บทที่ 787 หวังจิ่ว

ในวันถัดมา ยามเที่ยงตรง

ถังหยวนเอนตัวอยู่บนเก้าอี้พับที่ระเบียงกลางแจ้ง จ้องมองไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะท้อนแสงระยิบระยับ ดูผ่อนคลายอย่างมาก

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด เสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้นจากข้างหลังถังหยวน ทำให้เขาเผลอลุกขึ้นนั่งและหันไปมอง

ปรากฏให้เห็นหลินซิงหว่านในชุดกี่เพ้าสีขาวฝีมือประณีต ผมดำขลับดุจสายน้ำตกถูกเกล้ามวยสูงและประดับด้วยปิ่นหยกใส ใบหน้ารูปไข่มีเพียงเครื่องสำอางบางเบา แต่กลับดูงดงามไม่เหมือนคนธรรมดา

“เตรียมทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม?”

ถังหยวนที่มองดูหลินซิงหว่านที่แต่งตัวอย่างดี ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้พับ แล้วยิ้มถามเธอ

“แต่งแบบนี้ดีไหม?”

หลินซิงหว่านหมุนตัวหนึ่งรอบ ใบหน้าแสดงความคาดหวังเล็กน้อยพลางถาม

“ดีมาก”

ถังหยวนพยักหน้าเบาๆ ให้คำตอบด้วยความเห็นด้วย

วันนี้เป็นวันแรกของงานเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของไท่หวงขวานโบราณ พระองค์จะจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำในพระบรมมหาราชวังเพื่อรับรองแขกที่มาอวยพรจากทั่วโลก และถังหยวนในฐานะแขกผู้ได้รับเชิญสามารถพาเพื่อนหญิงหนึ่งคนไปงานเลี้ยงได้

ในครั้งนี้หลินซิงหว่านตั้งใจบินตรงจากฝรั่งเศสมาหาเขา ถังหยวนย่อมไม่คิดจะทิ้งเธอไว้ในโรงแรมเพียงลำพัง จึงตัดสินใจพาเธอไปงานเลี้ยงที่พระบรมมหาราชวังในฐานะเพื่อนหญิง

สำหรับถังหยวนแล้ว ไม่ว่างานเลี้ยงต้อนรับในวันนี้ หรืองานเลี้ยงในวันเฉลิมฉลองพระราชสมภพในวันถัดไป ก็ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ที่สำคัญที่สุดคือการประมูลสมบัติของราชวงศ์ในวันรุ่งขึ้น

“ถึงเวลาแล้ว”

“เราไปพระบรมมหาราชวังกันเถอะ”

ถังหยวนเหลือบมองดูเวลา ก่อนจะยื่นมือขวาไปให้หลินซิงหว่านอย่างเชื้อเชิญ ซึ่งเธอก็จับมือของเขาไว้อย่างเป็นธรรมชาติ จากนั้นทั้งสองคนก็ลงมาจากชั้นบนและขึ้นรถ Mercedes-Benz Pullman S680 ที่เตรียมไว้แล้ว มุ่งหน้าไปยังพระบรมมหาราชวัง

...

พระบรมมหาราชวังของขวานโบราณตั้งอยู่ใกล้กับแม่น้ำเจ้าพระยา อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่ถังหยวนพัก รถยนต์ใช้เวลาเพียงสิบกว่านาทีก็สามารถเห็นภาพของพระบรมมหาราชวังจากระยะไกลได้

พระบรมมหาราชวังเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุด สวยงามที่สุด และเป็นเอกลักษณ์ของขวานโบราณ ที่ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีที่สุด ภายหลังจากที่ไท่หวงในแต่ละยุคได้ทำการขยายอาณาเขต จนกลายเป็นกลุ่มอาคารที่กว้างใหญ่มีพื้นที่รวมถึง 220,000 ตารางเมตร มีความเป็นเอกลักษณ์ของขวานโบราณอย่างสูง ปัจจุบันยังใช้สำหรับพิธีราชาภิเษกและกิจกรรมเฉลิมฉลองต่างๆ ของราชวงศ์

แม้ว่าปกติจะเปิดให้ประชาชนเข้าชมในฐานะแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของขวานโบราณ แต่วันนี้กลับถูกปิดล้อมอย่างเข้มงวด โดยถนนหลายสิบสายโดยรอบถูกควบคุมการจราจรทั้งหมด ยานพาหนะและเจ้าหน้าที่จากทั้งตำรวจและทหารขวานโบราณกระจายอยู่ทั่วทุกหนแห่ง

เดิมทีรถ Mercedes-Benz Pullman S680 ของถังหยวนมีรถคุ้มกัน Cadillac สีดำล้อมรอบ แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการกระตุ้นความระมัดระวังของทหารและตำรวจที่เฝ้าระวังอยู่รอบๆ พระบรมมหาราชวัง ถังหยวนจึงสั่งให้สยงไคถอนรถคุ้มกันออกทั้งหมดก่อนที่จะถึงช่องทางตรวจสอบความปลอดภัย

แม้ว่าอำนาจทางทหารของขวานโบราณจะไม่สามารถเทียบกับจีนได้ แต่การที่ขวานโบราณสามารถยืนหยัดอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งถูกเรียกว่าห้องสัตว์ประหลาดแห่งเอเชียตะวันออกได้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย แม้ว่าภายนอกจะดูไม่โดดเด่นในภูมิภาคนี้ แต่หากไปอยู่ในตะวันออกกลางที่เต็มไปด้วยสงคราม ขวานโบราณก็อาจกลายเป็นเจ้าแห่งภูมิภาคได้ไม่ยาก

