บทที่ 681 บัตรเชิญ

พิธีเฉลิมฉลองดำเนินไปเกือบสามชั่วโมง จนกระทั่งนกพิราบสันติภาพจำนวน 70,000 ตัวบินขึ้นท้องฟ้า และบอลลูนสีสันสดใสจำนวนเท่ากันลอยขึ้นสู่ฟ้า พิธีก็จบลงอย่างสมบูรณ์

หลังจากบรรดาผู้นำออกจากสถานที่ ก็เข้าสู่ช่วงการถ่ายรูปเป็นที่ระลึกอย่างคึกคัก ถังหยวนในฐานะผู้นำขบวน *ชาวจีน* ได้ถ่ายรูปกับคนในขบวนของเขาก่อน จากนั้นเขาก็ถ่ายรูปร่วมกับโฮ่วเจิ้งกังและเพื่อนๆ

เดิมทีเขาต้องการถ่ายรูปกับขบวนสวนสนามทหารด้วย แต่หลังจากพิธีจบลง ขบวนสวนสนามเหล่านั้นก็ทยอยออกจากสถานที่อย่างเป็นระเบียบ ทำให้ถังหยวนพลาดโอกาสในการถ่ายรูปกับพวกเขา ซึ่งเขารู้สึกเสียดายเล็กน้อย

หลังจากถ่ายรูปเสร็จ เวลาก็ล่วงเข้าสองโมงเย็นแล้ว เขาจึงกลับไปที่โรงแรม พักผ่อนกับซูฉู่ฉู่สักสองสามชั่วโมง ก่อนจะออกไปทานอาหารค่ำร่วมกัน และเตรียมตัวออกไปข้างนอกอีกครั้งในชุดทางการ

ก่อนออกจากโรงแรม ถังหยวนเห็นเซียวหยาเยว่ยืนรออยู่ที่ล็อบบี้

“นี่ไง...”

“ตามที่คุณขอ ฉันเตรียมบัตรเชิญให้แล้ว”

เซียวหยาเยว่ยื่นบัตรเชิญจำนวนมากที่ทำขึ้นอย่างปราณีตมาให้ถังหยวน ซึ่งมีประมาณยี่สิบใบได้

ถังหยวนรับบัตรเชิญมา และเปิดตรวจสอบหนึ่งใบ หลังจากตรวจสอบแล้วพบว่าไม่มีข้อผิดพลาด เขาพยักหน้าเบาๆ “เรื่องอื่นชะลอไปก่อน สองสามวันนี้จัดการเรื่องนี้เป็นสำคัญ”

“รับทราบค่ะ”

เซียวหยาเยว่ยพยักหน้า เธอเข้าใจดีว่านี่เป็นเรื่องสำคัญมาก แม้ถังหยวนจะไม่บอก เธอก็จะไม่ปล่อยให้มีอะไรผิดพลาด

“อืม...”

“ฉันไปก่อนนะ”

ถังหยวนดูเวลาแล้วยิ้ม ก่อนจะเดินขึ้นรถที่มีสยงไคและหยวนเหมิงคอยดูแล และออกเดินทางไปยังเทียนอันเหมินอีกครั้ง

...

ยี่สิบนาทีต่อมา

ถังหยวนผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวดหลายชั้น และในที่สุดก็ได้ขึ้นไปบนระเบียงของประตูเทียนอันเหมิน จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็พาเขาไปยังพื้นที่ที่จัดไว้สำหรับเขา

ที่นั่นเขาเห็นหลายคนที่คุ้นเคย ส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจชั้นนำที่เคยร่วมโต๊ะกับเขาในงานเลี้ยงต้อนรับเมื่อวันก่อน เช่น เหรินแห่ง Huawei, เล่ยแห่ง Xiaomi, หลี่แห่ง Baidu และจางแห่ง ByteDance

ถังหยวนมองไปรอบๆ จนสายตาไปหยุดที่หม่าแห่ง Tencent และหลิวเจิ้งเฉียงแห่ง JD ที่กำลังพูดคุยกัน

ทั้งคู่เป็นพันธมิตรทางธุรกิจที่ใกล้ชิดกัน และถังหยวนเคยมีโอกาสคุยกับคุณหม่ามาก่อนหน้านี้ในงานเลี้ยง เขารู้สึกว่าตนเองพอจะคุ้นเคยกับเขาอยู่บ้าง จึงเดินตรงเข้าไปหาทั้งสองคนพร้อมกับบัตรเชิญในมือ

แน่นอนว่าถังหยวนไม่ใช่คนที่บุ่มบ่าม เขาเลือกช่วงจังหวะที่ทั้งสองคนคุยกันเสร็จและหาจังหวะที่เหมาะสมในการแทรกตัวเข้าไป

“สวัสดีครับ คุณหม่า คุณหลิว เราพบกันอีกแล้ว”

ถังหยวนยิ้มอย่างเป็นกันเองเมื่อเดินเข้าไปทักทายทั้งสอง

“โอ้!”

“คุณถัง?”

“ทำไมมาช้าจังครับ?”

