บทที่ 623 เอเชีย ครีเอทีฟ เทคโนโลยี

หลังจากข่าวรายวันจบลง ในขณะที่หลายคนยังไม่ทันได้ตระหนัก สื่อกระแสหลักของประเทศก็เริ่มเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับถังหยวนอย่างรวดเร็ว

ภายในเวลาไม่นาน ความสนใจของถังหยวนที่เพิ่งลดลงไป กลับถูกยกขึ้นมาอีกครั้ง

ทั้งอินเทอร์เน็ตถูกถังหยวนทำให้ฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

"สุดยอดไปเลยพี่ชาย! ข่าวหลักของประเทศให้เวลาเกือบห้านาที รับความเคารพจากผมไปเลย!"

"เก่งมาก! สื่อหลักของประเทศช่วยโปรโมทเต็มที่ จากนี้ไปพี่หยวนของเราก็ได้รับการยอมรับจากสื่อกลางแล้ว!"

"เพิ่งอายุ 24 ปี แต่ได้รับตำแหน่ง 'นักธุรกิจผู้รักชาติ' ที่ได้รับการยอมรับจากรัฐ นี่มันยอดเยี่ยมจนไม่รู้จะพูดยังไงดี!"

"ฮ่าๆๆ พี่น้อง พวกนายไปดูในเว็บต่างประเทศกันเร็วๆ นะ จากรายงานของสื่อญี่ปุ่น เครื่องบินส่วนตัวของยานากาวะ เรียวและมัตสึอิ คุนิยามะตกเพราะอุบัติเหตุ นี่มันเรื่องดีจริงๆ!"

"อะไรนะ? ยานากาวะ เรียวกับมัตสึอิ คุนิยามะตายแล้วเหรอ? นี่มันข่าวดี ต้องฉลองซักหน่อย!"

"เมื่อไหร่พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์สถานสังหารหมู่นานกิงจะจัดแสดงอัลบั้มภาพที่ถังหยวนบริจาค? ผมรอไม่ไหวแล้ว!"

"ถามเหมือนกัน! ถ้ามีข่าวแล้ว ผมตั้งใจจะพาลูกไปดูด้วย!"

ในขณะที่ความวุ่นวายบนโลกออนไลน์เกิดขึ้น ถังหยวนยังไม่รู้เรื่อง

งานเลี้ยงดำเนินไปนานกว่า 4 ชั่วโมง และสุดท้ายก็จบลง

แม้ว่าถังหยวนจะมีค่าพลังกายสูงถึง 94 จุด แต่ก็ยังคงถูกเหล่าผู้นำกรอกเหล้าจนเมา

เมื่อเขากลับถึงโรงแรมก็เกือบจะ 4 ทุ่มแล้ว

ซูเสี่ยวเสี่ยวเปิดประตูห้อง เห็นถังหยวนที่ดวงตาเต็มไปด้วยความเมาเล็กน้อย ทำให้เธอแสดงความสงสารออกมาเล็กน้อย

"ทำไมถึงดื่มเยอะขนาดนี้ล่ะ..."

ซูเสี่ยวเสี่ยวช่วยพยุงถังหยวนไปนั่งที่โซฟา จากนั้นก็เหมือนภรรยาตัวน้อย เธอคุกเข่าอยู่ตรงหน้าถังหยวนช่วยถอดรองเท้าและกางเกงให้เขา

ภายใต้แสงไฟนุ่มนวล ผิวขาวเหมือนตุ๊กตาเซรามิกของซูเสี่ยวเสี่ยว ทำให้เธอดูงดงามอย่างน่าประทับใจ ใบหน้าที่บริสุทธิ์ราวกับรุ่งอรุณยิ่งทำให้ถังหยวนรู้สึกว่ามองเท่าไหร่ก็ไม่พอ เธอสวมชุดนอนสายเดี่ยวผ้าไหมสีแดงสดที่บางเบาเกินกว่าจะปกปิดร่างกายอันอ่อนช้อยของเธอได้ โดยเฉพาะท่าทางที่เธอคุกเข่าอยู่ต่อหน้าถังหยวน ทำให้เขาเห็นวิวทิวทัศน์ที่งดงามเบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน

