บทที่ 185 พ่อตาและลูกเขย

ลีเจียเสิ่ง นั่งอยู่ในรถพลางทบทวนความสัมพันธ์ระหว่างเขากับ เฉินเฟิง ใหม่อีกครั้ง หลังจากนิ่งคิดอยู่นาน เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องใหญ่ขึ้นมาต่อสายถึงใครบางคน

"ฮัลโหล ประธานหวังใช่ไหมครับ ผมลีเจียเสิ่งนะ"

"คุณลี สวัสดีครับ มีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ?" ชายปลายสายถาม

"คืออย่างนี้ครับ ผมได้ยินว่าพวกคุณระงับคำสั่งซื้อของบริษัทที่ชื่อ ฟงหยวนเทรดดิ้ง ไปใช่ไหม"

"ฟงหยวนเทรดดิ้ง?" อีกฝ่ายทำท่านึกไม่อยู่ครู่หนึ่ง "อ้อ บริษัทที่คุณชายลีเซ่อเจียเคยโทรมาบอกน่ะเหรอครับ"

"นั่นแหละครับ คุณก็รู้ว่านิสัยคุณชายรองเป็นยังไง ในเมื่อเขาขอมา พวกเราก็ไม่กล้าขัดศรัทธาจริงไหมครับ?" ปลายสายพยายามอธิบาย

"บริษัทนั้นลูกเขยผมเปิดเองน่ะครับ เรื่องทั้งหมดเป็นแค่การเข้าใจผิด ประธานหวังช่วยเห็นแก่หน้าผมสักครั้ง ช่วยรื้อฟื้นคำสั่งซื้อให้เขาทีเถอะครับ"

"เรื่องนี้..."

"ส่วนทางคุณชายรอง เดี๋ยวผมไปคุยเองครับ" ลีเจียเสิ่งประกาศกร้าวอย่างทรงอำนาจ

ประธานหวังนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า "ตกลงครับ"

"ขอบคุณมากครับ ไว้มีเวลาเชิญมาดื่มชาที่บริษัทผมนะ"

หลังจากวางสาย ลีเจียเสิ่งก็โทรหาเจ้าของบริษัทเทรดดิ้งยักษ์ใหญ่อีกหลายแห่ง เพื่อขอให้เปิดช่องทางการค้าให้บริษัทของเฉินเฟิงอีกครั้ง

ความจริงแล้ว ลีเจียเสิ่งรู้เรื่องที่บริษัทเทรดดิ้งของเฉินเฟิงถูกบีบมาตลอด แต่ที่ผ่านมาเขาเลือกที่จะ "ยืนดูอยู่ห่างๆ" ด้วยความเย็นชา เพราะอยากจะสั่งสอนเฉินเฟิงเสียหน่อย เขาคิดว่าในเมื่อเฉินเฟิงสร้างตัวมาจากธุรกิจเทรดดิ้งในแผ่นดินใหญ่ หากเขาบีบให้ธุรกิจหลักล่มสลาย เฉินเฟิงย่อมต้องยอมสยบให้เขาในที่สุด

และเมื่อเฉินเฟิงยอมแพ้ เขาก็จะให้เฉินเฟิงแต่งงานกับลีเยว่หยุนในฐานะ "ลูกเขยแต่งเข้าบ้าน"

ในเมื่อห้ามงานแต่งไม่ได้ เขาก็ต้องยอมรับ แต่มันมีแผนซ้อนแผนอยู่ เพราะเขามองเห็นว่าเฉินเฟิงเป็นคนมีความสามารถสูงที่สร้างตัวได้ด้วยลำแข้งตัวเอง หากได้เฉินเฟิงมาเป็นลูกเขยแต่งเข้าตระกูลลีจะส่งผลดีมหาศาล:

เรื่องที่ลีเยว่หยุนหนีตามเฉินเฟิงไปแผ่นดินใหญ่จะได้จบลงอย่างสวยงาม ตระกูลลีไม่ต้องเสียหน้าในสังคมฮ่องกง

เขากำลังกังวลเรื่องผู้สืบทอด ลีเยว่หลินลูกชายคนโตก็ไม่เอาถ่าน ลีเยว่หยุนเก่งแต่ก็ต้องแต่งงานออกไป ลูกจากภรรยาคนอื่นก็ยังเล็กเกินกว่าจะฝากฝังอนาคตได้ หากเฉินเฟิงเข้าบ้านมา เขาสามารถส่งมอบ หลงเซิ่งกรุ๊ป ให้เฉินเฟิงดูแลได้อย่างเต็มที่

เขาให้ผู้เชี่ยวชาญคำนวณมูลค่าธุรกิจของเฉินเฟิงในแผ่นดินใหญ่แล้ว พบว่ามีมูลค่าหลายร้อยล้าน และมีแนวโน้มจะพุ่งขึ้นเป็นพันล้านหรือหมื่นล้านตามเศรษฐกิจที่โตเร็ว หากเฉินเฟิงแต่งเข้าบ้าน ทรัพย์สินเหล่านั้นก็จะกลายเป็นของตระกูลลีไปโดยปริยาย

แต่ใครจะนึกว่า... ในขณะที่ธุรกิจเทรดดิ้งถูกบีบ เฉินเฟิงกลับไปรุ่งโรจน์สุดขีดในตลาดหุ้นแทน!

