บทที่ 60 - สวัสดีปีใหม่

บทที่ 60 - สวัสดีปีใหม่

ตึก ตึก ตึก...

หลังเวที เหล่าสภานักศึกษาที่กำลังคุยกันได้ยินเสียงรองเท้าหนังกระทบพื้น

เสียงมีจังหวะจะโคน ฟังดูมั่นคง

มีคนหันไปมองทางประตู เห็นชายหนุ่มในชุดสูทเดินเข้ามา

"หล่อมาก!"

รุ่นพี่ปี 2 คนหนึ่งอุทาน

ทุกคนหันไปมอง เห็นสวี่หลิน

จริงๆ สวี่หลินเดินเอามือล้วงกระเป๋าเข้ามา

ปกติท่านี้ดูไม่ค่อยสุภาพ หรือดูขี้เก๊ก

แต่ตอนนี้ ด้วยบัฟ "มังกรในหมู่มนุษย์" ท่าทางกวนๆ นี้กลับดูเป็นธรรมชาติและมีสไตล์

ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง

"น้อง มาหาใครเหรอ?"

รุ่นพี่ผู้หญิงถาม

"น้องใช่สวี่หลินคนนั้นมั้ย?"

อีกคนทัก: "ที่จะขึ้นพูดตัวแทนนักศึกษาใหม่!"

คลิปวีรกรรมสวี่หลินยังว่อนเน็ต คนในสภานักศึกษารู้หน้าค่าตาเขาดี

สวี่หลินตอบเรียบๆ: "ผมเอง"

"ตัวจริงหล่อกว่าในคลิปเยอะเลย!"

รุ่นพี่สาวตาวาว แค่สวี่หลินมองมา หัวใจก็เต้นตึกตั๊ก สาวๆ คนอื่นก็อาการเดียวกัน

เหมือนผู้ชายเจอสาวสวยแล้วประหม่า ผู้หญิงเจอหนุ่มหล่อก็ไม่ต่างกัน

"ชมเกินไปครับ"

สวี่หลินหน้านิ่ง ตั้งแต่เด็กมีคนชมว่าหล่อเยอะแยะ ตอนเด็กๆ คุณนายเริ่นอุ้มไปเจอเพื่อนสมัยมหาลัย ป้าๆ น้าๆ ก็กรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ สวี่หลินโดนฟัดมาตั้งแต่เด็กจนชิน เขาเลยเฉยๆ กับคำชมพวกนี้ ไม่มีอีโก้ดารา

ตึก ตึก...

ตอนนั้นเอง มีคนเดินเข้ามาจากทางเวที

สวี่หลินหันไปมอง เห็นผู้หญิงมัดผมหางม้าสูง

ผมเธอยาวมาก มัดสูงแล้วปลายผมยังยาวถึงเอว ปกติหางม้าทั่วไปยาวแค่เลยคอมานิดหน่อย

หลังเวทีมีทางเข้าสองทาง สวี่หลินเข้าทางหนึ่ง ผู้หญิงคนนี้เข้าทางติดกับเวที

เธอใส่สูทผู้หญิงสีดำ รองเท้าหนังสีดำ

ชุดดำทั้งตัวเหมือนสวี่หลิน

เทียบกับสวี่หลิน ผู้หญิงคนนี้ดูทะมัดทะแมงและเท่

สูงประมาณร้อยเจ็ดสิบสี่ พอๆ กับอวี้ซินเหยียน หน้าตาก็ระดับเดียวกัน

แต่เส้นหน้าเธอคมกว่าอวี้ซินเหยียน เป็นสาวหน้าคมเข้ม ดูดุดันและเท่กว่า

พูดได้เลยว่า เธอเป็นผู้หญิงที่ "เท่" และ "หล่อ" ที่สุดที่สวี่หลินเคยเจอ

ยังไม่มีใครเทียบได้

หนิงอวี้หานเห็นสวี่หลิน ก็เดินเข้ามาถาม: "น้องคือตัวแทนนักศึกษาใหม่ สวี่หลินใช่ไหม?"

