บทที่ 1830 - ชุมนุมเดือนห้า งูทองหนี่วา

บทที่ 1830 - ชุมนุมเดือนห้า งูทองหนี่วา

พอได้ยินคำนี้ เย่เจียงชวนก็ยิ้ม งานถนัดเลย!

“ไม่มีปัญหา!”

“งั้นก็ดี เดือนห้าวันที่ห้าปีหน้า พวกเขาจะจัดงานชุมนุมใหญ่ บรรพชนฮ่าวหยางเจาะจงเชิญเจ้าไปช่วย

นี่คือยันต์สื่อสาร เมื่อเจ้าไปถึงสำนักวิถีสวรรค์สูงสุด ก็ติดต่อเขาเอง

พวกเราจะเชิญยอดฝีมือคนอื่นไปด้วย ไม่ว่าสำนักวิถีสวรรค์สูงสุดจะโลเลอย่างไร พวกเขาต้องถอนตัวจากพันธมิตรวิถีสวรรค์

ถ้าถอนตัวไม่ได้จริงๆ ก็คงต้องทำลายมันทิ้งเสีย!

แต่เป้าหมายหลักในครั้งนี้ ไม่ใช่สำนักวิถีสวรรค์สูงสุด

แต่พันธมิตรวิถีสวรรค์ย่อมส่งกองหนุนจำนวนมากไปแน่ พวกมันต่างหากคือเป้าหมายของเราในครั้งนี้!”

เย่เจียงชวนพูดไม่ออก “พันธมิตรวิถีสวรรค์นี่ คิดจะใช้กำลังตนเองต่อกรกับคนทั้งใต้หล้าหรือ?”

“หึหึ พวกเขาล้วนเป็นสำนักเก่าแก่ที่สุด เคยติดสิบอันดับแรกของระดับสูงสุดมาแล้วทั้งนั้น

สำนักของพวกเขาผ่านมากี่กัลป์กี่ยุค ผ่านการต่อสู้มานับไม่ถ้วน ก็ยังไม่ล่มสลาย แข็งแกร่งทนทานยิ่งนัก

อีกอย่าง ตอนนี้พวกเขาคือพันธมิตรวิถีสวรรค์ เป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์แห่งจักรวาล ได้รับการสนับสนุนจากจิตสำนึกแห่งจักรวาลอย่างเต็มที่

เพราะจักรวาลต้องการล้างโลก!

กลับกัน พวกเราต่างหากที่เป็นลูกอกตัญญูของจักรวาล ไม่ยอมรับความตายที่ไม่อาจเลี่ยง จึงกลายเป็นกบฏ!

เจ้าดูปฏิบัติการครั้งนี้สิ พันธมิตรวิถีสวรรค์ส่งคนมาถึงสี่คน แม้จะถูกพวกเราบีบจนถอยไป แต่ก็เห็นได้ถึงท่าทีของจักรวาลจากเรื่องนี้!”

คำพูดนี้ทำเอาเย่เจียงชวนเถียงไม่ออก ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

“ไม่มีอะไรแล้ว ถ้าอย่างนั้นเราแยกย้ายกันเถอะ!”

“ข้าเองก็ฟื้นคืนแล้ว ข้าจะไปวิจัยแดนฮวนหรงแห่งใหม่ ถึงตอนนั้นจะหาทางถ่วงเวลาจิตสำนึกแห่งจักรวาล”

เย่เจียงชวนพยักหน้า “ข้าจะกลับไปดูที่สำนักหน่อย”

ทั้งสามแยกย้ายกันตรงนี้ เย่เจียงชวนจากไป

บินออกมาได้เพียงล้านลี้ เย่เจียงชวนก็หยุดฝีเท้า เริ่มศึกษากองทหารเต๋าที่ได้รับมาทั้งสองกอง

สิ่งมีชีวิตฮวนหรงทั้งสองกอง ทยอยหลอมรวมเข้าสู่หมากรุกเต๋าโกลาหล

ทันใดนั้น พยัคฆ์ขาวภูตทอง พอถูกฉีดเข้าไปในหมากรุกเต๋าโกลาหล จำนวนก็ลดลงเรื่อยๆ สุดท้ายเหลือเพียงเก้าร้อยเก้าสิบเก้าตน!