คุณหม่าหันมามองและยิ้มเมื่อเห็นว่าคนที่ทักทายคือถังหยวน เขาตอบอย่างคุ้นเคย

“การจราจรติดขัดครับ เสียเวลาไปพอสมควร”

“แถมการตรวจสอบที่นี่เข้มงวดมากจนเกือบให้ถอดเสื้อเลยทีเดียว”

ถังหยวนตอบพลางหัวเราะ

หลิวเจิ้งเฉียงซึ่งเคยเจอถังหยวนเพียงครั้งเดียวในงานเลี้ยงวันก่อน ยิ้มพยักหน้าอย่างสุภาพ ขณะที่ถังหยวนก็ตอบรับด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

“ก็เป็นเรื่องปกติครับ วันนี้เป็นงานพิเศษ การตรวจสอบก็ต้องเข้มงวดเป็นพิเศษ”

คุณหม่าหัวเราะตอบอย่างเป็นกันเอง

พวกเขาพูดคุยสั้นๆ พอสมควร ก่อนที่ถังหยวนจะเห็นว่าได้เวลาที่เหมาะสม เขาหยิบบัตรเชิญสองใบจากกองในมือแล้วยื่นให้คุณหม่าและหลิวเจิ้งเฉียง พร้อมกับยิ้มพูดว่า “คุณหม่า คุณหลิว วันที่ 3 ตุลาคมนี้ เวลา 1 ทุ่ม ผมจะจัดเลี้ยงที่ Jing Langyuan ถ้าทั้งสองท่านมีเวลา ผมขอเชิญไปร่วมด้วย”

ถังหยวนบอกวันและเวลาชัดเจน แต่ไม่ได้บอกเหตุผลของการเชิญ ซึ่งปกติแล้วการเชิญคนมาร่วมงานจะต้องบอกเหตุผลด้วย แต่ถังหยวนกลับไม่พูดถึงเลย

หรือว่าเขาลืม?

คุณหม่าที่เคยคุยกับถังหยวน และจากสิ่งที่เขาได้ยินเกี่ยวกับถังหยวน คิดว่าโอกาสที่ถังหยวนจะลืมบอกเหตุผลนั้นน้อยมาก ดังนั้นคำตอบที่เป็นไปได้คือ ถังหยวนตั้งใจที่จะไม่บอกเหตุผล

ในขณะเดียวกัน คุณหม่าและหลิวเจิ้งเฉียงก็สังเกตเห็นว่าถังหยวนยังมีบัตรเชิญอีกหลายใบในมือ ซึ่งหมายความว่าผู้ที่ได้รับเชิญไม่ได้มีแค่พวกเขา แต่ยังรวมถึงนักธุรกิจชั้นนำคนอื่นๆ เช่น เหริน หลี่ และจางด้วย

ถังหยวนต้องการอะไรกันแน่?

เชิญบุคคลสำคัญหลายคนมาพร้อมกัน หรือแค่ต้องการกระชับความสัมพันธ์?

นั่นดูไม่น่าเป็นไปได้

แม้ถังหยวนจะมีฐานะสูงส่งในปัจจุบัน แต่ผู้ที่ได้รับเชิญทุกคนล้วนเป็นนักธุรกิจชั้นนำที่มีอาณาจักรธุรกิจขนาดใหญ่ สำหรับพวกเขาเวลาเป็นเงินเป็นทอง หากการจัดงานเลี้ยงครั้งนี้เป็นเพียงเพื่อกระชับความสัมพันธ์ อาจมีเพียงไม่กี่คนที่ไปร่วมงาน และหากมีคนไปร่วม พวกเขาก็คงไปเพราะหวังผลประโยชน์บางอย่าง

คุณหม่าและหลิวเจิ้งเฉียงซึ่งผ่านประสบการณ์มากมายในวงการธุรกิจ สามารถคิดได้รวดเร็วมาก และแม้ในใจจะมีความคิดหลายอย่าง แต่ภายนอกพวกเขาก็ยังคงนิ่งสงบ ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

“ตกลงครับ ถ้าผมมีเวลา จะไปร่วมแน่นอน”

คุณหม่าตอบรับด้วยรอยยิ้ม โดยไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม

“ถ้ามีเวลา ผมจะไปแน่นอน”

หลิวเจิ้งเฉียงก็รับบัตรเชิญและตอบรับเช่นกัน

เมื่อถังหยวนได้ยิน เขายิ้มกว้างขึ้น “ในเมื่อเป็นแบบนั้น ผมจะไม่รบกวนพวกท่านแล้วนะครับ ผมยังต้องไปแจกบัตรเชิญให้ท่านอื่นต่อ”

“เสร็จแล้วมาคุยกันนะ”

“ได้ครับ”

ทั้งสองฝ่ายยิ้มให้กันอีกครั้ง ก่อนที่ถังหยวนจะเดินไปทางคุณเหริน

คุณหม่าและหลิวเจิ้งเฉียงมองตามหลังถังหยวนไป แล้วหันกลับมามองหน้ากัน

“คุณหม่า คิดว่ายังไงกับบัตรเชิญนี้?”

หลิวเจิ้งเฉียงถามอย่างสงสัย

“คุณถังยังหนุ่ม แต่ทำงานรอบคอบเสมอ”

คุณหม่ามองไปทางถังหยวนอีกครั้งขณะที่เขากำลังคุยกับคุณเหริน ก่อนจะเปิดบัตรเชิญพลางหัวเราะเบาๆ “ผมอยากรู้จริงๆ ว่าเขามีแผนอะไรอยู่ในมือ...”