บทที่ 586 ต่างคนต่างแนวคิด

ยี่สิบนาทีต่อมา ภายในห้องรับรองแขกวีไอพี

ถังหยวนกำลังนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟา ตรงหน้าเขามีชายวัยกลางคนที่แต่งตัวในชุดสูทดูเนี้ยบ นั่งอยู่ด้วยกัน ชายคนนั้นมีเครื่องประดับที่ใส่อย่างพิถีพิถัน ทำให้รู้สึกถึงบรรยากาศของผู้มีอำนาจเต็มไปทั้งตัว

คนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่คือ มิเกล เรย์น่า ประธานกรรมการบริหารของสำนักงานใหญ่ Christie's Auction House ซึ่งรีบเดินทางมาที่นี่ทันทีหลังได้รับคำตอบจากถังหยวน

"คุณถัง ท่านประธานลู่เพิ่งบอกฉันเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด"

มิเกล เรย์น่า มีท่าทางที่จริงใจและซื่อสัตย์ เขาได้อธิบายให้ถังหยวนฟังว่า "สำหรับเรื่องนี้ ผมขอแสดงความเสียใจอย่างจริงใจ หวังว่าคุณจะเข้าใจว่าการกระทำของเราไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้เกียรติคุณและประเทศของคุณ"

"ประธานมิเกล คุณไม่จำเป็นต้องขอโทษผมหรอก" ถังหยวนส่ายหัว "ตอนนี้ผมแค่อยากรู้ว่าคุณยินดีจะถอนอัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20 ออกจากรายการประมูลไหม คุณยินดีจะขายอัลบั้มภาพนี้ให้กับผมหรือไม่ เรื่องราคาเราสามารถเจรจากันได้"

"คุณถัง ผมต้องขอโทษจริง ๆ พวกเราไม่สามารถตอบตกลงได้"

"หากเราตกลงตามที่คุณขอในวันนี้ นำอัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20 ออกจากรายการประมูล พรุ่งนี้ถ้าชาวพุทธมาขอให้เราถอนพระพุทธรูปออกจากการประมูลด้วยเหตุว่าเป็นการลบหลู่ศาสนา เราควรทำอย่างไร?"

"วันต่อไป ถ้าคริสเตียนมาบอกเราว่าพระเจ้าหรือพระเยซูไม่ควรปรากฏบนเวทีประมูลใด ๆ ทั้งสิ้น แล้วขอให้เราถอนสินค้าที่มีภาพพระเจ้าและพระเยซูออกจากการประมูลอีก เราควรจะทำอย่างไร?"

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ มิเกล เรย์น่า ถอนหายใจเบา ๆ แล้วกล่าวต่อว่า "คุณถัง ถ้าเรายอมให้เรื่องนี้เป็นกรณีตัวอย่าง ต่อไปเราจะลำบากในการรับมือกับคำร้องขอที่คล้ายคลึงกันอีก หวังว่าคุณจะเข้าใจถึงความลำบากของพวกเรา"

"ประธานมิเกล ที่คุณพูดมาคือเป็นเรื่องของพระเจ้าอันล่องลอย แต่สิ่งที่ผมพูดถึงเป็นคนที่มีเลือดเนื้อที่ได้จากไปแล้ว มันไม่ควรจะถูกเปรียบเทียบกัน"

ถังหยวนยกคิ้วขึ้นแสดงความไม่เห็นด้วยแล้วโต้แย้งกลับ

"คุณถัง คุณไม่มีศรัทธา คุณจึงไม่เข้าใจ"

มิเกล เรย์น่าส่ายหัวแล้วโต้กลับว่า "สำหรับผู้ที่มีศรัทธาอย่างล้นหลาม พระเจ้าอันล่องลอยที่คุณพูดถึงคือเสาหลักทางจิตใจของพวกเขา พวกเขายอมเสียชีวิตได้เพื่อศรัทธานั้น"

"ดังนั้น..."

