บทที่ 224 ชีวิตในฝัน

###

เมื่อเจียงหลี่สวมเครื่องจำลองภาพเสมือนจริงแบบโฮโลแกรม ยี่ห้อเฟยเทียนลงไป ไป๋หงถูก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อยของมิติโดยรอบ จึงตระหนักได้ทันทีว่าเป็นพลังจากฟังก์ชันวาร์ปที่เปิดช่องทางของมิติขึ้นมา

เขารีบใช้พลังแห่งวิถีมิติ ขยายช่องทางแคบ ๆ นั้นให้กว้างขึ้น แล้วพาเจียงหลี่ทะลุมิติไปอีกฟาก

เขารู้สึกได้ว่าทั้งสองฝั่งของมิตินี้ห่างกันเป็นล้านปีแสง หากให้เขาเคลื่อนย้ายด้วยวิธีธรรมดา ต่อให้เรียกระดมผู้ฝึกตนระดับรวมวิญญาณทั้งแผ่นดินเก้าแดน ก็คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะหาเจอ

โชคดีที่มีความคิดของเจียงหลี่นำทางไว้ล่วงหน้า มิเช่นนั้นแผนนี้ไม่มีทางสำเร็จ

เมื่อเดินทางมาถึงระบบดวงดาวไฮโดรเจนที่อารยธรรมโกวเล่อตั้งอยู่ ไป๋หงถูก็ถึงกับตะลึงงันกับสิ่งที่ตนเห็น

...

"ช่วงนี้รู้สึกเบื่อ ๆ กับโลกนี้ คิดว่าจะรีเซ็ตแล้วเปลี่ยนไปเป็นโลกอื่น น้องเจียง เจ้าพอมีไอเดียอะไรดี ๆ บ้างไหม?"

"เอาแบบ 'อดีตจอมทัพคืนสู่เมือง สวมรอยเป็นคนธรรมดา แล้วโชว์เทพตบหน้า' แบบนั้นดีไหม?"

"ยอดเยี่ยม!"

ตู้หมิงกับเจียงหลี่เดินเล่นอยู่ในร้านค้าอาวุธ ร้านนี้มีเจ้าของเป็นหญิงสาวทรงพลังผมสั้น หน้าอกอวบอิ่มเต็มเปี่ยม

"ว่าไง อยากให้เจ้าของร้านหลงรักเจ้าด้วยดีไหมล่ะ?"

"ไม่จำเป็นหรอก ข้าสงสัยมากกว่า ว่าคนในโลกนี้ดูเหมือนมนุษย์จริง ๆ เลย พวกเขามาจากไหนกันแน่? หรือว่าล้วนเป็นมนุษย์จริง ๆ?"

"ต้องชมเฟยเทียนที่ลงทุนหนัก ใช้เวลาร้อยปีรวบรวมข้อมูลมหาศาล สร้างบุคลิกจำลองเสมือนจริงขึ้นมาได้ โลกแต่ละแห่งที่เจ้าเห็นล้วนเต็มไปด้วยบุคลิกเสมือนจริงทั้งสิ้น"

"และเพราะเป็นบุคลิกเสมือน ข้าจึงสามารถแก้ไขคุณสมบัติพวกเขาได้อย่างอิสระ"

จากนั้น ตู้หมิงก็พาเจียงหลี่ไปยังโลกของเพื่อนอีกคน

มอนสเตอร์ยักษ์สูงกว่าร้อยเมตรโผล่ขึ้นมาจากผืนน้ำ มนุษย์แตกตื่นหนีตาย แต่ในยามวิกฤต วีรบุรุษร่างยักษ์ก็ปรากฏขึ้นต่อกรกับสัตว์ร้าย

ร่างยักษ์อ่อนแรงลงเรื่อย ๆ จนจะพ่ายแพ้อยู่แล้ว แต่ก็ได้รับพลังใหม่ขึ้นมาในวินาทีสุดท้าย ตามที่ตู้หมิงเรียกว่า "ร่างแปลงพลัง"

หลังจากต่อสู้อย่างดุเดือด ในที่สุดร่างยักษ์ก็โค่นมอนสเตอร์ลงได้

"เพื่อนข้าคนนี้เป็นแฟนพันธุ์แท้แนวฮีโร่พลังพิเศษ เขาฝันมาตลอดว่าอยากเป็นพระเอกแบบในหนัง พอได้มาสร้างโลกของตัวเองก็สมใจอยาก หลายคนเลยเรียกเครื่องนี้ว่า 'เครื่องเติมเต็มความฝันชีวิต' ก็เพราะเหตุนี้"

