บทที่ 495: ภารกิจใหม่

“ท่านผู้อาวุโส ศิษย์น้องหลี่และคนอื่นๆ ยังไม่ส่งข่าวกลับมาเลยจนถึงบัดนี้ จะเกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือไม่ขอรับ”

ณ โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ตู้เฟยและศิษย์อีกหลายคนกำลังพักผ่อนอยู่

พวกเขาต่างนั่งล้อมวงรอบโต๊ะที่อุดมไปด้วยอาหารเลิศรส ทว่ากลับไม่มีผู้ใดมีอารมณ์จะแตะต้องมันเลยแม้แต่น้อย

“ตามแผนการแล้ว พวกเขาควรจะส่งข่าวกลับมาตั้งนานแล้ว”

“แต่จนถึงตอนนี้ พวกเรากลับไม่ได้รับข่าวคราวใดๆ เลย”

สถานการณ์นี้ไม่เพียงทำให้เหล่าศิษย์รู้สึกประหลาดใจ แม้แต่ตู้เฟยเองก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

“หรือว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น?” ศิษย์คนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล

ศิษย์อีกคนแย้งขึ้นด้วยท่าทีสงสัย “ไม่น่าจะเป็นไปได้กระมัง? อย่างไรเสียครั้งนี้พวกเราก็ส่งศิษย์ขอบเขตแก่นทองคำไปตั้งหลายคน ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขา ย่อมต้องจัดการเรื่องนี้ได้สำเร็จอยู่แล้ว”

“เช่นนั้นจะเป็นไปได้หรือไม่ ที่ผู้อาวุโสแห่งนิกายชิงเทียนผู้นั้นจะแข็งแกร่งมาก จนศิษย์ของพวกเราไม่สามารถรับมือได้?”

“เป็นไปไม่ได้”

เพราะจากที่ได้พบเจอ หลี่ไท่สิงดูเยาว์วัยเกินไปนัก ดูแล้วน่าจะอายุเพียงยี่สิบปีเศษเท่านั้น

ในสายตาของพวกเขา การมีอายุเพียงยี่สิบปีเศษแต่ครอบครองพลังระดับขอบเขตแก่นทองคำได้ ก็นับว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว

“ท่านผู้อาวุโส หรือว่าพวกเราลองไปดูหน่อยดีหรือไม่ขอรับ” ศิษย์คนที่เอ่ยปากคนแรกยังคงไม่วางใจ จึงหันไปมองตู้เฟยที่ยังคงนิ่งเงียบ

“อืม” ตู้เฟยลูบเคราพลางครุ่นคิดถึงสถานการณ์

ในยามนี้ เขาเองก็มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเช่นกัน

เรื่องนี้มีความสำคัญอย่างยิ่ง เขาเองก็คิดว่าควรจะไปดูให้เห็นกับตาสักหน่อย

“ไปกันเถอะ”

ดังนั้น ตู้เฟยจึงพาศิษย์ของเขาออกจากโรงเตี๊ยม และเหาะมุ่งหน้าไปยังทิศทางของนิกายชิงเทียน

ในเวลานี้ ณ นิกายชิงเทียน

หลังจากที่หลี่ไท่สิงให้หลิ่วอินจัดการเรื่องราวต่างๆ เรียบร้อยแล้ว เขาก็เข้าสู่การเก็บตัวบำเพ็ญเพียร

ส่วนเสี่ยวเจียงจื่อก็ถูกจัดให้ไปเก็บตัวบำเพ็ญเพียรเช่นกัน

ทั่วทั้งนิกาย ยังคงมีทหารเซียนฉินคอยเฝ้าระวังอย่างเงียบเชียบ

สำหรับหลี่ไท่สิงนั้น เขากำลังตรวจสอบรางวัลจากภารกิจอยู่

ครั้งนี้ เขาได้บ่มเพาะคนอื่นเพิ่มอีกหลายคน ทำให้ได้รับชิ้นส่วนการเพิ่มพลังไร้ขีดจำกัดมาอีกหลายชิ้น ตอนนี้มีรวมทั้งหมดห้าชิ้นแล้ว

‘แต่การจะรวบรวมให้ครบหนึ่งร้อยชิ้นนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ’

“ระบบ มีภารกิจใหม่หรือไม่” หลี่ไท่สิงเอ่ยถามระบบในใจ

【มี อีกสักครู่จะปรากฏขึ้น】

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ หลี่ไท่สิงก็ใจเต้นระรัว พลันนึกขึ้นได้ทันทีว่าเป็นเรื่องใด

