บทที่ 545 เลือกระหว่างความก้าวหน้ากับการทำงาน

“ตระกูลของเราสกุลคงสืบทอดมาเป็นร้อยปี มีสาขาย่อยกระจายอยู่ทั่วโลก ทุกๆ ปีในวันที่ 1 เดือน 10 ตามปฏิทินจันทรคติ ตระกูลคงจะเผาเครื่องหอมบูชาบรรพบุรุษ พิธีกรรมนี้ไม่เคยขาดตลอดร้อยปีที่ผ่านมา”

“ฉันอยากขอให้เมื่อ เทียนมู่เต๋ากง เปิดประตูต้อนรับแขกแล้ว เธอยอมให้ตระกูลคงของเราได้จุดธูปแรกในวันนั้นของทุกปี”

เมื่อคงถิงซานพูดถึงเงื่อนไขนี้ ถังหยวนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจได้ในทันที

การบูชาบรรพบุรุษเป็นประเพณีของชนชาติจีนที่สืบทอดกันมาตั้งแต่สมัย โจวตะวันตก ครอบครัวทั่วไปยังให้ความสำคัญกับพิธีกรรมนี้ แล้วครอบครัวใหญ่เช่นตระกูลคงย่อมต้องทำพิธีอย่างเคร่งครัดที่สุด

คงถิงซานที่ใกล้จะ 80 ปี เขาย่อมต้องการทำเพื่อผลประโยชน์ของครอบครัวและการสืบทอดมากกว่าสิ่งอื่นใด

สิ่งที่ทำให้ถังหยวนแปลกใจคือ เทียนมู่เต๋ากง เพิ่งเริ่มก่อสร้าง แม้แต่ฐานรากยังไม่ทันขุด แต่กลับมีคนเริ่มสนใจการจุดธูปแรกที่นั่นแล้ว

การจุดธูปเพื่อขอพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ถือเป็นประเพณีที่มีมาแต่โบราณ และในยุคปัจจุบันคนรุ่นใหม่ก็เริ่มให้ความสนใจกับการจุดธูปขอพรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หลายครั้งที่การจุดธูปแรกในวัดหรือเต๋ากงในวันสำคัญมักจะได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม จนเกิดการแย่งชิงกัน ซึ่งบางครั้งธูปแรกนี้อาจมีมูลค่าสูงถึงหลักล้านหยวน

เทียนมู่เต๋ากง ถูกสร้างขึ้นด้วยงบประมาณที่มากที่สุดในประวัติศาสตร์ และยังมีงานเขียนต้นฉบับของเต๋าจู่เป็นสมบัติล้ำค่าประจำเต๋ากง นับตั้งแต่พิธีเซ็นสัญญาเปิดตัวไป ก็ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวาง

ถังหยวนรู้ดีว่าอนาคตการจุดธูปแรกที่เทียนมู่เต๋ากงจะเป็นสิ่งที่หลายคนต้องการ แต่เขาไม่คิดว่าจะมีคนเริ่มขอสิทธิ์ในเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนนี้ เขาเริ่มสงสัยว่าแท้จริงแล้วใครคือผู้ล่าและใครคือเหยื่อในครั้งนี้

เขากำลังพยายามจะได้สมบัติของคุณคง แล้วคุณคงจะคิดถึงสิทธิ์การจุดธูปแรกของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่กันแน่?

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง ถังหยวนตอบคงถิงซาน “คุณคงครับ เงื่อนไขนี้ผมรับได้ แต่ต้องมีการกำหนดระยะเวลานะครับ”

การบูชาบรรพบุรุษในปฏิทินจีนมีหลายวัน เช่น วันสิ้นปี วันตรุษจีน วันเช็งเม้ง วันสารทจีน และวันสารทลอยกระทง ซึ่งวันขึ้น 1 ค่ำเดือน 10 ตามปฏิทินจีน หรือ วันเทศกาลหนาว ถือเป็นวันที่มีความสำคัญน้อยกว่าวันเหล่านี้ ดังนั้นการมอบสิทธิ์ให้ตระกูลคงจุดธูปในวันนั้นจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับถังหยวน

การจุดธูปในวันสำคัญต่างๆ ในอนาคตสามารถใช้เป็นเครื่องมือแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ได้

เมื่อคงถิงซานได้ยินคำตอบนี้ ก็รู้ว่าไม่สามารถหาผลประโยชน์เพิ่มเติมได้ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะชูนิ้วห้านิ้วขึ้นมา “เสี่ยวถัง เธอคิดว่าห้าสิบปีเป็นอย่างไร?”

ถังหยวนได้ยินเช่นนั้นก็ส่ายหน้าพร้อมหัวเราะ “คุณคงครับ ถ้าคุณยอมให้ผมเลือกเหรียญสามเหรียญจากสิบเหรียญนี้โดยไม่ต้องจ่ายเงิน ผมก็จะยอมให้ห้าสิบปีเลย”

แน่นอนว่าไม่มีทางที่คุณคงจะยอมให้ถังหยวนเลือกเหรียญไปฟรีๆ แม้แต่สามเหรียญก็มีมูลค่ากว่าหลายร้อยล้านหยวน

“งั้นสามสิบปีได้ไหม?”

คุณคงลดนิ้วเหลือสามนิ้วแล้วถามต่อ

ถังหยวนยังคงส่ายหน้า “คุณคงครับ เทศกาลหนาวแม้จะไม่สำคัญเท่ากับเทศกาลอื่นๆ แต่ก็ยังถือเป็นประเพณี ผมให้ได้มากสุดแค่สิบห้าปีครับ”

“ยี่สิบห้าปี?”

“สิบห้าปีครับ!”

“เสี่ยวถัง เหรียญพวกนี้มันคือหัวใจของฉันนะ!”

“คุณคงครับ เมื่อเทียนมู่เต๋ากงสร้างเสร็จ มันจะกลายเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเต๋าที่ใหญ่ที่สุดในโลก ผมจะให้ตระกูลคงของคุณปิดเต๋ากงเพื่อจุดธูปสองชั่วโมงในทุกเทศกาลหนาว ใครได้ยินก็คงต้องชื่นชมคุณแน่นอน”

“แต่ว่า… สิบห้าปีนี่มันสั้นเกินไปจริงๆ นะ!”

...

เมื่อได้ยินคำอธิบายนี้ คงถิงซานก็อ่อนลงทันที แต่เมื่อเขานึกถึงภาพที่ถังหยวนบรรยาย ก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ถ้าเขาได้โอกาสอวดเรื่องนี้กับคนรู้จักคงทำให้พวกเขาอิจฉาไม่น้อย

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจ

“เสี่ยวถัง ถ้าเธอยอมเพิ่มเวลาอีกสิบปี ฉันจะยอมให้ตระกูลคงติดค้างบุญคุณกับเธอ”

ถังหยวนที่กำลังจะยกถ้วยชาเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ชะงัก เขาวางถ้วยลงและมองคงถิงซานด้วยความสนใจ “คุณคง ท่านพูดจริงหรือครับ?”

“จริงแน่นอน!”

คงถิงซานพยักหน้าด้วยความจริงจัง

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เทียนมู่เต๋ากงจะมอบสิทธิ์จุดธูปแรกในเทศกาลหนาวตลอด 30 ปีให้ตระกูลคงครับ”

ถังหยวนกล่าวด้วยท่าทีเคร่งขรึม

“ฮ่าๆๆ!”

“ดีมาก! งั้นตกลงตามนี้!”