บทที่ 373 ขับรถท่องเที่ยว

“หยวนเกอ พวกเรามาถึงแล้ว!”

“ว้าว คฤหาสน์นี้ต้องมีมูลค่ามหาศาลแน่ๆ!”

“ทัศนียภาพที่นี่สุดยอดไปเลย!”

“ถ้าได้อยู่ที่นี่ ฉันคงไม่หลับตานอนแน่ๆ!”

ใกล้เที่ยง กลุ่มของกวนหยุนเทา ที่ได้รับข้อความจากถังหยวน ได้นั่งรถตู้หรูที่มูลนิธิวิคเตอร์จัดให้มาถึงคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาเบเวอร์ลีฮิลส์

“ทำไมพวกนายมาแค่สี่คนเองล่ะ?”

“อาจารย์ไต้กับคนอื่นๆ ทำไมไม่มาด้วยกัน?”

ขณะที่กวนหยุนเทาและคนอื่นๆ กำลังชมทัศนียภาพอันงดงามและไม่สามารถหยุดยั้งความรู้สึกชื่นชมได้ เสียงที่คุ้นเคยของถังหยวนก็ดังมาจากด้านบนหัวของพวกเขา

ทุกคนหันไปตามเสียง เห็นถังหยวนกำลังพิงอยู่ริมระเบียงชั้นสาม มือถือถ้วยกาแฟ ยิ้มให้พวกเขา

“อาจารย์ไต้กับคนอื่นๆ กำลังปรับตัวกับเวลาต่างกันอยู่ในโรงแรมครับ!”

“ได้ยินว่าอาจารย์ไต้ เมื่อคืนท่านนอนบนเตียงแต่เล่นเกมจับคู่ทั้งคืน พอเมื่อกี้ผมเจอท่านในห้องอาหาร ท่านดูเหนื่อยมากเลย ส่วนคนอื่นๆ ก็อาการไม่ค่อยดีเท่าไหร่”

หลี่ฉีหมิงยกมือประกบตอบกลับถังหยวน

“ถ้าอย่างนั้น วันนี้ก็คงจะมีแค่พวกเราไม่กี่คนนี้ที่ได้ทำกิจกรรมด้วยกัน เข้ามาดื่มกาแฟกันเถอะ”

“รอผมแป๊บหนึ่ง ขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วจะลงไป”

กิจกรรมแลกเปลี่ยนและเรียนรู้ของถังหยวนและคนอื่นๆ จะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการในอีกสามวันข้างหน้า และช่วงเวลาว่างสามวันนี้จริงๆ แล้วจัดไว้เพื่อให้ปรับตัวกับเวลาที่ต่างกัน

สำหรับอาจารย์ไต้และคนอื่นๆ ช่วงเวลาว่างนี้ถือว่าสำคัญมาก แต่สำหรับถังหยวนและคนอื่นๆ เวลานี้คือวันหยุดสั้นๆ ที่ให้สามารถทำอะไรตามใจชอบได้

“โอเค!”

หลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ตอบรับอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถูกเคลลี่ ออสบอร์น ต้อนรับเข้าสู่คฤหาสน์อย่างช้าๆ

ประมาณสิบนาทีต่อมา ทันทีที่ลิฟต์เปิดออก ถังหยวนที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาจากลิฟต์ นอกจากนี้ยังมีเด็กสาวสองคนที่ตามเขามาด้วย นั่นคือแอนเจลิน่าและซาเวนนา

เมื่อทั้งสามคนเดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกัน ทำให้หลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ตะลึงไปทันที

“ว้าว นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”

“นั่นไม่ใช่แอนเจลิน่าและซาเวนนาเหรอ?”

“พวกเธอมาอยู่ข้างหลังหยวนเกอได้ยังไง?”

