บทที่ 11 ทำไมผู้หญิงถึงขอวีแชตไม่ได้

บทที่ 11 ทำไมผู้หญิงถึงขอวีแชตไม่ได้

เมื่อซ่งหว่านขับรถกลับมาถึงมหาวิทยาลัยหลินไห่ เธอเห็นฝูงชนจำนวนมากมุงดูเหตุการณ์อยู่ที่ชั้นล่างของหอพักหญิงตามคาด

ทว่า กลับมีพื้นที่ว่างเป็นวงกว้างรัศมีกว่าสิบห้าเมตรก่อตัวขึ้นรอบหอพัก

ณ ใจกลางวงล้อมนั้น มีชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวยืนอยู่ ทั้งเส้นผมและเสื้อผ้าของเขาเปียกโชกอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่ดอกกุหลาบแดงในมือก็ยังชุ่มไปด้วยหยดน้ำ แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่อย่างนั้นด้วยความดื้อรั้น

เขาคือหลินเฟิง

"นี่ยืนมาเกือบชั่วโมงแล้วใช่ไหม? ผู้หญิงที่ชื่อซ่งหว่านคนนั้นใจแข็งชะมัด ป่านนี้ยังไม่ยอมลงมาอีก"

"นั่นสิ! ถ้าเป็นฉันนะ ทนดูไม่ได้หรอก ผู้ชายคนนั้นออกจะหล่อขนาดนี้"

"ก็แค่แฟนทะเลาะกันไม่ใช่เหรอ? จำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยหรือไง น้ำเย็นกะละมังนั้นเทลงมาจากข้างบนเต็มๆ โชคดีนะที่ผู้ชายอารมณ์ดี ถ้าเป็นคนอื่นคงอาละวาดไปนานแล้ว"

"ไม่มีใครไปตามซ่งหว่านคนนั้นหน่อยเหรอ?"

"ไปตามแล้วสิ แต่ได้ยินว่าเจ้าตัวไม่อยู่หอ"

"หา? งั้นผู้ชายคนนั้นก็น่าสงสารแย่เลย..."

ทันทีที่ซ่งหว่านเปิดประตูรถและก้าวลงมา เธอก็ได้ยินเสียงซุบซิบของพวกผู้หญิงที่มุงดูเหตุการณ์แว่วเข้าหู

ต้องยอมรับว่ารูปลักษณ์ภายนอกของหลินเฟิงนั้นตบตาผู้คนได้เก่งนัก

ผิวพรรณของเขาขาวจัดเมื่อเทียบกับผู้ชายทั่วไป หน้าตาก็หล่อเหลา ยิ่งสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวยิ่งขับเน้นจุดเด่นของเขาให้ชัดเจนขึ้น

ใครที่ไม่รู้นิสัยที่แท้จริงของเขา คงนึกว่าเขาเป็นคนซื่อสัตย์แสนดีเป็นแน่!

ซ่งหว่านแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาหลินเฟิง

อันที่จริง หลินเฟิงสังเกตเห็นซ่งหว่านตั้งแต่ตอนที่เธอมาถึงแล้ว เพราะเสียงคำรามอันน่าเกรงขามของลัมโบร์กินีไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมองข้ามได้ง่ายๆ

หลินเฟิงปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว เขาหันไหล่ข้างที่เปียกโชกเข้าหาซ่งหว่านอย่างแนบเนียน ปล่อยให้ผมที่เปียกชื้นตกลงมาปรกดวงตา

เขาดูเหมือนสัตว์ตัวเล็กๆ ที่บาดเจ็บ ไร้ทางสู้และกำลังตื่นตระหนก

"หว่านหว่าน!" ที่หน้าต่างห้อง 302 ชั้นบน หลี่เล่อเว่ยและหวงหรานเห็นร่างของซ่งหว่านก็รีบโบกมือเรียก พยายามเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ

พวกเธอกลัวเหลือเกินว่าซ่งหว่านจะใจอ่อนอีกครั้งเมื่อต้องเผชิญหน้ากับท่าทางน่าสงสารของไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้น

"นั่นซ่งหว่านเหรอ?"

