บทที่ 860: มอบรางวัล
บทที่ 860: มอบรางวัล
ณ ภูเขาซงจิ่ง บริเวณหอคอยคู่ พลันเกิดแสงสีขาวสว่างวาบขึ้นหลายสาย ก่อนที่สมาชิกหน่วยปราบมารจะทยอยปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าหอคอยทดสอบทีละคน
“ท่านประธานมีคำสั่ง ให้พวกเราไปเข้าพบ”
เฮ่อเฉียงกล่าวกับทุกคน “พวกเรารีบไปกันเถอะ!”
“รับทราบ!”
สมาชิกหน่วยปราบมารทุกคน ภายใต้การนำของเฮ่อเฉียง ต่างมุ่งหน้าไปตามเส้นทางภูเขา สู่คฤหาสน์บนยอดเขา
ซาน่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย “หัวหน้าเจ้าคะ ท่านประธานเรียกพวกเราไป มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ”
เมื่อได้ยินคำถามของซาน่า ทุกคนต่างก็หันไปมองเฮ่อเฉียงเป็นตาเดียว
เดิมทีเฮ่อเฉียงมีอายุเพียงสิบกว่าปีเท่านั้น ทว่ากลับได้เป็นถึงหัวหน้าของทีมนี้
แม้ในตอนแรกพวกเขาจะกังขา แต่เมื่อรู้ว่าหลี่ไท่สิงจัดอันดับตามความแข็งแกร่ง ก็ไม่มีผู้ใดโต้แย้งได้อีก
อีกทั้งเฮ่อเฉียงในตอนนี้ แม้ภายนอกจะดูเยาว์วัยยิ่งนัก แต่ในการต่อสู้หลายครั้งในหอคอยทดสอบ เขาก็ได้เผยให้เห็นถึงความเป็นผู้นำและความสามารถในการบัญชาการอันน่าตื่นตะลึง
ดังนั้นหน่วยปราบมารในยามนี้ จึงไม่มีใครดูแคลนเฮ่อเฉียงเพราะเรื่องอายุอีกต่อไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหน่วยปราบมาร ยังมีซาน่าวัยสิบขวบและเติ้งซื่อเจี๋ยวัยสี่ขวบรวมอยู่ด้วย
ทั้งสองคนนี้อายุน้อยกว่าเสียอีก แต่กลับครอบครองพลังฝีมือที่น่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน
“เรื่องนี้ ข้าเองก็ไม่แน่ใจ”
สมาชิกหน่วยปราบมารได้รับแจ้งจากหลี่ไท่สิงผ่านนาฬิกายุทธวิธี จึงยุติการทดสอบและเตรียมตัวไปพบเขา
“ก็ได้!”
ระหว่างทาง พวกเขาเดินพลางพูดคุยสัพเพเหระกันไป
อี้เถิงจิ้งเหม่ยเอ่ยขึ้น “พวกเจ้าว่า จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับการปราบมารหรือไม่”
“เรื่องนี้ ข้าคาดว่าน่าจะใช่”
“ไม่ต้องเดาให้มากความหรอก ข้าคิดว่านอกจากเรื่องนี้แล้ว ก็คงไม่มีเรื่องอื่นอีก”
“ทำไมล่ะ”
“ง่ายมาก เพราะความแข็งแกร่งของพวกเรามาถึงขีดจำกัดแล้วน่ะสิ”
“นั่นสินะ”
แม้พวกเขาจะหมั่นบำเพ็ญเพียรอย่างต่อเนื่อง แต่ความแข็งแกร่งกลับไม่เพิ่มขึ้นเลยแม้แต่น้อย
และหากมาถึงขั้นนี้แล้วยังไม่อาจทำภารกิจให้สำเร็จได้
ก็คงต้องดูว่าหลี่ไท่สิงจะมีวิธีอื่นใดมาช่วยยกระดับความแข็งแกร่งของพวกเขา
พวกเขาคาดเดาไปพลางเร่งฝีเท้าไปพลาง ในที่สุดก็มาถึงด้านนอกของคฤหาสน์บนยอดเขา
ที่หน้าประตูมีผู้คุ้มกันยืนรักษาการณ์อยู่ เมื่อเห็นว่าเป็นพวกเขา ก็รีบเปิดประตูให้ทันที
“เชิญขอรับ ท่านประธานรอพวกท่านอยู่ด้านใน”
“ขอรับ!”