หมากรุกเต๋าโกลาหลกระดานที่ยี่สิบหก หุบเขาพยัคฆ์ทอง จึงถือกำเนิดขึ้น!

หุบเขาแห่งหนึ่ง ที่กลายเป็นโลกในตัว ภายในมีพยัคฆ์ขาวนับไม่ถ้วน เปี่ยมด้วยบารมีพยัคฆ์!

เย่เจียงชวนยิ้ม แล้วเริ่มสร้างต่อ

หมากรุกเต๋าโกลาหลกระดานที่ยี่สิบเจ็ด ป่าไม้เขียว จึงถือกำเนิดขึ้น!

ป่าไม้เขียวชอุ่มไร้ขอบเขต ภายในมีมังกรเขียวไม้อี๋เก้าร้อยเก้าสิบเก้าตน

เท่านี้ หมากรุกห้าธาตุก็ครบถ้วนสมบูรณ์

ตูม กระดานที่ยี่สิบสาม แดนปีศาจอัคคี! กระดานที่ยี่สิบสี่ วารีเทวะพุ! กระดานที่ยี่สิบห้า หลุมเทพพสุธา! กระดานที่ยี่สิบหก หุบเขาพยัคฆ์ทอง! กระดานที่ยี่สิบเจ็ด ป่าไม้เขียว!

เทพมหาปีศาจอัคคี, ปีศาจน้ำสามสถานะ, ยักษ์ไททันพสุธา, พยัคฆ์ขาวภูตทอง, มังกรเขียวไม้อี๋ ทั้งหมดทะยานขึ้น และรวมตัวกันในห้วงมิติ

เย่เจียงชวนยิ้ม นอกจากแปดทัพมังกรแท้, สี่ทัพจิตวิญญาณกระบี่, สามทัพภัยพิบัติ ตอนนี้เขาได้มาอีก ห้าทัพจิตวิญญาณแท้จริง!

ห้าทัพจิตวิญญาณแท้จริงนี้ คือจิตวิญญาณแท้จริงห้าธาตุ ห้าธาตุรวมเป็นหนึ่ง ทรงพลังมหาศาล

พวกมันเหนือกว่าสี่ทัพจิตวิญญาณกระบี่และแปดทัพมังกรแท้มาก เข้าสู่หมากรุกเต๋าโกลาหลในสภาพสมบูรณ์แบบ

เพียงแต่เดิมทีพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตฮวนหรง ไม่ได้รับการยอมรับจากจักรวาล

แม้พวกมันจะเป็นขั้นเก้า แต่เวลาต่อสู้ จะคงอยู่ได้เพียงชั่วครู่ แล้วก็จะสลายไปเอง ไม่มีโอกาสแม้แต่จะลดระดับกลับไปเป็นขั้นแปด

ตอนนี้พวกมันกลายเป็นทหารเต๋าโกลาหลของเย่เจียงชวน ได้รับการยอมรับจากจักรวาล ปกติจะดำรงอยู่ในขั้นแปด ยามต่อสู้สามารถแปลงร่างเป็นขั้นเก้า หลังจากต่อสู้ไประยะหนึ่งก็จะลดระดับลง

หากมีโอกาส ช่วงชิงตำแหน่งในทะเลต้นกำเนิดแห่งมหาเต๋า ของจักรวาลได้ พวกมันก็จะมีโอกาสเลื่อนเป็นขั้นเก้าโดยตรง