"ใช่ครับ"

สวี่หลินถามกลับ: "รุ่นพี่ชื่ออะไรครับ?"

หนิงอวี้หาน: "ฉันชื่อหนิงอวี้หาน เรียนเศรษฐศาสตร์เหมือนกัน ปี 2"

"อ๋อ รุ่นพี่สายตรงนี่เอง"

สวี่หลินถึงบางอ้อ ถามต่อ: "แต่รุ่นพี่ ชื่อเขียนยังไงครับ?"

ภาษาจีนคำพ้องเสียงเยอะ

อวี้ (หยก), อวี้ (แซ่), อวี้ (ควบคุม)...

หาน (อม/มี), หาน (หนาว), หาน (สว่าง)...

สวี่หลินไม่แค่ถาม หยิบมือถือเปิดแอปโน้ตขึ้นมา

"รุ่นพี่ พิมพ์ให้หน่อยได้มั้ย?"

เขาใจกล้ามาก กล้าเล่นกับผู้หญิงที่เพิ่งรู้จัก

การปฏิสัมพันธ์ไม่ใช่แค่คำพูด แต่รวมถึงการกระทำ

หนิงอวี้หานมองเขา ไม่คิดมาก รับมือถือมาพิมพ์ชื่อตัวเอง

"หนิงอวี้หาน"

สวี่หลินทวนชื่อ ทำท่าเข้าใจแจ่มแจ้ง

หนิงอวี้หานถาม: "เตรียมตัวมาดีรึยัง? ตอนนี้อธิการบดีกำลังพูด ต่อไปก็ตานายแล้ว"

"เรียบร้อยครับ"

พูดแล้วสวี่หลินเกือบลืม เปิดไฟล์ในมือถือดูบทพูดผ่านๆ อีกสองรอบ เขาเขียนเองเลยจำได้แม่น ต่อให้ลืมบางท่อน ด้วยสกิล "ปลายปากกาเทพเจ้า" เขาก็ด้นสดได้สบาย

หนิงอวี้หานถาม: "ต้องพูดต่อหน้าคนเกือบสี่พันคน ไหวมั้ย? ตื่นเต้นรึเปล่า?"

เกือบสี่พันคน รวมเด็กใหม่ สภานักศึกษา อาจารย์

คนเยอะขนาดนี้ สวี่หลินเพิ่งจบม.ปลาย ในฐานะรุ่นพี่ หนิงอวี้หานเลยถามด้วยความห่วงใย

"ไม่ครับ สบายมาก"

ตื่นเต้นเหรอ?

ไม่มีทาง

สวี่หลินมองชุดสูทเธอ ถาม: "รุ่นพี่เป็นพิธีกรเหรอครับ?"

"อื้อ ฉันรับหน้าที่พิธีกรงานนี้"

หนิงอวี้หานพยักหน้า

คุยกันสักพัก

เสียงอธิการบดีบนเวทีเริ่มสรุปจบ: สุดท้ายนี้ ขอให้นักศึกษาทุกคนในอีกสี่ปีข้างหน้า...

แพทเทิร์นนี้แปลว่าจะจบแล้ว

หนิงอวี้หานบอกสวี่หลิน: "เตรียมตัวไว้นะ เดี๋ยวถึงคิวแล้วฉันจะเรียก ออกมาได้เลย"

"ok."

สวี่หลินพยักหน้า หนิงอวี้หานเดินออกไปที่เวที

สวี่หลินหันไปถามรุ่นพี่สาวใกล้ๆ: "พี่ครับ ถามหน่อย หนิงอวี้หานมีแฟนยัง?"

"ยังไม่มีจ้ะ!"

รุ่นพี่สาวยิ้ม: "น้องจะจีบเหรอ?"

