บทที่ 196 ยาเม็ดแก้พิษครอบจักรวาล

###

เพลิงสุริยันศักดิ์สิทธิ์ หินเพลิงโลหิต ขนอีกาทองคำ น้ำสามกระแสแห่งจันทรา หินท้องนภาพรหมลิขิต…

ทันทีที่ฉื่ออูพูดจบ รายชื่อวัตถุดิบชุดนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของมัน

วัตถุดิบเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีความเชื่อมโยงกัน แต่กลับมีจุดร่วมหนึ่งเดียว:

ล้วนเป็นวัตถุดิบในการสร้างเตาหลอมโอสถฉื่ออู

ฉื่ออูรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว พลันสั่นเล็กน้อยเหมือนหวาดกลัวว่าจะถูกชำแหละเอาไปสร้างเตาใหม่

“อาจเป็นเพราะข้าหลอมโอสถมากไปจนเริ่มฝันเพ้อเจ้อแล้วกระมัง?” ฉื่ออูขยับฝาเตาเบา ๆ สั่นสองทีเพื่อปลอบใจตนเอง

“บริเวณใกล้ ๆ นี้ยังมีหญ้าชิ่นซินอยู่บ้างหรือไม่?”

เด็กฝึกทำหน้าอึดอัด “กราบเรียนองค์จักรพรรดิแห่งมนุษย์ หญ้าชิ่นซินมีสรรพคุณสำคัญในการล้างพิษ ‘ผงสลายกาย’ อันรุนแรง แต่หลังจากท่านเสนอให้ยอดเขาหลอมโอสถเปิดตัวยาเม็ดแก้พิษครอบจักรวาล พิษส่วนใหญ่ก็สามารถใช้ยาดังกล่าวแก้ได้ ผงสลายกายแม้ฟังดูน่ากลัว ทว่ามีผลแค่กับผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำหรือต่ำกว่า ซึ่งจัดเป็นพิษทั่วไป ไม่เกินขอบเขตการล้างพิษของยาเม็ดนี้”

“อีกทั้งหญ้าชิ่นซินขึ้นเฉพาะในดินแดนหนานจิ่น เมื่อถอนขึ้นมาแล้วจะเก็บรักษายาก ต้องแช่ในน้ำไร้รากซึ่งราคาสูงมาก”

“ด้วยเหตุนี้จึงแทบไม่มีผู้ใดต้องการหญ้าชิ่นซิน แม้แต่สมาคมการค้าต่าง ๆ ก็ไม่เก็บไว้ มีเพียงยอดเขาหลอมโอสถที่คิดจะศึกษาสรรพคุณอื่นของมัน จึงเก็บไว้ในคลังสมุนไพร...แต่ท่านก็คงได้ยินแล้ว—มันถูกท่านจ้าวยอดเขากินจนหมดสิ้น”

“หากท่านต้องการหญ้าชิ่นซิน บางทีนิกายโอสถอาจยังมีสำรอง หากแม้แต่นิกายโอสถก็ไม่มีแล้ว ก็เหลือเพียงการเดินทางไปยังหนานจิ่นเท่านั้น”

เมื่อได้ยินเด็กฝึกเอ่ยถึงยาเม็ดแก้พิษครอบจักรวาล เจียงหลี่ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเขาเองเป็นต้นคิด

สมัยยังเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำ เจียงหลี่เคยถูกลอบเล่นงานด้วยพิษร้ายแรง เกือบเอาชีวิตไม่รอด โชคดีที่เขาฝืนพลังถึงขีดสุด ฝ่าอุปสรรคจนบรรลุขั้นทารกวิญญาณจึงรอดมาได้

จากเหตุการณ์นั้น เขาเริ่มตระหนักถึงภัยของพิษ

แม้เขาจะโชคดีรอดมาเพราะมีพรสวรรค์เป็นทุน แต่ยังมีอีกกี่คนที่มีพรสวรรค์เช่นเขา กลับต้องตายเพราะพิษเพียงหยดเดียว?

มันน่าเสียดายเกินไป

ผู้ฝึกวิชาใช้พิษหรือวิชากู่ มักเดินบนเส้นทางที่เฉียดใกล้มรรคามาร หากประมาทเพียงนิดก็อาจหลงสู่ความมืด

แต่เจียงหลี่ไม่คิดจะห้ามฝึกพิษเพียงเพราะมันอันตราย

ผู้ฝึกพิษก็สามารถทดลองพิษกับตนเองเพื่อสร้าง ‘กายาต้านพิษหมื่นชนิด’ ได้เช่นกัน หากไม่เบียดเบียนผู้อื่น ก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกห้าม

ด้วยเหตุนี้ เมื่อขึ้นดำรงตำแหน่งจักรพรรดิแห่งมนุษย์ เขาจึงจัดสรรทรัพย์จากตำหนักจักรพรรดิแห่งมนุษย์ ว่าจ้างยอดเขาหลอมโอสถและนิกายโอสถ ให้ร่วมกันวิจัยยาเม็ดที่สามารถล้างพิษได้ครอบจักรวาล

