เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 50 - ผมจะได้เป็นตัวแทนเด็กใหม่?

บทที่ 50 - ผมจะได้เป็นตัวแทนเด็กใหม่?

บทที่ 50 - ผมจะได้เป็นตัวแทนเด็กใหม่?


บทที่ 50 - ผมจะได้เป็นตัวแทนเด็กใหม่?

สวี่หลินกับฉือหลินเย่ว์มาถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตในมหาลัย

ที่นี่ใหญ่โตโอ่อ่า มีสองชั้น

ชั้นหนึ่งขายขนมของกิน ชั้นสองขายของใช้

ฉือหลินเย่ว์ช่วยสวี่หลินเลือกซื้อของเยอะมาก ทั้งของใช้จำเป็นอย่างแปรงสีฟัน ยาสีฟัน ผ้าขนหนู ไปจนถึงผ้าห่มนวม หมอน เสื่อรองนอน และจิปาถะอีกเพียบ แถมขนมอีกกองพะเนิน

หมดไปพันสองพันหยวนได้

ฉือหลินเย่ว์เปย์หนักมาก

ซื้อเสร็จ ฉือหลินเย่ว์ก็ขับรถกลับมาส่งที่หอพัก

ทั้งสองช่วยกันขนของขึ้นห้อง

ท่ามกลางสายตาอิจฉาของหูตงไห่และเซี่ยเจิงหรง ฉือหลินเย่ว์ช่วยจัดวางแปรงสีฟัน ยาสีฟัน แก้วน้ำให้อย่างใส่ใจ

ดูแลดีเหมือนพี่สาวแท้ๆ ดูแลน้องชาย

"เอาล่ะ เรียบร้อย!"

ฉือหลินเย่ว์ปัดมือ มองสำรวจดูว่าขาดอะไรอีกมั้ย คิดไปคิดมาน่าจะครบแล้ว

"สวี่หลิน พี่กลับก่อนนะ มีงานต้องทำ!"

"โอเคครับ! เดี๋ยวผมเดินลงไปส่ง!"

"อื้อ"

จากนั้นสวี่หลินก็เดินลงมาส่งฉือหลินเย่ว์

"มีอะไรก็บอกพี่นะ ที่นี่มีญาติพี่น้องมั้ย?"

"ไม่มีครับ"

"งั้นมีอะไรบอกพี่ได้เลย!"

"ครับ"

สวี่หลินพยักหน้า

ฉือหลินเย่ว์ยิ้ม: "เข้ามหาลัยแล้ว หาแฟนสวยๆ นิสัยดีๆ สักคนนะ!"

"ได้ครับ จะพยายาม!" สวี่หลินมองหน้าเธอ

ฉือหลินเย่ว์ยิ้มไม่ตอบ ขึ้นรถไป

พอรถเธอสตาร์ทออกไป สวี่หลินก็เดินกลับขึ้นหอ

"สวี่หลิน พี่สาวนายดีเกินไปแล้ว!"

หูตงไห่อิจฉาตาร้อน

เซี่ยเจิงหรงเสริม: "ฉันก็ว่าพี่สาวนายดีมาก ไม่ใช่แค่สวยนะ แต่นิสัยดีสุดๆ ไม่เหมือนพี่สาวฉัน อารมณ์เสียตลอดเวลา"

"ฉันก็ว่าพี่เขาดีเหมือนกัน" สวี่หลินพยักหน้า

หูตงไห่ทัก: "สวี่หลิน มีคนแท็กนายในกลุ่มแน่ะ"

สวี่หลินเปิดมือถือดู เห็นคนขอแอดเพื่อนเพิ่มมาเพียบ

จากเดิมที่มีผู้หญิงในห้องแอดมา 5 คน (ห้องมีผู้หญิง 26 คน เหลืออีก 21) ตอนนี้ขอแอดมาทีเดียว 15 คน

สวี่หลินกดรับหมด เป็นเพื่อนร่วมห้อง จะไม่รับก็กระไรอยู่ ต้องเรียนด้วยกันอีกสี่ปี เดี๋ยวจะมองหน้ากันไม่ติด

รับๆ ไปเถอะ ถ้าทักมาไม่อยากคุยก็ไม่ต้องตอบ สวี่หลินทำประจำ

อีกอย่างสวี่หลินไม่ได้ใช้ QQ นี้แชทเป็นหลัก เอาไว้ใช้แค่เรื่องเรียน กลุ่มห้องก็ใช้ QQ

พอกดเข้ากลุ่มห้อง ถึงเห็นว่าเมื่อกี้คุยเรื่องเขากันใหญ่ มีคนเอารูปเขาขับพานาเมร่าลงกลุ่ม

ตอนนี้มีผู้ชายห้องข้างๆ แท็กเขา: "เพื่อน โหดจัด ขับพานาเมร่าเลยเหรอ!"

สวี่หลินตอบ: "รถพี่สาวน่ะ"

"รถพี่ก็เหมือนรถเราแหละ สุดยอด!"

"พี่สาวสวี่หลินสวยมาก เหมือนนางฟ้าเลย!"

