บทที่ 201 การถ่ายทอดความรู้ของปรมาจารย์ด้านการเขียนหนังสือ

###

รุ่งเช้าในวันถัดมา

ถังหยวนนั่งพิงหัวเตียง มองท้องฟ้าสดใสนอกหน้าต่างด้วยความคิดคำนึง

“ประสบการณ์ชีวิตของคนที่ฝันถึงเมื่อคืน…”

“หรือว่าจะเป็นปรมาจารย์การเขียนหนังสือ หวางซีจือ?”

หลังจากครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ถังหยวนจึงพึมพำกับตัวเองเบาๆ

ตั้งแต่ 30 วันที่ผ่านมา เขาเริ่มได้รับการถ่ายทอดวิชาการเขียนตัวอักษรสิงซูระดับปรมาจารย์ ทุกคืนเขาจะฝันยาวนานและสมจริงอย่างน่าอัศจรรย์

เมื่อคืนคือคืนสุดท้าย

ตลอดระยะเวลานี้ ถังหยวนได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิตของปรมาจารย์การเขียนตัวอักษรสิงซูที่มีชื่อเสียงทุกคนจากยุคอดีตถึงปัจจุบันอย่างครบถ้วน

เริ่มตั้งแต่ หยานเจินชิง ในราชวงศ์ถัง, ซูซื่อ, หวงถิงเจียน, มีเฟย, ไช่เซียง ในราชวงศ์ซ่ง, จ้าวเมิ่งฝู, เซียนอวี่ซู ในราชวงศ์หยวน, จู้หยุ่นหมิง, เหวินเจิงหมิง, ต้งฉีชาง, หลี่ไต้เวิ่น, หวังตัว ในราชวงศ์หมิง, ไปจนถึง หลิวหย่ง, เหอเส้าจี ในราชวงศ์ชิง

แต่เดิมถังหยวนแทบจะไม่หวังอะไรแล้ว ทว่าเมื่อคืนสุดท้ายนี้เอง เขากลับได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิตของหวางซีจือ ผู้เป็นปรมาจารย์การเขียนตัวอักษรระดับตำนาน

หวางซีจือ เป็นปรมาจารย์การเขียนตัวอักษรชื่อดังในยุคจิ้นตะวันออก งานเขียนของเขามีความชำนาญทั้งแบบลี่ซู, เช่า, ไค, และสิงซู การศึกษารูปแบบตัวอักษรอย่างลึกซึ้ง ทำให้เกิดรูปแบบที่สมบูรณ์แบบของตัวเองที่มีอิทธิพลลึกซึ้ง มีความเป็นธรรมชาติและกลมกลืน ลายเส้นอ่อนโยนแต่ทรงพลัง ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ "หลานถิงซวี่" ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็น "การเขียนตัวอักษรสิงซูที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก" ความงามของการเขียนตัวอักษรของเขาถูกกล่าวขานว่า "ลื่นไหลราวกับเมฆเคลื่อน, พริ้วไหวดั่งมังกรทะยาน"

เมื่อได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิตของหวางซีจือ ถังหยวนก็เข้าใจแล้วว่าทำไมระบบจึงเก็บวิชาของหวางซีจือไว้ถ่ายทอดในคืนสุดท้าย นั่นเป็นเพราะทักษะของหวางซีจือนั้นสูงล้ำเกินไป ถึงขั้นที่เรียกว่า "ทักษะใกล้เคียงกับเต๋า"

หากถังหยวนไม่มีพื้นฐานมาก่อนแล้วได้รับการถ่ายทอดทักษะของหวางซีจืออย่างรีบร้อน ผลที่ตามมาก็จะเป็นเพียงความคลุมเครือ ยากที่จะเข้าใจสาระสำคัญของทักษะอันยอดเยี่ยมของหวางซีจือ

ปรมาจารย์คืออะไร?