เงินทุนเหล่านี้มาจากหินวิญญาณที่บรรดาราชวงศ์และสำนักใหญ่ต่าง ๆ ส่งมอบให้ตำหนักจักรพรรดิแห่งมนุษย์ เพื่อใช้จ่ายในการดูแลสมาชิก และรักษาความสงบสุขในเก้าแดน

แม้จะเรียกว่ายาครอบจักรวาล แต่อันที่จริงสามารถล้างพิษได้เฉพาะในระดับแก่นทองคำหรือต่ำกว่าเท่านั้น

เพราะพิษในระดับทารกวิญญาณสามารถแทรกซึมสู่จิตและวิญญาณ ต้องอาศัยวิธีล้างพิษเฉพาะทาง ไม่อาจพึ่งยาเม็ดเดียวได้

ท้ายที่สุด ยอดเขาหลอมโอสถก็ไม่ทำให้ผิดหวัง วิจัยสำเร็จเป็น ‘ยาเม็ดแก้พิษครอบจักรวาล’ ที่สามารถล้างพิษได้ทุกรูปแบบในระดับแก่นทองคำ แต่ราคาก็สูงลิ่ว

ส่วนนิกายโอสถก็สร้าง ‘ยาเม็ดแก้พิษอเนกประสงค์’ ที่มีประสิทธิภาพรองลงมา แต่ราคาย่อมเยา

เรื่องนี้ทำให้เหล่าผู้ฝึกพิษที่มีใจไม่บริสุทธิ์พากันโกรธเกรี้ยว พวกเขาโกรธจนหมดแรงภายในบ่ายวันนั้นเอง

เริ่มจากหารือเรื่องลอบสังหารเจียงหลี่ เปลี่ยนเป็นวางแผนหลบหนี สุดท้ายหันไปตรวจสอบราคาซื้อขายศพของนิกายคัมภีร์ซากศพ แล้วก็ค่อย ๆ ใจเย็นลง

“คงหู่ ดินแดนหนานจิ่นอยู่ไกลจากเจ้ามากหรือไม่?” เจียงหลี่ส่งเสียงถึงจางคงหู่ หัวหน้าหน่วยแห่งตำหนักจักรพรรดิ

ในขณะนั้น จางคงหู่กำลังฝึกฝนร่างกายอยู่ลึกใต้ทะเลเหนือ ไม่ใช้พลังใด ๆ แม้แต่การรวมพลังทั้งสามยังยกเลิก เพียงใช้ร่างกายฝ่าแรงกดดันใต้ทะเล เพื่อแสวงหาหนทางเข้าสู่ระดับฝ่าเคราะห์

ราชามังกรแห่งทะเลเหนือยืนอยู่ข้าง ๆ คอยเรียนรู้ด้วยใจอ่อนน้อม หวังจะนำวิธีฝึกฝนร่างของจางคงหู่ไปปรับปรุงวิชากำลังภายใน ‘พลังจักรพรรดิแห่งมนุษย์ฉบับเจียงหลี่’

“หนานจิ่นรึ? ข้าเพิ่งกลับมาจากเยี่ยมญาติที่หนานจิ่นเอง” จางคงหู่ตอบ “พี่เจียง อยากให้ข้าไปอีกหรือ?”

“ช่างเถอะ” จางคงหู่เพิ่งกลับจากหนานจิ่นไปยังทะเลเหนือ เจียงหลี่ไม่คิดจะใช้งานเขาเหมือนจูงหมาให้วิ่งกลับไปกลับมา

เจียงหลี่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า บ้านเกิดของจางคงหู่ก็อยู่ที่หนานจิ่น

ของขึ้นชื่อสามสิ่งแห่งหนานจิ่น: กู่ พิษ และหมอผี

“แม่ทัพหม่า ทั้งสองท่าน ตอนนี้อยู่ใกล้หนานจิ่นหรือไม่?”

เสียงของแม่ทัพหม่าดูแผ่วเบาเล็กน้อย ตอบว่า “พี่เจียง มีอะไรหรือเปล่า? ข้ากับภรรยากำลังฟังบรรยายที่นิกายเหอฮวาอยู่”

เจียงหลี่ได้ยินเสียงบรรยายเล็ดรอดมาทางด้านแม่ทัพหม่าอย่างลาง ๆ

“วันนี้เราจะเรียนรู้สุภาษิตสองคำ: แทงถูกจุด และ รากไม้พันเกี่ยว…”

เจียงหลี่รีบตัดการสื่อสารทันที

“แม่ทัพมู่ ท่าน...ตอนนี้อยู่หนานจิ่นหรือ?” เจียงหลี่เห็นภาพภูมิประเทศฝั่งแม่ทัพมู่ก็อดประหลาดใจไม่ได้ ไม่คิดว่าจะบังเอิญถึงเพียงนี้

ใบไม้เขียวขจี ป่าทึบหนาแน่น สัตว์พิษและสมุนไพรวิเศษอยู่ร่วมกันเป็นธรรมชาติ นี่คือเอกลักษณ์ของหนานจิ่นอย่างแท้จริง