ในฐานะประเทศที่มีระบอบกษัตริย์เป็นประมุข ไท่หวงขวานโบราณมีอำนาจควบคุมกองทัพโดยสมบูรณ์ วันนี้พระองค์ทรงจัดงานเลี้ยงเพื่อรับรองแขกจากทั่วโลกที่มาร่วมเฉลิมฉลอง ย่อมมีมาตรการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดไม่ต่างจากป้อมปราการเหล็ก

ด้วยบัตรเชิญที่เขียนด้วยลายมือของไท่หวงขวานโบราณ รถที่ถังหยวนโดยสารมาย่อมผ่านการตรวจสอบไปได้อย่างราบรื่น และมาถึงที่หน้าพระบรมมหาราชวังได้อย่างรวดเร็ว

พระบรมมหาราชวังมีสถาปัตยกรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของสยาม มีกำแพงล้อมรอบด้วยสีขาว รวมทั้งรวบรวมศิลปะการวาดภาพ การแกะสลัก และการตกแต่งของขวานโบราณไว้อย่างสวยงาม มีความเป็นศิลปะพื้นบ้านที่โดดเด่นมาก

ที่หน้าประตูพระบรมมหาราชวัง ถังหยวนเห็นเซี่ยเฉิงรุ่นที่รออยู่ล่วงหน้า วันนี้เซี่ยเฉิงรุ่นเป็นตัวแทนของตระกูลเซี่ย ดังนั้นการแต่งตัวและมารยาทของเขาจึงดูเป็นทางการมาก

“พี่หยวน!”

เซี่ยเฉิงรุ่นเมื่อเห็นถังหยวน ก็ขอตัวจากเพื่อนที่เขาคุยด้วยทันที แล้ววิ่งตรงมายังถังหยวนอย่างรวดเร็ว

“เรามาช้าไปไหม?”

ถังหยวนถามพร้อมรอยยิ้ม มือซ้ายจับมือหลินซิงหว่าน มือขวาถือกล่องของขวัญที่ห่อไว้อย่างสวยงาม

“ไม่ช้า ไท่หวงยังไม่มาเลย”

“แล้วคุณลุงล่ะ?”

“คุณพ่อของผมเข้าไปข้างในแล้ว”

เซี่ยเฉิงรุ่นพูดพลางพาถังหยวนและหลินซิงหว่านเดินเข้าไปในพระบรมมหาราชวัง

เมื่อเดินเข้าไปในพระบรมมหาราชวัง สิ่งแรกที่เห็นคือทุ่งหญ้าเขียวชอุ่มและต้นไม้โบราณที่มีรูปทรงต่างๆ รอบสนามหญ้ามีต้นโพธิ์และต้นไม้อื่นๆ ที่เป็นพันธุ์ไม้เขตร้อน

ไม่ไกลนัก เจดีย์ทรงสถูปของพระบรมมหาราชวังตั้งตระหง่านสูงเสียดฟ้า หลังคากระเบื้องเคลือบลายเกล็ดปลาที่สะท้อนแสงอาทิตย์ส่องประกายงดงาม

ตามที่เซี่ยเฉิงรุ่นบอก พระบรมมหาราชวังมีทั้งหมดสี่หมู่พระที่นั่ง ได้แก่ พระที่นั่งxxมหาปราสาท พระที่นั่งxxxวินิจฉัย พระที่นั่งxxมหาปราสาท และพระที่นั่งxxxมาน แต่ละแห่งมีวัตถุประสงค์แตกต่างกัน บางแห่งเป็นที่สำหรับพระราชพิธีบรมราชาภิเษก บางแห่งเป็นที่สำหรับพระบรมศพของสมาชิกในราชวงศ์

วันนี้งานเลี้ยงจัดขึ้นที่พระที่นั่งxxxมาน เดิมทีเป็นที่ประทับของพระราชโอรสที่สร้างขึ้นในสมัยxxxxxxxxx ปัจจุบันใช้เป็นที่รับรองแขกของรัฐบาลขวานโบราณ

“พี่หยวน ของขวัญที่พี่เตรียมมาคืออะไร?”

หลังจากเซี่ยเฉิงรุ่นอธิบายเสร็จ ดวงตาของเขาก็หันไปมองกล่องของขวัญในมือถังหยวนบ่อยครั้ง สุดท้ายทนไม่ไหวจึงถามออกมา

“เหล้า”

ถังหยวนยกกล่องของขวัญในมือขึ้น พร้อมตอบตามตรง

“เยว่ฮวาเหนียง?”

“ใช่ แต่ไม่ใช่เยว่ฮวาเจียเหนียง เยว่ฮวาเฉินเหนียง หรือเยว่ฮวาเจินเหนียง แต่เป็นเหล้าที่ไม่มีขายจากโรงกลั่นของเรา รหัสคือ หวังจิ่ว”

“หวังจิ่ว?”

เซี่ยเฉิงรุ่นตะลึงไปเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย “ฟังดูเหมือนจะสุดยอดมาก ไม่ทราบว่ามีสรรพคุณพิเศษอะไรเมื่อเทียบกับเหล้าสามชนิดแรกหรือเปล่า?”

“สรุปสั้นๆ สี่คำ”

“คืนชีพจากความตาย!”

ถังหยวนมองเซี่ยเฉิงรุ่นและตอบด้วยน้ำเสียงชัดเจน

เซี่ยเฉิงรุ่นที่รู้ถึงสรรพคุณของเหล้าเยว่ฮวาเหนียงอยู่แล้ว เข้าใจความหมายของคำสี่คำนี้ได้ทันที แสดงว่าสรรพคุณของหวังจิ่วน่าจะรุนแรงยิ่งกว่าเยว่ฮวาเจินเหนียงอีก...