เมื่อหลอมสร้างทหารเต๋าเสร็จ เย่เจียงชวนก็ดีใจเป็นล้นพ้น

ดูเวลาแล้ว อีกหนึ่งปีครึ่งกว่าจะถึงงานชุมนุมของสำนักวิถีสวรรค์สูงสุดในเดือนห้าวันที่ห้าปีหน้า เวลายังเหลือเฟือ

เขาไม่เลือกกลับสำนักไท่อี่ แต่เลือกมุ่งหน้าไปยังพิกัดมิติเวลาที่จักรพรรดิอัสนีให้ไว้ เพื่อไปยังเหมืองหินวิญญาณแห่งนั้น

นี่เป็นรางวัลที่จักรพรรดิอัสนีมอบให้ ไม่รู้ว่าในเหมืองนั้นจะมีหินวิญญาณมากเท่าไร

เหาะเหินไปตามพิกัด ใช้วิชาทงโยว (ทะลวงภพ) เข้าสู่มรรคา เข้าสู่ช่องทางโกลาหล ระยะทางนับหมื่นล้านลี้ ผ่านพ้นไปในพริบตา!

เพียงเจ็ดแปดวัน เย่เจียงชวนก็มาถึงพื้นที่เป้าหมายตามพิกัด

นี่คือจุลโลกธาตุแห่งหนึ่ง เย่เจียงชวนค่อยๆ ร่อนลง แล้วก็ต้องชะงัก

โลกใบนี้ มีสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ ไม่ใช่ดาวเคราะห์รกร้างว่างเปล่า

สิ่งมีชีวิตเหล่านี้คือ มนุษย์งูนาคราช (นาคา) ชนิดหนึ่ง แถมพวกมันยังสร้างอารยธรรมขึ้นมาแล้วด้วย

มนุษย์งูนาคราชกลุ่มนี้แปลกประหลาดมาก บนร่างกายมีเกล็ดสีทองเจ็ดวง ทำให้ดูสวยงามมาก

อารยธรรมมนุษย์งูนาคราช ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดน่าจะอยู่ระดับสี่ ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ ส่วนใหญ่มีพลังเพียงระดับสาม ขอบเขตต้งเสวียน

พอเห็นมนุษย์งูเหล่านี้ เย่เจียงชวนก็ดีใจ นี่มันรังเก่าของเขานี่นา

เย่เจียงชวนมีการ์ด ‘ร่วมหลับใหลกับอสรพิษ’ พวกงูจะชอบเขาเป็นพิเศษ ความจริงการ์ดใบนี้ก็ส่งผลต่อเขา ทำให้เขาชอบงูเช่นกัน

พริบตาเดียว เย่เจียงชวนก็ลงถึงพื้น ไม่ปิดบังตัวตนแม้แต่น้อย

ด้วยบารมีที่แผ่ออกมาตอนลงพื้น มนุษย์งูนาคราชจำนวนมากต่างแตกตื่น แล้วมารุมล้อม

เย่เจียงชวนมองพวกมัน แล้วคำรามลั่น “เจ้าพวกตัวเล็ก บรรพชนของพวกเจ้ากลับมาแล้ว!”

เสียงคำรามนี้ ทำให้มนุษย์งูนาคราชทั้งหลายต่างดีใจเป็นล้นพ้น

ในสายตาพวกมัน เย่เจียงชวนคือมนุษย์งูนาคราชสีทองที่ตัวใหญ่ที่สุด ย่อมต้องเป็นบรรพชนของพวกมันแน่ๆ

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง จัดงานฉลองทันที งูนับหมื่นต่างตื่นเต้นยินดี

เย่เจียงชวนก็ดีใจ จากนั้นเริ่มสำรวจที่นี่

ภายใต้มหาเวทจิตสัมผัส ที่นี่ไม่มีอะไรเลย

แต่จักรพรรดิอัสนีบอกว่าที่นี่ต้องมีเหมืองหินวิญญาณ จักรพรรดิอัสนีไม่มีทางหลอกเขาแน่