ผู้ชายทั่วไปเจอคำถามนี้คงอึกอักปฏิเสธ

แต่สวี่หลินไม่

เขารู้ดีว่าผู้หญิงไม่ชอบผู้ชายปอดแหก ความปอดแหกคือการไร้ซึ่งเสน่ห์ของลูกผู้ชาย

สวี่หลินตอบ: "ใช่ครับ ผมจะจีบ!"

รุ่นพี่สาว: "แต่คนจีบเธอเยอะนะ คนเก่งๆ ก็เพียบ ไม่เห็นเธอตกลงใครสักคน ยากหน่อยนะน้อง!"

"เรื่องปกติ"

สวี่หลินเฉยๆ

คนสวยคนชอบเยอะ แต่คนกล้าจีบจริงๆ มีน้อย ผู้ชายส่วนใหญ่ก็แค่หื่นแต่เจียมตัว หรือไม่ก็ไม่กล้า คู่แข่งจริงๆ มีไม่กี่คนหรอก

รุ่นพี่สาวหัวเราะ: "ขอให้สมหวังนะจ๊ะ!"

สวี่หลินยิ้ม: "ถ้าจีบติด ผมเลี้ยงชานมไข่มุกมี่เสวี่ย (Mixue) แก้วนึง!"

"แค่มี่เสวี่ยเหรอ?"

"งั้นป้าหวังชาจี"

"เอาป้าหวังชาจี!"

รุ่นพี่สาวตื่นเต้น: "พี่เอาเมนูส้มจี๊ดสี่ฤดู!"

สวี่หลินยิ้ม: "พี่นี่เห็นแก่กินจริงๆ!"

รุ่นพี่คนนี้น่ารักดี สวี่หลินเลยแหย่เล่น

รุ่นพี่สาวให้กำลังใจ: "สู้ๆ นะน้อง!"

"ชัวร์ป้าบ!"

สวี่หลินทำท่าโอเค

จีบติดกะผีสิ!

ผู้ชายบางคนแถวนั้นคิดในใจ

แต่ต่อให้พูดออกมา สวี่หลินก็ไม่สน

อีกด้านหนึ่ง อธิการบดีพูดจบแล้ว

หนิงอวี้หานเดินออกมาจากหลังเวที เธอเท่และสง่างามมาก เดินฉับๆ มั่นใจ

เด็กใหม่สามพันกว่าคนเห็นหนิงอวี้หาน ต่างตะลึงในความงาม

โดยเฉพาะเวลาเดิน หางม้าสูงแกว่งไปมาเป็นเอกลักษณ์ มีกลิ่นอายรักแรก

เห็นแล้วอยากกระตุกหางม้าเล่น สวี่หลินก็อยาก

หางม้าสูงของหนิงอวี้หานมีเวทมนตร์ประหลาด

ผู้ชายหลายคนเห็นแล้วอดจินตนาการไม่ได้ อยากได้เป็นแฟน

วินาทีนี้

หนิงอวี้หานยืนหน้าไมค์ ขาตั้ง ประกาศก้องต่อหน้าคนสี่พันคน: "ขอขอบคุณท่านอธิการบดีหลี่อวิ๋นเฟยสำหรับโอวาท! เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก วัยเยาว์เบ่งบานดั่งดอกไม้ ความฝันเริ่มออกเดินทาง! เขาคนนี้ ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ได้เสี่ยงชีวิตช่วยหญิงตั้งครรภ์ที่ติดอยู่ในรถจากอุบัติเหตุ จิตวิญญาณแห่งการเสียสละเพื่อผู้อื่นโดยไม่คำนึงถึงชีวิตตนเองนี้ สมควรแก่การเรียนรู้! ขอเชิญตัวแทนนักศึกษาใหม่รุ่น 2025 จากคณะเศรษฐศาสตร์ ห้อง 1 นักศึกษา สวี่หลิน ขึ้นกล่าวสุนทรพจน์!"

(จบแล้ว)