นอกจากนี้ ริมฝีปากสีชมพูอ่อนของซูเสี่ยวเสี่ยวยังเปล่งประกายชุ่มชื้น ทำให้ถังหยวนอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วชี้ขึ้นมาวางเบาๆ บนริมฝีปากของเธอ

ซูเสี่ยวเสี่ยวที่กำลังยุ่งกับการช่วยถอดเสื้อผ้าให้ถังหยวน ก็ไม่คาดคิดว่าถังหยวนจะเอานิ้วมาวางที่ริมฝีปากของเธอ เธอเงยหน้าขึ้นและกระพริบตา จากนั้นก็อ้าปากเล็กน้อยแล้วอมปลายนิ้วของถังหยวนเข้าไป

สูด~ ดูด~

ความรู้สึกอบอุ่นที่ส่งผ่านนิ้วทำให้ถังหยวนที่เมามายอยู่ กลับมีสติขึ้นเล็กน้อย เขาเห็นซูเสี่ยวเสี่ยวที่เหมือนลูกแมวตัวน้อย นั่งคุกเข่าอยู่ข้างเท้าเขา โน้มตัวมาดูดนิ้วของเขา พร้อมกับส่งสายตาเย้ายวนมาให้

ภาพที่เห็นทำให้เลือดในร่างกายของถังหยวนไหลไปยังจุดหนึ่งทันที และในหัวเขามีเพียงความคิดเดียว คืนนี้เขาจะทำให้ลูกแมวน้อยตัวนี้ร้องเมี้ยวๆ ตลอดทั้งคืน!

...

ยามดึก ในความเงียบสงัด

ที่สิงคโปร์ อาคารหมายเลข 18 ถนนโรบินสัน

ภายในห้องทำงานของหัวหน้าวิศวกรของ Asia Creative Technology ไฟสลัวๆ ไม่มีเสียงใดๆ

ว่านซินหมิง ในฐานะหัวหน้าวิศวกรของ Asia Creative Technology ทำงานล่วงเวลาติดต่อกันหลายวันจนร่างกายและจิตใจอ่อนล้า แม้ว่าเขาจะเพิ่งดื่มกาแฟไปสองแก้ว แต่ก็ยังไม่สามารถต้านทานความง่วงที่ถาโถมเข้ามาได้

เมื่อเปลือกตาของเขาหนักขึ้น ว่านซินหมิงก็เผลอหลับไปบนเก้าอี้ออกแบบตามหลักสรีรศาสตร์ ทันใดนั้นความเงียบก็ปกคลุมทั่วทั้งบริษัท เงียบเสียจนสามารถได้ยินเสียงเข็มตกลงบนพื้นได้

Asia Creative Technology ก่อตั้งขึ้นในปี 2014 โดยเน้นพัฒนาเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เป็นหลัก

ก่อนที่ว่านซินหมิงจะเข้าร่วมกับบริษัท เขาเคยเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ และประสบความสำเร็จอย่างมากในด้านปัญญาประดิษฐ์

หลังจากทำงานวิจัยอย่างหนักมานานถึงห้าปี ว่านซินหมิงรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะสร้างปัญญาประดิษฐ์ที่แท้จริงได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงพาทีมทำงานล่วงเวลาเพื่อพยายามให้สำเร็จในคราวเดียว

อย่างไรก็ตาม หากขาดเพียงนิดเดียว ความล้มเหลวก็สามารถเกิดขึ้นได้

ปัญญาประดิษฐ์เป็นสาขาเทคโนโลยีที่ร้อนแรงที่สุดในรอบสิบปีที่ผ่านมา บริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่นับไม่ถ้วนต่างก็มุ่งเป้าหมายมายังตลาดนี้ และทุ่มเงินจำนวนมหาศาลเพื่อวิจัย

