บทที่ 25 - จ้าวอี้เฟยผู้รับความจริงไม่ได้

บทที่ 25 - จ้าวอี้เฟยผู้รับความจริงไม่ได้

สวี่หลินรู้สึกว่าแม่ของเขาช่างสปอร์ตใจป้ำจริงๆ

ควักกระเป๋าทีเดียวหมื่นหยวน

[ทรัพย์สิน: 253,296.29 หยวน]

จบ ม.6 ยังไม่ทันเข้ามหาลัย ในกระเป๋ามีเงินสองแสนห้า

สวี่หลินตอนนี้รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า

อารมณ์ดีเลยอดไม่ได้ที่จะกดเข้าไปดูในกลุ่มห้อง

พอดูถึงได้รู้ว่า จ้าวอี้เฟยยังคงคึกคักเหมือนเดิม

แถมจ้าวอี้เฟยก็ติดไฉต้าด้วย?

"น่าสนุกแฮะ!"

สวี่หลินรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที

ตอนนั้นจ้าวอี้เฟยกำลังพล่ามอยู่

จ้าวอี้เฟย: "ผมพลาดอันดับหนึ่ง ไม่นึกว่าคะแนนรวม 659 ของผมจะยื่นไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้าผมเข้ามหาลัยนั้นได้ ก็คงไม่ได้เรียนเอกคณิตศาสตร์ที่อยากเรียน เผลอๆ จะโดนเด้งไปอยู่คณะกากๆ ในมหาลัย"

เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้น: "หัวหน้าห้องเรียนคณิตศาสตร์ อนาคตจะไปเป็นนักวิจัยด้านนี้เหรอ? ได้ยินว่าเอกคณิตศาสตร์ยากมากนะ!"

จ้าวอี้เฟยตอบกลับ: "ไม่ ผมกะจะทำงานด้านหลักทรัพย์การเงิน คณิตศาสตร์ตอนนี้เป็นที่ต้องการมากในสายเศรษฐศาสตร์การเงิน ไม่ได้หมายความว่าผมจะไปวิจัยคณิตศาสตร์ พวกนายอาจจะเข้าใจเอกคณิตศาสตร์คลาดเคลื่อนไปหน่อย จริงๆ แล้วตอนนี้คณิตศาสตร์เนื้อหอมในหลายวงการมาก!"

ทุกคนร้องอ๋อ

จ้าวอี้เฟยยังพล่ามต่อ

"แต่ผมติดอันดับสองแล้ว เอกการเงินของไฉต้า การเงินไฉต้าก็ไม่เลว ในการจัดอันดับวิชาการเงินระดับประเทศ การเงินไฉต้าติดท็อปเท็น เป็นสาขาที่แข็งแกร่งมาก!"

จ้าวอี้เฟย: "ใช้การเงินไฉต้าเป็นสปริงบอร์ด ผมจะฝึกฝนทักษะรอบด้าน สะสมคอนเนคชั่นและทรัพยากรต่างๆ หวังว่าอนาคตผมจะประสบความสำเร็จ!"

จ้าวอี้เฟย: "เพื่อนๆ ครับ เรามาพยายามไปด้วยกันนะ!"

ฟังเข้าใจขอเสียงปรบมือ!

จ้าวอี้เฟยวันนี้อารมณ์ดี

ไม่ว่าจะยังไง ในห้องนี้นอกจากอวี้ซินเหยียน คนที่สอบได้ดีที่สุด เลือกได้ดีที่สุด ก็คือเขา

จ้าวอี้เฟยย่อมต้องยืด

พอเขาพูดจบ เพื่อนในห้องก็แห่กันมาอวยยศ

จ้าวอี้เฟยอารมณ์ดียิ่งขึ้นไปอีก

พออารมณ์ดี จ้าวอี้เฟยก็คิดอยากจะเหยียบสวี่หลินสักหน่อย วันไหนไม่ได้เหยียบสวี่หลินเขานอนไม่หลับ

แต่จ้าวอี้เฟยดูเหมือนจะเจ็บแล้วไม่จำ เพราะสวี่หลินทำเขาหน้าแตกมานักต่อนัก

จ้าวอี้เฟยเลย @สวี่หลิน: "สวี่หลิน นายล่ะ ผลแอดมิชชั่นออกหรือยัง? ติดมหาลัยชั้นสองที่ไหน?"

