บทที่ 12 ผลึกพลังงาน

“หัวหน้าโรเจอร์ ในเมื่อภารกิจครั้งนี้ยากลำบาก งั้นผมยิ่งควรไป ในฐานะสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างแหวกฟ้า ผมจะถอยในเวลาแบบนี้ได้ยังไง” หลินซิงไห่กล่าวหนักแน่น

นี่มันคำตอบมาตรฐานชัด ๆ เขาไม่เชื่อว่าโรเจอร์จะยังหาเหตุผลมาห้ามได้อีก

“ฉันไม่ใช่หัวหน้ากลุ่ม จะมาแสดงความภักดีอะไรกับฉันก็ไม่มีความจำเป็นหรอก” โรเจอร์พูดอย่างจนปัญญา

เขาหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “ที่ฉันพูดไปเมื่อครู่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ภารกิจครั้งนี้เราต้องเข้าไปถึงใจกลางเมือง อันตรายกว่าปกติอย่างน้อยสองเท่า”

“แม้ว่านายจะมีพรสวรรค์ แต่ตอนนี้ยังเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา ต่อให้ฉันให้นายอยู่ตำแหน่งหน่วยสนับสนุน ถ้าเกิดอันตรายขึ้นมาจริง ๆ นายก็ยากที่จะหนีรอด”

หลินซิงไห่จึงเริ่มมั่นใจว่าโรเจอร์พูดเช่นนี้ไม่ใช่เพราะต้องการทดสอบความภักดีอะไร แต่เป็นเพราะเป็นห่วงเขาจริง ๆ

คิดได้เช่นนี้ เขาจึงตัดสินใจพูดเปิดเผย “หัวหน้าโรเจอร์ จริง ๆ แล้วมีเรื่องหนึ่งผมอยากรายงาน ผมไม่ได้อ่อนแออย่างที่คุณคิด ตอนบ่ายหลังจากศูนย์หลบภัยจัดสรรที่พักแล้ว มีนักเลงจากแก๊งขวาน 5 คนมาขอค่าคุ้มครอง ผมจัดการพวกมันหมดแล้ว”

เรื่องที่เขาแข็งแกร่งขึ้นคงปิดไว้ไม่ได้นาน โดยเฉพาะเมื่อจะออกปฏิบัติการร่วมกัน หากเจออันตรายก็ยิ่งไม่ควรปิดบัง

จะดีกว่าถ้าเปิดเผยตอนนี้ จะได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า

“นายไม่เอาเหรียญตราทหารรับจ้างออกมาให้ดูเหรอ? ทำไมถึงได้มีเรื่องกับแก๊งขวานด้วย? ถ้าฉันจำไม่ผิด พวกมันหนุนหลังโดยกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าดุไม่ใช่เหรอ?”

เดี๋ยว…

โรเจอร์พูดไปครู่หนึ่ง ก็นึกบางอย่างขึ้นได้

เขากลืนน้ำลายมองหลินซิงไห่ด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ “เมื่อกี้นายว่าไงนะ? นายจัดการนักเลงแก๊งขวานไปห้าคน? จะเป็นไปได้ยังไง?”

หลินซิงไห่ยิ้ม “จริง ๆ แล้วมีเรื่องหนึ่งที่ผมยังไม่ได้บอกคุณ ก่อนเกิดหายนะ ผมเป็นแชมป์มวยสมัครเล่นระดับจังหวัด ทักษะการต่อสู้ผมไม่ธรรมดาเลย”

“อันนี้ก็…” โรเจอร์ตาโตทันที แต่ก็ส่ายหน้า “แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่น่าไหว นายยังไม่เคยใช้ยาปรับแต่งพันธุกรรมเลย พละกำลังกับพวกนักเลงนั่นต่างกันมาก ไหนจะต้องสู้ห้าคนอีก”

“นี่แหละคือเรื่องที่สองที่อยากบอก ผมพบว่าตัวเองดูดซับยาปรับแต่งพันธุกรรมได้เร็วมาก”

“แค่ครึ่งวัน ผมดูดซับไปแล้วสองขวด นี่แหละเหตุผลที่ผมจัดการพวกมันได้” หลินซิงไห่พูดออกไปตามแผนที่เตรียมไว้

เขารู้ดีว่าข้ออ้างนี้อาจฟังไม่น่าเชื่อ แต่เรื่องระบบมันอธิบายให้ใครฟังไม่ได้ และเขาก็ไม่คิดจะอธิบาย

“อะไรนะ!” โรเจอร์ตกใจจนลุกพรวดขึ้น จ้องหลินซิงไห่เขม็ง “นาย…พูดจริงเหรอ?”

“จริงครับ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน” หลินซิงไห่ตอบอย่างจริงจัง

โรเจอร์ยืนอึ้งอยู่พักใหญ่ ก่อนจะพึมพำ “หรือว่านายจะมีโครงสร้างร่างกายพิเศษ?”

หลินซิงไห่หูผึ่ง “ร่างกายพิเศษคืออะไรครับ?”