"คุณหมายความว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเจรจากันได้แล้ว อัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20 ต้องถูกนำขึ้นเวทีประมูลให้ได้ใช่ไหม?"

ถังหยวนไม่อยากถกเถียงกับมิเกล เรย์น่าอีกแล้ว เขาต้องการแค่คำตอบที่ชัดเจน

"คุณถัง ถ้าไม่มีกรณีที่เป็นข้อยกเว้นพิเศษ ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น"

มิเกล เรย์น่าตอบหลังจากเงียบไปสักครู่

สำหรับคำตอบนี้ ถังหยวนจึงหยิบยกประเด็นที่เป็นข้อเท็จจริงขึ้นมา "ประธานมิเกล คุณไม่กลัวหรือว่าหลังจากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป คุณจะเสียตลาดในจีนไปตลอดกาล?"

"เราจะเตรียมการชี้แจงและอธิบายเรื่องนี้อย่างเหมาะสม"

มิเกล เรย์น่าตอบพร้อมยิ้ม ซึ่งเป็นคำตอบที่ดูแยบยล

"หวังว่าคุณจะสามารถอธิบายเรื่องนี้ได้ดีนะ"

เมื่อกล่าวถึงจุดนี้ ถังหยวนก็ไม่พูดอะไรอีก เขาลุกขึ้นเตรียมตัวจะออกจากห้อง เพราะเห็นว่าต่างฝ่ายต่างก็มีจุดยืนของตนเอง ถังหยวนเองก็มีท่าทีของตน หลังจากจบเรื่องนี้ เขาก็ตัดสินใจว่าจะไม่ก้าวเข้าไปใน Christie’s Auction House อีก

"คุณถัง ลาก่อน"

มิเกล เรย์น่า เมื่อเห็นถังหยวนลุกขึ้น เขาก็ลุกขึ้นตามและเดินออกมาส่งถังหยวนถึงประตูห้องรับรองแขกวีไอพี จนกระทั่งถังหยวนจากไป

"ประธานมิเกล ประธานสภาหอการค้าลิวชวน ยานากาวะ เรียว ต้องการพบคุณเป็นการส่วนตัว เพื่อเจรจาเรื่องอัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20"

หลังจากที่ถังหยวนและลู่ชูหยวนเพิ่งจะออกไปไม่นาน ผู้ช่วยของมิเกล เรย์น่าก็เดินเข้ามาแจ้งข่าวนี้อย่างรวดเร็ว

"เจรจาเรื่องอะไร?" มิเกล เรย์น่าขมวดคิ้วถาม

"ความต้องการของเขาเหมือนกับของคุณถัง หวังว่าอัลบั้มภาพนี้จะไม่ถูกนำขึ้นประมูล และอยากซื้ออัลบั้มนี้ในราคาสูงโดยตรงจากเจ้าของ"

ผู้ช่วยรายงานด้วยน้ำเสียงรวดเร็ว

"คุณถังเป็นคนจีน ขอเช่นนี้ก็สมเหตุสมผล"

มิเกล เรย์น่าหัวเราะเยาะเล็กน้อย ด้วยน้ำเสียงที่มีแววไม่พอใจ "แต่ยานากาวะ เรียว เป็นคนญี่ปุ่น เขามีสิทธิ์อะไรมาขอแบบนี้?"

ผู้ช่วยได้ยินคำพูดนี้ แสดงสีหน้าไม่สบายใจเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงติดจะลังเลว่า "เขาบอกว่าในอัลบั้มภาพนั้นมีรูปของปู่ทวดของเขา และเขาบอกว่าในอัลบั้มนี้มีรูปหลายภาพที่น่าสงสัยในเรื่องความถูกต้อง หากถูกนำขึ้นประมูลอย่างไม่ระมัดระวัง อาจก่อให้เกิดผลกระทบเชิงลบระดับนานาชาติ"

"เขายังกล้าพูดว่าเป็นบรรพบุรุษ?"