สวี่หลินยังไม่ทันตอบ เหลยฮ่าวหลงก็โผล่มาก่อน

เหลยฮ่าวหลง: "หัวหน้าห้อง นายกับเพื่อนกูจะได้เป็นศิษย์ร่วมสถาบันกันอีกแล้ว!"

หืม?

จ้าวอี้เฟย: "เพื่อนคนไหนของนาย?"

จ้าวอี้เฟยแน่นอนว่าไม่คิดว่าเป็นสวี่หลิน

แม่มเอ๊ย สวี่หลินเพิ่งจะผ่านเกณฑ์ชั้นหนึ่งมาแค่ยี่สิบกว่าคะแนน มันจะเอาหัวแม่ตีนที่ไหนมาเข้าไฉต้า!

ทว่า

ฟ้ามีพายุฝนฉับพลัน

เหลยฮ่าวหลง: "เพื่อนกูก็สวี่หลินไง จะมีใครอีก?"

จ้าวอี้เฟย: "เหลยฮ่าวหลง นายล้อเล่นป่ะเนี่ย? สวี่หลิน 552 คะแนน เขาจะเข้าไฉต้าได้ไง? นายรู้ไหมปีก่อนๆ ไฉต้ารับเด็กจังหวัดเราคะแนนเท่าไหร่? พื้นๆ ก็ต้อง 630 ขึ้น! ปีที่สูงที่สุด ปาไป 649!"

เหลยฮ่าวหลง: "อันนี้กูรู้ แต่บรรพบุรุษสวี่หลินจุดไฟเผาสุสานแล้ว!" (ดวงดีโคตรๆ)

สวี่หลินโผล่มา: "ถูกต้อง กูเป็นคนจุดไฟเอง!"

เหลยฮ่าวหลง: "สวี่หลิน มึงมันไอ้ขี้โม้!"

"สวี่หลิน นายหมายความว่าไง?"

จ้าวอี้เฟยงง

"หัวหน้าห้อง สวี่หลินติดคณะเศรษฐศาสตร์ ไฉต้าแล้ว!"

เหลยฮ่าวหลงตอบแทน

จ้าวอี้เฟย: "เป็นไปไม่ได้! ถ้าเขาติดไฉต้าได้ ฉันจะไลฟ์กินขี้โชว์!"

สวี่หลิน: "อาเฟย นายตะกละจังนะ แต่ฉันแบ่งให้นายหน่อยก็ได้"

สัส!

จ้าวอี้เฟยกำลังจะพิมพ์ด่า กูจะกินน้องสาวมึงสิ!

แต่ตอนนั้น อวี้ซินเหยียนที่เงียบหายไปหลายวันก็โผล่มา

อวี้ซินเหยียน: "สวี่หลินติดเศรษฐศาสตร์ ไฉต้าจริงๆ นะ!"

จากนั้น อวี้ซินเหยียนก็ส่งรูปแคปหน้าจอและข้อความแจ้งผลการรับเข้าที่สวี่หลินส่งให้เธอลงในกลุ่ม

หะ?

จ้าวอี้เฟยนึกว่าตาฝาด

สวี่หลิน, เจียงตูไฉต้า, คณะเศรษฐศาสตร์?

เป็นไปไม่ได้!

จ้าวอี้เฟย: ?

ครูประจำชั้น: ?

เพื่อนร่วมห้อง: ?

