บทที่ 18 - คลิปเดียวจุดกระแสท่องเที่ยว

บทที่ 18 - คลิปเดียวจุดกระแสท่องเที่ยว

‘สายลมที่พัดผ่าน’ ปล่อยออกมาได้ 24 ชั่วโมง ยอดขายทะลุ 2 ล้านแผ่น

ในขณะที่ ‘เรื่องราวในเดือนกรกฎาคม’ เพิ่งจะแตะ 1.5 ล้าน

ใบหน้าที่ตึงเครียดมาทั้งวันของหลินหวั่นชิงในที่สุดก็ผ่อนคลายลง

เมื่อคืนเธอนอนไม่หลับทั้งคืน

“พี่หลิว พี่ช่วยดูหน่อยว่าใต้ตาฉันคล้ำมากไหม”

หลิวซูหลานขยับเข้าไปดูใกล้ๆ อดอิจฉาไม่ได้พลางเอามือลูบเบาๆ “จึ๊ๆๆ ผิวเธอดีเกินไปแล้ว ไม่มีแพนด้าสักนิด”

อัตราการเติบโตของยอดขายเริ่มชะลอตัวลง เข้าสู่ระยะคงที่

วันที่สาม ยอดขายรวม 3.1 ล้านแผ่น อันดับ 8 ชาร์ตเพลงฮิต

วันที่สี่ ยอดขายรวม 3.98 ล้านแผ่น อันดับ 7 ชาร์ตเพลงฮิต

วันที่ห้า ยอดขายรวม 5.02 ล้านแผ่น อันดับ 5 ชาร์ตเพลงฮิต

ครบหนึ่งสัปดาห์ ‘สายลมที่พัดผ่าน’ ยอดขายทะลุ 7 ล้านแผ่น ขึ้นแท่นอันดับ 3 ชาร์ตเพลงฮิต

ดูจากทรงนี้แล้ว การทะลุสิบล้านแผ่นเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว

ฉินปังเยี่ยนเรียกสวี่นั่วเข้าไปในห้องทำงาน ชื่นชมว่าเขามองขาดจริงๆ เพลงแรกในชีวิตก็ทำยอดขายระดับระดับแผ่นเสียงทองคำ อนาคตไกลแน่นอน

ฉินปังเยี่ยนพร่ำพรรณนาอยู่นานสองนาน จนสวี่นั่วเริ่มรู้สึกเขิน

นี่ถ้าเขาแต่งเองจริงๆ ป่านนี้คงลอยไปถึงสวรรค์ชั้นเจ็ดแล้ว

เขากระแอมไอขัดจังหวะฉินปังเยี่ยน “เอ่อ ผอ.ครับ ต้องเลี้ยงกาแฟทุกคนแล้วนะครับ”

“...” ฉินปังเยี่ยนลูบพุง ปรายตามองค้อน “ไอ้หนู ตอนนี้แกเป็นเศรษฐีแล้วนะ ทำไมขี้งกจังวะ?”

ฉินปังเยี่ยนดีดลูกคิดให้ฟัง “เพลงนี้ขายได้ 7 ล้าน เพลงละ 2 หยวน เสี่ยวหลินแบ่งให้แก 20% ก็ 2.8 ล้าน แบ่งเจ็ดสาม รายได้จากเพลงนี้เพลงเดียว แกก็ได้เกือบล้านแล้วนะ”

“ประมาณนั้นแหละครับ” สวี่นั่วลูบจมูก ตอบเลี่ยงๆ

ฉินปังเยี่ยนเป็นจิ้งจอกเฒ่า เห็นสีหน้าเขาก็รู้ว่าเดาผิด ลองหยั่งเชิงถาม “หรือว่าแปดสอง? เสี่ยวหลินเอาเปรียบไปหน่อยนะ เพลงคุณภาพขนาดนี้ไม่น่าแบ่งน้อยขนาดนั้น”

สวี่นั่วส่ายหน้า

“หกสี่?”

สวี่นั่วส่ายหน้า

“เฮ้ย ไอ้หนุ่ม อย่าเอาแต่ส่ายหน้าสิวะ!”