"สวี่หลินก็หล่อ ยีนบ้านนี้ดีเวอร์!"

ในกลุ่มคึกคักกันใหญ่

สวี่หลินดูผ่านๆ ไม่ได้ตอบอะไรอีก

พอรับแอดเพื่อนผู้หญิง ก็มีทักมาอย่างกระตือรือร้นหลายคน แต่สวี่หลินไม่สนใจ

เขาวางมือถือ เดินไปอาบน้ำเย็นในห้องน้ำ

พออาบเสร็จ สวี่หลินนุ่งกางเกงขาสั้นกับกางเกงในเดินออกมา เปลือยท่อนบน เดือนกันยายนร้อนตับแตก อาบน้ำเย็นยังไม่รู้สึกหนาว กลับสบายตัวด้วยซ้ำ

วันนี้อากาศดี แดดเปรี้ยง

ตอนนี้บ่ายสองกว่าๆ ช่วงที่ร้อนที่สุดของวัน

จังหวะที่สวี่หลินเดินออกมา หูตงไห่เหลือบมาเห็น ร้องเสียงหลง: "สวี่หลิน หุ่นนายโหดขนาดนี้เลยเหรอ?"

เซี่ยเจิงหรงที่กำลังเล่นเกมคอมพิวเตอร์หันมามองตามเสียง อุทานลั่น: "เชรด! สวี่หลิน นี่หุ่นคนเล่นกล้ามชัดๆ!"

"ก็ชัดอยู่มั้ง?"

สวี่หลินถามกลับ

"โคตรโหด หุ่นแบบนี้เดินในมหาลัย น่าจะติดท็อปวันแล้วมั้ง?"

หูตงไห่อิจฉา

"สวี่หลิน นายเข้ายิมบ่อยเหรอ?"

เซี่ยเจิงหรงอิจฉาจนเลิกเล่นเกม

สวี่หลิน: "เล่นอยู่บ้านครับ เวย์ก็ไม่กิน คุมอาหารนิดหน่อย"

พูดก็พูดเถอะ กรณีสวี่หลินนี่โกงมาชัดๆ ถ้าจะปั้นหุ่นให้ได้แบบนี้ หนึ่งต้องมีพรสวรรค์ สองต้องขยัน สามต้องมีคนสอน

และที่สำคัญที่สุดคือพันธุกรรม ถ้าโครงร่างไม่ให้ เล่นยังไงทรงก็ไม่สวย หรือปั้นยากมาก

"สุดยอด!"

เซี่ยเจิงหรงกับหูตงไห่ยกนิ้วให้

ส่วนสวี่หลินปีนขึ้นเตียง นอนพักผ่อน

เพิ่งอาบน้ำเสร็จ มานอนตากลมจากระเบียง สบายตัวสุดๆ

สวี่หลินหลับตางีบไปครึ่งชั่วโมง

ตื่นมาอีกที ในห้องเหลือเขาคนเดียว

เซี่ยเจิงหรงกับหูตงไห่ออกไปแล้ว

เปิดมือถือดูข้อความ พวกนั้นบอกว่าออกไปซื้อของ

สวี่หลินขยี้ตา ลุกนั่ง โทรหาแม่

"คุณนายเริ่น ผมถึงมหาลัยแล้วนะ"

"ถ่ายรูปมาดูหน่อยสิ!" แม่บอก

สวี่หลินถ่ายรูปหอพักส่งไป ติดเท้าตัวเองไปด้วย

คุณนายเริ่น: "ถ่ายอะไรมาเนี่ย? แม่จะดูบรรยากาศมหาลัย"

สวี่หลิน: "เดี๋ยวค่อยถ่ายตอนออกไปละกัน เพิ่งตื่น"

คุณนายเริ่น: "รูมเมทเป็นไง? เข้ากันได้มั้ย?"

นี่เป็นครั้งแรกที่สวี่หลินอยู่หอ แม่เลยเป็นห่วงกลัวลูกไม่ชิน

"ก็ดีครับ"

แม่ลูกคุยกันพักหนึ่ง แม่โอนค่าครองชีพมาให้แปดพัน ถึงตอนนี้สวี่หลินจะมีเงินแล้ว แต่เงินที่แม่ควรให้ก็ต้องให้ แถมเปิดเทอมต้องใช้เงินเยอะ แม่เลยให้มาเผื่อ

สวี่หลินเห็นว่าเพิ่งบ่ายสามกว่าๆ เลยกะว่าจะออกไปเดินเล่นในมหาลัย

ไฉต้ามีสองวิทยาเขต ป.โทกับป.ตรี พื้นที่รวมสามพันหกร้อยไร่ วิทยาเขตป.ตรีสองพันสามร้อยกว่าไร่ ก็กว้างเอาเรื่อง

ตอนสวี่หลินเดินลงจากตึก รุ่นพี่กู้เหยียนก็ทักไลน์มา

กู้เหยียน: "ฮัลโหล น้องสวี่หลิน ช่วงปิดเทอมน้องได้ไปช่วยคนจนได้รางวัลพลเมืองดีมาใช่มั้ย? ที่ขึ้นฮอตเสิร์ชด้วย?"