ยกตัวอย่างเช่น Microsoft และ Google สองบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยี พวกเขารวมผู้เชี่ยวชาญชั้นนำด้านปัญญาประดิษฐ์จากทั่วโลกเข้าด้วยกัน และทุ่มงบประมาณนับพันล้านดอลลาร์ต่อปี แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ที่แท้จริงได้

Asia Creative Technology แม้จะได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิวิคเตอร์ แต่เมื่อเทียบกับ Microsoft และ Google แล้ว มูลนิธิวิคเตอร์ยังถือว่าเล็กน้อย

ทำไมว่านซินหมิงถึงกังวล?

เพราะถ้าภายในต้นปีหน้า Asia Creative Technology ยังไม่สามารถผลิตสินค้าที่น่าพอใจได้ มูลนิธิวิคเตอร์ไม่เพียงจะหยุดการสนับสนุนเงินทุน แต่ยังจะขายทั้งบริษัททิ้งด้วย

สำหรับการตัดสินใจของมูลนิธิวิคเตอร์ ว่านซินหมิงไม่มีความคับข้องใจใดๆ เพราะการลงทุนทุกอย่างล้วนหวังผลกำไร มูลนิธิวิคเตอร์ที่ให้เวลาแก่พวกเขาห้าปี นับว่ามีความใจกว้างมากแล้ว

นอกจากนี้ ชีวิตที่มีความสุขและครอบครัวที่อบอุ่นของว่านซินหมิงในวันนี้ ล้วนเป็นเพราะทุนการศึกษาที่มูลนิธิวิคเตอร์มอบให้เขาในอดีต ทำให้เขาสามารถเรียนจนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และสุดท้ายก็ได้เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์

มูลนิธิวิคเตอร์ มีพระคุณต่อเขามาก

ถ้าต้นปีหน้ามูลนิธิวิคเตอร์ตัดสินใจหยุดการสนับสนุนและขาย Asia Creative Technology ทิ้ง เขาก็จะไม่โทษมูลนิธิเลย เพียงแต่จะโทษตัวเองที่ไม่เก่งพอ

"หือ?"

"ฉันหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย?"

ทันใดนั้น ว่านซินหมิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล

เขาถอดแว่นตาและขยี้ตา จากนั้นก็ใส่แว่นกลับและมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้า

"หืม?"

"ตรงนี้มันดูแปลกๆ นะ?"

ว่านซินหมิงร้องเสียงดัง ก่อนจะหลับ เขารู้สึกว่ารหัสโปรแกรมของตัวเองไม่มีปัญหาอะไร แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นมาอีกครั้งและมองรหัสโปรแกรมนั้นอีกครั้ง ก็พบว่ามีข้อผิดพลาดเต็มไปหมด

หรือว่านี่จะเป็นการรู้แจ้ง?

หรือว่านี่จะเป็นแรงบันดาลใจจากสวรรค์?

ว่านซินหมิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง แต่เขาไม่มีเวลาคิดมากนัก ในขณะนี้เขารู้สึกว่าไอเดียกำลังหลั่งไหลออกมา รู้สึกกระตือรือร้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"แปะ แปะ แปะ..."

"แปะ แปะ แปะ แปะ แปะ..."

นิ้วของว่านซินหมิงพิมพ์บนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วจนแทบจะเห็นเป็นเงา ความผิดพลาดต่างๆ ถูกแก้ไข ข้อบกพร่องต่างๆ ถูกกำจัด เขาจมอยู่ในโลกของตัวเองอย่างสมบูรณ์

"แปะ!"

เมื่อว่านซินหมิงกดแป้น Enter อย่างหนักแน่น รหัสโปรแกรมบนหน้าจอก็ไหลลงมาเหมือนน้ำตก ในขณะเดียวกัน พระอาทิตย์นอกหน้าต่างก็เริ่มขึ้นสูง ไม่รู้ตัวเลยว่าเวลาผ่านไปจนเช้าแล้ว...