บทที่ 180 มีเงินทำอะไรก็ได้

“ผู้จัดการอู๋ ขอแนะนำให้รู้จัก นี่คือท่านประธานถังหยวน”

อเล็กซ์ คอทอฟ ซึ่งดำรงตำแหน่งเลขาธิการของมูลนิธิวิคเตอร์ เป็นคนที่มีไหวพริบเฉียบแหลมมาก เมื่อมองเพียงครั้งเดียวเขาก็รู้ว่าอู๋เยว่ผิงกำลังคิดอะไรอยู่ จึงเริ่มแนะนำตัว

“ท่านประธาน สวัสดีครับ”

“ผมเป็นผู้จัดการทั่วไปของศูนย์แสดงสินค้าวิคเตอร์ในจงไห่ ผมชื่ออู๋เยว่ผิงครับ”

เมื่อได้รับการแนะนำจากอเล็กซ์ คอทอฟ อู๋เยว่ผิงก็รีบเดินเข้ามาหาถังหยวน พร้อมแนะนำตัวเองด้วยความเคารพนอบน้อม

ถังหยวนพยักหน้าเล็กน้อย ยิ้มอย่างเป็นมิตร “คุณอู๋ วันนี้ฉันมาเยี่ยมชมเฉยๆ ไม่ต้องเป็นทางการมาก แค่ให้ไกด์สองคนอยู่ ที่เหลือปล่อยให้ไปเถอะ”

“ครับๆ”

เมื่อได้ยินคำพูดของถังหยวน อู๋เยว่ผิงก็พยักหน้ารับทันที จากนั้นเขาก็หันไปเรียกสาวสวยสองคนจากในกลุ่มมาเป็นไกด์นำชม ส่วนคนที่เหลือก็แยกย้ายไปตามคำสั่งของถังหยวน

ในพริบตาเดียว ห้องโถงกลางก็ดูโล่งขึ้นมาทันที

หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายไป ถังหยวนก็พูดคุยกับอู๋เยว่ผิงเล็กน้อย จากนั้นให้ไกด์เริ่มพาชมพื้นที่

“ท่านประธาน สวัสดีค่ะ”

“ศูนย์แสดงสินค้าวิคเตอร์ในจงไห่เริ่มก่อสร้างในปี 2014 ใช้เวลาสร้าง 4 ปี และแล้วเสร็จอย่างเป็นทางการในเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้ มีพื้นที่ก่อสร้างรวมถึง 400,000 ตารางเมตร โดยมีพื้นที่จัดแสดงในร่มและกลางแจ้งรวม 250,000 ตารางเมตร พื้นที่พาณิชย์ 100,000 ตารางเมตร และพื้นที่สาธารณะกลางแจ้ง 50,000 ตารางเมตร มีที่จอดรถกลางแจ้งกว่า 3,000 คัน และที่จอดรถใต้ดินกว่า 1,000 คัน”

“ในส่วนของพื้นที่จัดแสดง เรามีห้องจัดแสดงทั้งหมด 12 ห้อง โดยห้องจัดแสดงที่ใหญ่ที่สุดคือห้องโถงกลางที่เราอยู่ตอนนี้ มีพื้นที่ก่อสร้างรวม 22,000 ตารางเมตร ทำหน้าที่เป็นพื้นที่เช็คอิน การตรวจบัตรผ่าน การตรวจความปลอดภัย และจุดรวมพลของศูนย์แสดงสินค้าวิคเตอร์ในจงไห่ สามารถรองรับความต้องการสำหรับพิธีเปิด-ปิดนิทรรศการต่างๆ งานกิจกรรมขนาดใหญ่ได้อย่างสบาย…”

สาวไกด์สาวดูเหมือนจะมีประสบการณ์ในการนำชมหลายครั้ง แม้ว่าจะยังดูมีอาการประหม่าเล็กน้อย แต่การอธิบายก็ไหลลื่น และรู้รายละเอียดต่างๆ เป็นอย่างดี

ถังหยวนและคนอื่นๆ ฟังไปเดินไป ห้องโถงกลางที่เป็นศูนย์กลางของศูนย์แสดงสินค้านี้มีพื้นที่กว้างถึง 22,000 ตารางเมตร ทำให้รู้สึกว่าพื้นที่ดูกว้างขวางมาก และความสูงของเพดานก็เทียบเท่ากับสนามกีฬา

“ถังหยวน ทำไมพวกเขาเรียกนายว่าประธานล่ะ?”