ชายผู้นั้นพยักหน้าให้เจียงหลี่ เป็นการทักทายสั้น ๆ

จากนั้น ตู้หมิงก็พาเจียงหลี่ไปโลกของเพื่อนอีกคนหนึ่ง

ชายคนนี้ตั้งค่าให้ตนเองมีความสามารถพิเศษ เช่น ร่างกายแข็งแกร่ง มองทะลุสิ่งของ และเหาะเหินเดินอากาศได้ แล้วก็ใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนอย่างสุขสบาย คลุกคลีอยู่กับสาวสวยทั้งในและนอกสถาบัน เกิดเรื่องราวใกล้ชิดสนิทสนมกันแบบคลุมเครือ

เมื่อใดที่สาว ๆ เหล่านั้นตกอยู่ในอันตราย เช่นถูกรังแกหรือเจอกลุ่มอันธพาล เพื่อนของตู้หมิงก็จะปรากฏตัวและใช้พลังช่วยเหลือจนสาว ๆ ประทับใจ

แม้แต่ผู้นำประเทศหรือมหาเศรษฐี ก็ยังต้องให้ความเคารพเขาอย่างสูง

และเมื่อมีคนมาดูถูกเขา บุคคลระดับสูงเหล่านั้นก็จะออกมาช่วยตบหน้าให้ถึงที่

"เพื่อนข้าคนนี้ชอบแนวใกล้ชิดสาวงาม ไม่ผูกมัดกับใคร มัวแต่หว่านเสน่ห์ไปทั่ว ข้าว่าเขาน่าจะทำเหมือนข้าดีกว่า เปลี่ยนกฎหมายให้มีเมียได้หลายคนไปเลยจะง่ายกว่าเยอะ"

"แต่ละคนมีรสนิยมของตัวเอง ไม่ควรบังคับให้คิดเหมือนกันไม่ใช่หรือ?" เจียงหลี่ส่ายหน้าไม่เห็นด้วย

"ก็จริงของเจ้า"

ทั้งสองมาถึงอีกโลกหนึ่ง ทันใดนั้น แสงขาวเจิดจ้าแผ่ปกคลุมไปทั่ว ความร้อนมหาศาลแผ่กระจาย วัตถุต่าง ๆ พุ่งกระจัดกระจายไปทั่ว จนรวมตัวกลายเป็นดาวเคราะห์

หากไม่มีม่านพลังคุ้มกัน ทั้งคู่คงมอดไหม้ไปแล้ว

แน่นอนว่า ในโลกจำลองไม่มีใครตายได้จริง

"นี่คือฉากเริ่มต้นของจักรวาลใหม่ ข้าคุ้นเคยดีนัก ปกติข้าจะใช้แม่แบบที่มีอยู่แล้วดัดแปลงเอา แต่บางทีก็อยากลองสร้างโลกแบบบิ๊กแบงขึ้นมาด้วยตัวเองบ้างเหมือนกัน"

“จักรวาลเกิดจากการระเบิดของจุดเอกฐานจริง ๆ หรือ?” เจียงหลี่เอ่ยอย่างคลางแคลงใจ

“ใครจะรู้ล่ะ นักวิทยาศาสตร์ก็ว่าอย่างนั้น แต่มันก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา เดี๋ยวว่าพระเจ้าสร้าง เดี๋ยวบอกว่าจักรวาลโผล่มาเฉย ๆ เดี๋ยวก็วนกลับมาบอกว่าเกิดจากจุดเอกฐานอีก”

ตู้หมิงยักไหล่ “ทั้งนั้นก็แค่ทฤษฎี ไม่มีใครยืนยันได้หรอก ที่เรากำลังเห็นอยู่ตอนนี้ก็แค่ภาพจำลองตามทฤษฎี ขนาดบริษัทเฟยเทียนเองยังยอมรับว่าพารามิเตอร์ของบิ๊กแบงไม่สมจริง สุดท้ายเลยทำให้เป็นแค่ฉากเปิดเรื่องเท่านั้น”

เจียงหลี่พยักหน้า เห็นด้วยเต็มที่ ตามที่บรรพจารย์ฉางชุนเคยกล่าวไว้ แม้แต่แดนเซียนยังไม่รู้ว่าจักรวาลถือกำเนิดขึ้นอย่างไร หากอารยธรรมโกวเล่อที่แทบไม่มีใครรู้จักกลับรู้ความจริง นั่นต่างหากที่น่ากลัว

ตอนนี้ดูแล้ว เห็นทีตนเองจะคิดมากเกินไป

หลังจักรวาลระเบิดออกมา เวลาเคลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็มีดาวเคราะห์ดวงหนึ่งปรากฏขึ้นพร้อมเผ่าพันธุ์มนุษย์

ตามหลักแล้ว สิ่งมีชีวิตรูปมนุษย์ไม่ควรเกิดเร็วขนาดนี้ แต่เจ้าของโลกจำลองนี้ได้ดัดแปลงกฎเกณฑ์ของโลก ให้มนุษย์ถือกำเนิดขึ้นได้