“ก็ตรงตามคำนั่นแหละ ในหมู่คนเป็นล้าน มักจะมีไม่กี่คนที่มีร่างกายพิเศษ ซึ่งมักจะมีความสามารถต่างจากคนทั่วไป คนที่มีร่างกายพิเศษแบบนี้ พอปลุกพลังพิเศษก็จะได้พลังพิเศษที่แข็งแกร่งมาก” โรเจอร์อธิบาย

“งั้นผมว่าผมมีร่างกายแบบนั้นแน่เลยครับ” หลินซิงไห่รีบพูด

เขาไม่สนหรอกว่าร่างกายพิเศษคืออะไรกันแน่ ถ้ามันช่วยอธิบายได้ก็ถือว่าเข้าทาง

โรเจอร์: “ทำไมถึงคิดงั้น?”

หลินซิงไห่: “ก็ไม่มีเหตุผลอะไรหรอกครับ แค่ความรู้สึกเฉย ๆ ไม่งั้นผมจะดูดซับยาได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง?”

โรเจอร์: “…”

บรรยากาศในห้องเงียบลงอยู่นานกว่าห้านาที โรเจอร์จึงยอมรับกับความจริงข้อนี้

“เรื่องที่นายมีร่างกายพิเศษ ห้ามบอกใครเด็ดขาด เข้าใจไหม?” โรเจอร์เตือนด้วยสีหน้าจริงจัง

“ครับ! ผมเข้าใจ” หลินซิงไห่พยักหน้ารัว “งั้นผมไปร่วมภารกิจได้แล้วใช่ไหมครับ?”

เห็นโรเจอร์ยังดูลังเล หลินซิงไห่ก็รีบเสริม “ถ้าคุณยังเป็นห่วงเรื่องความสามารถ ผมขอยาอีกสิบถึงยี่สิบขวดก็ได้ ก่อนออกเดินทางผมจะกลายเป็นผู้ผ่านการปรับแต่งพันธุกรรมแน่นอน”

สีหน้าโรเจอร์มืดลงเล็กน้อย แต่ก็หยิบยาสองขวดจากกระเป๋าเสื้อส่งให้ “ก่อนออกเดินทาง เสริมความสามารถได้เท่าไหร่ก็เอาเถอะ ตอนปฏิบัติการตามฉันให้ดี ห้ามทำอะไรบุ่มบ่าม”

หลินซิงไห่ไม่คาดคิดว่าโรเจอร์จะให้ยาจริง และดูจากลักษณะก็รู้ว่าเขาควักมาจากกระเป๋าเอง

แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ และรับมาทันที

ตอนนี้เขาจำเป็นต้องใช้พลังปราณโลหิตอย่างมาก ส่วนเรื่องบุญคุณนี้ วันหน้าค่อยชดใช้คืนสองเท่าก็แล้วกัน

“ตอนนี้จะอธิบายภารกิจให้ฟัง ที่ห่างจากศูนย์หลบภัยสตาร์ชิลด์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 200 กิโลเมตรคือเมืองเทียนซาน ภารกิจล่าสุดที่เราทำอยู่ เราบังเอิญตรวจพบพลังงานบางอย่างในเขตศูนย์กลางเมือง สงสัยว่าที่นั่นจะมีผลึกพลังงานซ่อนอยู่จำนวนมาก”

“ประเมินเบื้องต้นอย่างต่ำ 1 ตัน และเป้าหมายภารกิจของเราคือผลึกพลังงานนั้น” โรเจอร์กดเสียงต่ำลง

“ผลึกพลังงานหนึ่งตัน!” หลินซิงไห่อุทาน ก่อนจะรีบเอามือปิดปากแล้วมองรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมโรเจอร์ถึงยอมจ่ายเพิ่มเพื่อเปิดห้องส่วนตัว และทำไมถึงตรวจสอบอุปกรณ์ดักฟังก่อนพูด

ตลอดบ่ายที่เขาเดินสำรวจและหาข่าว ทำให้ตอนนี้เขาไม่ใช่มือใหม่อีกแล้ว อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าผลึกพลังงานนั้นมีค่าขนาดไหน

หนึ่งตันของผลึกพลังงาน ถ้าเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลกก็อาจไม่เท่าไหร่

แต่ในยุคที่พลังงานขาดแคลนแบบนี้ มันคือสมบัติที่ประเมินค่าไม่ได้

ถ้าสามารถนำกลับมาและขายในศูนย์หลบภัยได้ จะมีมูลค่าอย่างน้อย 100,000 ถึง 150,000 แต้มเลยทีเดียว

“ถ้าภารกิจนี้สำเร็จ กลุ่มเราจะสามารถซื้ออาวุธใหม่จำนวนมาก และยกระดับขึ้นเป็นกลุ่มระดับสองได้”

“ตอนนั้น ด้วยพรสวรรค์ที่นายแสดงออกมา อาจได้ยาเป็นสิบขวดต่อสัปดาห์ก็ได้นะ” โรเจอร์ยิ้ม

(จบบท)