"ในที่สุดนางเอกก็มาแล้ว?"

"มีแค่ฉันคนเดียวหรือเปล่าที่เห็นว่าคุณหนูคนนั้นขับลัมโบร์กินี?"

ดูเหมือนหลินเฟิงจะแสร้งทำเป็นเพิ่งเห็นซ่งหว่านเช่นกัน เขารีบก้าวเท้าเข้ามาหาไม่กี่ก้าว มองซ่งหว่านด้วยสายตาที่ผสมปนเปไปด้วยความประหลาดใจและความโศกเศร้า

"หว่านหว่าน ผมรู้ตัวแล้วว่าผมผิดจริงๆ..."

"ผมไม่ควรทำเรื่องโง่ๆ ลงไปโดยพลการเพียงเพราะต้องการปกป้องคุณ ผมรู้ว่าผมใช้วิธีที่ผิด"

"แต่คุณเข้าใจผมใช่ไหม? ในใจผมมีแต่คุณคนเดียวจริงๆ เป็นแบบนั้นมาตั้งแต่ต้นจนจบ"

ซ่งหว่านรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัวทันทีที่ได้ยิน

อันดับแรก เธอพยักหน้าให้หลี่เล่อเว่ยและหวงหรานที่อยู่บนตึก จากนั้นจึงเบนสายตากลับมามองหลินเฟิง

ในขณะที่ไทยมุงกำลังคาดเดากันว่านางเอกจะซาบซึ้งจนโผเข้ากอดพระเอกหรือไม่ พวกเขาก็ได้ยินนางเอกเอ่ยปากขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ชัดถ้อยชัดคำทุกพยางค์

"เรื่องโง่ๆ งั้นเหรอ?"

"นายหมายถึงเรื่องที่ฉันจับได้ว่านายขึ้นรถเศรษฐีนีเพื่อแลกกับเงินน่ะเหรอ?"

"หรือนายหมายถึงเรื่องที่พอนายถูกจับได้ นายก็อ้างเหตุผลสวยหรูว่าฉันช่วยเรื่องเงินนายไม่ได้ นายก็เลยบอกเลิกฉันดื้อๆ?"

"หรือว่า... จะเป็นเรื่องที่นายหน้าด้านกลับมาขอคืนดี หลังจากรู้ว่าฉันรวยกันแน่?"

แม่เจ้า!

ข่าวด่วนสะท้านวงการ!

เหล่านักศึกษาหญิงที่มุงดูอยู่ชั้นล่างต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

คนที่เคยเห็นอกเห็นใจหลินเฟิงต่างพากันมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ ทันทีที่ฟังซ่งหว่านพูดจบ

ทันใดนั้น พวกเขาก็เห็นใบหน้าของชายหนุ่มแดงก่ำขึ้นมาทันที "หว่านหว่าน คุณ... คุณเข้าใจผมผิดจริงๆ นะ"

เมื่อวานหลินเฟิงรู้จากอู๋เหวินเหวินแล้วว่า แบล็กการ์ดที่ซ่งหว่านถืออยู่นั้นไม่ใช่สิ่งที่เด็กเลี้ยงต้อยจะมีครอบครองได้

เธอมีเงินเป็นของตัวเองจริงๆ

เมื่อคิดว่าตัวเองมองเพชรพลอยเป็นก้อนกรวด ซ้ำยังยอมลดตัวไปเกลือกกลั้วกับหญิงอ้วนอย่างอู๋เหวินเหวิน หลินเฟิงก็รู้สึกคลื่นไส้จนแทบอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอด

ทันใดนั้น สายตาที่เขามองซ่งหว่านก็ยิ่งเปี่ยมไปด้วยความรักลึกซึ้งมากขึ้นไปอีก

"ถ้าไม่ใช่เพื่อคุณ ผมคงไม่แกล้งคบกับอู๋เหวินเหวินหรอก"

"หว่านหว่าน คุณลืมสัญญาที่เราจะแต่งงานกันหลังเรียนจบไปแล้วเหรอ?"

