บทที่ 35 ควรจะมีอีกคนหนึ่ง
บทที่ 35 ควรจะมีอีกคนหนึ่ง
บทที่ 35 ควรจะมีอีกคนหนึ่ง
“จากนั้นก็บุกเข้าไปตรงๆ เลยค่ะ ทางที่ดีควรจะปิดประตูม้วนลงมาด้วย”
“แต่กระจกกันกระสุนข้างในคงจะจัดการยาก บางทีอาจจะต้องใช้ระเบิด?”
อันชูเซี่ยยังคงพึมพำกับตัวเอง
พอหันกลับไปมอง ก็พบว่ากู้เซียวไม่ได้สนใจเธอเลย เขากำลังง่วนอยู่กับโทรศัพท์มือถือ
เธอกำลังจะเอ่ยปากถามว่ากู้เซียวทำอะไรอยู่
เสียง ‘ติ๊ง’ จากโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น
เมื่อหยิบขึ้นมาดู ก็เห็นว่ากู้เซียวส่งตำแหน่งที่ตั้งเข้ามาในกลุ่ม พร้อมกับรูปถ่ายรถแท็กซี่คันหนึ่ง
“รีบมาด่วน!”
“มีคนปล้นธนาคาร!”
จากนั้นกู้เซียวก็ส่งข้อความตามมาอีกสองข้อความ
เขายังแท็กหาผู้กองทั้งสองคนด้วย
“ปล้นธนาคาร?”
“เรื่องจริงเหรอ?”
“รีบบุกเลย!”
อันชูเซี่ยได้ยินดังนั้น ก็ถกแขนเสื้อเตรียมบุกเข้าไปทันที
“เธอจะบ้าหรือไง!”
กู้เซียวรีบห้ามไว้
“ปล้นธนาคารต้องมีปืนแน่ๆ บุกเข้าไปแบบนี้ พวกเราสองคนก็เท่ากับไปส่งตาย!”
“ที่สำคัญกว่านั้นคือ รอบๆ มีคนเยอะขนาดนี้ ถ้าเกิดยิงกันขึ้นมาก็จบเห่”
กู้เซียวมองตำรวจสาวหน้าใสคนนี้อย่างจนปัญญา
“อ๋อๆๆ!”
อันชูเซี่ยถึงได้สงบลง
“กำลังไปถึง!”
“เรากำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่แถวนี้พอดี!”
“แจ้งตำรวจติดอาวุธแล้ว!”
“พวกคุณคอยสังเกตการณ์อย่างใกล้ชิด อย่าเพิ่งผลีผลาม!”
ผู้กองทั้งสองคนตอบกลับมาในกลุ่ม
“คงจะลำบากหน่อย เกรงว่าจะไม่ทันแล้ว”
“คนพวกนี้น่าจะกำลังรอให้กิจกรรมเริ่ม ซึ่งดูเหมือนจะใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว”
กู้เซียวขมวดคิ้ว
พิธีกรบนเวทีงานเปิดร้านข้างๆ เตรียมจะขึ้นกล่าวแล้ว
คนในรถก็เริ่มกระสับกระส่ายและสวมหน้ากาก
“คุณรออยู่นี่นะ!”
กู้เซียวขบฟันแน่น
เขารู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว
ทันทีที่คนในรถออกมา พวกเขาสองคนไม่มีทางควบคุมสถานการณ์ได้แน่
เมื่อเห็นรถฉีดน้ำคันหนึ่งขับผ่านมา
กู้เซียวก็เดินตรงขึ้นไปบนห้องคนขับทันที
“เฮ้ยๆๆ คุณทำอะไร!”
คนขับเพิ่งจะพูดจบก็ถูกกู้เซียวดึงตัวออกมา
กู้เซียวเหยียบคันเร่ง พุ่งตรงเข้าชนประตูข้างของรถแท็กซี่คันนั้น
ในขณะนี้
คนหลายคนในรถแท็กซี่กำลังถือปืนและถุงอยู่ในมือ
“ฟังให้ดี พอทางนั้นจุดพลุ เราก็บุกเข้าไป ฆ่ายามก่อน”
“ส่วนคนอื่นๆ ใครกล้าขยับ ยิงทิ้งทันที”
“เรามีเวลาแค่สองนาที ถ้าผ่านไปยี่สิบวินาทีแล้วยังเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ไม่ได้ ให้ใช้ระเบิด”
“เสร็จแล้วก็ทำลายหลักฐาน”
“สาม สอง หนึ่ง”
“ลุย–”
“บ้าเอ๊ย!”