เพียงไม่กี่วัน เงินทุน 30 ล้าน กลายเป็น 270 ล้านความเร็วในการหาเงินแบบนี้ ลีเจียเสิ่งไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต มันเหมือนการพิมพ์แบงก์ชัดๆ แม้แต่มือสไนเปอร์ชื่อดังอย่างหลิวจินสงยังทำไม่ได้ขนาดนี้

ตอนนี้ลีเจียเสิ่งเริ่มละทิ้งความคิดที่จะให้เฉินเฟิง "แต่งเข้าบ้าน" แล้ว เพราะดูท่าทางแล้ว เฉินเฟิงคงเติบโตจนก้าวข้ามเขาไปในไม่ช้า ความหวังเดียวของเขาตอนนี้คือช่วยผลักดันให้เฉินเฟิงกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลของฮ่องกงให้เร็วที่สุด เพื่อที่ในอนาคตเฉินเฟิงจะได้ช่วยดูแลตระกูลลีกลับบ้าง

ในขณะที่ลีเจียเสิ่งยุ่งกับการเคลียร์ทางให้ เฉินเฟิงยังไม่รู้เรื่องนี้เลย เขากำลังนั่งทานอาหารอยู่ในร้านน้ำชากับ หยางเป่าหลัว

หยางเป่าหลัวนัดเฉินเฟิงทานมื้อค่ำหลังตลาดปิด เฉินเฟิงจึงโทรบอกลีเยว่หยุนว่าคืนนี้ไม่กลับไปทานข้าวที่บ้าน ซึ่งเธอที่เติบโตมาในครอบครัวนักธุรกิจก็เข้าใจดีว่าเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายที่มีสังคม

ทั้งคู่ขับรถมาที่ร้านเล็กๆ ไร้ป้ายชื่อในซอยใจกลางเมือง "บะหมี่เกี๊ยวทำมือ, เนื้อตุ๋นสูตรลับ และหยวนยางเย็น"

หยางเป่าหลัวที่มีทรัพย์สินร้อยล้านกลับชอบนั่งร้านข้างทางแบบนี้ เขาบอกว่านี่คือ "กลิ่นอายของโลกมนุษย์" ที่หาได้ยากในต่างประเทศ เมื่อบะหมี่มาเสิร์ฟ เขาก็ซดน้ำซุปเสียงดังพลางชมว่าสดชื่นเป็นบ้า ยิ่งทานคู่กับเนื้อตุ๋นหอมเครื่องเทศและหยวนยางเย็นรสเข้มข้น รสชาติถือว่าที่สุดจริงๆ

เมื่ออิ่มหนำสำราญ หยางเป่าหลัวก็นั่งพิงเก้าอี้พลางแคะฟันอย่างสบายใจ ส่วนเฉินเฟิงค่อยๆ ซดน้ำซุปที่เหลือ

"ได้ยินว่าคุณแต่งงานแล้ว?" หยางเป่าหลัวถามขึ้น

"ข่าวไวดีนี่"

"ก็เห็นหน้าออฟฟิศคุณติดกระดาษสีแดงมงคลไว้ แถมวันนี้เจอ 'เจ้าอ้วน' ในห้องน้ำเลยลองถามดูน่ะ"

"ไอ้หมอนั่น ปากสว่างจริงๆ" เฉินเฟิงหัวเราะ

"นี่ครับ ของขวัญแต่งงาน" หยางเป่าหลัววางซองแดงหนาลงบนโต๊ะ

เฉินเฟิงรับมาลูบความหนาดูแล้วแกล้งเย้า "น้อยไปหรือเปล่าเนี่ย?"

"เปิดดูข้างในก่อนสิ"

เฉินเฟิงเปิดซองออกมา พบว่าข้างในมีกระดาษเพียงแผ่นเดียว เขียนตัวเลขไว้ว่า: 7.66

"นี่คือ..."

"หุ้นฉางหัวทีวีที่เราวางแผนไว้ ตอนนี้ทำกำไรได้หนึ่งเท่าตัวแล้ว ถือว่าส่งงานเบื้องบนได้สวยงาม ถึงเวลาที่เราต้องถอนตัวเสียที ตัวเลขนี้คือราคาที่เราจะเทขายในวันพรุ่งนี้ มันจะเหวี่ยงอยู่ประมาณราคานี้แหละ" หยางเป่าหลัวยิ้ม

"คุณก็ลองดูแล้วกันนะว่าจะจัดการยังไง"

เฉินเฟิงมองหยางเป่าหลัวด้วยความอึ้ง การบอกราคาขายล่วงหน้าของกองทุนระดับยักษ์ใหญ่ให้เขารู้แบบนี้ ของขวัญชิ้นนี้... มันมีค่ามหาศาลจริงๆ!