บทที่ 256 ขาดไปเพียงนิดเดียว

###

ท่ามกลางความวุ่นวาย เวลาได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เวลา 19:00 น. พร้อมกับที่รถยนต์บริหารคันแรกเคลื่อนออกจากโรงแรมเวสตินสู่ศูนย์การประชุม Cadillac Center ในกรุงปักกิ่ง งาน Weibo Night 2018 ก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ การถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ตของ Weibo ก็เริ่มต้นพร้อมกัน

ในห้อง 2309 ของโรงแรมเวสติน

ซูฉู่ฉู่เสร็จสิ้นการแต่งหน้าและแต่งตัว ทีมงานของไป่หนิงก็ได้ออกจากห้องไปแล้ว เธอยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน มองลงไปเห็นรถยนต์บริหารคันแล้วคันเล่าออกจากโรงแรม ใบหน้าของเธอยังแสดงความกังวลเล็กน้อย

“หลี่หลินลงไปรับพวกเขาแล้ว มีเวลาเหลือพอ ไม่ต้องรีบ”

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ถังหยวนเดินเข้ามาอยู่ข้าง ๆ เธอและพูดปลอบด้วยเสียงนุ่มนวล

เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นหอมเฉพาะตัวของถังหยวน หัวใจที่วุ่นวายของซูฉู่ฉู่ก็สงบลงโดยไม่มีเหตุผล เธอหันมามองถังหยวนด้วยสายตาจริงใจ: “ถังหยวน ขอบคุณนะคะ!”

ซูฉู่ฉู่ไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าการที่เธอสามารถขึ้นหน้าหนึ่งของ Weibo และได้รับเชิญให้เข้าร่วมงาน Weibo Night 2018 นั้นเป็นเพราะมีมือที่มองไม่เห็นคอยผลักดันเธอตลอดเวลา และเจ้าของมือนั้นไม่ใช่ใครอื่น นอกจากถังหยวน

วันนี้ ถังหยวนปรากฏตัวเหมือนอัศวินในยามที่เธอสิ้นหวังและตกอยู่ในความลำบาก เขาช่วยแก้ปัญหาทุกอย่างให้ ความรู้สึกปลอดภัยที่เหนือคำบรรยายนี้ ทำให้ความรู้สึกที่เธอเคยคิดว่าควบคุมได้เริ่มจะออกนอกกรอบ

'จริงๆ เลย...'

'อยากจะกอดเขาจัง'

แต่ทุกครั้งที่คิดแบบนี้ ข้อเท็จจริงที่ว่าถังหยวนมีแฟนสองคนก็ผุดขึ้นมาในหัว ทำให้เธอรู้สึกขัดแย้งและไม่สามารถหนีจากวงจรนี้ไปได้

ด้วยความรู้สึกที่สับสนต่อถังหยวน ซูฉู่ฉู่ถอนหายใจเบาๆ ในใจ

ขณะที่ทั้งสองยืนเคียงข้างกันที่หน้าต่างกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานและเพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่เงียบสงบ เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“ท่านประธานถัง!”

“ฉู่ฉู่!”

“คุณหลินมาถึงแล้ว!”

ทั้งสองหันกลับไปตามเสียง เห็นหลี่หลินเดินมาพร้อมกับผู้หญิงสองคน

ผู้หญิงคนหนึ่งดูอายุไล่เลี่ยกับฟางหรง แต่งตัวสวยงามและมีบุคลิกที่ดูโดดเด่น อีกคนหนึ่งเป็นหญิงสาวที่ถือไม้แขวนเสื้อที่คลุมด้วยผ้ากันฝุ่นไว้ในมือซ้าย และมีกระเป๋าทำงานในมือขวา

เห็นได้ชัดว่าคนแรกคือ หลินหงอวี้ ซึ่งเป็นเพื่อนเก่าของฟางหรงและเปิดสตูดิโอออกแบบเสื้อผ้าสั่งตัดในปักกิ่ง ส่วนอีกคนคงเป็นผู้ช่วยหรือศิษย์ของเธอ

“คุณหลิน ขอบคุณมากครับ”

“ขอบคุณที่ช่วยเหลือในสถานการณ์ฉุกเฉินเช่นนี้”

เมื่อหลินหงอวี้เข้ามาในห้อง ถังหยวนก็รีบเดินไปต้อนรับทันที แสดงความสุภาพและเคารพอย่างเต็มที่

“คุณถัง คุณสุภาพเกินไปแล้ว”

“ฉันกับหรงหรงเป็นเพื่อนกันมาสิบกว่าปีแล้ว เมื่อเธอขอความช่วยเหลือ ถ้าอยู่ในความสามารถของฉัน ฉันย่อมช่วยเหลืออย่างเต็มที่”

“ระหว่างทางมานี่ พวกเราติดรถติดอยู่สักพัก”

“เวลาเร่งด่วน เรามาเริ่มงานกันเถอะค่ะ”

หลินหงอวี้จับมือทักทายกับถังหยวนและพูดคุยเล็กน้อย ส่วนหญิงสาวที่มากับหลินหงอวี้ก็เริ่มลงมือทำงานอย่างรวดเร็ว จัดเตรียมชุดราตรีแบบเกาะอกไว้ที่ราวแขวนเสื้อ และเปิดกระเป๋าทำงานของหลินหงอวี้

“ใช่ๆ เวลาเร่งด่วน เรามารีบจัดการกันเถอะ”

ท่าทีการทำงานที่รวดเร็วของหลินหงอวี้ ถังหยวนชื่นชมมาก เขาตอบรับพร้อมทั้งส่งสัญญาณให้ซูฉู่ฉู่รีบให้ความร่วมมือกับหลินหงอวี้

อย่างไรก็ตาม แม้ถังหยวนจะส่งสัญญาณหลายครั้ง ทั้งซูฉู่ฉู่ หลินหงอวี้ และหลี่หลินยังคงยืนนิ่ง มองไปที่เขาด้วยสายตาแฝงความหมายบางอย่าง

“เริ่มสิ?”

