บทที่ 20 - ส้มหล่นเจียงตูไฉต้า!

บทที่ 20 - ส้มหล่นเจียงตูไฉต้า!

"ระบบ ฉันรักแกฉิบหาย!"

สวี่หลินเลือดลมสูบฉีด

ถ้าระบบมีตัวตน สวี่หลินคงกระโดดกอดจูบไปแล้ว

[หมายเหตุ: ส้มหล่นคณะสำเร็จ รับรางวัลแบบสุ่ม รางวัลรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงทรัพย์สิน ทักษะ ไอเทม ฯลฯ]

"เลือกคณะก่อนค่อยว่ากัน!"

สวี่หลินเสิร์ชหารหัสเจียงตูไฉต้าในเน็ต แล้วดูแผนการรับสมัครของเจียงตูไฉต้าในจังหวัดเขาปีนี้

รับเยอะเหมือนกัน มีสิบสาขา

เศรษฐศาสตร์ การเงิน การจัดการการเงิน บริหารธุรกิจ...

"สาขาไหนจะส้มหล่นนะ?"

"ช่างเถอะ เลือกสาขาดีๆ ไปเลย แล้วติ๊กยอมรับการจัดสรร ชัวร์ป้าบ!"

สาขาดีๆ ของเจียงตูไฉต้า อย่างเศรษฐศาสตร์ การเงิน พวกนี้เป็นสาขาแข็งแกร่งระดับประเทศ

ดังนั้น อันดับแรกของสวี่หลินคือเจียงตูไฉต้า ส่วนหกสาขาในนั้นก็เป็น เศรษฐศาสตร์ การเงิน การจัดการการเงิน ฯลฯ

"มหาลัยดีคือแพลตฟอร์มที่ดี สาขาดูจะไม่สำคัญเท่าไหร่ เพราะวันหน้าฉันจะทำธุรกิจส่วนตัว มีแพลตฟอร์มดีๆ สำคัญกว่า"

แพลตฟอร์มที่ดีอย่างแรกคือทรัพยากรที่เทลงมามหาศาล อย่างที่สองคือแหล่งรวมคนเก่ง ยิ่งระดับมหาลัยสูง ข้อดีพวกนี้ยิ่งชัดเจน มหาลัยทั่วไปเทียบไม่ติด

"เรียบร้อย!"

"แน่นอนต้องยอมรับการจัดสรร!"

หลังจากใส่อันดับแรก สวี่หลินก็ใส่สามมหาลัยชั้นสองในเจียงตูตามลงไป คือที่สวี่หลินเลือกไว้ก่อนหน้านี้

พวกนี้เป็นตัวสำรอง ใส่ๆ ไปงั้น

แต่มีระบบการันตีส้มหล่น สวี่หลินไม่กังวล

หลังจากกรอกครบทุกอันดับ สวี่หลินตรวจสอบอีกรอบ แล้วกดบันทึกยืนยัน

ปิดจ๊อบ!

552 คะแนนยื่นมหาลัยชั้นนำรอส้มหล่น ใครจะเชื่อ?

ตอนนี้สวี่หลินอารมณ์ดีมาก เปิดมือถือดู

อวี้ซินเหยียนส่งข้อความมา

"สวี่หลิน ฉันอยู่คนเดียวเบื่อจัง"

สวี่หลินตอบ: "ไปสองวันแล้ว ยังไม่มีเพื่อนเหรอ?"

"ไม่มี"

อวี้ซินเหยียนอยู่กับสวี่หลินร่าเริงน่ารัก แต่ข้างนอกค่อนข้างเก็บตัว เป็นเทพธิดาผู้เย็นชาที่ให้ความรู้สึกห่างเหิน

คนที่มาค่ายเจียงตูมีหลายสิบคน ล้วนเป็นระดับหัวกะทิของแต่ละจังหวัด

แต่รู้กันอยู่ หัวกะทิหน้าตาดีมีน้อย ผู้ชายถ้าไม่หล่อก็แว่นหนาเตอะทรงผมเกรียน ผู้หญิงก็พอกัน มัดหางม้าใส่แว่นเป็นส่วนใหญ่ สิวเกรอะกรังก็มี เพิ่งจบ ม.6 ยังไม่รู้จักแต่งตัว และเด็กเรียนมักสนใจการเรียนมากกว่ารูปลักษณ์

ดังนั้น หน้าตาธรรมดาซะส่วนใหญ่

แน่นอน คนทั่วไปก็แบบนี้แหละ ในโลกนี้มีคนหน้าตาดีสักกี่คน?