‘น่าจะเป็นผู้อาวุโสแห่งนิกายไป๋เยว่คนนั้นมาแล้วกระมัง’

หลี่ไท่สิงคาดการณ์และพบว่าเป็นจริงดังที่คิด ตู้เฟยกำลังพาศิษย์มุ่งหน้ามายังนิกายชิงเทียนแล้ว

เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าใดมิทราบได้

ในที่สุดตู้เฟยและพรรคพวกก็มาถึงเขตแดนของนิกายชิงเทียน แต่พวกเขามิได้บุ่มบ่ามเหาะขึ้นไปในทันที

“ท่านผู้อาวุโส ข้างหน้าก็นิกายชิงเทียนแล้ว เหตุใดพวกเราจึงหยุดเล่าขอรับ”

เมื่อเข้าใกล้นิกายชิงเทียน ตู้เฟยสั่งให้ทุกคนร่อนลงจอดในบริเวณใกล้เคียง ไม่ได้ขึ้นไปโดยตรง

หากเป็นพวกเขา คงจะบุกเข้าไปโดยตรงแล้วจับคนมาเค้นถามให้สิ้นเรื่อง

เมื่อนั้น คำตอบทั้งหมดก็จะปรากฏออกมาเอง

ทว่า ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา พวกเขาไม่พบคนที่ส่งมาล่วงหน้าเลยแม้แต่คนเดียว

บัดนี้ ในใจของตู้เฟยกลับบังเกิดลางสังหรณ์อันเลวร้ายขึ้นมา

“ข้ารู้สึกว่า คนที่พวกเราส่งไป...เกรงว่าจะตายกันหมดแล้ว”

“ท่านผู้อาวุโส เป็นไปไม่ได้กระมังขอรับ!”

“จะเป็นไปได้หรือไม่ เดี๋ยวพวกเราไปตรวจสอบดูก็รู้”

แววตาของตู้เฟยฉายประกายเย็นเยียบ หากเรื่องนี้เป็นจริง เขาจะทำให้นิกายชิงเทียนทั้งสำนักต้องถูกฝังกลบไปพร้อมกันอย่างแน่นอน

ดังนั้น พวกเขาจึงค่อยๆ ลอบเข้าใกล้นิกายชิงเทียน

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็พบร่องรอยการต่อสู้ในป่าบริเวณตีนเขานิกายชิงเทียน

“ท่านผู้อาวุโส ตรงนี้มีรอยเลือดขอรับ!”

แม้ว่าศพจะถูกจัดการไปแล้ว แต่คราบเลือดบนพื้นดินและร่องรอยการต่อสู้โดยรอบ กลับไม่อาจลบล้างออกไปได้หมดสิ้น

และเมื่อเห็นร่องรอยเหล่านี้ ตู้เฟยก็ยิ่งมั่นใจในความคิดของตนเองมากขึ้น

“ดูท่า... พวกนั้นคงจะจบไม่สวยเสียแล้ว” ตู้เฟยถอนหายใจเบาๆ รู้สึกว่าตนเองยังประเมินหลี่ไท่สิงต่ำเกินไป

“หรือว่า... ผู้อาวุโสแห่งนิกายชิงเทียนคนนั้นจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตทารกแรกกำเนิดจริงๆ?” ศิษย์คนหนึ่งเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ

เพราะพวกเขารู้ดีว่าคนของนิกายชิงเทียนแข็งแกร่งเพียงใด ต่อให้มีเวลามากกว่านี้ ก็ไม่มีทางบรรลุถึงขอบเขตแก่นทองคำได้

ดังนั้น คำอธิบายเพียงอย่างเดียวก็คือหลี่ไท่สิงเป็นคนลงมือ

“ซี้ด... ยอดฝีมือขอบเขตทารกแรกกำเนิดที่อายุเยาว์ถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

พวกเขาต่างรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

แต่หากพวกเขารู้ว่าผู้ที่สังหารศิษย์เหล่านั้นคือหลิ่วอินและคนอื่นๆ พวกเขาคงจะตกตะลึงยิ่งกว่านี้เป็นแน่

“พวกเจ้ากระจายกำลังค้นหารอบๆ พวกเราส่งคนมาตั้งหลายสิบคน หากตายกันหมด ที่นี่ต้องมีร่องรอยอื่นหลงเหลืออยู่อีกแน่”

