บทที่ 925: สังหารเจ้าเมือง
บทที่ 925: สังหารเจ้าเมือง
ณ ทางออกแดนลับดาราจันทร์
เจิ้งฮ่าวมองค่ายกลเบื้องหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงนำวังเสวียนเทียนออกมา
“สะกด”
วังเสวียนเทียนพลันปรากฏขึ้น ขวางกั้นทางออกของแดนลับดาราจันทร์ไว้
เขาสั่งให้หุ่นเชิดพิทักษ์เฝ้าจับตาดูทางออกของแดนลับดาราจันทร์อย่างเข้มงวด
หากพบเห็นเผ่าต่างถิ่นปรากฏตัว ก็ให้หุ่นเชิดพิทักษ์โจมตีทันที
จากนั้น เขาก็กลับเข้าไปในวังเสวียนเทียน
เวลาผ่านไปอีกหลายวัน
เฒ่าจันทรานำยอดฝีมือเผ่ามนุษย์นับร้อยคนมาถึงด้านนอกวังเสวียนเทียน
เมื่อพวกเขาเห็นวังเสวียนเทียน ต่างก็ตกตะลึงกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า
“ท่านเฒ่าจันทรา เหตุใดจึงมีวังขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ตรงนี้ได้”
“คงไม่ใช่ว่าพวกเผ่าต่างถิ่นสร้างขึ้นมาหรอกนะ”
เหล่ายอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่ติดตามมาต่างเกิดความลังเลใจ
“เป็นไปไม่ได้”
ยอดฝีมือขอบเขตทารกแรกกำเนิดผู้หนึ่งเอ่ยขึ้น “นี่คือศาสตราวุธของท่านผู้นั้น ข้าเคยเห็นมาก่อน ท่านเคยใช้ศาสตราวุธชิ้นนี้สังหารพวกเผ่าต่างถิ่นไปมากมาย”
“จริงรึ? ร้ายกาจปานนั้นเชียว?”
“แน่นอน!”
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น เจิ้งฮ่าวก็เหินร่างออกมาจากด้านในพอดี
“สหายตัวน้อยเจิ้งนี่เอง” เฒ่าจันทราเผยสีหน้ายินดีเมื่อเห็นเจิ้งฮ่าว
เมื่อได้รับการยืนยันจากเฒ่าจันทราและผู้ที่จดจำศาสตราวุธได้ ยอดฝีมือเผ่ามนุษย์ที่เหลือจึงได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเป็นพวกเดียวกัน
“ทุกท่าน เชิญเข้าไปสนทนากันในวังเสวียนเทียนเถิด”
“ตกลง!”
พวกเขาต่างพากันเข้าไปในวัง และล้วนถูกความวิจิตรตระการตาของสถานที่แห่งนี้ทำให้ตกตะลึงพรึงเพริด
เจิ้งฮ่าวนำตัวแทนของกลุ่มคนเข้าไปยังตำหนักหลัก ส่วนที่เหลือรออยู่ด้านนอก
“เฒ่าจันทรา ครั้งนี้ข้ากำจัดพวกเผ่าต่างถิ่นเหล่านั้น และได้คำสั่งลับมาฉบับหนึ่ง ทว่าข้าไม่รู้ว่าบนนั้นเขียนว่าอะไร”
เจิ้งฮ่าวหยิบคำสั่งลับออกมา แล้วส่งมอบให้เฒ่าจันทรา
เฒ่าจันทรามีความรู้เกี่ยวกับเผ่าต่างถิ่นพอสมควร จึงสามารถอ่านอักขระบนนั้นออก
“ใจความสำคัญของคำสั่งลับฉบับนี้ คือการให้เจียเออร์ซุ่นลอบเข้าไปในแดนลับดาราจันทร์ และยึดอำนาจควบคุมกองทัพ”
“พร้อมทั้งดำเนินการกวาดล้างเผ่ามนุษย์ของพวกเรา”
“น่าเสียดาย ที่พวกมันคาดไม่ถึงเลยว่า ในหมู่พวกเราจะมีตัวตนเช่นสหายตัวน้อยเจิ้งปรากฏขึ้น”
“นั่นสิ”
“แผนการของพวกมันพังไม่เป็นท่าแล้ว”
เมื่อทุกคนได้ฟัง ต่างก็หัวเราะออกมา
เฒ่าจันทราหัวเราะร่าพลางกล่าวว่า “อันที่จริง คำสั่งลับฉบับนี้ยังแสดงให้เห็นถึงความขัดแย้งภายในของเผ่าต่างถิ่นด้วย”
“อืม”
“นี่นับเป็นโอกาสดีที่เราจะยึดเมืองดาราจันทร์”
“เพียงแต่ ขุมกำลังของเมืองดาราจันทร์แข็งแกร่งหรือไม่? หากแข็งแกร่งเกินไป เกรงว่าลำพังกำลังของพวกเราคงไม่เพียงพอที่จะกำจัดพวกมันกระมัง?”