“มองฉันทำไม?”

ถังหยวนรู้สึกงงเล็กน้อยและกระตุ้นให้ทุกคนเริ่มต้นอีกครั้ง

“ฉันต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า คุณไม่คิดว่า...”

ใบหน้าของซูฉู่ฉู่เริ่มแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และเสียงของเธอก็เริ่มเบาลงเรื่อยๆ

ถังหยวนได้ยินคำพูดนี้ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมทุกคนถึงมองเธอแบบนั้น ชุดราตรีแบบเกาะอกที่หลินหงอวี้นำมา ต้องให้ซูฉู่ฉู่ถอดเสื้อผ้าจนเกือบหมด ตัวเขาซึ่งเป็นผู้ชายย่อมไม่เหมาะที่จะอยู่ในห้องต่อไป

“แค่กแค่ก!”

“ฉันออกไปเดินเล่นแป๊บนึง”

ถังหยวนไอเล็กน้อยและรีบเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล

“ปัง!”

เมื่อประตูปิดลง ซูฉู่ฉู่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“คุณซูคะ เรามาเริ่มกันเถอะ”

หลินหงอวี้มองเด็กสาวที่สวยงามตรงหน้า สายตาของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชม และพูดด้วยเสียงอ่อนโยน

“ค่ะ~”

...

ยี่สิบนาทีต่อมา

ถังหยวนเพิ่งจะไปพักผ่อนที่ห้องสวีทของหยางมี่มาเพียงครู่หนึ่ง เขาก็เดินกลับมายังห้องสวีทของซูฉู่ฉู่อย่างสบายๆ

เมื่อหลี่หลินเปิดประตูให้ ถังหยวนเห็นซูฉู่ฉู่ที่สวมชุดราตรีแบบเกาะอกเรียบร้อยแล้ว

คำพูดที่ว่า “คนงามเพราะแต่ง” เป็นจริงสำหรับซูฉู่ฉู่ ในเวลานี้ ภายใต้การดูแลจากทีมแต่งหน้าระดับท็อปและฝีมือช่างศิลป์ชั้นครู เธอดูงดงามถึงขีดสุด

ซูฉู่ฉู่ที่ยืนอยู่หน้ากระจกเต็มตัวในตอนนี้ ท่าทางสง่างามและสุภาพ อ่อนโยนและเรียบร้อย ใต้คิ้วเรียวโค้งมีดวงตาคู่สวยที่สดใสเหมือนดวงดาว ผิวที่ขาวเนียนไร้ตำหนิเปล่งประกายสีชมพูอ่อน ๆ ริมฝีปากที่แดงฉ่ำโดยไม่ต้องแต่งแต้ม ถังหยวนคิดว่าใช้คำว่า “โฉมงามที่ทำให้เมืองล่ม” ก็ยังไม่เกินไป

“เป็นไงบ้าง?”

“สวยไหม?”

ซูฉู่ฉู่เห็นว่าถังหยวนจ้องมองเธอตั้งแต่เข้ามาโดยไม่พูดอะไร ทำให้เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย จึงอดไม่ได้ที่จะถามถังหยวน ท่าทางของเธอเหมือนเด็กสาวที่รอคอยคำชมจากคนที่เธอรัก

หลี่หลินที่เห็นเหตุการณ์นี้ถอนหายใจเงียบ ๆ ในใจ: เด็กสาวคนนี้คงรักเขาหมดหัวใจแล้ว แต่ยังไม่รู้ตัวเอง

“สวยมาก”

“สวยมากเป็นพิเศษ”

“แต่ว่ายังขาดไปนิดหน่อย”

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของซูฉู่ฉู่ ถังหยวนพยักหน้าและตอบด้วยรอยยิ้ม

“คุณถัง ฉันทำงานมาหลายปี แต่ไม่เคยเห็นเด็กสาวคนไหนที่เหมาะกับชุดราตรีสไตล์จีนเช่นนี้เท่าคุณซู ฉันเชื่อว่าถ้าเธอสวมกี่เพ้าหรือชุดฮั่นฝู ก็คงจะสวยงามไม่แพ้กัน”

“ตอนที่ฉันเอาชุดราตรีแบบเกาะอกนี้มา ยังรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่ตอนนี้เห็นชุดนี้อยู่บนตัวคุณซูแล้ว ฉันคิดว่าชุดนี้ควรจะเป็นของเธอจริง ๆ มันเข้ากันอย่างที่สุด”

หลินหงอวี้ที่คอยปรับแต่งชุดราตรีของซูฉู่ฉู่ กล่าวชมเชยเธออย่างตรงไปตรงมา

“ขอบคุณค่ะ พี่หลิน ขอบคุณที่ช่วย”

ซูฉู่ฉู่ตอบขอบคุณหลินหงอวี้อย่างสุภาพ จากนั้นก็หันสายตากลับมามองถังหยวน ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยและเสียงที่แฝงด้วยความออดอ้อน: “คุณคิดว่ามีอะไรที่ยังขาดไปอีก?”

ไม่ว่าใครจะชมเธอสักกี่คำ ก็ไม่สำคัญเท่ากับคำชมจากผู้ชายตรงหน้านี้ ดังนั้นเมื่อถังหยวนบอกว่ามันยังขาดไปนิดหน่อย เธอจึงพยายามคิดหาว่ามันคืออะไร

ถังหยวนได้ยินคำถามนี้ก็ยิ้มน้อย ๆ โดยไม่พูดอะไร เดินตรงไปหาซูฉู่ฉู่...