สรุปคือ เลื่อนลงมามีแต่เครื่องหมายคำถามหลายสิบอัน

แม้แต่ครูประจำชั้นและครูวิชาอื่นก็โผล่มา

สวี่หลิน: "ดวงล้วนๆ ครับ ทุกคนไม่ต้องตกใจ ผมใส่อันดับหนึ่งมั่วๆ ก็ไฉต้าเป็นมหาลัยในฝันของผม ผมเชื่อว่าไฉต้าก็เป็นความฝันของเพื่อนๆ หลายคนใช่ไหม? โบราณว่าไว้ คนกล้าคิด ฟ้าถึงประทานให้ ลุยแม่มเลย! ไม่นึกว่าจะดวงดีฟลุ๊คติด สงสัยปีนี้ไฉต้ารับคนไม่เต็มมั้ง แล้วผมก็ไม่นึกว่าจะได้เป็นศิษย์ร่วมสถาบันกับหัวหน้าห้องอีก!"

เหลยฮ่าวหลง: "แม่ม อิจฉาตายชัก!"

จ้าวอี้เฟย: "เป็นไปไม่ได้ สวี่หลินนายตัดต่อภาพใช่ไหม? นายอยากหลอกอวี้ซินเหยียนใช่ไหม! นายมันคนแบบนี้แหละ ตบหน้าตัวเองให้บวมฉุแกล้งเป็นคนอ้วน (สร้างภาพ) น่าขายหน้าจริงๆ! ฉันไม่อยากจะลดตัวไปเกลือกกลั้วกับคนอย่างนาย!"

อวี้ซินเหยียน: "สวี่หลินไม่มีทางหลอกฉัน!"

เหลยฮ่าวหลง: "หัวหน้าห้อง อย่าทำงั้นเลย ก็บอกแล้วว่าสี่ทุเลในใต้หล้าล้วนพี่น้องกัน (คนกันเอง) ไปอยู่ไฉต้าต่างบ้านต่างเมือง มีเพื่อนกูก็จะได้ดูแลกัน!"

สัส!

ดูแลพ่องมึงสิ!

จ้าวอี้เฟยฟันธงว่าสวี่หลินตัดต่อภาพ

แม่มเอ๊ย 552 คะแนนติดไฉต้า มันน่าเจ็บใจไหมล่ะ?

ในกลุ่มห้อง นอกจากเหลยฮ่าวหลงกับอวี้ซินเหยียน ทุกคนแสดงความไม่เชื่อถือ

552 คะแนนติดไฉต้า แถมเป็นคณะตัวท็อปอย่างเศรษฐศาสตร์ ใครจะไปรับได้? ต้องรู้ก่อนนะว่าในห้องนอกจากอวี้ซินเหยียนที่เป็นกรณีพิเศษ คนที่คะแนนสูงกว่าสวี่หลินมีตั้งสิบหกคน ตัดเหลยฮ่าวหลงออก ก็เหลือสิบห้าคน สิบห้าคนนี้ ใครจะไปยอมรับได้?

ดูยังไงก็ปลอม

สวี่หลินไอ้คนไม่เอาถ่าน ในห้องใครๆ ก็รู้สันดาน

แต่ในขณะที่เพื่อนๆ กำลังตั้งข้อสงสัย ครูประจำชั้นก็ออกมา

ต้องรู้ก่อนนะว่า ครูประจำชั้นสามารถดูข้อมูลการรับเข้าของนักเรียนทั้งห้องได้

ครูประจำชั้นพูดว่า: "นักเรียนทุกคน เรื่องจริงจ้ะ สวี่หลินติดคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และการเงินเจียงตูแล้วจริงๆ! น่าจะเพราะปีนี้ไฉต้าเปิดรับรอบแรกคนไม่เต็ม สวี่หลินเลยส้มหล่นพอดี ปีก่อนๆ มหาลัยอื่นก็มีเคสแบบนี้เหมือนกัน การแข่งขันน้อย สถานการณ์แบบนี้แม้จะน้อยมากๆ แต่ก็ไม่ใช่ไม่มี ยินดีกับสวี่หลินด้วยจ้ะ!"

"เป็นไปไม่ได้!"

ที่บ้าน จ้าวอี้เฟยตะโกนลั่น รับไม่ได้ที่สวี่หลินติดไฉต้า

แม่มเอ๊ย

กู 659 คะแนนถึงติด มึง 552 คะแนนติด

กูพยายามแทบตายเพื่อไปเป็นเพื่อนร่วมสถาบันกับมึงเหรอ?