กั๋วซินอวี่ที่เห็นฉากนี้ ถึงกับเบิกตากว้าง ซีพียูในสมองแทบจะระเบิด

ภายใต้สายตาแปลกใจของหลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ถังหยวนพาแอนเจลิน่าและซาเวนนามาหยุดตรงหน้าพวกเขา สีหน้าของถังหยวนดูเป็นธรรมชาติ และเขาแนะนำให้หลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ได้รู้จักว่า “นี่คือแอนเจลิน่าและซาเวนนา ซึ่งต่อไปจะเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของผมชั่วคราว”

“พวกนี้คือเพื่อนของผม พวกเขาเหมือนกับผม มาจากจีนทั้งหมด”

หลังจากถังหยวนแนะนำหลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ให้แอนเจลิน่าและซาเวนนารู้จัก ทั้งสองฝ่ายก็รู้จักกันได้อย่างรวดเร็ว

หลี่ฉีหมิงและเพื่อนๆ เป็นคนฉลาด พวกเขารู้ดีว่าเด็กสาวสองคนนี้มีบทบาทอย่างไรที่อยู่ข้างถังหยวน ดังนั้นหลังจากที่ทักทายกันอย่างเป็นทางการสองสามคำ พวกเขาก็ไม่ได้พูดคุยอะไรมากนัก

“ผมว่าดูวันนี้อากาศดีทีเดียว พวกเราก็ว่างอยู่แล้ว ในเมื่อมาเที่ยวลอสแองเจลิสทั้งที ถ้าไม่ได้ไปเที่ยวฮอลลีวูดฮิลล์กับถนนดวงดาว ก็เหมือนกับมาไม่ถึง”

“พวกคุณคิดเห็นว่าไง?”

“มีไอเดียอะไรดีๆ ก็เสนอมาได้เลย”

ถังหยวนมองไปยังหลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ พร้อมกับถามอย่างยิ้มแย้ม

“หยวนเกอ ได้ยินว่าหาดซานตาโมนิกาและทางหลวงหมายเลข 66 ก็น่าสนใจนะ”

“ยังมียูนิเวอร์แซลสตูดิโอของลอสแองเจลิส ที่ได้ยินมาว่าเป็นที่ใหญ่ที่สุดในโลก ดูท่าทางก็น่าจะสนุกดี”

หลี่ฉีหมิงที่ทำการค้นคว้ามาก่อนหน้านี้ได้เสนอทางเลือกเพิ่มเติมให้ถังหยวนพิจารณา

“อืม…”

“ทางหลวงหมายเลข 66 นี่ก็น่าไปจริงๆ ถ่ายรูปที่นั่นก็น่าจะสวยดี”

“แต่หาดซานตาโมนิกาคงไม่จำเป็นต้องไป ที่นั่นวุ่นวายเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ชายหาดและน้ำทะเลก็สกปรก มูลนิธิของเรามีหาดส่วนตัวที่ลอสแองเจลิส สภาพแวดล้อมดีกว่าหาดซานตาโมนิกามาก ถ้ามีโอกาสเราค่อยไปเล่นกันสองสามวันก็ได้”

“ส่วนยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ ถ้าวันนี้เราไปฮอลลีวูดฮิลล์กับถนนดวงดาว ก็แวะเข้าไปดูได้ เดี๋ยวผมจะให้คนจัดตั๋ว VIP ให้ เราจะได้ไม่ต้องรอคิว เข้าชมทั้งสวนสนุกได้อย่างรวดเร็ว”

ถังหยวนคิดอยู่สักครู่ก็ได้วางแผนการท่องเที่ยวของวันนั้นไว้ในหัว

พอคิดได้เช่นนี้ ถังหยวนก็ปรบมือ “ผมว่าตกลงตามนี้เลย วันนี้เราไปฮอลลีวูดฮิลล์ก่อน จากนั้นไปถนนดวงดาวและยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ ส่วนทางหลวงหมายเลข 66 กับหาดอื่นๆ และสถานที่ท่องเที่ยวอื่นๆ ไว้ไปพรุ่งนี้หรือมะรืน”

“พวกคุณว่าไง?”