เจ้าของโลกจำลองปรากฏตัวต่อหน้ามนุษย์ยุคแรก พร้อมแสดงอิทธิฤทธิ์จนผู้คนยกย่องให้เป็นเทพและก้มกราบบูชา

มนุษย์ยุคแรกได้รับการเปิดปัญญาจากเทพ เริ่มฝึกฝนพลังเหนือธรรมชาติและกลายเป็นผู้ครองพลังวิเศษ

“อีกแล้วเหรอ เล่นบทเทพอีกแล้วเหรอ?” ตู้หมิงแซวเพื่อน

“ไม่ใช่เทพสักหน่อย ข้าแค่ใช้ปัญญาชี้ทางให้พวกเขา เดี๋ยวเผลอ ๆ บรรพบุรุษเราก็อาจจะเริ่มต้นแบบนี้เหมือนกันก็ได้!” เทพแห่งมนุษย์ยุคแรกถลึงตาใส่ตู้หมิง

“นึกว่าเจ้าชอบเล่นแนวสร้างโลกซะอีก ถ้ารู้ว่าเจ้ามาแค่เที่ยวเล่น ข้าคงไม่ยอมให้เข้ามาหรอก ไป ๆ ๆ อย่ามารบกวนข้า”

เทพเจ้าร่ายอาคมไล่เจียงหลี่กับตู้หมิงออกจากโลกจำลอง

ภายใต้คำแนะนำของตู้หมิง เจียงหลี่ได้เปิดโลกทัศน์สู่โลกจำลองนานาชนิด

มีคนย้อนกลับไปเมื่อยี่สิบปีก่อน ใช้สายตาเหนือยุคก่อร่างสร้างอาณาจักรเศรษฐี

มีคนย้อนอดีตไปยุคโบราณ บิดเบือนประวัติศาสตร์ กลายเป็นบุคคลสำคัญที่ถูกกล่าวขานในภายหลัง

มีคนสร้างโลกแฟนตาซี เริ่มต้นจากโลกเหลือง ต่อสู้ฝ่าฟันจนทะลวงไปยังโลกดำ โลกฟ้า โลกเทพ โลกศักดิ์สิทธิ์ และในที่สุดสู่โลกสูงสุด

แน่นอนว่าก็มีคนพังพินาศด้วย บางคนย้อนกลับไปยุคโบราณแล้วอยากลุกฮือขึ้นเป็นกษัตริย์ แต่เพื่อความสมจริง เขาไม่ให้ตัวเองมีพลังเหนือมนุษย์ สุดท้ายถูกจักรพรรดิยุคนั้นจับประหารพร้อมตระกูล โกรธจัดจนใช้สิทธิ์ผู้สร้างโลก แฮกระบบแล้วก่อกบฏสำเร็จในทันที

“เป็นอย่างไรบ้าง เริ่มมีไอเดียอยากสร้างโลกของตัวเองบ้างหรือยัง?”

เจียงหลี่รู้สึกตื่นเต้นอย่างยิ่ง แต่แล้วก็สัมผัสได้ว่าไป๋หงถูกำลังเรียกหา จึงกล่าวอำลาตู้หมิงแล้วออกจากระบบ

“ข้าบอกเลยนะ อารยธรรมโกวเล่อนี่น่าสนใจมาก ข้าจะหาเครื่องจำลองภาพเสมือนจริงมาให้เจ้าลองดูบ้าง” เจียงหลี่ชวนไป๋หงถูด้วยรอยยิ้ม

“งั้นหรือ แล้วเจ้าจะยังคิดแบบนั้นอยู่ไหม ถ้าได้เห็นภาพเบื้องล่างนี้?” ไป๋หงถูพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดเป็นพิเศษ แล้วชี้ไปยังภาพด้านล่าง

เจียงหลี่มองตามอย่างสงสัย แล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ความขึงขังมาแทนที่รอยยิ้มในพริบตา

กล่องสีดำยาวราวโลงศพเรียงรายเป็นแถวยาวสุดสายตา ภายในกล่องเหล่านั้น บรรจุร่างมนุษย์เอาไว้

แต่ละคนสวมเครื่องจำลองภาพเสมือนจริง ร่างกายเหี่ยวเฉาแช่อยู่ในของเหลวสีน้ำเงิน มีรอยยิ้มแห่งความสุขปรากฏอยู่บนใบหน้า

ทว่า…พวกเขาทั้งหมดได้เสียชีวิตไปแล้ว

เจียงหลี่เพ่งมองไปยังกล่องใบหนึ่ง เห็นฉลากติดอยู่ด้านหน้าเขียนชื่อเจ้าของกล่องอย่างชัดเจน

ตู้หมิง

แล้วชายที่เพิ่งพูดคุยกับเขาเมื่อครู่ คือใครกันแน่?