ศิษย์หลายคนรับคำสั่งของตู้เฟย รีบกระจายกำลังกันออกไปค้นหาร่องรอยโดยรอบ

ตู้เฟยมองดูเหล่าศิษย์ที่แยกย้ายกันออกไป พลางเงยหน้าขึ้นมองไปยังนิกายชิงเทียน ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมลง

ไม่นานนัก ศิษย์คนหนึ่งก็พบกองดินใหม่ที่ดูผิดปกติในป่า ราวกับเพิ่งถูกขุดกลบเมื่อไม่นานนี้

เขาเดินเข้าไปคุ้ยดินเหล่านั้นออก และก็ต้องตกใจเมื่อพบศพของพวกพ้องตนเอง

เขารีบวิ่งกลับไปรายงานตู้เฟยทันที

“ท่านผู้อาวุโส ข้าพบศพคนของพวกเราแล้วขอรับ!”

ตู้เฟยรีบตามไปดู เมื่อเห็นศพที่ถูกขุดขึ้นมา สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มลงในบัดดล

“ดูท่า คนของพวกเราคงถูกนิกายชิงเทียนสังหารจริงๆ”

“นิกายชิงเทียนสมควรตาย! ช่างรนหาที่ตายเสียจริง!”

“ท่านผู้อาวุโส พวกเราบุกขึ้นไปตอนนี้เลย แล้วกวาดล้างพวกมันให้สิ้นซากเถอะขอรับ!”

“อย่าเพิ่งรีบร้อน ข้าจะขอไปพบหน้าผู้อาวุโสคนใหม่ของนิกายชิงเทียนผู้นี้สักหน่อย”

สายตาของตู้เฟยจ้องมองนิกายชิงเทียนเบื้องหน้าอย่างเย็นชา

แล้วหันไปกล่าวกับศิษย์ข้างกายคนหนึ่งว่า “เจ้ากลับไปรายงานท่านเจ้าสำนัก บอกว่านิกายชิงเทียนเกิดความเปลี่ยนแปลง พวกมันสังหารคนที่เราส่งไป และข้าสงสัยว่ามีสุดยอดฝีมือคอยหนุนหลังอยู่ ข้าจะลองหยั่งเชิงดูสักหน่อย”

“ขอรับ ท่านผู้อาวุโส”

ศิษย์ผู้นั้นรีบเหาะกลับสำนักไปทันที

ส่วนตู้เฟยก็พาพวกที่เหลือเหาะตรงไปยังน่านฟ้าเหนือนิกายชิงเทียน

ตอนที่พวกเขามาถึง ก็ถูกทหารเซียนฉินตรวจพบตั้งนานแล้ว

แต่หลี่ไท่สิงไม่ได้สั่งให้ลงมือ กลับให้เหล่าทหารเซียนฉินซ่อนตัวไว้ก่อน

ในเวลานี้เอง เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลี่ไท่สิงในที่สุด

【ติ๊ง! เปิดใช้งานภารกิจใหม่: เอาชนะหรือสังหารตู้เฟย】

‘ในที่สุดภารกิจก็มาเสียที’

หลังจากหลี่ไท่สิงรอจนภารกิจปรากฏ เขาก็เหาะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เผชิญหน้ากับตู้เฟย

“ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสตู้มาเยือนนิกายชิงเทียนของข้า มีธุระอันใดหรือ” หลี่ไท่สิงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

“เจ้ารู้จักข้า?” ตู้เฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“แน่นอนอยู่แล้ว ท่านเจ้าสำนักของพวกเราเคยกล่าวถึงท่าน บอกว่าท่านไม่ใช่คนดีสักเท่าใดนัก”

“เจ้าพูดว่าอะไรนะ!” ศิษย์คนหนึ่งชี้หน้าหลี่ไท่สิงด้วยความเดือดดาล

“หุบปาก” ตู้เฟยตวัดสายตาปรามศิษย์ผู้นั้น แล้วหันกลับไปมองหลี่ไท่สิง กล่าวว่า “ไม่ทราบว่าเหตุใดท่านจึงต้องช่วยเหลือนิกายชิงเทียน?”

“ข้าอยากช่วยก็ช่วย เกี่ยวอันใดกับเจ้าด้วย?”

“เฮอะ! การกระทำของเจ้าไม่ต่างอะไรกับการเป็นศัตรูกับนิกายไป๋เยว่ของข้า! นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ เจ้ารู้หรือไม่!”

“หึหึ” หลี่ไท่สิงเพียงแค่หัวเราะหึๆ อย่างไม่ใส่ใจ

ท่าทีเช่นนี้ทำให้ตู้เฟยเริ่มเดือดดาลขึ้นมาแล้ว