คือผู้ที่มีความสำเร็จสูงในด้านใดด้านหนึ่ง สามารถสร้างสรรค์นวัตกรรม มีแนวทางของตนเอง หรือแม้แต่สามารถบูรณาการความรู้จากหลายสำนักเข้าด้วยกัน เพื่อเปิดแนวทางใหม่ จึงจะเรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์

การเลียนแบบคนรุ่นก่อนอย่างเดียว ไม่มีวันทำให้กลายเป็นปรมาจารย์ได้

หากกล่าวว่าการถ่ายทอดทักษะใน 29 วันแรก เป็นการให้ถังหยวนซึมซับความรู้จากหลากหลายสำนักเพื่อวางรากฐานที่มั่นคง การถ่ายทอดทักษะในวันสุดท้ายนี้คือการยกระดับอย่างสูงสุด

เพื่อให้ถังหยวนได้สัมผัสประสบการณ์ของปรมาจารย์ที่สามารถบูรณาการความรู้จากหลายสำนักและสร้างแนวทางใหม่ได้ จากนั้นให้ถังหยวนได้ค้นพบสไตล์และแนวทางของตนเอง

ความสำเร็จ 99% มาจากความพยายาม อีก 1% มาจากพรสวรรค์

ทั้ง 99% และ 1% มีความสำคัญ ทั้งสองสิ่งไม่สามารถขาดได้

ไม่ว่าจะขาดสิ่งใดไป การถ่ายทอดทักษะการเขียนตัวอักษรสิงซูระดับปรมาจารย์ของถังหยวนก็จะไม่สมบูรณ์

ขณะที่ถังหยวนมองดูมือตนเอง เขารู้สึกได้ถึงความสมบูรณ์แบบอย่างชัดเจน

ตอนนี้...

ถึงเวลาหยิบพู่กันแล้ว!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ความรู้สึกตื่นเต้นก็เกิดขึ้นในใจถังหยวน

ความรู้สึกนั้นเหมือนกับชายที่อดกลั้นมานานหนึ่งเดือน จู่ๆ ก็ได้รับอนุญาตให้ปลดปล่อยได้อย่างเต็มที่ แถมยังสามารถทำได้ตามที่ต้องการทุกอย่าง

ถังหยวนถูมือของตัวเอง หักห้ามใจที่จะระบายสีและเขียนอักษรออกไป เพราะวันนี้เขามีนัดสำคัญมาก ในไม่ช้าเขาจะตามหลินจื่อหยางไปเยี่ยมคุณตาของหลินจื่อหยาง ซึ่งเขาไม่สามารถไปสายได้โดยเด็ดขาด

ไม่ว่าด้วยฐานะใด แม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นเพียงชายชราคนหนึ่ง แต่เพียงเพราะเขาเป็นญาติผู้ใหญ่ของหลินจื่อหยาง ถังหยวนก็จำเป็นต้องรักษาความตรงต่อเวลาและความซื่อสัตย์

ถังหยวนยกผ้าห่มขึ้นแล้วลุกจากเตียงเดินไปยังห้องน้ำ

เมื่ออาบน้ำอย่างรวดเร็วเสร็จแล้ว ถังหยวนยืนอยู่หน้ากระจกยาวเต็มตัว ขณะที่ใช้ผ้าขนหนูเช็ดตัว เขาก็สังเกตการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเองในกระจกไปด้วย

หลังจากการเสริมความแข็งแกร่งทั่วร่างเมื่อคืนนี้ ตอนนี้ค่าคุณสมบัติในแผงข้อมูลห้าด้านของถังหยวนเป็นดังนี้

...

**เจ้าของ: ถังหยวน**

**อายุ: 23 ปี**

**พละกำลัง: 80 (+)**

**สติปัญญา: 86 (+)**

**ร่างกาย: 85 (+)**

**ความว่องไว: 78 (+)**

**รูปร่าง: 100**

...

ในเวลาเพียงคืนเดียว ค่าพละกำลังของถังหยวนเพิ่มขึ้น 4 จุด, ความว่องไวเพิ่มขึ้น 6 จุด, และร่างกายเพิ่มขึ้น 2 จุด

ตอนนี้ถังหยวนรู้สึกว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่ดีมาก

การเพิ่มขึ้นของพละกำลังทำให้เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ากล้ามเนื้อบริเวณแขน, หน้าอก, หลัง, หน้าท้อง และขามีการเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดเจน กล้ามเนื้อแน่นและแข็งแกร่งมากขึ้น พละกำลังหลักของร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างมาก