แม้ตอนนี้พวกเขาจะแข็งแกร่งมากแล้ว แต่ยามเผชิญหน้ากับผู้คุ้มกันเหล่านี้ ก็ยังสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย!
“ผู้คุ้มกันพวกนี้มาจากไหนกันแน่นะ”
“อืม ข้อมูลของผู้คุ้มกันพวกนี้ก็ไม่ปรากฏในนาฬิกายุทธวิธีด้วย”
“นั่นสิ!”
แม้จะไม่เข้าใจ แต่พวกเขาก็ไม่ได้สนทนากันมากความ
เพียงแค่เดินเข้าไปแล้วมุ่งหน้าไปยังห้องรับแขก
【นายท่าน พวกเขามาถึงแล้วขอรับ】
“อืม”
หลี่ไท่สิงลุกขึ้นจากโซฟา แล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขา
“คารวะท่านประธานขอรับ!”
เฮ่อเฉียงรีบนำทุกคนทำความเคารพหลี่ไท่สิง
“อืม”
หลี่ไท่สิงผายมือ เป็นสัญญาณให้พวกเขานั่งลง
“ขอรับ!”
พวกเขานั่งลงบนโซฟา หลี่ไท่สิงก็นั่งลงเช่นกัน
จากนั้น ผู้คุ้มกันไม่กี่คนก็นำผลไม้มาวางไว้บนโต๊ะ
“ทานสิ ผลไม้พวกนี้ดีต่อร่างกายของพวกเจ้า”
“ขอรับ ท่านประธาน”
พวกเขาหยิบผลไม้ขึ้นมาทานอย่างว่าง่าย ผลไม้เหล่านี้พวกเขาไม่เคยเห็นหรือรู้จักชื่อมาก่อน
ทว่าทันทีที่เข้าปาก นอกจากรสชาติหอมหวานแล้ว ยังสัมผัสได้ถึงขุมพลังงานอันแปลกประหลาดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย
ในชั่วพริบตา พวกเขาก็พบว่าความแข็งแกร่งของตนได้รับการยกระดับขึ้นอีกขั้น
“นี่คือผลพลังเทวะ สามารถเพิ่มพลังต่อสู้ของพวกเจ้าได้รอบด้าน ผลของมันจะคงอยู่เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์”
หลี่ไท่สิงอธิบายสรรพคุณของผลพลังเทวะที่พวกเขาเพิ่งทานเข้าไป
“ท่านประธาน ผลไม้นี้วิเศษยิ่งนัก ยังมีอีกหรือไม่ขอรับ”
“พวกเจ้าชอบรึ”
“ชอบขอรับ”
พวกเขาต่างเผยสีหน้าคาดหวังออกมาทีละคน
“ดูที่นาฬิกายุทธวิธีของพวกเจ้าสิ วันหลังก็เข้าไปซื้อในนั้นเองได้เลย”
หลี่ไท่สิงได้นำผลพลังเทวะใส่เข้าไปในร้านค้าเรียบร้อยแล้ว
ดังนั้น เมื่อพวกเขาเปิดนาฬิกายุทธวิธีดู ก็เห็นมันอยู่จริง ๆ
พร้อมกันนั้น ยังมีคำบรรยายเกี่ยวกับผลพลังเทวะด้วย
“เมื่อรับประทาน จะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งรอบด้านของเป้าหมายได้ 20%”
“ผลลัพธ์นี้ยอดเยี่ยมมาก”
“มิน่าเล่า พวกเราถึงรู้สึกว่าแข็งแกร่งขึ้นมาก”
“อืม”
เมื่อเห็นว่าในนาฬิกายุทธวิธีมีผลพลังเทวะขาย พวกเขาก็พูดคุยกันอย่างตื่นเต้นดีใจ
และที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือคะแนนที่ใช้แลกก็ไม่สูงนัก
“นอกจากผลพลังเทวะแล้ว ข้างในยังมีผลไม้อื่น ๆ อีก พวกเจ้าก็ลองดูได้”
หลี่ไท่สิงเอ่ยเตือน
“โอ้?”