ถ้าพูดถึงหน้าตา 99% ก็คนธรรมดานั่นแหละ

แต่ว่า

พออวี้ซินเหยียนปรากฏตัว ทุกคนตะลึง

แสงจันทร์ขาวในนิยาย เหมือนจะปรากฏตัว ณ ที่แห่งนี้ เหมือนนางฟ้าลงมาจุติ

ทุกคนเพิ่งค้นพบว่า ในโลกนี้มีคนสวยขนาดนี้ด้วยเหรอ ทำเอาเด็กเรียนพวกนี้รู้สึกด้อยค่าไปเลย

ผู้หญิงรู้สึกด้อยกว่าอวี้ซินเหยียน ผู้ชายรู้สึกด้อยที่อวี้ซินเหยียนเจิดจรัสเกินไป

แถมอวี้ซินเหยียนยังเย็นชาห่างเหิน ยิ่งเพิ่มฟิลเตอร์ลึกลับให้น่าค้นหา

วันแรกที่มาถึง ผู้ชายใจกล้าบางคนก็ไปสืบชื่ออวี้ซินเหยียน

ที่แท้เธอชื่ออวี้ซินเหยียน

ผู้ชายที่ใจกล้ากว่านั้นก็เข้าไปขอเบอร์ติดต่อ

แต่อวี้ซินเหยียนบอกว่า: "ฉันมีแฟนแล้ว!"

เลยปฏิเสธการขอเบอร์ไป

ที่แท้มีแฟนแล้ว ทุกคนผิดหวังกลับไป รู้สึกเสียดาย

เพื่อนร่วมห้องถามเธอ: "อวี้ซินเหยียน แฟนเธอต้องหล่อมากแน่ๆ เลยใช่ไหม?"

"เขาหล่อมาก!"

พอพูดถึงสวี่หลิน อวี้ซินเหยียนก็กระตือรือร้นทันที

เธอเปิดอัลบั้มรูปในมือถือ เพื่อนผู้หญิงเห็นข้างในมีแต่รูปสวี่หลิน

จะว่าไป สวี่หลินในชีวิตจริงดูไม่เอาถ่าน แต่ในรูป สวี่หลินเรียกได้ว่าเป็นแสงจันทร์ขาวของสาวๆ เป็นหนุ่มหล่อที่มีบรรยากาศในตำนาน

"หล่อจัง!"

"เขาอยู่มหาลัยเดียวกับเราไหม?"

"เปล่า เขาเรียนมหาลัยอื่นในเจียงตู!"

"มหาลัยอะไรเหรอ?"

"เขายังไม่ได้เลือกคณะเลย ผลยังไม่ออก"

สวี่หลินไม่รู้เรื่องนี้

สวี่หลิน: "ที่รัก เข้ามหาลัยหาเพื่อนเยอะๆ นะ"

"อ้อ!"

เรื่องอวี้ซินเหยียนคบเพื่อน สองสามีภรรยาอวี้เจี้ยนหัวก็กลุ้ม

ลูกสาวสิบแปดแล้ว ไม่เห็นสนิทกับเพื่อนผู้หญิงคนไหน

สองผัวเมียก็ทบทวนการเลี้ยงดูหลายรอบ ตามทฤษฎีก็ไม่มีปัญหานะ ไม่น่าจะทำให้ลูกสาวเก็บตัวไม่อยากคบเพื่อนได้นี่นา?

"สวี่หลิน นายเลือกคณะหรือยัง?"

สวี่หลินตอบ: "เลือกแล้ว"

"เลือกที่ไหนบ้าง?"

"ความลับ เดี๋ยวเซอร์ไพรส์"

"งั้นฉันรอนะ!"

วันนี้กลุ่มห้องค่อนข้างคึกคัก

เพื่อนๆ รอบโควต้าเริ่มสมัครกันแล้ว และสมัครเสร็จกันเป็นคนแรกๆ

แต่ยังไงก็เป็นวัยรุ่นสิบแปด ความตื่นเต้น คาดหวัง หรือหวาดกลัว เป็นอารมณ์ของพวกเขาในตอนนี้

มีแต่สวี่หลินเท่านั้นที่นั่งบนภูดูเสือกัดกันได้

อย่าว่าแต่มีระบบช่วย ต่อให้ไม่มีระบบ จิตใจสวี่หลินก็นิ่งมาก เขาเป็นคนมองโลกในแง่ดีโดยกำเนิด

สวี่หลินดูกลุ่มห้อง

ตอนนั้นจ้าวอี้เฟยออกมาพูดพอดี

เห็นเขาแคปหน้าจอการเลือกคณะ

จ้าวอี้เฟย: "เฮ้อ! โล่งอก เลือกเสร็จสักที!"