ขณะที่กำลังจะลงมือ พวกเขาก็เห็นรถฉีดน้ำคันหนึ่งพุ่งตรงเข้ามา
ถึงแม้ว่าความเร็วของรถฉีดน้ำจะช้า แต่ด้วยน้ำหนักมหาศาลของมัน คนในรถหลายคนที่กำลังจะวิ่งออกมาจึงถูกชนจนล้มระเนระนาด กระจกรถแตกละเอียด
“แม่งเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น?”
คนในรถถูกชนจนปืนหลุดมือ เศษกระจกบาดเต็มตัว หัวแตกเลือดอาบ
รถฉีดน้ำพุ่งชนด้านข้างของรถแท็กซี่ อัดมันจนติดกับรั้วริมถนน คนข้างในจึงเปิดประตูรถออกมาไม่ได้เลย
ยังไม่ทันจะได้ตั้งตัว กระแสน้ำเชี่ยวกรากก็พุ่งเข้ามาในรถ
คนเหล่านั้นที่เพิ่งจะหยิบปืนขึ้นมาได้ ก็ถูกแรงดันน้ำมหาศาลอัดติดกับประตูรถจนขยับไม่ได้
ที่แท้
หลังจากที่กู้เซียวชนรถแล้ว เขาก็ไม่ได้หยุด แต่ใช้ทั้งมือและเท้าปีนขึ้นไปบนถังเก็บน้ำ ควบคุมปืนฉีดน้ำแล้วหันไปฉีดอัดใส่คนในรถ
กระแสน้ำเชี่ยวกรากทำให้คนในรถไม่มีโอกาสได้ขัดขืน
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“รถชนกันเหรอ?”
“เด็กหนุ่มคนนี้ชนคนแล้วยังจะฉีดน้ำอีก เป็นคนยังไงกันเนี่ย!”
“รีบขึ้นไปช่วยคนเร็ว”
ฝูงชนที่ไม่รู้ความจริงต่างพากันชี้หน้าประณามกู้เซียว และพยายามจะเข้าไปช่วยคน
กู้เซียวเห็นดังนั้น ก็รีบใช้ปืนฉีดน้ำฉีดขวางไว้
ถ้าปล่อยให้คนพวกนี้เข้ามาใกล้ล่ะก็แย่แน่!
“วี้หว่อ วี้หว่อ”
“วี้หว่อ วี้หว่อ”
ในไม่ช้า รถตำรวจหลายคันก็มาถึง
เมื่อเห็นภาพนี้ก็พากันตกตะลึงไปตามๆ กัน
“โอ๊ย คุณตำรวจมากันแล้วเหรอคะ เด็กหนุ่มคนนี้เลวมากเลยค่ะ”
“ชนคนแล้วยังจะฉีดน้ำอีก พวกเราจะเข้าไปช่วย เขาก็ยังห้าม”
“รีบจับเขาไปเลยค่ะ!”
คุณป้าสองสามคนเดินเข้ามาดึงแขนหวังไห่เซิงพลางพูด
“หุบปากกันให้หมด!”
“คนพวกนั้นเป็นโจรปล้นธนาคาร!”
“รีบอพยพประชาชนเดี๋ยวนี้!”
“เร็ว!”
“ขึ้นไปช่วย!”
หวังไห่เซิงตะโกนสั่ง
“โจรปล้นธนาคาร?”
“พระเจ้าช่วย!”
คุณป้าสองสามคนได้ยินดังนั้น ก็รีบวิ่งหนีไปด้านหลังอย่างไม่คิดชีวิต
โจรเหล่านั้นถูกกระแสน้ำฉีดจนมึนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ก่อนจะถูกตำรวจลากตัวออกมาจากรถ
ในรถมีปืนพกสามกระบอก ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติหนึ่งกระบอก ระเบิดหนึ่งชุด และระเบิดมืออีกสองลูก
อาวุธยุทโธปกรณ์เหล่านี้ทำให้ทุกคนต่างสูดลมหายใจเข้าลึก
ให้ตายสิ!
นี่ถ้าพวกมันบุกเข้าไปปล้นธนาคารได้สำเร็จ คงได้กลายเป็นคดีใหญ่สะเทือนขวัญแน่นอน!
ผู้กองทั้งสองคนรู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง จ้องมองกู้เซียวอย่างตกตะลึง
ต้องขอบคุณการตัดสินใจที่เด็ดขาดของกู้เซียว มันช่างหวุดหวิดจริงๆ
“ในท้ายรถน่าจะมีศพคนขับอยู่ด้วย”
กู้เซียวชี้ไปที่ท้ายรถ
ในเมื่อคนร้ายปล้นรถเพื่อก่อคดี ก็ย่อมไม่ต้องการให้ศพคนขับถูกพบก่อนเวลาอันควร การซ่อนไว้ในท้ายรถน่าจะปลอดภัยที่สุด
สุดท้ายก็ค่อยเผาทั้งรถทั้งคนไปพร้อมกัน
ตำรวจสองสามนายเดินเข้าไปเปิดท้ายรถ ปรากฏว่าคนขับถูกฆ่าตายแล้วจริงๆ!
