บทที่ 161 ทีมสาม

บทที่ 161 ทีมสาม

"ย้ายไปกรมจังหวัด?"

อันชูเซี่ยพลันเครียดขึ้นมาทันที

จากผลงานและความดีความชอบของกู้เซียวในช่วงนี้ การย้ายไปกรมจังหวัดถือเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว

"ผมไม่ไปหรอก!"

"กรมจังหวัดมีอะไรดี?"

"ไม่มีใครถูหลังให้"

กู้เซียวโบกมือ

อันชูเซี่ยหน้าแดงก่ำ เหลือบมองกู้เซียว แต่ในใจกลับเบิกบาน

"อืม ก็เดาไว้แล้วว่านายจะพูดแบบนี้"

"ฉันปฏิเสธแทนไปแล้ว"

"แต่ว่ามีคำสั่งแต่งตั้งต้องประกาศหน่อย"

ซุนหมิงหยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมา

"โดยการยื่นขอของกองสืบสวนคดีอาชญากรรมเมืองเทียนไห่ และได้รับการอนุมัติจากกรมจังหวัด จึงได้จัดตั้งทีมสามขึ้นเป็นพิเศษในกองสืบสวนคดีอาชญากรรมเมืองเทียนไห่"

"ตำแหน่งหัวหน้าทีมให้กู้เซียวดำรงตำแหน่ง"

"รับผิดชอบการจัดการคดีสำคัญ"

ซุนหมิงยื่นเอกสารให้กู้เซียว

"จัดตั้งทีมสาม?"

"ผมเป็นหัวหน้าทีม?"

กู้เซียวชะงักไป ไม่นึกว่าจะได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว

"ถูกต้อง!"

"นี่เป็นจังหวะที่จะเลื่อนตำแหน่งนายแล้ว"

"ทางกรมจังหวัดเห็นศักยภาพของนายแล้ว คาดว่าจะต้องเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปอีก ให้เป็นหัวหน้าทีมก่อนก็เพื่อความสะดวก"

"อีกอย่างก็เพื่อป้องกันไม่ให้เราเลื่อนตำแหน่งเร็วเกินไป"

ซุนหมิงยิ้ม

"ไม่จริงน่า?"

มุมปากของกู้เซิยวกระตุก

"แน่นอน"

"ก่อนหน้านี้คุณคลี่คลายคดีมาเยอะขนาดนี้ ผมในฐานะผู้กำกับการใหญ่ก็ได้หน้าไปด้วย คาดว่าหลังจากนี้จะมีการเปลี่ยนแปลง"

"คุณมารับตำแหน่งผู้กำกับการใหญ่ก่อน แล้วค่อยเลื่อนตำแหน่งขึ้นไปก็จะเร็วขึ้น"

"เจ้าหนู อนาคตของนายนี่ประเมินค่าไม่ได้เลย!"

ซุนหมิงมองกู้เซียว

"ผู้กองครับ ทีมสามจัดตั้งขึ้นแล้ว แต่ไม่มีคนเลย!"

"ต้องย้ายคนมาจากทีมอื่นหรือเปล่าครับ?"

เก่อเสียงรีบลุกขึ้นถาม

"ถูกต้อง"

"พวกคุณสี่คนเพิ่งจะเข้ามาทำงานได้ไม่ถึงครึ่งปี ช่วงนี้จะไม่มีคนใหม่เข้ามา"

"ทำได้เพียงย้ายคนมาจากอีกสองทีม"

"ให้กู้เซียวเลือกเอง"

ซุนหมิงพยักหน้า

"พี่ใหญ่!"

"ถ้าพี่ไม่เลือกผม ผมจะเลิกคบกับพี่!"

เก่อเสียงรีบหันไปมองกู้เซียว

"ติ๊ง!"

กู้เซียวยังไม่ทันได้พูดอะไร โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

หยิบขึ้นมาดู เป็นข้อความจากอันชูเซี่ย

"ถ้านายไม่เลือกฉัน ฉันจะไม่คุยกับนายอีกเลย!"

ข้างหลังยังมีรูปคนโกรธกับมีดเรียงกันเป็นแถว

"พอแล้ว นายก็ไม่ต้องเลือกแล้ว"

"ก็พวกคุณสามคนนี่แหละ"

"ทีมสามของพวกคุณเปลี่ยนชื่อเป็นกลุ่มคดีร้ายแรงสาม รับผิดชอบคดีอาชญากรรมที่ซับซ้อนและคดีสำคัญโดยเฉพาะ"

ซุนหมิงอ่านสายตาของทั้งสามคนออกตั้งนานแล้ว

"เยี่ยมไปเลย!"

"เย้!"

"ไม่ได้ๆ คืนนี้ต้องให้ผู้กองเลี้ยงข้าวให้ได้!"

"ผู้กองเลี้ยง"

เก่อเสียงและอันชูเซี่ยสองคนแทบจะกระโดดโลดเต้น

"เชี่ย!"

