บทที่ 70 - รอบชิงชนะเลิศ

บทที่ 70 - รอบชิงชนะเลิศ

บ่ายวันรุ่งขึ้น ณ พื้นที่สอบ

ที่นี่ในเวลานี้ไม่ได้มีเสียงผู้คนจอแจอย่างที่คิด กลับกัน มันเงียบสงัดอย่างยิ่ง เพราะการแข่งขันรอบนี้ไม่มีนักเรียนเข้าชม

ตามคำสั่งของตู้เหวยหลุน รอบชิงชนะเลิศครั้งนี้ นอกจากสองทีมผู้เข้าแข่งขัน นักเรียนคนอื่นๆ ต้องเข้าเรียนตามปกติ แม้แต่นักเรียนรุ่นพี่ก็ห้ามมาดู

ดังนั้นนอกจากอาจารย์บางท่านที่ไม่มีสอน ก็ไม่มีผู้ชมอื่นอีก

บนอัฒจันทร์ดูโล่งตา แต่รายชื่อผู้เข้าชมนั้นเรียกได้ว่าหรูหราอลังการ

นำทีมโดยผู้อาวุโสเสวียน ข้างกายคือเหยียนเส้าเจ๋อและไช่เม่ยเอ๋อร์ สองอธิการบดีฝ่ายวิญญาณยุทธ์ อีกฝั่งหนึ่งคือชายวัยกลางคนและหญิงสาว

นอกจากผู้อาวุโสเสวียน อายุของคนอื่นๆ ก็ไล่เลี่ยกัน และสถานะก็ทัดเทียมกัน

สองคนนี้คืออธิการบดีจากฝ่ายอาวุธวิญญาณ เซียนหลินเอ๋อร์และเฉียนตัวตัว

ในฐานะผู้อำนวยการฝ่ายการสอนลานนอก ตู้เหวยหลุนรับหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยของการสอบครั้งนี้ รอให้อาจารย์ทุกคนขึ้นนั่งบนอัฒจันทร์เรียบร้อย เขาถึงเดินลงไปในสนาม รอให้ทั้งสองทีมเข้ามา

ทีมของเซียวอวิ๋นและทีมของไต้หัวปินเดินเข้ามาแทบจะพร้อมๆ กัน มองดูอัฒจันทร์ที่ว่างเปล่า ทั้งสองฝ่ายไม่ได้รู้สึกอะไรมากนัก

ฉันรู้ว่านายเก่ง จริงๆ ฉันก็รอคอยที่จะได้เจอนายในรอบชิงมาตลอด เพราะในชั้นปีหนึ่ง มีแค่นายคนเดียวที่ฉันมองว่าเป็นคู่แข่ง มองดูเซียวอวิ๋นตรงหน้า ไต้หัวปินไม่ได้มีความหยิ่งยโสหรือดูถูกเหยียดหยามเหมือนที่ทำกับคนอื่น น้ำเสียงกลับแฝงความให้เกียรติ

นายก็เหมือนกัน เพราะงั้นอย่าประมาทล่ะ หวังว่าเราจะได้สู้กันให้มันสะใจนะ เซียวอวิ๋นไม่ได้พูดจาถ่อมตัวอะไรมาก คุยกับไต้หัวปินสองสามประโยคก็พาทีมเดินไปหาตู้เหวยหลุน

ตอนนั้น อาจารย์ผู้ตัดสินประจำการแข่งขันก็เดินลงมาในสนาม พูดคุยกับนักเรียนทั้งสองทีมสั้นๆ แล้วให้ทั้งสองฝ่ายขึ้นเวทีพร้อมกัน

การแข่งครั้งนี้แรงกดดันของเซียวอวิ๋นคงไม่น้อย สไตล์การต่อสู้ของไต้หัวปินดุดันมาก เกรงว่าจะจำกัดการเล่นของเซียวอวิ๋นได้ ด้านหลังเหยียนเส้าเจ๋อ ตู้เหวยหลุนที่นั่งอยู่กับหวังเหยียนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก

หวังเหยียนส่ายหน้า ผมกลับคิดว่าเซียวอวิ๋นมีโอกาสชนะสูง แม้ผมจะยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพลังของเขาอย่างถ่องแท้ แต่ผมรู้สึกได้ว่า เซียวอวิ๋นน่าจะยังกั๊กอะไรไว้อยู่