แน่นอน เจียงหลี่รู้ว่าแม่ทัพมู่อยู่ที่หนานจิ่นด้วยอีกเหตุผลหนึ่ง

แม่ทัพมู่กำลังกินของขึ้นชื่อของหนานจิ่นอย่าง "ไก่ต้มหนังขาว"

“ใช่ ข้าอยู่หนานจิ่น” แม่ทัพมู่วางตะเกียบลง

“มอบภารกิจให้ท่าน ไปค้นหาหญ้าชิ่นซินในหนานจิ่น หากเจอแล้วแจ้งข้าทันที”

“ข้ารับภารกิจนี้ด้วยความเต็มใจ!” แม่ทัพมู่รับคำทันที

เมื่อเห็นในที่สุดก็มีแม่ทัพที่ใช้การได้ เจียงหลี่รู้สึกเบาใจขึ้นเล็กน้อย จึงปิดสื่อสารลง ด้วยความเชื่อมั่นว่าเมื่อผู้ฝึกตนระดับรวมวิญญาณเคลื่อนไหว การหาหญ้าชิ่นซินคงไม่ใช่เรื่องยาก

...

สิ่งที่เจียงหลี่ไม่รู้คือ หลังจากแม่ทัพมู่ปิดสื่อสารแล้ว เขาก็ร้องเรียกเพื่อนร่วมทางที่อยู่ไม่ไกลว่า “ฉินหลวน แค่กินข้าว ทำไมเจ้าถึงหายไป แล้วกลับมาพร้อมหญิงสาวคนหนึ่ง?”

ฉินหลวนตอบว่า “ข้าเพิ่งได้ข่าวจากคนท้องถิ่นว่าบริเวณใกล้นี้มีมิติลับที่เหลือจากเซียนกู่”

“คนท้องถิ่นที่เจ้าหมายถึงคือหญิงสาวคนนี้?”

“ใช่ ตอนอยู่ในป่า ข้าเห็นนางตกอยู่ในอันตรายจึงเข้าไปช่วย นางบอกว่าเป็นธิดาของมหาปุโรหิตแห่งเผ่ากู่ แต่เพราะเผ่ากู่หลบซ่อนตัวเก่งเกินไป นางเลยออกมาเที่ยวเล่นแล้วลืมทางกลับ” ฉินหลวนแนะนำหญิงสาวผิวสีน้ำตาลจากหนานจิ่นให้แม่ทัพมู่รู้จัก

“นางบอกว่าบิดาของตนคือมหาปุโรหิตของเผ่ากู่ ตอนนี้น่าจะอยู่ในมิติลับของเซียนกู่ หากเราตามไปที่นั่นก็อาจพบเขา และได้รับรางวัลใหญ่ตอบแทน”

หญิงสาวมีเสื้อผ้าน้อยชิ้น เผยให้เห็นผิวกายอย่างเต็มที่ แม้แต่หญิงสาวจากเผ่าปีศาจยังแต่งตัวมิดชิดกว่านี้ ร่างกายนางเปี่ยมด้วยพลังแห่งวัยเยาว์ ส่วนหน้าท้อง แขน และขา มีลวดลายสีขาวสลักไว้ ดูเย้ายวนเป็นพิเศษ

แม่ทัพมู่นึกได้ว่าเคยได้ยินจางคงหู่พูดถึง ลวดลายแบบนี้เป็นลักษณะเฉพาะของเผ่ากู่

หญิงสาวกล่าวทักทายแม่ทัพมู่ด้วยรอยยิ้ม แม่ทัพมู่ก็พยักหน้าตอบกลับอย่างเป็นมิตร

“ในเมื่อเจ้าต้องการไป งั้นเราไปด้วยกันเลย” แม่ทัพมู่ไม่ใส่ใจนัก หญ้าชิ่นซินมีอยู่ทั่วหนานจิ่น ระหว่างทางที่ช่วยหญิงสาวตามหาบิดาน่าจะได้เจอเอง

...

หลังจากปิดการสื่อสาร เจียงหลี่ก็ยังรู้สึกกระวนกระวาย เหมือนมีลางสังหรณ์ว่าแม่ทัพมู่อาจจะไม่สามารถทำภารกิจได้สำเร็จ หาไม่เจอแม้แต่หญ้าชิ่นซิน

“มันไม่น่าใช่นี่นา ผู้ฝึกตนระดับรวมวิญญาณขั้นสูงสุด ยังจะเกิดปัญหาในเก้าแดนได้อีกหรือ?”

“นิกายโอสถ...ก็ไม่ได้ไปมานานแล้ว งั้นไปดูด้วยตัวเองสักครั้งเถอะ” เจียงหลี่ยังรู้สึกไม่วางใจ จึงออกจากยอดเขาหลอมโอสถ มุ่งหน้าไปยังนิกายโอสถเพื่อตามหาหญ้าชิ่นซินด้วยตนเอง