มุมปากของกู้เซิยวกระตุก

สรุปว่าหัวหน้าทีมคนนี้ก็เป็นแค่กระเป๋าเงิน!

...

ร้านบะหมี่ไส้หมูเจ๊สอง

"เจ๊ เพิ่มพิเศษ เผ็ดๆ เลย!"

"เอาไส้หมูมาจานหนึ่งต่างหากด้วย! ไม่สิ เอามาเป็นอ่างเลย!"

"เดี๋ยวผู้กองเราจ่าย!"

เก่อเสียงโบกมือเรียกเจ๊เจ้าของร้าน

"แกนี่ก็กินเก่งจริงนะ"

"ตอนนี้ไส้หมูจินละเจ็ดสิบแปดสิบหยวนแล้ว!"

กู้เซียวรู้สึกพูดไม่ออก

"พี่ใหญ่ พี่รวยขนาดนี้ทำไมยังมาเป็นตำรวจอีกล่ะครับ?"

"ถ้าผมเป็นพี่นะ ผมไปใช้ชีวิตสบายๆ นานแล้ว!"

เก่อเสียงเช็ดตะเกียบ

"ฉันว่านะไอ้อ้วน นายเลิกทำตัวเป็นวัตถุนิยมได้ไหม?"

"คนเรามันต้องมีความฝันสิ เข้าใจไหม?"

อันชูเซี่ยเหลือบมองเก่อเสียงอย่างไม่พอใจ

"ไม่ได้ซับซ้อนขนาดนั้น"

"ไม่เคยได้ยินเหรอ จุดสิ้นสุดของจักรวาลคือการเป็นข้าราชการ"

"บำนาญตำรวจสูงมากนะ"

กู้เซียวพูดอย่างจริงจัง

อันชูเซี่ย: "..."

เก่อเสียง: "..."

"มาเถอะ ฉลองการจัดตั้งทีมสาม"

"ดื่มน้ำบ๊วยแทนเหล้าสักแก้ว!"

กู้เซียวชูแก้วขึ้นให้ทั้งสองคน

"พี่ใหญ่ พี่ต้องสอนผมคลี่คลายคดีนะ"

"ต่อไปผมก็ต้องเป็นตำรวจสืบสวนที่เก่งกาจให้ได้"

"บ้านหลังนั้นจะเอามาฟรีๆ ไม่ได้หรอก"

เก่อเสียงเตือนกู้เซียว

"ใช่ๆๆ"

"ในที่สุดก็ได้อยู่ทีมเดียวกันแล้ว จะได้อยู่กับนายทั้งวัน"

"นายต้องฝึกพวกเราให้ดีนะ ตอนนั้นวิธีสวมรอยของนาย ฉันยังเรียนรู้ไม่ได้เลย"

อันชูเซี่ยก็พยักหน้าเช่นกัน

"จริงๆ แล้วเรื่องนี้มันก็ง่าย"

"สรุปได้สองคำ"

กู้เซียวดื่มน้ำบ๊วยรวดเดียวหมดแก้ว

เก่อเสียงสองคนรีบเบิกตากว้าง

"พรสวรรค์!"

กู้เซียวเรอออกมา

"โอ๊ย ฟังนายพูดหนึ่งประโยค เหมือนกับฟังหมาเห่า"

"พรสวรรค์นี่หมายความว่ายังไง?"

เก่อเสียงตบขาตัวเอง เบิกตากว้างถาม

"ก็หมายความว่าเรียนรู้ไม่ได้น่ะสิ"

อันชูเซี่ยเหลือบมองด้วยสายตาดูแคลน

"เอาเถอะ..."

"จริงสิผู้กอง ทีมสามของเราต้องออกแบบโลโก้ทีมไหมครับ?"

"แบบนี้คนอื่นเห็นก็จะรู้ทันทีว่าเป็นทีมสามของเรา เอาไปพ่นบนรถก็ได้"

"เท่สุดๆ ไปเลย!"

ดวงตาของเก่อเสียงเปล่งประกาย

"ไร้สาระจริงๆ!"

"งั้น โลโก้ทีมใช้มือสามข้างจับกันดีไหม?"

"เป็นสัญลักษณ์ว่าเราสามคนร่วมแรงร่วมใจกัน ไม่มีอะไรทำลายได้!"

"ไม่สิ หรือว่าใช้มือสองข้างจับกันดีกว่า ข้างๆ ก็เพิ่มหลอดไฟเข้าไป"

อันชูเซี่ยใช้นิ้วจุ่มน้ำวาดรูปบนโต๊ะ

เก่อเสียงหน้าขึ้นแถบดำ

ฉันกลายเป็นหลอดไฟมงคลไปแล้วเหรอ?

จำเป็นต้องชัดเจนขนาดนี้เลยไหม?