ความตกตะลึงนี้เกินจะบรรยาย
ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขารู้ว่านี่คือกู้เซียว คงจะคิดว่าเป็นคนในแวดวงเดียวกันที่หักหลังเสียอีก
รู้เยอะเกินไปแล้ว!
“เฮ้ยๆๆ พวกคุณถึงจะเป็นตำรวจก็ปล้นกันซึ่งๆ หน้าไม่ได้นะ–”
“ฉิบหาย!”
คนขับรถฉีดน้ำเดินโซซัดโซเซเข้ามา กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นอาวุธยุทโธปกรณ์บนพื้นและคนร้ายสวมหน้ากากสีดำสี่คนที่ถูกจับกดอยู่ข้างๆ ก็ตกใจจนพูดไม่ออก
“เรื่องนี้เราจะอธิบายกับหน่วยงานของคุณ และจะชดใช้ค่าเสียหายให้ ไม่ต้องห่วง”
“พากลับไป”
ซุนหมิงเดินเข้ามาพูด
“กู้เซียว ยอดเยี่ยมมาก!”
ซุนหมิงตบไหล่ของกู้เซียว
“เราก็กลับกันเถอะ”
“คดีครั้งนี้ไม่เล็กเลยนะ”
“คุณเป็นอะไรไป?”
อันชูเซี่ยเดินมาข้างกายกู้เซียว แต่กลับพบว่าเขากำลังเงยหน้ามองไปรอบๆ
“ไม่ถูก ควรจะมีคนดูต้นทางอีกคนหนึ่ง”
“ไม่อย่างนั้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องใส่อุปกรณ์แบบนี้ หูฟังนี่มีระยะสัญญาณหนึ่งพันเมตร น่าจะอยู่บนที่สูงสักแห่ง”
ในมือกู้เซียวถือหูฟังอันหนึ่งอยู่
นี่คือสิ่งที่เขาเพิ่งเก็บได้จากในรถ
กู้เซียวมองไปรอบๆ ไม่นานสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ดาดฟ้าของตึกสูงแห่งหนึ่ง
เขารีบวิ่งไปที่นั่น
อันชูเซี่ยตกใจ รีบตามไป
ที่นี่คือดาดฟ้าของโรงแรมราคาประหยัดแห่งหนึ่ง กู้เซียวเดินสำรวจรอบๆ อย่างระมัดระวังก่อน เมื่อไม่พบผู้ต้องสงสัยแล้ว จึงขึ้นมาบนดาดฟ้า
ปรากฏว่าที่ด้านซึ่งติดกับถนน พบรอยเท้าสองสามรอย
กู้เซียวชะโงกศีรษะลงไปมองข้างล่าง
จากตรงนี้สามารถมองเห็นสถานการณ์ภายนอกธนาคารได้อย่างชัดเจน
“มีปลาหลุดรอดไปจากตาข่ายหนึ่งตัวจริงๆ ด้วย”
“องค์กรปล้นธนาคารที่ประสานงานกันอย่างรัดกุมขนาดนี้ ไม่ใช่คนธรรมดา ดูแล้วก็ไม่ใช่มือใหม่”
“ไปกันเถอะ ไปตรวจสอบดูว่าช่วงนี้มีผู้ต้องหาที่มีค่าหัวจากพื้นที่อื่นบ้างไหม”
กู้เซียวพูดกับอันชูเซี่ย
“ค่ะ!”
ในตอนนี้อันชูเซี่ยก็เหมือนกับลูกน้องตัวน้อยของกู้เซียวไปแล้ว
การกระทำต่อเนื่องของกู้เซียวเมื่อครู่นี้มันเท่เกินไปแล้ว!
ไม่เพียงแต่ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาดเพื่อหยุดยั้งการปล้น แต่ยังสามารถวิเคราะห์สถานการณ์ในที่เกิดเหตุได้อย่างเยือกเย็น
ถ้าเป็นคนอื่น หากสร้างผลงานใหญ่หลวงขนาดนี้ คงจะดีใจจนเนื้อเต้นไปแล้ว ใครจะมาสนใจปลาที่หลุดรอดไปจากตาข่ายตัวนี้อีก?
[จบตอน]