เย่เจียงชวนสำรวจอีกครั้ง สำรวจอย่างละเอียด ไม่ให้พลาดแม้แต่นิดเดียว

แต่ก็ยังหาเหมืองหินวิญญาณที่ว่าไม่เจอ

มิน่าเล่าเหมืองวิญญาณที่นี่ถึงอยู่มาได้จนป่านนี้ ขนาดเขาเองยังหาไม่เจอ คนอื่นก็คงหาไม่เจอเช่นกัน

เย่เจียงชวนอดทึ่งไม่ได้ เขาเรียกมนุษย์งูนาคราชมา แล้วให้พวกมันช่วยหา ไม่เชื่อหรอกว่าจะไม่มีเหมืองหินวิญญาณ

พอได้ยินคำพูดของเย่เจียงชวน มนุษย์งูนาคราชต่างพากันงุนงง จักรพรรดิมนุษย์งูนาคราชเจ้าถิ่น ซึ่งเป็นตัวเดียวที่อยู่ระดับสี่ ขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ กล่าวอย่างระมัดระวังว่า

“ท่านบรรพชน เหมืองหินวิญญาณที่ท่านตามหา ก็คือเกล็ดทองของพวกเราไม่ใช่หรือ?”

เย่เจียงชวนชะงัก “เกล็ดทองอะไร!”

จักรพรรดิมนุษย์งูนาคราชสั่นตัวเบาๆ เกล็ดทองวงหนึ่งจากเจ็ดวงบนร่างร่วงลงมา ตกลงบนพื้น แล้วกลายสภาพเป็นเหรียญทองเหรียญหนึ่งทันที

เย่เจียงชวนหยิบขึ้นมาดู มันคือ เหรียญกฎสวรรค์ !

จักรพรรดิมนุษย์งูนาคราชกล่าวอย่างนอบน้อมว่า

“บนตัวข้ามีเกล็ดทองทั้งหมดร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเกล็ด หากร่วงหมด ก็จะได้ร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเหรียญกฎสวรรค์พอดี

แต่เผ่าพันธุ์คนอื่นๆ ระดับสามร่วงลงมาจะเป็น เหรียญธรณีธรรม , ระดับสองจะเป็น เหรียญหยวนเจิน (ธาตุแท้), ระดับหนึ่งจะเป็นแค่ เหรียญทองคำ!”

เย่เจียงชวนพูดไม่ออก แล้วมองไปรอบๆ

ทั้งโลกมีมนุษย์งูกว่าหมื่นล้านตัว มนุษย์งูแต่ละตัวมีเกล็ดทองนับพัน ถ้าทั้งหมดร่วงลงมา กลายเป็นเหรียญทอง อย่างน้อยๆ ก็มีมูลค่ากว่าสิบเหรียญมหาเต๋า!

ที่สำคัญคือตราบใดที่เลี้ยงดูพวกมัน ให้พวกมันขยายเผ่าพันธุ์ มนุษย์งูนาคราชเหล่านี้ก็จะผลิตเกล็ดทองออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด นี่มันเหมืองทองคำชัดๆ!

เห็นสีหน้าของเย่เจียงชวน จักรพรรดิมนุษย์งูนาคราชก็กล่าวอย่างระมัดระวังอีกว่า

“ท่านบรรพชน? ท่านลืมไปแล้วหรือ พวกเรามนุษย์งูเกล็ดทองหนี่วา มีโอกาสสร้างเกล็ดทองได้แค่ครั้งเดียวในชีวิต และเมื่อเกล็ดทองร่วงหมด ก็คือความตาย!”

ทันใดนั้นความหวังในการเลี้ยงสัตว์ทำฟาร์มของเย่เจียงชวนก็พังทลาย แต่เขายิ้ม อย่าดูถูกเขานะ เขามีวิธีหาเงินอีกเพียบ!

[จบแล้ว]