สวี่นั่วชูมือขึ้นห้านิ้ว “ห้าห้าครับ”

“...” ฉินปังเยี่ยนอึ้งไปพักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจด้วยความทึ่ง “เสี่ยวหลินใจป้ำจริงๆ ยอมแบ่งให้แกตั้งห้าส่วน ขนาดนักแต่งเพลงชื่อดังหลายคนยังไม่ได้ถึงห้าส่วนเลย”

สวี่นั่วเงียบกริบ คิดในใจว่าพี่น่านคุยไว้ที่สี่หกต่างหาก ถ้าพูดออกไปกลัวผอ.จะช็อกตาย

“โชคดีครับโชคดี”

“ไม่ต้องมาถ่อมตัว เพลง ‘วันวานที่ผ่านพ้น’ นั่นก็ใกล้จะปล่อยแล้วนี่ ฉันว่าเพลงนั้นก็ไม่ด้อยไปกว่า ‘สายลมที่พัดผ่าน’ หรอก”

“ยังหรอกครับ รอให้กระแสช่วงนี้ซาไปก่อนค่อยปล่อยเพลงใหม่” สวี่นั่วถ่อมตัว “ผอ.ครับ เดี๋ยวผมไปสั่งกาแฟเลี้ยงทุกคนนะ ผอ.จะดื่มอะไรครับ”

ฉินปังเยี่ยนตบพุง หัวเราะด่าว่า “ไอ้หนู กลัวฉันเบี้ยวพนันหรือไง? ฉันเป็นคนยอมรับความพ่ายแพ้ เดี๋ยวให้เสี่ยวเอ๋ยสั่งกาแฟเลี้ยงทุกคนเอง”

สวี่นั่วหัวเราะแหะๆ ไม่ได้ปฏิเสธ ผอ.ฉินไม่ใช่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดา รายได้ระดับเขา เลี้ยงกาแฟแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก

ตอนกาแฟมาส่ง ฉินปังเยี่ยนยังกำชับจ้าวย่วนเป็นพิเศษ ให้บอกทุกคนว่าสวี่นั่วพนันชนะเขา รางวัลคือเลี้ยงกาแฟทุกคน

กินปากคนทำให้อ่อนน้อม กินของคนทำให้เกรงใจ

ด้วยเหตุนี้ สวี่นั่วที่เป็นเด็กใหม่ ก็เลยได้คะแนนความนิยมจากคนในออฟฟิศไปเต็มๆ

แม้จะไม่ได้มีผลอะไรมาก แต่มีไว้ก็ดีกว่าไม่มี

สวี่นั่วแอบขอบคุณฉินปังเยี่ยนในใจ ตาแก่นี่ให้ความสำคัญกับเขาจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสัญญาหรือเรื่องงาน ก็พยายามดูแลเขาเป็นพิเศษ ถือว่าเป็นหัวหน้าที่ดีคนหนึ่ง

สิ่งที่ทำให้สวี่นั่วเซอร์ไพรส์ยิ่งกว่าคือ เพลงนี้ไม่เพียงทำเงินให้เขาหลักล้าน แต่ยังมอบค่าความนิยมให้อีก 3 แสน

เท่ากับว่าตอนนี้เขาสะสมแคปซูลความทรงจำได้ 4 เม็ดแล้ว เจอวิกฤตอะไรก็ตะโกน ‘ดีพบลู อัปเกรด!’ ได้สี่รอบแบบเบิ้มๆ

สวี่นั่วรู้สึกเหมือนตัวเองเดินกร่างได้แล้ว มีเพลงระดับท็อปอยู่ในมือหกเพลง ใต้หล้านี้ข้าครอง

เขาส่งข้อความไปแสดงความยินดีกับหลินหวั่นชิงที่เพลงขายดี

หลินหวั่นชิงตอบกลับมาไวมาก “ฉันต้องเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อ เพลงนี้มันยอดเยี่ยมจริงๆ”

สวี่นั่วตอบรับทันที “ไม่กินของฟรีได้ไง”

พร้อมกันนั้น เขาก็ส่งไฟล์เสียงบทโฆษณาที่อัดไว้ที่ห้องอัดของบริษัท พร้อมกับข้อความโฆษณาที่เขียนไว้ตอนว่างๆ ให้หยางฮ่าวหนาน

บริษัทตอนนี้ดำเนินงานไปได้ด้วยดี หลี่จู๋เซวียนสองสามวันนี้ยุ่งจนหัวหมุน รับสมัครนักบัญชีมาสองคน คนตัดต่อหนึ่งคน กราฟิกดีไซน์หนึ่งคน

ตามความต้องการของสวี่นั่ว คนพวกนี้ล้วนเป็นเด็กจบใหม่ เงินเดือนไม่สูง

แผนการทั้งหมดสวี่นั่วเขียนไว้ชัดเจนแล้ว ไม่ต้องให้พวกเขาลงแรงอะไรมาก แค่ทำออกมาให้ได้ตามมาตรฐานก็พอ ฝีมือค่อยๆ ฝึกกันได้