หลินจื่อหยางเดินตามถังหยวนมาตลอดครึ่งวัน จนกระทั่งหาโอกาสได้จึงถามด้วยความสงสัยที่เก็บไว้ในใจ

“โอ้…”

“ตำแหน่งที่ไม่มีความสำคัญอะไร อย่าสนใจเลย”

ถังหยวนตอบปัดๆ ไป โดยเรื่องเกี่ยวกับมูลนิธิวิคเตอร์นั้นเขาไม่คิดจะเปิดเผยให้คนภายนอกมากนัก และเมื่อหลินจื่อหยางเห็นว่าถังหยวนไม่อยากพูดมาก เขาก็ไม่ซักไซ้อะไรอีก

“พี่หลิน ฉันคิดว่าจะปรับปรุงห้องโถงกลางนี้ให้เป็นห้องแสดงรถซูเปอร์คาร์ของชมรมซูเปอร์คาร์เรา ในอนาคตหากสมาชิกชมรมซูเปอร์คาร์ของเรามีรถซูเปอร์คาร์ที่ไม่ได้ใช้งานในช่วงสั้นๆ พวกเขาก็สามารถนำมาจอดไว้ที่นี่ได้ นายคิดว่าการออกแบบแบบนี้ดีไหม?”

หลังจากเดินชมทั้งห้องโถงกลางแล้ว ถังหยวนยืนอยู่ตรงกลาง มองไปรอบๆ และถามความเห็นจากหลินจื่อหยาง

อู๋เยว่ผิงที่อยู่ใกล้ๆ อเล็กซ์ คอทอฟ ได้ยินคำพูดนี้ถึงกับช็อกไป

ประธานท่านนี้…

กำลังคิดจะปรับปรุงศูนย์แสดงสินค้าทั้งหมดให้กลายเป็นชมรมซูเปอร์คาร์หรือ?

ต้องรู้ไว้ว่าการก่อสร้างศูนย์แสดงสินค้าแห่งนี้ใช้เงินทุนของมูลนิธิวิคเตอร์เกือบ 4 พันล้านหยวน ถ้าหากจะปรับปรุงศูนย์แสดงสินค้าทั้งหมดเป็นชมรมซูเปอร์คาร์ เงินที่ลงทุนไปในตอนแรกก็จะสูญเปล่าไป โอกาสในการคืนทุนในอนาคตก็มีน้อยมาก

เมื่อคิดถึงตรงนี้ อู๋เยว่ผิงก็ถอนหายใจ: มีเงินมันทำอะไรก็ได้จริงๆ!

“ไอเดียดีนะ แต่…”

หลินจื่อหยางลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า “พื้นที่นี้มันใหญ่เกินไปหรือเปล่า? พื้นที่ตั้ง 22,000 ตารางเมตร ต้องใช้รถซูเปอร์คาร์กี่คันถึงจะจอดเต็มที่นี่ได้?”

“พื้นที่ใหญ่ก็ไม่เป็นไร เราแค่เพิ่มระยะห่างระหว่างรถแต่ละคันให้กว้างขึ้นหน่อยก็พอ” ถังหยวนตอบพร้อมรอยยิ้ม

“เอ่อ…”

“ถึงจะเพิ่มระยะห่างมากขึ้น ฉันคิดว่าถ้าไม่มีรถซูเปอร์คาร์สักร้อยคันจอดอยู่ที่นี่ พื้นที่ก็คงดูว่างเปล่า และตามปกติแล้ว นอกจากคนที่ชอบซูเปอร์คาร์มากๆ ส่วนใหญ่คนทั่วไปจะมีรถซูเปอร์คาร์สูงสุดแค่สองคัน ใช้สลับกันขับก็ยังไม่พอ มีใครที่ไหนจะเอารถซูเปอร์คาร์มาจอดทิ้งไว้ที่นี่?”

