บทที่ 1 - เกมจำลองชีวิต? หรือผมจะเป็นไอ้หนุ่มผมทอง?

บทที่ 1 - เกมจำลองชีวิต? หรือผมจะเป็นไอ้หนุ่มผมทอง?

วันที่ 9 มิถุนายน

วันแรกหลังจากสอบเกาเข่าเสร็จสิ้น

โรงเรียนมัธยมเจียงโจวหมายเลขหนึ่ง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ห้อง 10 งานเลี้ยงขอบคุณครู

"สวี่หลิน น้ำ!"

เหลยฮ่าวหลงยื่นเครื่องดื่มจ้านหม่าขวดหนึ่งมาให้สวี่หลิน

สวี่หลินเหลือบมองแวบหนึ่ง

[เครื่องดื่มชูกำลังธรรมดาหนึ่งขวด]

นี่คือตัวอักษรที่ลอยอยู่เหนือขวดจ้านหม่า มีเพียงสวี่หลินเท่านั้นที่มองเห็น

หลังจากสอบเสร็จเมื่อวาน สวี่หลินก็หนีไปสิงอยู่ที่ร้านเกมโต้รุ่งจนถึงตีห้าครึ่ง

จากนั้นก็นอนต่ออีกชั่วโมงเดียว

พอตื่นขึ้นมา โลกของเขาก็มีบางอย่างเพิ่มเข้ามา

สูตรโกง?

"ระบบ?"

[ระบบเกมจำลองชีวิตยินดีให้บริการโฮสต์!]

[ระบบนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้โฮสต์ได้สัมผัสกับชีวิตที่เต็มไปด้วยสีสัน!]

[ขณะนี้คุณกำลังอยู่ในโลก World OL ที่มีความอิสระสูง!]

[โปรดสำรวจโลกด้วยตัวเอง ระบบนี้จะคอยคุ้มกันชีวิตของคุณตลอดเวลา!]

[ตัวละคร: สวี่หลิน]

[ทรัพย์สิน: 1328.24 หยวน]

[ชื่อเสียง: ไม่มี]

[สถานะ: ไม่มี]

[ความสามารถ: ไม่มี]

[ไอเทม: ไม่มี]

[สมรรถภาพทางกาย: ยอดเยี่ยม]

[การประเมินโดยรวม: นอกจากสมรรถภาพทางกายที่โดดเด่นกว่าคนทั่วไปและหน้าตาที่เรียกได้ว่าหล่อเหลาแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่น่าภูมิใจเลย]

ตอนนั้นสวี่หลินนึกว่าตัวเองอดนอนจนเบลอเลยตาฝาดไปเอง

แต่เปล่าเลย

เรื่องนี้ดันเป็นเรื่องจริง

"เพี้ยนไปแล้ว"

"หรือเป็นเพราะฉันทำข้อสอบได้ห่วยแตกเกินไป สูตรโกงเลยโผล่มาช่วย?"

ผลการเรียนระดับมัธยมของสวี่หลินไม่ได้เรื่อง ในโรงเรียนเน้นวิชาการที่มีอัตราการสอบติดปริญญาตรี 95.6% เขาจัดอยู่ในกลุ่มรั้งท้าย ปกติก็ได้แค่คะแนนระดับมหาวิทยาลัยชั้นสอง นานๆ ทีถ้าข้อสอบง่ายถึงจะแตะระดับชั้นหนึ่งได้บ้าง

แน่นอนว่าสวี่หลินรู้ตัวเองดีว่าคงสอบติดแค่มหาวิทยาลัยชั้นสอง ซึ่งก็ไม่น่าจะมีอะไรพลิกโผ

เดินไปทีละก้าวแล้วกัน!

แปะ!

สวี่หลินเปิดฝาขวดจ้านหม่า แล้วก็เห็นตัวอักษร "แลกซื้อหนึ่งหยวน" ที่ใต้ฝา

[เครื่องดื่มจ้านหม่ามูลค่าหกหยวน แลกซื้อได้ในราคาเพียงหนึ่งหยวน คุณกำไรเน้นๆ ห้าหยวน]

สวี่หลินเก็บฝาขวดไว้อย่างเงียบเชียบ กะว่าจบงานเลี้ยงแล้วค่อยไปแลก

อึก...