เพราะการเปิดบริษัท ทุกวันมีแต่รายจ่าย ค่าเช่าบวกค่าจ้าง วันหนึ่งตกราวๆ ห้าพันบาท ไม่รวมเงินเดือนหยางฮ่าวหนาน เดือนหนึ่งก็ปาเข้าไปแสนห้าแสนหก

ถ้าไม่มีรายได้เข้ามา ก็เหมือนหลุมไร้ก้น

สามวันต่อมา หยางฮ่าวหนานส่งแผนงานที่ทำเสร็จแล้วกลับมาให้ดู สวี่นั่วอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ได้อารมณ์ตามที่ต้องการ เลยตอบกลับไปว่าไม่มีปัญหา

ทางเต้าเฉิงตอบกลับมาเร็วมาก ดูท่าจะร้อนใจน่าดู ช่วงรับปริญญาคือฤดูท่องเที่ยว ช้าไปนาทีเดียวก็เงินหายไปตั้งเท่าไหร่

สองวันต่อมา ทางการก็ตอบรับอย่างเป็นทางการ ผลงานถูกเลือก ค่าตอบแทนสามแสนกำลังดำเนินการเบิกจ่าย เดี๋ยวเงินก็เข้า

วันรุ่งขึ้น ทางการเต้าเฉิงก็เริ่มโปรโมตผ่านแพลตฟอร์มต่างๆ ทั้งเสียง วิดีโอ และบทความ

โดยเฉพาะคลิปวิดีโอนั้น เปิดมาด้วยเสียงพากย์ของสวี่นั่ว ประกอบกับทิวทัศน์งดงามตระการตาของเต้าเฉิง ไม่นานคลิปนี้ก็กลายเป็นไวรัลบน Douyin (TikTok จีน)

ยอดวิวพุ่งกระยานเหมือนนั่งจรวด ชั่วโมงเดียวทะลุแสน ครึ่งวันทะลุ 5 แสน

เจ้าหน้าที่เต้าเฉิงดีใจจนเนื้อเต้น ยอดวิวคลิปเดียวคลิปนี้ เยอะกว่ายอดวิวคลิปทั้งหมดที่เคยทำมารวมกันเสียอีก

หนึ่งวันผ่านไป ยอดวิวทะลุล้าน ดัชนีการค้นหาเกี่ยวกับเต้าเฉิงพุ่งขึ้นหลายเท่าตัว

“คนมีความรัก ไม่หวั่นหนทางไกล”

“พวกคุณมัวแต่ดูเรื่องสนุก คนฉลาดเขาออกเดินทางกันแล้ว”

ชาวเน็ตเริ่มโพสต์อวดตั๋วเครื่องบินและใบจองโรงแรม

นักเรียนที่เรียนจบแล้วว่างงาน คนที่กำลังกลุ้มว่าจะไปเที่ยวไหนดี เพิ่งจะตื่นจากภวังค์ พากันแห่เข้าเว็บจองตั๋ว จนทราฟฟิกเว็บพุ่งสูงปรี๊ด

แพลตฟอร์มใหญ่ๆ ต่างพากันสืบหาว่าเกิดอะไรขึ้น พอตรวจสอบดูถึงได้รู้ว่าทราฟฟิกพวกนี้มาจากคลิปวิดีโอคลิปเดียว

แพลตฟอร์มก็หัวไว รีบดันไกด์นำเที่ยวเต้าเฉิงและข้อมูลโรงแรมขึ้นหน้าแรกทันที

บริษัททัวร์ต่างๆ ก็ไม่น้อยหน้า รีบโปรโมตทัวร์เต้าเฉิง ใบปลิวว่อนไปทั่วทุกมุมเมือง

ในแอปวิดีโอสั้น สิบคลิปต้องมีคลิปเกี่ยวกับเต้าเฉิงสักคลิป

ไม่เพียงแค่นั้น บทโฆษณาที่สวี่นั่วพากย์เสียงก็เริ่มเป็นกระแสในโลกออนไลน์ นักพากย์เสียงหลายคนพากันเลียนแบบ ดึงดูดทราฟฟิกได้ไม่น้อย

“ฉันหวังว่าจะมีใครสักคนเหมือนคุณ...” กลายเป็นคำค้นหายอดฮิตประจำวัน

หนุ่มสาวที่อยากสารภาพรักแต่หาคำคมโดนๆ ไม่ได้ ราวกับค้นพบทวีปใหม่ พากันเอาไปดัดแปลงใช้สารภาพรัก

แถมอัตราความสำเร็จยังสูงซะด้วย

แน่นอน คนที่ฉลาดกว่านั้น พาคนที่ชอบออกเดินทางไปแล้ว

เต้าเฉิงดังเป็นพลุแตก!

[จบแล้ว]