พวกเขาต่างแสดงความกังวลออกมา
เจิ้งฮ่าวย่อมมองออกถึงความกังวลของพวกเขา จึงเริ่มหารือถึงแผนการเพื่อประเมินความเป็นไปได้
ทว่าในยามนั้น เฒ่าจันทรากลับก้าวออกมาเบื้องหน้าทุกคนแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้ แดนลับดาราจันทร์เรียกได้ว่ากลายเป็นถิ่นของเผ่ามนุษย์เราแล้ว”
“แต่พวกเผ่าต่างถิ่นคงไม่ยอมรามือไปง่ายๆ แน่”
“ต่อจากนี้ เราจำเป็นต้องวางแผนการที่ใหญ่กว่าเดิม”
“ดังนั้น ข้าขอเสนอให้พวกเราคัดเลือกหัวหน้าพันธมิตรขึ้นมาสักคนก่อน”
“คัดเลือกหัวหน้าพันธมิตร? ความคิดเข้าท่า”
“ใช่ ให้หัวหน้าพันธมิตรนำทางพวกเรา!”
แม้จะเริ่มมีการเสนอชื่อ แต่สายตาของทุกคนกลับจับจ้องไปยังเจิ้งฮ่าวและเฒ่าจันทราโดยพร้อมเพรียงกัน
ในบรรดาพวกเขา เจิ้งฮ่าวมีพลังฝีมือแข็งแกร่งที่สุด
รองลงมาคือเฒ่าจันทรา ซึ่งมีบารมีสูงสุด
“สหายตัวน้อยเจิ้ง ต่อไปเจ้าคือหัวหน้าพันธมิตรของพวกเรา” เฒ่าจันทราเป็นฝ่ายหลีกทางให้และกล่าวขึ้น
เมื่อทุกคนเห็นเขาพูดเช่นนั้น ต่างก็พากันสนับสนุน
เจิ้งฮ่าวเดิมทีคิดจะปฏิเสธ เพราะกังวลว่าตนจะทำหน้าที่ได้ไม่ดี
แต่เฒ่าจันทรากลับกล่าวขึ้นในตอนนั้นว่า “สหายตัวน้อยเจิ้ง วางใจเถิด พวกเราจะช่วยเจ้าอย่างเต็มที่”
เจิ้งฮ่าวครุ่นคิดดูแล้ว ก็รู้สึกว่าน่าจะไหว
“ตกลง”
เฒ่าจันทราพยักหน้าด้วยความยินดี “ได้ งั้นก็ตกลงตามนี้”
จากนั้น เฒ่าจันทราก็นำทุกคนคุกเข่าคารวะ
“คารวะท่านหัวหน้าพันธมิตร”
“เอาล่ะ ทุกคนลุกขึ้นเถิด”
“ขอบคุณท่านหัวหน้าพันธมิตร”
ในเมื่อเลือกหัวหน้าพันธมิตรได้แล้ว แผนการขั้นต่อไปของพวกเขาคือการยึดครองเมืองดาราจันทร์
แต่ด้วยกำลังของพวกเขาในตอนนี้ การจะยึดเมืองดาราจันทร์ดูเหมือนจะมีความเสี่ยงอยู่บ้าง
“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน ข้าจะไปสืบสถานการณ์ที่เมืองดาราจันทร์ เรื่องการจัดการภายในให้เฒ่าจันทราเป็นผู้รับผิดชอบ พวกเจ้าก็พักอยู่ในวังเสวียนเทียนไปก่อน”
“รอข้าสืบสถานการณ์แน่ชัดแล้ว ค่อยตัดสินใจอีกที!”
เจิ้งฮ่าวเสนอแผนการของตนอย่างรวดเร็ว เมื่อทุกคนได้ฟังก็ไม่เห็นว่ามีปัญหาใด
“รับทราบ”
“น้อมรับคำสั่ง ท่านหัวหน้าพันธมิตร”
เมื่อทุกคนเห็นพ้อง เจิ้งฮ่าวจึงตัดสินใจออกจากวังเสวียนเทียน
สำหรับที่นี่ มีเฒ่าจันทราคอยดูแลอยู่ เขาจึงค่อนข้างวางใจ
“ท่านหัวหน้าพันธมิตร ท่านจะรีบไปขนาดนี้เลยหรือ” เฒ่าจันทราเห็นเจิ้งฮ่าวสั่งการเสร็จก็จะจากไป จึงรีบเรียกไว้
“มีเรื่องอะไรอีกหรือ”
“ขอรับ แม้ตอนนี้ท่านจะเป็นหัวหน้าพันธมิตรแล้ว แต่พวกเรายังต้องจัดสรรกำลังคนและหน้าที่ต่างๆ...”