พอได้ยินคำเตือนนี้ พวกเขาก็พลันหูตาสว่างขึ้นมาทันที
หลี่ไท่สิงกวาดตามองอุปกรณ์บนตัวพวกเขา แล้วพบว่าคนเหล่านี้แทบจะไม่มีอุปกรณ์สวมใส่เลย
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ พวกเขาไม่มีคะแนนสะสม
แม้ว่าพวกเขาจะทำภารกิจทดสอบสำเร็จไปไม่น้อยในระหว่างการฝึกฝน
แต่ภารกิจทดสอบเหล่านั้นไม่ได้ถูกประกาศผ่านนาฬิกายุทธวิธี ทว่าเป็นสิ่งที่พวกเขากำหนดขึ้นเอง
ในภายหลัง แม้จะมีหลี่ไท่สิงและระบบเข้ามาแทรกแซง แต่ก็ให้รางวัลเป็นเพียงระดับพลังบำเพ็ญเท่านั้น
‘ข้าดันลืมจุดนี้ไปเสียสนิท’ หลี่ไท่สิงรู้สึกจนปัญญาเล็กน้อย
ส่วนพวกเขาในยามนี้ต่างไม่ล่วงรู้ความคิดของหลี่ไท่สิง ได้แต่พากันจ้องมองผลไม้ในร้านค้าตาเป็นมัน
นอกจากผลพลังเทวะเมื่อครู่แล้ว ข้างในยังมีผลจูหงที่ช่วยเพิ่มพลังโจมตี ผลวารีครามที่ช่วยเพิ่มพลังป้องกัน และผลวิญญาณวายุที่ช่วยเพิ่มความเร็ว...
“น่าเสียดาย จนถึงตอนนี้พวกเรายังไม่มีคะแนนเลย”
“อืม”
ของในร้านค้าแม้จะดีเลิศ แต่พอเห็นคะแนนของตัวเองเป็นศูนย์ ความตื่นเต้นของพวกเขาก็มอดดับลงในพริบตา
แต่ในขณะนั้นเอง พวกเขาก็สังเกตเห็นว่าคะแนนที่เดิมเป็นศูนย์ จู่ ๆ ก็ขยับขึ้น
“เอ๊ะ! มีคะแนนแล้ว!”
“โห... นี่มัน... ตัวเลขมหาศาล!”
“นี่คือ...”
พวกเขาพบด้วยความตกตะลึงว่า ตนเองมีคะแนนสะสมเกินร้อยล้านแต้ม
และนี่ก็คือรางวัลที่หลี่ไท่สิงมอบให้พวกเขา
คะแนนเหล่านี้ หลี่ไท่สิงอยากจะให้เท่าไหร่ ก็สามารถให้ได้เท่านั้น
เพราะอย่างไรเสีย ด้วยความสามารถการเพิ่มพลังไร้ขีดจำกัด การทำเรื่องแค่นี้จึงไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด
“เอาล่ะ ตอนนี้พวกเจ้ามีคะแนนเพียงพอแล้ว ให้เน้นไปที่อาวุธและอุปกรณ์สวมใส่ก่อน”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ไท่สิง พวกเขาก็รีบเปิดดูหน้าอาวุธและอุปกรณ์ทันที
พร้อมกันนั้น ก็ใช้คะแนนของตนเลือกซื้ออาวุธและอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับการใช้งาน
“หลังจากซื้ออาวุธและอุปกรณ์แล้ว ความแข็งแกร่งของพวกเจ้าก็เพิ่มขึ้นอีกไม่น้อย”
“ขอรับ ท่านประธาน! ข้ารู้สึกว่าการปราบจิตมารครั้งนี้ กลายเป็นเรื่องง่ายดายไปเลย!”
“เจ้าค่ะ”
พวกเขาทุกคนต่างเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
หลี่ไท่สิงพยักหน้ารับ
นอกจากระดับของทุกคนจะไปถึง SSS+ และมีกันถึงเจ็ดคนแล้ว
พวกเขายังได้รับการเสริมพลังจากผลพลังเทวะและอาวุธยุทโธปกรณ์ ความแข็งแกร่งในยามนี้จึงน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
กล่าวได้ว่า หากปล่อยใครออกไปสักคน ก็ล้วนเป็นตัวตนที่สามารถกวาดล้างสายพันธุ์วิปริตได้นับไม่ถ้วน
“ท่านประธานเจ้าคะ พวกเราจะไปจัดการจิตมารกันเมื่อใดหรือเจ้าคะ” อี้เถิงจิ้งเหม่ยถามอย่างอดรนทนไม่ไหว
เป้าหมายสำคัญที่สุดที่เธอมาที่นี่ ก็เพื่อช่วยเหลือครอบครัวของเธอ
ตอนนี้เธอรู้สถานการณ์ภายนอกแล้ว จึงกังวลเหลือเกินว่าสามีและลูกสาวของเธอจะเป็นอันตราย