คุณหมายถึงวิญญาณยุทธ์ที่สองของเขาเหรอ วิญญาณยุทธ์นั้นดูเหมือนจะยังไม่ได้ใส่วงแหวนสักวงเลยนะ จะตัดสินผลแพ้ชนะได้เหรอ

ผมก็ไม่รู้ ที่พูดไปเมื่อกี้อาจจะเป็นแค่ความคาดหวังของผมที่มีต่อเซียวอวิ๋นก็ได้ ต้องรอให้การแข่งเริ่มก่อน ถึงจะรู้ทุกอย่าง หวังเหยียนพูดเบาๆ

ฉันก็เชื่อว่าเสี่ยวอวิ๋นจะชนะ เส้าเจ๋อ คุณคิดว่าไง ไช่เม่ยเอ๋อร์เอ่ยถามเหยียนเส้าเจ๋อที่นั่งข้างๆ

น่าจะมั้ง ยังไงเราก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจไปกับเขาไม่น้อย หวังว่าเขาจะไม่ทำให้เราผิดหวัง เหยียนเส้าเจ๋อยิ้มตอบ

ในขณะที่ผู้บริหารระดับสูงของโรงเรียนกำลังหารือกัน ทั้งสองทีมก็ยืนประจำที่อยู่คนละฝั่งของสนาม สายตาสอดประสาน สัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณการต่อสู้ที่ลุกโชนในแววตาของอีกฝ่าย

การแข่งขันนัดนี้ เรียกได้ว่าเป็นการปะทะกันของทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในชั้นปีหนึ่ง แถมยังเป็นทีมสายสมดุลเจอกับทีมสายสุดโต่ง การปะทะกันของสองขั้วที่แตกต่างย่อมมีความน่าสนใจ

ทั้งสองฝ่ายเตรียมตัว รอบชิงชนะเลิศการสอบน้องใหม่ เริ่มได้

สิ้นเสียงตะโกนของอาจารย์ผู้ตัดสิน ไต้หัวปินระเบิดเสียงคำรามกึกก้อง ร่างกายเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวง

ร่างกายของเขาสูงใหญ่ขึ้น ชุดนักเรียนที่เคยพอดีตัวตอนนี้ดูเหมือนชุดรัดรูป เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งอย่างชัดเจน

ผมสีทองยาวสลวยขึ้น ปลิวไสวล้อลมอยู่ที่ด้านหลัง

ข้างกายไต้หัวปินคือจูลู่และชุ่ยหย่าเจี๋ย ทั้งสองคนเป็นวิญญาจารย์สายสัตว์วิญญาณ เมื่อสวมวิญญาณยุทธ์ รูปร่างก็ดูปราดเปรียวขึ้นเช่นกัน

ตัดภาพมาที่ทีมเซียวอวิ๋น นอกจากตู๋กูจิ้งแล้ว เซียวอวิ๋นและหนิงเทียนแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรเลย

เพียงแต่ในมือและเหนือศีรษะของทั้งสอง ปรากฏหอแก้วเจ็ดสีใบเล็กและติ่งยักษ์สีดำสนิท

โฮก

เสียงคำรามของพยัคฆ์ดังขึ้นอีกครั้งจากปากของไต้หัวปิน วงแหวนวิญญาณวงที่หนึ่งใต้เท้าสว่างวาบ ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง เกราะพยัคฆ์ขาว ทำงาน สร้างสนามพลังวิญญาณรอบตัวเขา

เสร็จแล้ว ไต้หัวปินก็พุ่งตัวราวกับกระสุนปืนใหญ่ตรงเข้าหาเซียวอวิ๋น

ฟุ่บ

เสียงแหวกอากาศดังขึ้น จูลู่ที่มีรูปร่างเพรียวบางราวกับภูตพรายอยู่ทางซ้ายของไต้หัวปิน ด้วยความเร็วสูง เธอกลับเป็นฝ่ายพุ่งเข้าหาเซียวอวิ๋นก่อนใครเพื่อน