หลินจื่อหยางครุ่นคิดสักพักก่อนจะเสนอความคิดเห็นที่เป็นจริงมากขึ้น

“นายพูดถูก ความเป็นจริงก็เป็นแบบนั้น แต่ฉันคิดว่าหลังจากที่ชมรมซูเปอร์คาร์ของเราก่อตั้งขึ้น การมีรถซูเปอร์คาร์มากกว่าร้อยคันจอดอยู่ที่นี่อย่างถาวรน่าจะไม่ใช่ปัญหา”

น้ำเสียงของถังหยวนเต็มไปด้วยความมั่นใจ เพียงแค่รถซูเปอร์คาร์ร้อยคัน เมื่องานระบบของเขาสามภารกิจเสร็จสิ้นในเดือนนี้ เขาเองก็จะสามารถทำได้กว่าครึ่งอยู่แล้ว รวมกับรถของหลินจื่อหยางและคนอื่นๆ การที่จะมีรถซูเปอร์คาร์มากกว่าร้อยคันนั้นไม่ใช่เรื่องยากเลย

เมื่อเห็นถังหยวนมั่นใจขนาดนี้ หลินจื่อหยางก็อดรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยไม่ได้ แต่เมื่อคิดถึงตัวตนที่ดูเป็นปริศนาของถังหยวน เขาก็รู้สึกว่าความมั่นใจของถังหยวนคงไม่ใช่เรื่องที่ไม่มีมูล

ดังนั้นเขาพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าวว่า “ถ้าสามารถมีรถซูเปอร์คาร์มากกว่าร้อยคันจอดอยู่ที่นี่อย่างถาวร ก็คงจะเป็นภาพที่อลังการมาก ในอนาคตใครก็ตามที่ต้องการเข้าชมรมซูเปอร์คาร์ของเรา ต้องผ่านที่นี่ก่อน สำหรับคนที่รักซูเปอร์คาร์อย่างแท้จริง ที่นี่จะกลายเป็นสวรรค์ของพวกเขา”

“โอเค งั้นก็เอาเป็นตามนี้ ห้องโถงกลางจะเป็นห้องแสดงรถซูเปอร์คาร์ของชมรมซูเปอร์คาร์เรา ในอนาคตหากสมาชิกของชมรมซูเปอร์คาร์ต้องการจอดรถซูเปอร์คาร์ ก็ให้จอดที่นี่ได้”

“ถ้าเราจะทำชมรมซูเปอร์คาร์ เราจะต้องทำให้เป็นชมรมที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศ และแม้แต่ในเอเชีย ถ้าไม่เช่นนั้นก็ไม่ต้องทำ”

ถังหยวนตัดสินใจทันที มองเห็นแววความทะเยอทะยานในแววตา

หลังจากนั้น ในการนำของไกด์ ถังหยวนและคนอื่นๆ ได้เดินชมอีก 11 ห้องจัดแสดงที่เหลือทั้งหมด จากนั้นพวกเขาก็มาถึงพื้นที่ส่วนบริการของศูนย์แสดงสินค้า เพื่อพักผ่อนเล็กน้อย

พื้นที่ส่วนบริการนี้มีห้องรับรอง ห้องประชุม และห้องจัดแสดงอเนกประสงค์ที่มีอุปกรณ์ครบครันและทันสมัย ตั้งอยู่บนชั้นสองของศูนย์แสดงสินค้า โดยการออกแบบที่ชาญฉลาดทำให้สามารถมองเห็นห้องจัดแสดงทั้ง 12 ห้องจากด้านบนได้ พื้นที่ก่อสร้างรวมประมาณ 30,000 ตารางเมตร

ในขณะนี้ ถังหยวนและคนอื่นๆ นั่งอยู่บนเก้าอี้โซฟานุ่มๆ ตรงหน้ามีแผนผังพื้นที่จัดแสดงของศูนย์แสดงสินค้าวิคเตอร์ในจงไห่

“ตอนนี้ห้องจัดแสดงทั้ง 12 ห้องได้วางแผนไว้แล้ว 11 ห้อง เหลือแค่ห้องจัดแสดงหมายเลข 1 ที่จะปรับปรุงให้เป็นอะไรดี…”

ถังหยวนถือดินสอ ชี้ไปที่ห้องจัดแสดงหมายเลข 1 ซึ่งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงเหนือของห้องโถงกลาง เขาขมวดคิ้ว และพึมพำกับตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ไม่มีแนวคิดที่ชัดเจนสำหรับการวางแผนห้องจัดแสดงหมายเลข 1 นี้

ห้องรับรองเงียบสงัดเป็นพิเศษ อเล็กซ์ คอทอฟ และอู๋เยว่ผิงนั่งอยู่ข้างๆ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่ได้แสดงความคิดเห็นเลย แม้แต่อู๋เยว่ผิงก็ยังไม่กล้าหายใจแรง…