บทที่ 708 ปิดตา

ถังหยวนอาบน้ำเร็วมาก ขั้นตอนหลักๆ คือใช้สบู่ขยี้ที่ผมก่อน จากนั้นกระจายครีมอาบน้ำไปทั่วร่างกาย ในขณะล้างตัว เขาจะสระผมไปด้วย ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที

เมื่อถังหยวนปิดฝักบัว เสียงน้ำค่อยๆ หายไป เขาเดินออกมาจากหมอกน้ำ มองเห็นเซินฝานอวี่ที่นั่งคุกเข่าอยู่หน้าประตูห้องน้ำด้วยใบหน้าแดงระเรื่อและดวงตาฉ่ำวาวแฝงด้วยความหลงใหล ถังหยวนยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์และใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัวอย่างเปิดเผยต่อหน้าเธอ

ตอนแรกเซินฝานอวี่ยังคงพยายามควบคุมสติ แต่ด้วยการเคลื่อนไหวของถังหยวน ทำให้เธอรู้สึกมึนงงเล็กน้อย มองเพียงไม่กี่วินาทีก็ต้องเบนสายตาไปทางอื่น ผิวที่เผยออกมาของเธอกลายเป็นสีชมพูอ่อน คล้ายกับดอกกุหลาบแดงที่เพิ่งบาน

หลังจากถังหยวนเช็ดตัวเสร็จแล้ว เขาเปลี่ยนเป็นชุดชั้นในและเสื้อคลุมอาบน้ำ จากนั้นเดินออกจากห้องน้ำและแก้เงื่อนเชือกที่ผูกไว้กับที่จับประตูห้องน้ำ

"ไปห้องนอน?"

"หรือไปห้องนั่งเล่น?"

ถังหยวนจับมือเซินฝานอวี่และถามเธอด้วยคิ้วที่ยกขึ้นเล็กน้อย

"เจ้าคะ นายท่าน ฉันไปที่ไหนก็ได้~"

เซินฝานอวี่เงยหน้ามองถังหยวนด้วยดวงตากลมโตที่เป็นประกาย เสียงเธออ่อนหวานมาก

"งั้นไปห้องนอนเถอะ"

ถังหยวนพูดจบ ก็เดินจูงมือเซินฝานอวี่ไปที่ห้องนอน พร้อมถามเธออีกว่า "ในบ้านเธอมีผ้าปิดตากับขนนกไหม?"

เซินฝานอวี่ที่เป็นนักทฤษฎีเชี่ยวชาญพอสมควร รู้ทันทีว่าถังหยวนหมายถึงอะไร เธอรีบตอบเสียงเบา "ขนนกไม่มีค่ะ แต่ผ้าปิดตามี เป็นแบบธรรมดาทั่วไป"

"ธรรมดาก็ธรรมดา มีอะไรก็ใช้ไปเถอะ"

ถังหยวนพยักหน้ารับเบาๆ เขารู้ว่าวันนี้ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด ทั้งเขาและเซินฝานอวี่ไม่ได้คาดคิดว่าค่ำคืนนี้จะเป็นแบบนี้

หากเซินฝานอวี่ไม่ได้เชิญถังหยวนขึ้นมาบนห้องหลังจากเมา หากถังหยวนไม่บังเอิญหยิบหนังสือการ์ตูนออกมาจากชั้น หากพวกเขาไม่เปิดเผยและกล้าแสดงออกต่อกัน บางทีความสัมพันธ์ในยามค่ำคืนนี้อาจจะหยุดอยู่เพียงความคลุมเครือ ไม่ถึงขั้นเป็นไปแบบนี้

โชคชะตา บางครั้งก็เหนือความคาดหมายจริงๆ

ขณะพูดคุยกัน ถังหยวนก็ปิดไฟห้องที่อยู่นอกห้องนอนทั้งหมด จากนั้นจูงมือเซินฝานอวี่กลับมาที่ห้องนอนโดยไม่ได้เปิดไฟหลัก แต่เปิดเพียงไฟหัวเตียงเท่านั้น

แสงสีส้มอ่อนๆ ส่องไปที่ใบหน้าที่ทั้งหวานทั้งมีเสน่ห์ของเซินฝานอวี่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง เห็นได้ชัดว่าเธอตั้งตารอสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป

"ผ้าปิดตาอยู่ไหน?"