จ้าวอี้เฟยตั้งใจมาขิงชัดๆ ในห้องเขารองแค่อวี้ซินเหยียน เลือกคณะในมหาลัยชั้นนำของเจียงตูทั้งนั้น ตั้งแต่ระดับ 610 คะแนนถึง 650 คะแนน

เช่น เจียงตูไฉต้า ก็อยู่ในนั้น

เจียงตูไฉต้า ในบรรดามหาลัยชั้นนำยี่สิบแห่งของเจียงตู อยู่อันดับหก

ปีก่อนๆ ในจังหวัดสวี่หลิน คะแนนรับเข้า 630 ขึ้นไป นิ่งๆ

อาเฟยอันดับหนึ่งเลือกมหาลัยชั้นนำอันดับสามของเจียงตู

อันดับสองคือไฉต้า

ทุกคนแห่กันมาชมว่าเจ๋ง

ในเมื่ออวี้ซินเหยียนไม่โผล่ คนที่เจ๋งที่สุดในห้องก็คือจ้าวอี้เฟย

จ้าวอี้เฟยเสพสมคำสรรเสริญ

จ้าวอี้เฟยจบจากมหาลัยชั้นนำ เข้าทำงานบริษัทใหญ่สักไม่กี่ปี สะสมทุนแล้วเริ่มเปิดบริษัทเอง

จ้าวอี้เฟยมีแผนชีวิตที่ชัดเจน

เหลยฮ่าวหลง: "หัวหน้าห้อง นายโคตรเจ๋ง!"

พอเหลยฮ่าวหลงโผล่มา จ้าวอี้เฟยก็ไม่สบอารมณ์ เพราะรู้สึกว่าเหลยฮ่าวหลงกำลังเหน็บแนม

สัส!

สวี่หลินก็โผล่มา

สวี่หลิน: "หัวหน้าห้อง นายโคตรเจ๋ง!"

พวกมึงนัดกันพูดประโยคเดียวกันใช่ไหม?

จ้าวอี้เฟยยิ่งมั่นใจว่าไอ้สองตัวบาทานี้กำลังเหน็บแนมเขา

จ้าวอี้เฟยตัดสินใจกดหัวพวกมัน: "สวี่หลินกับเหลยฮ่าวหลง พวกนายเลือกมหาลัยไหน?"

เหลยฮ่าวหลง: กูชั้นหนึ่ง ธรรมดาๆ

สวี่หลิน: "กูชั้นสอง อนาคตสดใส!"

เหอะ!

ชั้นสอง!

มึงจบเห่แล้ว!

จ้าวอี้เฟยดีใจมากที่สวี่หลินเรียนชั้นสอง ดีใจยิ่งกว่าตัวเองสอบได้หกร้อยกว่าคะแนนติดมหาลัยชั้นนำซะอีก

จ้าวอี้เฟย: "ชั้นสองจริงๆ ก็ไม่แย่ ปาฏิหาริย์การสอบป.โทมีเยอะแยะ ไม่น้อยที่จากชั้นสามสอบเข้ามหาลัยจิงตู มหาลัยเจียงตู มหาลัยระดับท็อปของประเทศ หรือแม้แต่จากอาชีวะไปไอวี่ลีกก็มี สวี่หลินฉันเชื่อว่านายทำได้!"

สวี่หลินแอบขำในใจ คิดว่ามึงอย่าให้อันดับหนึ่งหลุดนะ ตกมาอันดับสอง เดี๋ยวเจอกูแน่

สวี่หลินตอบ: "หัวหน้าห้อง กำลังใจจากนาย ฉันซึ้งใจจริงๆ!"

สัส!

ไอ้หมอนี่ต้องกำลังเหน็บแนมแน่ๆ!

จ้าวอี้เฟยหลอนไปแล้ว รู้สึกว่าทุกคำพูดของสวี่หลินกำลังด่าเขา

"ช่างเถอะ ไม่ถือสาคนพรรค์นี้ แค่ชั้นสองกระจอกๆ!"

"ไปไม่รอดหรอก!"

จ้าวอี้เฟยเริ่มจินตนาการถึงชีวิตมหาลัยอันสวยงามของตัวเอง