"ช่างเถอะ เอาแบบเรียบง่ายดีกว่า"

"วาดรูปสามเหลี่ยมก็พอแล้ว รูปสามเหลี่ยมมั่นคงที่สุด"

"โลโก้ทีมอะไรพวกนั้นไม่สำคัญ ชื่อเสียงที่สั่งสมมาจากการคลี่คลายคดีต่างหากที่สำคัญที่สุด"

กู้เซียวพูดกับทั้งสองคน

วัยรุ่นก็แบบนี้แหละ ชอบเล่นอะไรแปลกๆ

พิธีรีตองเยอะแยะ

"บะหมี่ไส้หมูมาแล้วจ้า!"

ทันใดนั้น เจ๊เจ้าของร้านก็นำบะหมี่ของทุกคนมาเสิร์ฟ

กู้เซียวเพิ่งจะหยิบตะเกียบเตรียมจะกิน โทรศัพท์ก็มีข้อความเข้ามา

"รีบกินเถอะ กินเสร็จก็กลับ"

"คดีแรกของทีมสามของเรามาแล้ว"

กู้เซียวเหลือบมอง แล้วพูดกับทั้งสองคน

สถานีตำรวจ

ซุนหมิงยื่นแฟ้มข้อมูลให้กู้เซียว

"คดีนี้เพิ่งจะโอนมา"

"ตำรวจต่างจังหวัดกำลังจับตาดูแก๊งอาชญากรรมแก๊งหนึ่งอยู่ ก่อคดีต่อเนื่องมาสิบกว่าปีแล้ว แต่ยังจับหัวหน้าไม่ได้สักที"

"ตามข้อมูลจากสายข่าว คนคนนี้ล่าสุดมาถึงเมืองเทียนไห่แล้ว พวกเขาจับผู้ให้ข้อมูลคนหนึ่งได้ ตามที่ผู้ให้ข้อมูลเปิดเผย แก๊งอาชญากรรมแก๊งนี้ล่าสุดจะมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ในเมืองเทียนไห่"

"เพียงแต่ผู้ให้ข้อมูลคนนี้บาดเจ็บสาหัส ช่วยชีวิตไว้ไม่ได้"

"พูดแค่ตัวเลข 5 ตัว: 04062 แล้วก็คืนนี้สี่ทุ่มครึ่ง สวมหน้ากากตือโป๊ยก่ายไปที่จัตุรัสซิงเหอ ก็จะมีคนติดต่อมาเอง"

"นายมีความคิดเห็นยังไง?"

ซุนหมิงถามกู้เซียว

"นี่ไม่มีเบาะแสอะไรเลยเหรอครับ?"

"มีแค่ตัวเลขห้าตัวกับข้อมูลนัดพบ?"

"จะไม่ใช่ว่าให้เราแฝงตัวเข้าไปหรอกนะ?"

กู้เซียวขมวดคิ้วถาม

"ถูกต้อง"

"ปัจจุบันรู้ข้อมูลแค่นี้ แม้แต่จะทำอะไรในเมืองเทียนไห่ก็ยังไม่รู้ คืนนี้มีการนัดพบ คาดว่าน่าจะปรึกษาแผนการ"

"ดังนั้นเราจึงต้องการคนปลอมตัวเป็นผู้ให้ข้อมูล แทรกซึมเข้าไปในกลุ่มพวกเขา เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์การเคลื่อนไหวที่แท้จริง"

ซุนหมิงพยักหน้า

"ไม่จริงน่าผู้กองซุน ผู้ให้ข้อมูลคนนี้ไม่มีใครรู้จักเลยเหรอ?"

"ไม่มีใครรู้จักแล้วจะรู้ข้อมูลพวกนี้ได้ยังไง?"

กู้เซียวสงสัยมาก

"แก๊งอาชญากรรมแก๊งนี้แตกต่างจากแก๊งอาชญากรรมที่เราเคยเจอมาโดยสิ้นเชิง"

"พวกเขาไม่ใช่องค์กรที่ตายตัว สมาชิกระหว่างกันก็ไม่รู้จักกัน การติดต่อก็ทำผ่านทางออนไลน์ทั้งหมด"

"ดังนั้นเราถึงได้คิดวิธีนี้ขึ้นมา"

ซุนหมิงอธิบาย

"แก๊งที่ติดต่อกันทางออนไลน์เหรอ?"

"รวมทีมกันชั่วคราว? แบบนี้ความเสี่ยงสูงมากนะ สิบปีแล้วยังจับไม่ได้?"

กู้เซียวแอบตกใจ

เพื่อรับประกันว่าการดำเนินการจะราบรื่น

การมีทีมที่มั่นคงและมีประสบการณ์เป็นสิ่งที่ดีที่สุด

การรวมทีมกันชั่วคราว จะมีอุบัติเหตุต่างๆ เกิดขึ้นได้

และหลังจากจบการดำเนินการแล้วก็มักจะถูกตำรวจจับได้ง่าย

แต่หัวหน้าคนนี้ก่อคดีมาสิบปีแล้วยังจับไม่ได้

เก่งนี่!

กู้เซียวเริ่มสนใจขึ้นมาทันที

[จบตอน]