นอกจากนี้ ร่างกายของถังหยวนยังดูแข็งแรงและสวยงามมากขึ้น เมื่อเทียบกับการเสริมสร้างคุณสมบัติร่างกายและรูปร่างก่อนหน้านี้ที่เปลี่ยนแปลงเพียงทำให้ร่างกายดูสมส่วนมากขึ้น

แต่หลังจากการเสริมสร้างพละกำลัง กล้ามเนื้อบริเวณแขน หน้าอก หน้าท้อง และหลัง ก็แสดงรูปร่างที่ชัดเจนมากขึ้น

แน่นอนว่า การเพิ่มพละกำลังเพียง 4 จุดยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เกิดการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด แต่ความรู้สึกของความอิ่มเอมในร่างกายที่ส่งมา ก็ทำให้ถังหยวนรู้สึกได้อย่างแท้จริง

ส่วนความว่องไวที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้ถังหยวนรู้สึกได้ว่าร่างกายเบาลงมาก นอกจากนี้ ถังหยวนยังไม่พบการเปลี่ยนแปลงอื่นๆ ในขณะนี้ ถ้าอยากรู้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง คงต้องรอวันที่เขามีเวลาและขอให้เวินมู่เสวี่ยช่วยทดสอบความเร็ว เช่น ความเร็วเฉลี่ย, ความเร็วในการโจมตี, และความเร็วในการวิ่ง

หลังจากการเสริมสร้างร่างกาย ถังหยวนรู้สึกสดชื่นอย่างมาก เมื่อออกจากห้องน้ำ เขาเดินไปยังห้องเสื้อผ้า เลือกสวมเสื้อผ้าสไตล์จีนแบบใหม่ที่สั่งตัดพิเศษ โดยเสื้อคลุมสีเทาเข้ากับเสื้อชั้นในสีขาว ทำให้เขาดูสง่างามแต่ไม่เชย เหมาะกับคนหนุ่มที่ต้องการลุคคลาสสิคแต่ไม่ดูเกินวัย

จากนั้น ถังหยวนก็เลือกสวมแหวนหยกสีเขียวชิ้นหนึ่งจากแหวนหยกทั้งเจ็ดวงในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลงที่เขามี

คนจะดูดีต้องขึ้นอยู่กับการแต่งตัว ถังหยวนแต่งตัวเช่นนี้แล้ว ประกอบกับใบหน้าหล่อเหลาเป็นเอกลักษณ์ในปัจจุบันของเขา ก็เชื่อว่าใครที่เห็นก็จะต้องชมว่า “หนุ่มหล่อคนนี้ดูดีจริงๆ!”

หลังจากเตรียมตัวเสร็จ ถังหยวนก็ลงลิฟต์ไปยังชั้นหนึ่ง

ในห้องอาหาร อาหารเช้าถูกเตรียมไว้พร้อมแล้ว ถังหยวนนั่งลงที่เก้าอี้และเริ่มรับประทาน เมื่ออิ่มได้ประมาณเจ็ดส่วนแล้ว เขาจึงวางตะเกียบลงอย่างช้าๆ

ในขณะเดียวกัน โจวอิ่งที่ยืนรออยู่ข้างหลังถังหยวนก็เห็นว่าถังหยวนทานเสร็จแล้ว จึงรีบยื่นผ้าขนหนูอุ่นสำหรับเช็ดปากให้ พร้อมเตรียมน้ำยาบ้วนปากแบบใช้ครั้งเดียวสำหรับเขา

“ของขวัญที่ฉันให้เธอเตรียมไว้ พร้อมหรือยัง?”

ถังหยวนลุกขึ้นเดินไปทางประตูบ้าน พร้อมถามโจวอิ่งด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“พร้อมแล้วค่ะ”

โจวอิ่งตอบทันที พร้อมกับยื่นกล่องของขวัญที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายและสง่างามให้ถังหยวน

เมื่อเห็นบรรจุภัณฑ์ของของขวัญ ถังหยวนพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วถือกล่องของขวัญออกจากบ้านไป

ที่หน้าบ้าน หมีไคยืนรออยู่แล้ว เมื่อเห็นถังหยวนเดินออกมา เขารีบเปิดประตูหลังของรถ Rolls-Royce Cullinan ให้

สุดท้าย ภายใต้สายตาเคารพของโจวอิ่งและคนอื่นๆ ถังหยวนก็นั่งรถออกไปไกล...