ไม่นานสวี่หลินก็กระดกจ้านหม่าจนหมดขวด

[คุณดื่มเครื่องดื่มชูกำลังหนึ่งขวด พลังงาน +2]

[พลังงาน (80/100): กระปรี้กระเปร่า]

"พลังงาน +2 ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลยแฮะ?"

สวี่หลินพยายามสื่อสารกับระบบ แต่ระบบไม่ตอบสนอง

"สวี่หลิน อวี้ซินเหยียนมาแล้ว!"

ตอนนั้นเอง เหลยฮ่าวหลงที่อยู่ข้างๆ ก็สะกิดไหล่สวี่หลิน

ทั้งสองคนนั่งยองๆ อยู่ที่มุมห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม ใต้ขาตั้งไมโครโฟน

เมื่อสวี่หลินมองตามไป ก็เห็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งเดินเข้ามา

ใบหน้ารูปไข่ คิ้วโก่งดั่งใบหลิว รูปลักษณ์แฝงความรู้สึกห่างเหินและเยือกเย็น งดงามสะกดใจจนแทบหยุดหายใจ บุคลิกดูคล้ายดอกกล้วยไม้ในหุบเขาที่น่ามองแต่ไม่อาจเอื้อม

ยิ่งไปกว่านั้นอวี้ซินเหยียนยังสูงถึงร้อยเจ็ดสิบห้าเซนติเมตรโดยไม่สวมรองเท้า รูปร่างสูงเพรียวโดดเด่นเหนือใคร อย่าว่าแต่ผู้หญิงจะรู้สึกด้อยกว่าเลย ผู้ชายหลายคนเห็นแล้วยังต้องเจียมตัว

แถมหุ่นของเธอก็ไม่ใช่แค่ดีธรรมดา ทั้งโรงเรียนไม่มีใครเทียบเธอได้เลย

ดังนั้นทันทีที่เธอเข้ามา สายตาแทบทั้งห้องจึงจับจ้องไปที่เธอ

"สวี่หลิน นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันเห็นอวี้ซินเหยียนใส่ชุดอื่นที่ไม่ใช่ชุดนักเรียน!"

"นั่นสินะ!"

สวี่หลินเหลือบมอง ถึงได้สังเกตว่าวันนี้อวี้ซินเหยียนใส่เสื้อยืดแขนสั้น ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนส์ฟอกสีเทา ดูเต็มไปด้วยกลิ่นอายความสดใสของวัยรุ่น โดยเฉพาะใบหน้าด้านข้างที่งดงาม ลำคอระหงขาวผ่อง และไหปลาร้าที่สวยได้รูป หรือจะมองต่ำลงไปดูรูปร่างโดยรวม

เทพธิดาตัวจริง ก็คงประมาณนี้แหละ

วินาทีนี้ ผู้ชายทั้งห้องต่างมองอวี้ซินเหยียนเป็นตาเดียว

ความจริงแล้วห้องของสวี่หลินมีผู้หญิงหน้าตาดีอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะตอนนี้ที่สอบเสร็จและปลดปล่อยตัวเองเต็มที่ เพื่อจะมาเฉิดฉายในงานเลี้ยงขอบคุณครู ผู้หญิงที่ปกติไม่แต่งตัวก็ลุกขึ้นมาแต่งสวยกันยกใหญ่ คนที่พื้นฐานดีอยู่แล้วยิ่งดูมีเสน่ห์แพรวพราว แข่งกันประชันโฉม

ทำเอาพวกผู้ชายตาลายกันไปหมด

แต่พออวี้ซินเหยียนปรากฏตัว สายตาของผู้ชายทุกคนก็ถูกดึงดูดไปที่สาวสวยคนนี้จนหมด

ตัวสูง สวย หุ่นดี แถมยังเรียนเก่ง

ผู้คนต่างไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้ และไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายเธอ

ลองมองดูเด็กเรียนเก่งคนอื่นในห้องสิ แทบจะบรรยายไม่ถูก ความสวยกับการเรียนดีดูเหมือนจะเป็นเหมือนปลาและอุ้งตีนหมีที่ไม่มีทางได้มาพร้อมกัน แต่อวี้ซินเหยียนกลับทำลายกฎเกณฑ์นั้น

อวี้ซินเหยียนทักทายทุกคน แล้วก็กวาดสายตามองไปรอบๆ

ในที่สุดเธอก็เห็นสวี่หลินที่มุมห้อง

"สวี่หลิน อวี้ซินเหยียนมองมาทางนี้แล้ว!"

เหลยฮ่าวหลงสูดหายใจเข้าลึก เขาที่นั่งยองๆ อยู่รู้สึกเกร็งไปทั้งตัวทันที

เขารู้สึกว่าท่านั่งยองๆ มันดูน่าเกลียด แต่ตอนนี้ถูกมองอยู่ จะเปลี่ยนท่าก็เขิน เลยได้แต่ก้มหน้าทำเป็นเล่นมือถือ

แต่สวี่หลินไม่สนใจ เขานั่งแปะลงกับพื้นเลย

นั่งยองๆ มันเมื่อย

อวี้ซินเหยียนเดินเข้ามาหา

"สวี่หลิน สอบเป็นไงบ้าง?"

อวี้ซินเหยียนเอ่ยถามทันทีที่มาถึง

สวี่หลินตอบเรียบๆ "มหาลัยชั้นสองน่ะได้ชัวร์เหมือนหมาแก่ ส่วนชั้นหนึ่งก็พอลุ้นได้"

"สวี่หลิน อย่างนายน่ะเต็มที่ก็แค่คาบเส้นชั้นหนึ่ง อย่าหวังชั้นหนึ่งเลย ถึงคะแนนถึงเกณฑ์ชั้นหนึ่งแต่คณะที่เลือกได้ก็คงเป็นระดับชั้นสองอยู่ดี อีกอย่างสามปีมานี้นายทำคะแนนถึงเกณฑ์ชั้นหนึ่งได้กี่ครั้งเชียว? ฉันจำได้ว่าแค่สามครั้งเองมั้ง! ข้อสอบปีนี้ยากโดยรวม ดีไม่ดีนายอาจจะทำได้แย่กว่าปกติด้วยซ้ำ!"

จ้าวอี้เฟยเดินเข้ามา

หมอนี่เป็นเด็กเรียนเก่งและหัวหน้าห้อง ผลการเรียนเป็นรองแค่อวี้ซินเหยียน และเป็นหนึ่งในคนที่แอบชอบอวี้ซินเหยียน แต่เขาเป็นคนที่ออกตัวแรงที่สุด

ทว่าเพราะสวี่หลินสนิทกับอวี้ซินเหยียน จ้าวอี้เฟยเลยเขม่นสวี่หลินมาตลอด เห็นหน้าสวี่หลินทีไรเป็นต้องหงุดหงิด

สวี่หลินรู้เรื่องนี้ดี

แต่สวี่หลินก็ไม่ยอมลงให้เหมือนกัน ก็ฉันชอบไปสนิทกับนางในฝันของนายอะ ทำไมเหรอ!

"อาเฟย นายจำแม่นขนาดนี้ แสดงว่ารักฉันมากเลยสินะ?"

จะว่าไป สวี่หลินเองยังจำไม่ได้เลยว่าตัวเองสอบได้คะแนนถึงเกณฑ์ชั้นหนึ่งกี่ครั้ง

เขามองจ้าวอี้เฟย เห็นตัวอักษรลอยอยู่บนหัวหมอนั่น

[คนที่มีเจตนาร้ายต่อคุณ]

[หมายเหตุ: สามารถเปิดภารกิจได้]

แล้วมองไปที่หัวของอวี้ซินเหยียน

[ผู้หญิงที่เกือบจะสมบูรณ์แบบ]

แล้วเหลยฮ่าวหลงล่ะ?