"ส่งมาให้ฉันสิ"

ถังหยวนสั่งเซินฝานอวี่

"นายท่าน อยู่ตรงนี้ค่ะ~"

เซินฝานอวี่รีบค้นหาผ้าปิดตาสีฟ้าอ่อนจากลิ้นชัก ซึ่งดูเป็นแบบธรรมดาสำหรับใช้ในชีวิตประจำวัน

ถังหยวนรับผ้าปิดตาจากเธอ โดยไม่ได้ถามความคิดเห็นของเธอเลย เขาก็สวมผ้าปิดตาให้เธอทันที

ในพริบตาเดียว ดวงตาของเซินฝานอวี่ตกอยู่ในความมืดสนิท

นี่คือเทคนิคจากหนังสือการ์ตูนที่พวกเขาเพิ่งหยิบขึ้นมา ซึ่งเรียกกันว่า "วิธีการปรับโฟกัสด้วยการปิดตา"

เทคนิคนี้เป็นเทคนิคคลาสสิกมาก หากย้อนไปก็อาจจะมีมาตั้งแต่หลายร้อยปีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเชื้อพระวงศ์หรือประชาชนทั่วไปทั้งในและต่างประเทศก็ล้วนแต่รู้จักกันดี

หลักการของเทคนิคการปิดตาคือการปิดกั้นการมองเห็น เพื่อเพิ่มความไวของประสาทสัมผัสอื่นๆ เช่น กลิ่น เสียง หรือสัมผัส และเมื่อมนุษย์อยู่ในความมืดสนิท ย่อมเกิดความรู้สึกตึงเครียดโดยธรรมชาติ

หลังจากที่ถังหยวนสวมผ้าปิดตาให้เซินฝานอวี่ เขาเห็นขวดช็อกโกแลตเม็ดที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง จึงหยิบมันขึ้นมา

ถังหยวนเปิดห่อและเทเม็ดช็อกโกแลตเล็กน้อยลงในมือขวาของเขา จากนั้นเขายื่นมือขวาไปที่หน้าเซินฝานอวี่ และใช้ปลายนิ้วชี้ขวาแกล้งแตะคางของเธอเบาๆ

แม้เซินฝานอวี่จะมองไม่เห็นอะไรเลยในความมืด แต่ประสาทสัมผัสอื่นๆ ของเธอกลับไวเป็นพิเศษ เมื่อถังหยวนขยับตัวเพียงเล็กน้อย เธอก็ยื่นตัวเข้ามาหาเขาทันที

ส่วนถังหยวนก็ถอดเสื้อคลุมอาบน้ำออกไปตั้งแต่ก่อนเริ่มแล้ว และโยนมันทิ้งไปที่พื้นอย่างไม่ใยดี

ระหว่างนั้น ถังหยวนใช้นิ้วชี้ซ้ายแทนขนนกที่บ้านของเซินฝานอวี่ไม่มี ปลายนิ้วของเขาลูบผ่านผิวกายที่อ่อนนุ่มของเธอเป็นระยะๆ ทุกครั้งจะทำให้เซินฝานอวี่ตัวสั่นเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้

เมื่อเวลาผ่านไป และเม็ดช็อกโกแลตเคลื่อนตัวจากแขนของถังหยวนลงสู่หน้าอกของเขา บรรยากาศในห้องนอนก็ยิ่งเพิ่มความหวานชวนให้หลงใหล

ไม่ทันรู้ตัว ชุดนอนลูกไม้สีดำที่เซินฝานอวี่สวมอยู่ก็เลื่อนหลุดไปกองที่เอว ผิวสีขาวดั่งงาช้างของเธอในแสงไฟสลัว ดูราวกับปกคลุมไปด้วยประกายระยิบระยับ

……

…xxx..xx...xx.x…xx

…

ถังหยวนพูดด้วยน้ำเสียงยืดยาว ปลายนิ้วก็เลื่อนลงไปตามเอวของเซินฝานอวี่อย่างรวดเร็ว

เมื่อได้สัมผัส ถังหยวนก็ยอมปล่อยปากและอนุญาตให้เซินฝานอวี่ตามที่เธอร้องขอ: "ถ้าอย่างนั้น ฉันยอมตามใจเธอแล้วนะ~"

PS: อะแฮ่ม นักเขียนชายใสซื่อคนนี้เขินนิดหน่อย

ป.ล.2 : ผู้แปลขอเซ็นเซอร์บางส่วน  เพื่อไม่หลุดจากเรททั่วไปนะครับ