เมื่อได้ยินข้อเสนอของถังหยวน หลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ ไม่มีใครคัดค้าน พวกเขาตอบรับด้วยความยินดีและพร้อมเพรียง

เมื่อความเห็นเป็นเอกฉันท์แล้ว ถังหยวนก็ออกคำสั่ง พาทุกคนออกจากคฤหาสน์ และมาถึงหน้าลานจอดรถที่อยู่ด้านหลังคฤหาสน์

หลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ มองไปที่บรรดารถหรูที่จอดเรียงรายอยู่ตรงหน้า พูดตามตรง พวกเขาแทบจะไม่รู้สึกตื่นเต้นเลย เพราะเมื่อเทียบกับงาน NBA All-Star เมื่อคืนและคฤหาสน์บนยอดเขาเบเวอร์ลีฮิลส์ตรงหน้านี้ รถหรูเหล่านี้ดูจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

“พวกนายเลือกคันไหนก็ได้”

“ใช้เป็นรถใช้เดินทางชั่วคราววันนี้”

ถังหยวนชี้ไปที่รถหรูตรงหน้า พูดกับหลี่ฉีหมิงและคนอื่นๆ อย่างสบายๆ

“หยวนเกอ ไม่ต้องพูดอะไรมาก คืนนี้ผมเปิดประตูห้องรอเลย!”

กวนหยุนเทา ซึ่งปกติชอบรถสปอร์ตสุดๆ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เขาก็พุ่งมาหาถังหยวนทันที พร้อมจับมือขวาของถังหยวนไว้ด้วยสายตาอันเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

“เออๆๆ”

“นี่นายพูดเองนะ”

“นายคอยดูเถอะ คืนนี้ฉันจะส่งพวกหนุ่มๆ ผิวดำไปหานายสองคน”

ถังหยวนพูดพลางยิ้มแซว ทำให้กวนหยุนเทายิ้มค้างไปทันที

“พี่ชาย...”

“อย่าเล่นแบบนี้ ผมแค่ล้อเล่นเอง”

กวนหยุนเทาที่คิดถึงภาพนั้นก็ถึงกับเสียงสั่น

“หยวนเกอ ปล่อยให้เขาแซวไปเถอะ อย่าปล่อยเขาไปง่ายๆ!”

“ผมว่ามีสองคนนี่ไม่พอ อย่างน้อยต้องสี่คนสิถึงจะพอ!”

“ฮ่าๆๆๆ…”

เฉินหย่งปิงและคนอื่นๆ ได้ยินแบบนี้ก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

ส่วนแอนเจลิน่าและซาเวนนาที่อยู่ข้างหลังถังหยวน ทั้งสองมองไปที่กลุ่มคนที่กำลังหัวเราะกันอย่างมีความสุข แต่กลับมองหน้ากันด้วยความงงงวย เพราะสิ่งที่ถังหยวนและคนอื่นๆ พูดเป็นภาษาจีน ซึ่งพวกเธอไม่เข้าใจเลย ทำให้พวกเธอตั้งใจไว้ว่าเมื่อกลับมาตอนเย็น ต้องขอให้เคลลี่ ออสบอร์นหาตัวแปลภาษาให้พวกเธอ

“พอเถอะ รีบไปเลือกกันได้แล้ว”

“อย่าชักช้าไปมากกว่านี้ ไม่งั้นจะบ่ายแล้ว”

เมื่อทุกคนหัวเราะกันพอแล้ว ถังหยวนก็โบกมือเป็นสัญญาณให้ไปเลือกหยิบรถ

จากนั้นเมื่อถึงคราวถังหยวนเลือก เขากลับเจอปัญหาเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่ารถสปอร์ตพวกนี้จะเป็นแบบสองที่นั่งหมดเลย แต่ผมมีสาวๆ สองคนที่ต้องพาไปด้วย ทำไงดีละเนี่ย…”