ซ่งหว่านยิ้มออกมาทันที "นายยังจำที่ฉันพูดเมื่อวานได้ใช่ไหม?"

หลินเฟิงสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาอย่างประหลาด แต่เขาได้สำรวจรอบๆ ตัวหลายรอบแล้วตั้งแต่ซ่งหว่านลงจากรถ

ไม่มีบอดี้การ์ดหรือใครตามมาทั้งนั้น

ซ่งหว่านเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและว่านอนสอนง่ายมาตลอด ที่เธอพูดจาข่มขู่แบบนั้นก็คงเพราะเขาทำให้เธอโกรธมากจริงๆ

เธอน่ะแคร์เขาจะตายไป

ขอแค่เขายื้อต่อไปอีกไม่กี่วัน เธอจะต้องสัมผัสถึงความจริงใจของเขาได้อย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลินเฟิงก็ยืดหลังตรงโดยอัตโนมัติ และพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคง:

"หว่านหว่าน คุณก็รู้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมไม่มีวันไปจากคุณ..."

วินาทีถัดมา ร่างของเขาก็ลอยละลิ่วกลางอากาศ

หลินเฟิงยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ถูกจับทุ่มข้ามไหล่กระแทกพื้นอย่างแรง

จนกระทั่งความเจ็บปวดรวดร้าวแล่นพล่านไปทั่วร่าง หลินเฟิงถึงเพิ่งจะส่งเสียงร้องโอดโอย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน

"เท่ระเบิดไปเลย!"

ไม่ใช่แค่หลินเฟิงที่ตะลึง แม้แต่คนรอบข้างก็ช็อกไปตามๆ กัน

"คุณหนูคนนั้นต้องเคยฝึกมาแน่ๆ ใช่ไหม?"

"ฉันอยากได้วีแชตของเธอจังเลย ฮือๆ~"

"แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ..."

"เป็นผู้หญิงแล้วผิดตรงไหน! ผู้หญิงขอวีแชตผู้หญิงด้วยกันไม่ได้เหรอ? นี่ปี 2022 แล้วนะ ทำไมยังพูดจาแบบนี้อยู่อีก!"

หลี่เล่อเว่ยและหวงหรานเพิ่งวิ่งลงมาถึงชั้นล่าง พวกเธอเองก็ยืนอ้าปากค้าง พูดไม่ออกกับภาพตรงหน้าเช่นกัน

หว่านหว่านไปเรียนท่าทุ่มข้ามไหล่มาตอนไหน? ทำไมพวกเธอไม่เห็นรู้เรื่องเลย?

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง ร่างท้วมร่างหนึ่งก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

ท่าทางหอบหายใจของเธอบ่งบอกชัดเจนว่าวิ่งมาตลอดทาง

อู๋เหวินเหวินมองซ้ายมองขวาเพื่อหาตำแหน่งของซ่งหว่านเป็นอันดับแรก

จากนั้นเธอก็มองเห็นหลินเฟิงที่นอนกองอยู่กับพื้นด้วยสาเหตุบางอย่าง และเข้าใจสถานการณ์ได้ในทันที

เธอเดินจ้ำอ้าวเข้าไปหาซ่งหว่านแล้วพูดด้วยความรู้สึกผิดว่า "ขอโทษค่ะคุณซ่ง ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมาตามตอแยคุณอีก"

พูดจบ เธอก็รีบโบกมือเรียกบอดี้การ์ดสองคนที่ตามหลังมา ให้ลากตัวหลินเฟิงที่ยังนอนจุกจนพูดไม่ออกออกไปทันที