มีเพียงชุ่ยหย่าเจี๋ยคนเดียวที่เดินหน้าไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน แต่ดูจากทรงแล้ว เหมือนพวกเขากะจะกดดันให้ทีมเซียวอวิ๋นจนมุมแล้วรุมยำฝ่ายเดียว

นี่คือแผนการที่ไต้หัวปินสรุปได้หลังจากศึกษาการเล่นของทีมเซียวอวิ๋น ในเมื่อเซียวอวิ๋นเป็นสายโจมตีหนักระยะไกล หนิงเทียนกับตู๋กูจิ้งก็เน้นสนับสนุนเซียวอวิ๋น งั้นขอแค่จำกัดพื้นที่การเล่นของพวกเขาได้ โอกาสชนะก็มีสูง

ต้องยอมรับว่า สำหรับเซียวอวิ๋น แผนจำกัดพื้นที่แบบนี้สร้างความปวดหัวให้เขาได้จริง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้

ใจสั่งการ ทักษะวิญญาณที่หนึ่ง พลังแห่งติ่ง และทักษะวิญญาณที่สอง เงาแห่งติ่ง ทำงานพร้อมกัน กลายเป็นติ่งเก้ามังกรสยบสวรรค์สี่ใบ แต่พวกมันไม่ได้พุ่งใส่ไต้หัวปินหรือจูลู่ กลับทิ้งดิ่งลงมา กระแทกใส่พื้นสนามอย่างจัง

มีความคิดสร้างสรรค์ดี

เห็นฉากนี้ ผู้อาวุโสเสวียนหรี่ตาลง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม

รูม่านตาของไต้หัวปินหดเกร็ง ในวินาทีที่ติ่งเก้ามังกรสยบสวรรค์ตกถึงพื้น คลื่นสั่นสะเทือนรุนแรงก็กวาดไปทั่วสนาม เมื่อเทียบกับติ่งสั่นสะเทือนของเซียวเซียว รัศมีและอานุภาพของมันเหนือกว่ากันคนละชั้น

ติ่งไม่ได้มีไว้ทุบอย่างเดียว ประโยชน์ใช้สอยของวิญญาณยุทธ์สายอาวุธ เซียวอวิ๋นยังคงค้นคว้าอยู่อย่างต่อเนื่อง

คลื่นสั่นสะเทือนนี้มาอย่างกะทันหัน เพราะไต้หัวปินและจูลู่ไม่นึกเลยว่าเซียวอวิ๋นจะเลือกทุ่มวิญญาณยุทธ์ใส่พื้น เพื่อสร้างคลื่นกระแทกที่รุนแรงขนาดนี้

ด้วยการเสริมพลังจากสองทักษะวิญญาณ บวกกับการสนับสนุนของหนิงเทียน น้ำหนักของติ่งเก้ามังกรสยบสวรรค์พุ่งทะลุหมื่นจิน ติ่งหนักหมื่นจินสี่ใบตกลงมา แรงสั่นสะเทือนนั้นรุนแรงมหาศาล บีบให้ไต้หัวปินและจูลู่ต้องถอยร่น

ในจังหวะนั้นเอง หมอกพิษสองสีก็แพร่กระจายออกมา ไต้หัวปินกัดฟัน กลั้นหายใจ เพื่อไม่ให้โดนหมอกพิษรบกวน

ส่วนจูลู่ เพื่อรักษาระยะห่างที่พอเหมาะกับไต้หัวปิน เธอไม่สามารถใช้ความเร็วหนีออกจากระยะหมอกพิษได้ จึงจำต้องปล่อยให้ร่างบางถูกหมอกพิษกลืนกิน

แต่ทว่า การกลั้นหายใจในหมอกพิษจะทนได้นานแค่ไหนกันเชียว

ไต้หัวปินหาทางแก้ทางทีมเซียวอวิ๋นได้ เซียวอวิ๋นจะไม่นึกถึงแผนของไต้หัวปินเชียวหรือ

ใช้ประโยชน์จากการที่พวกเขาวิ่งเข้ามา ใช้การควบคุมต่อเนื่อง หากพวกเขาสูดหมอกพิษของตู๋กูจิ้งเข้าไป ผลกระทบย่อมไม่ใช่น้อยๆ

[จบแล้ว]