“เฒ่าจันทรา เรื่องนี้ท่านเชี่ยวชาญกว่าข้า มอบให้ท่านจัดการเถอะ” เจิ้งฮ่าวไม่อยากเสียเวลาคิดเรื่องหยุมหยิม
“เอ่อ...” เฒ่าจันทราถึงกับพูดไม่ออก
“เอาล่ะ ตามนี้แหละ ข้าขอออกไปสืบข่าวก่อน”
จากนั้น ไม่รอให้ใครได้เอ่ยคำใด ร่างของเขาก็หายวับไปจากที่เดิม
หลังจากเจิ้งฮ่าวจากไป เฒ่าจันทราก็ได้สติกลับมา พลางยิ้มขื่น
“ทุกท่าน งั้นพวกเรามาหารือกันต่อเถอะ”
“ขอรับ! ท่านเฒ่าจันทรา”
จากนั้น พวกเขาก็หารือถึงสิ่งที่ต้องทำต่อไป รวมถึงปัญหาที่อาจจะพบเจอ
ส่วนเจิ้งฮ่าวนั้น ได้แยกตัวออกมาจากพวกเขาแล้ว
เขาผ่านทางออกแดนลับดาราจันทร์ มายังเมืองดาราจันทร์
บรรยากาศภายในเมืองดาราจันทร์ยามนี้ตึงเครียดราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
โดยเฉพาะบริเวณทางเข้าแดนลับดาราจันทร์ มีการวางกำลังกองทัพไว้พร้อมสรรพ รอคอยให้คนข้างในปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ
แต่พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นเจิ้งฮ่าวที่ล่องหนอยู่แม้แต่น้อย
เจิ้งฮ่าวไม่ได้รีบร้อนลงมือ แต่สังเกตการณ์ทั่วทั้งเมืองก่อน
เขาพบว่า ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดที่นี่ ก็เป็นเพียงยอดฝีมือขอบเขตมหายานเท่านั้น
ขุมกำลังระดับขอบเขตมหายานสำหรับพวกเฒ่าจันทราแล้ว อาจจะดูแข็งแกร่งมาก
แต่ต่อหน้าเจิ้งฮ่าว ก็เป็นแค่ขยะชิ้นหนึ่ง
เจิ้งฮ่าวครุ่นคิดแล้วตัดสินใจว่าจะสังหารยอดฝีมือขอบเขตมหายานผู้นั้นก่อน เพื่อตัดหัวงู แล้วค่อยจัดการกับที่เหลือ
ดังนั้น เขาจึงเคลื่อนย้ายพริบตาเข้าไปในตำหนักเจ้าเมือง
และยอดฝีมือขอบเขตมหายานผู้นั้น ก็คือเจ้าเมืองดาราจันทร์นั่นเอง
เวลานี้ เขากำลังหารือราชการกับบุคคลสำคัญของเมือง ณ โถงใหญ่ตำหนักเจ้าเมือง
“เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในแดนลับดาราจันทร์ เราต้องรีบตรวจสอบให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว มิฉะนั้น เบื้องบนคงไม่ปล่อยพวกเราไว้แน่”
“แต่ว่าท่านเจ้าเมือง เราส่งคนเข้าไปสำรวจหลายชุดแล้ว แต่ล้วนหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย”
“ท่านเจ้าเมือง ข้าคิดว่าเราควรส่งคนเข้าไปให้มากกว่านี้ หากมีปัญหาอะไร ก็จะได้ถอนตัวออกมาทันท่วงที”
พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดคนที่ส่งเข้าไปถึงไม่กลับมาเลยสักคน
พวกเขาหารู้ไม่ว่า บนกำแพงวังเสวียนเทียนนั้น มีหุ่นเชิดพิทักษ์ยืนประจำการอยู่มากมาย
ทันทีที่เผ่าต่างถิ่นเหล่านี้ปรากฏตัว ก็จะถูกหุ่นเชิดพิทักษ์ยิงสังหารทันที
ในเวลานี้ เจิ้งฮ่าวได้มายืนอยู่ด้านหลังเจ้าเมืองแล้ว
จากนั้น ก็ตวัดกระบี่ออกไปวูบหนึ่ง
“ฉัวะ”
ศีรษะของเจ้าเมืองพลันลอยละลิ่ว ก่อนจะกลิ้งหลุนๆ ลงบนพื้น
“อ๊าก!”
ภาพเหตุการณ์กะทันหันนี้ ทำให้เหล่าเผ่าต่างถิ่นที่เหลือแตกตื่นเสียขวัญ
“แย่แล้ว! ท่านเจ้าเมืองถูกลอบสังหาร!”
“มีนักฆ่า!”
ภายในโถงใหญ่เกิดความโกลาหลวุ่นวายขึ้นทันที