จากนั้นอู๋เหวินเหวินก็หันกลับมา ปั้นหน้ายิ้มแย้มใส่ซ่งหว่านทันควัน "คุณซ่งคะ ฉันรับรองว่าไอ้สวะนี่จะไม่มาวุ่นวายกับคุณอีกแน่นอน"

เธอกำลังกลุ้มใจหาวิธีกู้ภาพพจน์ตัวเองต่อหน้าซ่งหว่านอยู่พอดี จู่ๆ หลินเฟิงก็เสนอหน้ามาให้ถึงที่

พอรู้ข่าว เธอไม่สนแม้กระทั่งข้อมือที่เพิ่งถูกหลินเฟิงทำเจ็บเมื่อวาน รีบวิ่งแจ้นมาที่นี่ทันที

หลินเฟิงไอ้โง่นั่น คิดจริงๆ เหรอว่าหลังจากนอกใจไปแล้ว ขาใหญ่อย่างคุณซ่งจะยังโง่ยอมให้เขาหลอกอยู่อีก!

ไม่ใช่ว่าเธออยากจะแส่เรื่องชาวบ้านหรอกนะ แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณซ่งจะพาลโกรธเธอไปด้วยเพราะเรื่องของหลินเฟิงหรือเปล่า... แค่คิดถึงความเป็นไปได้นี้ อู๋เหวินเหวินก็อยากจะฉีกอกหลินเฟิงเป็นชิ้นๆ

แต่โชคดีที่เธอยังมาทัน... หญิงสาวคนหนึ่งที่มองดูเหตุการณ์อยู่อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานขึ้นมา "พูดถึงเรื่องนี้ ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าที่หอแฟนฉันเหมือนจะมีคนชื่อหลินเฟิงอยู่ด้วยนะ"

"แล้วแฟนฉันก็เคยเล่าว่า ช่วงนี้หลินเฟิงไปเกาะติดเศรษฐีนีแล้วทิ้งแฟนสาวที่คบกันมาครึ่งปีเพื่อผู้หญิงคนนั้น"

"คงไม่ใช่ผู้ชายคนนี้หรอกใชไหม?"

ขณะพูด หญิงสาวคนนั้นก็รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา "ฉันต้องถามแฟนฉันหน่อยแล้ว"

หลังจากคุยโทรศัพท์และวางสายไป เธอก็เริ่มเลื่อนดูข้อมูลในมือถือ

เพื่อนสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ทนไม่ไหว รีบชะโงกหน้าเข้ามาดูหน้าจอด้วย

"ใช่หมอนี่จริงๆ ด้วย!"

พวกผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆ ต่างพากันชะโงกหน้ามาดูที่หน้าจอโทรศัพท์ ก็เห็นภาพถ่ายสุดใกล้ชิดของหลินเฟิงกับหญิงร่างท้วมคนนั้นโชว์หราอยู่บนหน้าจอ

ฝูงชนโดยรอบฮือฮาขึ้นมาทันที นี่มันหลักฐานมัดตัวชัดๆ

ตอนแรกพวกเธอยังนึกว่าผู้ชายคนนี้รักมั่นคง บางคนถึงกับแอบอิจฉานางเอกด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เข้าใจกระจ่างแจ้งแล้ว

รักลึกซึ้งบ้าบออะไรกัน นี่มันผู้ชายหน้าเงินที่จ้องจะจับคนรวยชัดๆ!

ถ้าคุณหนูคนนี้ไม่แกล้งจน ป่านนี้คงมองไม่เห็นธาตุแท้ของไอ้ผู้ชายเฮงซวยนี่แน่ๆ...

【ติ๊ง~ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับฉายา ‘เศรษฐีนีผู้ห้าวหาญและสง่างาม’ สุ่มรับรางวัล 2 ล้านเหรียญฟู่หยา】

【ส่งมอบรางวัลเรียบร้อยแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยค่ะโฮสต์】