"พวกนั้นไม่ต่างจากสัตว์"

"ไม่ ไม่ คำว่าสัตว์ยังดูจะดีเกินไปด้วยซ้ำ"

มิเกล เรย์น่า ในฐานะประธานกรรมการบริหารของ Christie’s Auction House ย่อมเคยดูอัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20 มาแล้ว ในฐานะที่เป็นคนที่มีจิตสำนึก มีศีลธรรม และค่านิยมทางสังคมที่เป็นปกติ เขามีอคติต่อประเทศนั้นมาก

ทุกวันนี้ ทายาทของผู้ที่เคยเป็นเพชฌฆาตในเหตุการณ์นองเลือดครั้งนั้นมาขอซื้ออัลบั้มภาพนี้อย่างเปิดเผยและยังปฏิเสธความจริงที่อยู่ในอัลบั้มอีกด้วย

สามารถจินตนาการได้ว่ามิเกล เรย์น่ารู้สึกอย่างไรในตอนนี้

"หาข้ออ้างอะไรก็ได้แล้วปฏิเสธเขาไป ไม่ว่าจะเป็นประชุม ทำงานต่างประเทศ หรือป่วย ไม่สำคัญว่าจะใช้อะไร เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าพวกเขา"

"สำหรับคำขอของพวกเขา คุณปฏิเสธตามกฎระเบียบของบริษัทไปเลย ต่อไปถ้าพวกเขามาอีกก็ตอบแบบนี้ตลอดไป เข้าใจไหม?"

มิเกล เรย์น่าปรับเน็คไทของเขา ท่าทางดูรำคาญเล็กน้อย

"เข้าใจแล้วค่ะ"

"คุณมีอะไรจะสั่งอีกไหมคะ?"

ผู้ช่วยถามอย่างเคยชินก่อนจะจากไป

"อืม..."

มิเกล เรย์น่าคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ "มีสิ ส่งข่าวให้กับห้องยืนดูด้วยว่า ในอีกห้าวันข้างหน้าให้ลดจำนวนการอนุญาตให้ชาวญี่ปุ่นยืมดูอัลบั้มภาพตะวันออกเอเชียศตวรรษที่ 20 ถึงแม้ว่าจะเป็นแขกพิเศษที่มีตำแหน่งพิเศษ ก็ให้ดูได้แต่ห้ามแตะต้อง"

"พร้อมกับจำกัดจำนวนการยืมดูในแต่ละวันเหลือเพียงสิบคน ทุกคนที่ต้องการยืมดูอัลบั้มนี้ต้องได้รับอนุญาตจากฉันก่อน และแจ้งฝ่ายกฎหมายให้ปรับข้อกำหนดการชดเชยความเสียหายในการยืมดูอัลบั้มนี้ขึ้นเป็น 1 พันล้านเหรียญสหรัฐ"

เมื่อผู้ช่วยได้ยินเช่นนี้ เธอเข้าใจความคิดของมิเกล เรย์น่าอย่างรวดเร็ว และจึงถามต่ออย่างสำรวจว่า "ประธาน คุณกลัวว่าฝ่ายญี่ปุ่นจะตั้งใจทำลายอัลบั้มนี้ใช่ไหม?"

"คนญี่ปุ่นไม่เคยขาดคนที่มีแนวคิดสุดโต่ง เราจำเป็นต้องระวัง"

มิเกล เรย์น่าพูดจบก็โบกมือให้ผู้ช่วย "เร่งจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด"

"เข้าใจแล้วค่ะ"

ผู้ช่วยพยักหน้าแล้วเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

มิเกล เรย์น่ายืนอยู่ที่เดิมมองไปยังทิศทางที่ถังหยวนจากไป เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้สึกมีลางสังหรณ์ว่าอัลบั้มภาพที่ดูธรรมดา ๆ เล่มนี้ อาจจะเป็นม้ามืดที่ใหญ่ที่สุดในการประมูลฤดูใบไม้ร่วงของ Christie's ในปีนี้ก็เป็นได้...