"ใช่ครับ"

สวี่หลินตอบ

"เก่งมาก!"

กู้เหยียน: "พรุ่งนี้เช้าจะมีพิธีปฐมนิเทศนักศึกษาใหม่ ทางมหาลัยอยากให้น้องขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ในฐานะตัวแทนเด็กใหม่ เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดี!"

สวี่หลินอ่านข้อความแล้วชะงัก

คะแนน 552 อย่างผมเนี่ยนะ ขึ้นไปพูดเป็นตัวแทนเด็กใหม่?

ถึงจะบอกว่าเพราะเรื่องวีรกรรมช่วยคนก็เถอะ

แต่สวี่หลินนึกถึงคะแนนสอบตัวเองแล้วก็ปวดหัว

แต่ทว่า

ระบบมีการตอบสนอง

[คุณมีคิวกล่าวสุนทรพจน์ในฐานะตัวแทนนักศึกษาใหม่ +]

สวี่หลินรีบกดดูในใจ

[ภารกิจทางเลือก: เปล่งประกายในพิธีปฐมนิเทศ!]

[หมายเหตุ: จงกล่าวสุนทรพจน์ที่ปลุกเร้าอารมณ์และดุเดือดเลือดพล่านสไตล์ท่านผู้นำหนวดจิ๋ม (ฮิตเลอร์) สะกดคนทั้งหอประชุม ให้พวกเขารู้ซึ้งว่าเด็กใหม่ที่แท้จริงมันต้องเป็นยังไง!]

เชี่ย!

ท่านผู้นำหนวดจิ๋มก็มา

สวี่หลินเริ่มรู้สึกจริงๆ แล้วว่าระบบนี้มันไม่ค่อยเต็มบาท

แต่พอภารกิจมา สวี่หลินก็ไม่ถอย

มีรางวัลให้รออยู่ จะกลัวอะไร

กู้เหยียน: "สวี่หลิน คิดว่าไง?"

สวี่หลิน: "ได้ขึ้นเวทีพูด ผมยินดีทำหน้าที่ครับ!"

กู้เหยียน: "ฮ่าๆๆ.jpg นักเรียนสวี่หลินของเรายอดเยี่ยมมาก ไม่นึกเลยว่าพลเมืองดีคนนั้นจะเป็นรุ่นน้องเรา!"

กู้เหยียน: "สวี่หลิน มีชุดสูทมั้ย? ขึ้นเวทีต้องแต่งตัวเป็นทางการหน่อยนะ!"

สวี่หลิน: "ไม่มีครับ"

กู้เหยียน: "สวี่หลินสูงร้อยแปดสิบห้าใช่มั้ย? แฟนพี่สูงเท่าน้องเลย เขามีสูท"

"ร้อยแปดสิบเจ็ดครับ"

เดิมทีสวี่หลินสูงร้อยแปดสิบหก ช่วงปิดเทอมยืดมาอีกนิดหน่อย เป็นร้อยแปดสิบเจ็ดกว่าๆ

"อ้อๆ! แฟนพี่ร้อยแปดสิบห้า สูงพอๆ กัน หุ่นก็น่าจะเท่ากัน เดี๋ยวพี่ให้เขาเอาสูทไปให้นะ!"

ต่างกันสองเซนติเมตร ดูด้วยตาเปล่าแทบไม่เห็นความต่าง

"โอเคครับ"

ไม่นาน แฟนกู้เหยียนก็มา เขาอยู่หอชายตึก B ฝั่งตรงข้าม

แฟนกู้เหยียนใส่แว่น ดูสุภาพเรียบร้อย หน้าตาดีใช้ได้

"เพื่อน เอาสูทมาให้!"

"ขอบใจมากเพื่อน!"

"ไม่เป็นไร ลองใส่ดูนะ น่าจะพอดี เราสูงเท่าๆ กัน หุ่นก็คล้ายๆ กัน"

เขาตบไหล่สวี่หลิน

"เค ขอบใจ"

พอแฟนกู้เหยียนกลับไป สวี่หลินก็ลองสวมสูท

ชุดสูทถือเป็นเครื่องแบบทางการ ทันทีที่สวมใส่ บัฟ "มังกรในหมู่มนุษย์" ของสวี่หลินก็ทำงานอัตโนมัติ

วินาทีนั้น สวี่หลินในชุดสูท ดูสง่างามเหนือมนุษย์ แผ่รังสีอำนาจดุจพญามังกรออกมา

บัฟนี้โหดจริง!

สวี่หลินส่องกระจกดูอย่างพอใจ

ใส่ได้แค่นาทีเดียว สวี่หลินก็รีบถอดเปลี่ยนกลับเป็นชุดเดิม เพราะมันร้อนมาก

ข้างนอกอุณหภูมิปาเข้าไป 38 องศา!

[จบแล้ว]

จบบทที่ บทที่ 50 - ผมจะได้เป็นตัวแทนเด็กใหม่?

คัดลอกลิงก์แล้ว