[เด็กหนุ่มวัยรุ่นจอมเก็บกด ชอบผู้หญิงสวย แต่ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า]

?

เวรเอ๊ย ไอ้หมอนี่คมในฝักนี่หว่า!

สวี่หลินหันกลับมามอง "ภารกิจที่เปิดได้" ของจ้าวอี้เฟย

[ภารกิจที่เปิดได้: ทำให้เขารู้ว่าไอ้หนุ่มผมทองคืออะไร!]

[ชีวิตเน้นที่ประสบการณ์ แค้นต้องชำระอย่าให้ข้ามวัน จัดการมันซะ!]

หืม?

นี่ฉันเป็นไอ้หนุ่มผมทองเหรอ?

[หมายเหตุ: เวลาภารกิจสามวัน ไม่มีบทลงโทษหากล้มเหลว หากทำสำเร็จจะได้รับรางวัลแบบสุ่ม รางวัลรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงทักษะ ทรัพย์สิน ไอเทม และอื่นๆ]

อ๊ะ!

น่าสนใจแฮะ!

จ้าวอี้เฟยพูดขึ้น "สวี่หลิน ลูกผู้ชายพูดกันตรงๆ สอบก็จบแล้ว ฉันติดมหาลัยชั้นนำ นายติดแค่ชั้นสอง นายว่าฉันเจ๋งกว่านายไหมล่ะ?"

สวี่หลินมองเขาเหมือนมองคนปัญญาอ่อน แล้วตอบว่า "นายนั่นแหละเจ๋ง!"

"จ้าวอี้เฟย ชีวิตคนเรามีความไม่แน่นอนอีกเยอะ การสอบครั้งเดียววัดอะไรไม่ได้มากหรอกนะ!"

อวี้ซินเหยียนสวนกลับแทนสวี่หลินทันที

"แต่ว่า..."

เดิมทีจ้าวอี้เฟยอยากจะเถียงว่า สำหรับคนส่วนใหญ่ ถ้าสอบไม่ได้เรื่อง ชีวิตนี้ก็คงได้แค่นั้นแหละ

แต่พอเผชิญหน้ากับอวี้ซินเหยียน จ้าวอี้เฟยก็ฝ่อทันที

อวี้ซินเหยียนคือนางในฝันของเขาเชียวนะ!

ตั้งแต่วันแรกที่เปิดเรียน ม.4 ครั้งแรกที่เขาเห็นอวี้ซินเหยียน ผู้หญิงคนนี้ก็เข้ามาวนเวียนอยู่ในความฝันของเขาตลอดมา

"ที่รัก มีแค่เธอที่ดีกับฉัน!"

สวี่หลินลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาอวี้ซินเหยียน แล้วถือวิสาสะคว้ามือเล็กๆ ของเธอมากุมไว้

"เชี่ย! สวี่หลินเจ๋งว่ะ!"

เหลยฮ่าวหลงเห็นเข้า ถึงกับอยากยกนิ้วโป้งให้พร้อมตะโกนลั่น

เหลยฮ่าวหลงรู้อยู่แล้วว่าเพื่อนร่วมโต๊ะสามปีของเขาคนนี้ใจกล้ามาตลอด แต่ไม่คิดว่าจะกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้

ครูประจำชั้นก็ยังอยู่ตรงนั้นนะเว้ย!

ส่วนจ้าวอี้เฟยที่เห็นภาพนั้น หน้าเขียวคล้ำไปแล้ว

[จ้าวอี้เฟยมีความแค้นต่อคุณ +1]

[จ้าวอี้เฟยมีความแค้นต่อคุณ +2]

[จ้าวอี้เฟยมีความแค้นต่อคุณ +6]

[จ้าวอี้เฟยมีความแค้นต่อคุณ +2]

[ความแค้นของจ้าวอี้เฟยในปัจจุบัน: 11/100 (หากความแค้นทะลุ 100 จะถือว่าภารกิจสำเร็จ)]

[จบแล้ว]