จ้าวอี้เฟยจิตใจพังทลาย

แล้วครูประจำชั้นโดนสิงร่างหรือโดนแฮกไอดีวะ?

จ้าวอี้เฟยรีบหลังไมค์หาครูประจำชั้น: "อาจารย์ เป็นไปไม่ได้หรอกครับ? สวี่หลินคะแนนแค่นี้จะเข้าไฉต้าได้ไง?"

ครูประจำชั้น: "ข้อมูลการรับเข้าส่งมาที่โรงเรียนเราแล้ว เพราะงั้นสวี่หลินติดเศรษฐศาสตร์ไฉต้า เป็นเรื่องจริงจ้ะ"

"เป็นไปได้ไหมว่าสวี่หลินที่บ้านมีเส้นสาย ใช้เส้นยัดเข้าไฉต้า?"

จ้าวอี้เฟยยังคงรับไม่ได้

ครูประจำชั้น: "จ้าวอี้เฟย เส้นสายต้องใหญ่ขนาดไหนกัน? บ้านสวี่หลินถ้ามีเส้นใหญ่ขนาดนั้น คงไม่ต้องมาเรียนห้องเราหรอก! แถมต่อให้ใช้เส้น ก็ไม่มีใครกล้าทำโจ่งแจ้งขนาดนี้หรอกนะ เพราะงั้นนะจ้าวอี้เฟย เรื่องจริงจ้ะ! ยิ้ม.jpg"

"สัส!"

จ้าวอี้เฟยสติแตก

พอนึกถึงว่าเข้ามหาลัยยังต้องไปอยู่มหาลัยเดียวกับสวี่หลิน รั้วเดียวกัน

นี่ยังไม่เท่าไหร่

ที่กระแทกใจจ้าวอี้เฟยจริงๆ คือ สวี่หลินคะแนนน้อยกว่าเขาตั้ง 107 คะแนน!

แต่ระดับคณะของทั้งสองคนดันพอๆ กัน เป็นคณะตัวท็อปของไฉต้าทั้งคู่

ถ้ามันติดคณะกากๆ จ้าวอี้เฟยยังพอทำใจได้บ้าง

ตอนนั้นเอง

เหลยฮ่าวหลง @จ้าวอี้เฟย: "หัวหน้าห้อง จะเปิดไลฟ์กินขี้กี่โมง?"

จ้าวอี้เฟย: ...

กูจะบ้า!

จ้าวอี้เฟยจิตใจระเบิดเป็นจุณ

เหลยฮ่าวหลงกับสวี่หลิน ไอ้สองตัวบาทา!

จ้าวอี้เฟยเลิกตอบโต้ เขาคิดว่าถ้าขืนตอบโต้ต่อไป เขาคงโดนไอ้สองตัวนี้ยั่วจนหัวใจวายตาย

"แต่ไม่เป็นไร!"

"ฉันต้องใจกว้างเข้าไว้!"

"ไอ้คนดวงดีแบบนี้ คิดว่าดวงมันใช้ง่ายเหรอ? ไฉต้ามีแต่หัวกะทิจากทั่วประเทศ ทุกคนเก่งทั้งนั้น สวี่หลินไอ้พวกกากเดน มันจะเรียนทันเหรอ?"

"อยากสวมมงกุฎ ก็ต้องแบกรับน้ำหนักของมัน! ในสมองไม่มีความรู้ สุดท้ายก็เหมือนวิมานในอากาศ พังทลายได้ง่ายๆ! อีกไม่นานมันต้องทุกข์ทรมานเพราะเรียนไม่ทัน เจ็บปวด เผลอๆ สอบตกจนโดนรีไทร์!"

"ส่วนฉัน ยิ่งต้องพยายามให้โดดเด่น ให้พวกมันสองตัวรู้ว่า ใครคือมังกรในหมู่คนตัวจริง!"

คิดได้ดังนั้น จิตใจของจ้าวอี้เฟยก็ค่อยๆ สงบลง

[จบแล้ว]