่กลายเป็นระดับฝ่าเคราะห์ อายุยืนหมื่นปี!”
“ขอแสดงความยินดีกับท่านปู่มังกรที่กลายเป็นระดับฝ่าเคราะห์ อายุยืนหมื่นปี!”
เผ่าทะเลไม่อยากจะเชื่อฉากตรงหน้า พวกเขาเดิมทีคิดว่าจะจัดงานศพให้เป็นงานรื่นเริง ให้ท่านปู่มังกรจากไปอย่างสงบ ไม่คิดว่าท่านปู่มังกรจะทะลวงในวินาทีสุดท้าย
พวกเขามองไปยังใบหน้าที่สงบนิ่งของเจียงหลี่อีกครั้ง รู้สึกว่าจักรพรรดิแห่งมนุษย์ช่างลึกล้ำหยั่งไม่ถึงจริงๆ ทุกอย่างอยู่ในกำมือ
“ขอบคุณจักรพรรดิแห่งมนุษย์ที่ช่วยเหลือ ข้าก้าวเข้าสู่ระดับฝ่าเคราะห์แล้ว พลังเหนือกว่าจางคงหู่ ‘พลังรัศมีมังกรล่อฮั่น’ ฝึกฝนถึงขั้นกลางแล้ว มา พวกเรามาลองกัน”
ราชามังกรเฒ่าทำท่างัดข้อ ฉลองการเกิดใหม่
เจียงหลี่กินผลไม้พิเศษของทะเลตะวันออก เดินเข้าไปงัดราชามังกรเฒ่าล้มลงในครั้งเดียว
ราชามังกรเฒ่าทั้งมังกรทั้งเก้าอี้ล้มลง
“ฮ่าๆๆ สะใจ!” ราชามังกรเฒ่าไม่รู้สึกว่าเสียหน้าต่อหน้าเผ่าทะเลทุกคน
“ให้ นี่คือของขวัญที่ข้าให้ท่าน” เจียงหลี่มอบหนังสือเล่มหนึ่งให้ราชามังกรเฒ่า
《บันทึกประสบการณ์การฝึกฝนระดับฝ่าเคราะห์》
ราชามังกรเฒ่าพลิกไปสองหน้า พบว่าแม้แต่รอยหมึกก็ยังไม่แห้ง
“จักรพรรดิแห่งมนุษย์เขียนหนังสือเล่มนี้เมื่อไหร่?”
“เมื่อครู่ตอนที่ท่านดึงหลี่เนี่ยนเอ๋อร์รำลึกถึงชิงหลัว”
“…”
…
…