บทที่ 1800 - เอาใหม่อีกครั้ง กลุ่มใหญ่ที่เป็นหนึ่งเดียว!

บทที่ 1800 - เอาใหม่อีกครั้ง กลุ่มใหญ่ที่เป็นหนึ่งเดียว!

เย่เจียงชวนสูดลมหายใจเข้าลึก!

มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่าง หนึ่งคืออีกฝ่ายประหลาดจนหลอกลวงทั้งจักรวาล ทำให้ทุกอย่างดูว่างเปล่าเลื่อนลอย ไม่มีใครค้นพบความลับของพวกเขา

อีกอย่างคือพวกเขาไม่ได้ประหลาดอะไรจริงๆ แค่ตนเองเมาค้าง คิดมากไปเอง

อย่างที่สองเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ต้องเป็นอย่างแรกแน่!

เย่เจียงชวนครุ่นคิดอย่างละเอียด สุดท้ายมั่นใจว่าปัญหาต้องอยู่ที่วิชานั้นแน่นอน

คัมภีร์รูปลักษณ์พิชิตฟ้าเลื่อนลอยแปรวิถีสู่ความว่างเปล่า

ตนเองฝึกฝน ถูกต้องทุกประการ แต่มีตรงไหนสักแห่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่ได้เข้าสู่วิถี

แต่หลี่อิงผิงศิษย์สำนักไท่อี้ที่ตนหามา ฝึกฝนถึงขอบเขตต้งเสวียน ก็เกิดเรื่องทันที

เขาเข้าสู่วิถีแล้ว เขาฆ่าตัวตายแล้ว!

ดังนั้นต้องเป็นปัญหาที่วิชานั้น

ตนเองต้องทำความเข้าใจอีกฝ่ายให้มากขึ้น รู้เขารู้เรา ถึงจะสังหารเจ้าล่วนอวี่คงที่แสนประหลาดนั่นได้

ทำอย่างไรดี? ง่ายนิดเดียว! เริ่มใหม่อีกรอบสิ!

เย่เจียงชวนรีบกลับสำนักไท่อี้ หลี่อิงผิงตายไปแล้ว เย่เจียงชวนให้ปิงเจี้ยนหาหน่วยกล้าตายคนที่สอง

เรื่องนี้ไม่มีปัญหา หน่วยกล้าตายเช่นนี้ สำนักไท่อี้มีเยอะแยะ

ไม่ใช่แค่สำนักไท่อี้ ซ่างจุนอื่นก็เป็นเช่นนี้

ตอนเย่เจียงชวนเพิ่งเข้าสายนอกสำนักไท่อี้ ก็เคยเจอหน่วยกล้าตายของสำนักไท่อีแทรกซึมเข้ามา

ได้หน่วยกล้าตายของสำนักไท่อี้มาอีกคน เซวียชิวหมิงแห่งเขาหงอู่

เซวียชิวหมิงฝึกฝนจนธาตุไฟเข้าแทรก ฝ่าเซี่ยงแตกสลาย ไม่มีทางเลื่อนขั้นเป็นหลิงเสินได้อีก ลดระดับจากฝ่าเซี่ยงเหลือเพียงขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ เขาหมดอาลัยตายอยาก อยากตายลูกเดียว

ดังนั้น เขาจึงถูกปิงเจี้ยนคัดเลือกมา เป็นหน่วยกล้าตายคนที่สองของเย่เจียงชวน

ขณะเดียวกันเย่เจียงชวนส่งผู้ฝึกตนสำนักไท่อี้ ออกไปเฝ้าระวังสำนักวายุสวรรค์ล่องลอยอย่างลับๆ

หลังจากไล่เย่เจียงชวนไปแล้ว สำนักวายุสวรรค์ล่องลอยก็ไม่ใส่ใจ ยังคงทำตัวเหมือนเดิม

ยังไงซะต่อให้ระดับสิบขั้นสูงสุดมา ก็ถูกพวกเขาไล่ตะเพิดไป จะมีอะไรน่ากลัว!

ไม่นาน ก็มีข่าวมาว่า ที่โลกฉู่เทียน ก็มีงานชุมนุมวีรบุรุษคล้ายๆ กัน สำนักวายุสวรรค์ล่องลอยต้องไปรับคนแน่

เย่เจียงชวนเริ่มดำเนินการทันที ให้เซวียชิวหมิงแห่งเขาหงอู่ปลอมตัวเป็นเจินจวินขั้นฝ่าเซี่ยงสำนักฉางกูซึ่งเป็นพรรคนอกรีต ไปร่วมงานชุมนุมนั้น ติดต่อผู้รับคนของสำนักวายุสวรรค์ล่องลอย

เขาจะแทรกซึมเข้าสำนักวายุสวรรค์ล่องลอยอีกครั้ง เพื่อสำรวจความลึกลับภายในอีกรอบ

เย่เจียงชวนออกคำสั่ง ข้างล่างมีคนวิ่งเต้นให้มากมาย

นี่คือข้อดีของการเป็นปรมาจารย์ แค่ขยับปากก็พอ

ทุกอย่างราบรื่น เซวียชิวหมิงในฐานะฝ่าเซี่ยงสำนักฉางกู ถูกสำนักวายุสวรรค์ล่องลอยคัดเลือกและรับตัวไปอีกครั้ง

ครั้งนี้เย่เจียงชวนแฝงร่าง ซ่อนตัวอยู่ในวิญญาณของเซวียชิวหมิง

ไม่ส่งเสียง ไม่ยุ่งเรื่องใดๆ แม้แต่เซวียชิวหมิงก็ไม่รู้ว่าเย่เจียงชวนซ่อนอยู่ในตัวเขา

ด้วยพลังระดับสิบขั้นสูงสุด ความสามารถของผู้หวาดกลัวชีวิต เย่เจียงชวนซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

จนกระทั่งทุกอย่างราบรื่น เซวียชิวหมิงมาถึงสำนักวายุสวรรค์ล่องลอย

แม้จะผ่านเรื่องราวของเย่เจียงชวนมา แต่สำนักวายุสวรรค์ล่องลอยก็ไม่ใส่ใจ ยังคงเหมือนเดิม

ยังคงเป็นเทียนจุนกูเฟยจื่อคนเดิมที่ถ่ายทอดวิชา ทุกอย่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

หรือว่า ไม่ใช่ไม่ใส่ใจ แต่เป็นความแข็งทื่อชนิดหนึ่ง การตอบสนองช้ามาตลอด?

แต่เย่เจียงชวนไม่สนใจเรื่องพวกนี้ เพียงแค่แฝงร่างเซวียชิวหมิง สัมผัสรับรู้อย่างเงียบเชียบ

เซวียชิวหมิงได้รับคัมภีร์ คัมภีร์รูปลักษณ์พิชิตฟ้าเลื่อนลอยแปรวิถีสู่ความว่างเปล่า เริ่มฝึกฝน

เริ่มการฝึกฝน ยังคงเป็นหน่วยกล้าตายที่แฝงตัวมาเพื่อสำนักไท่อี้ จิตใจจดจ่อเพื่อสำนักไท่อี้

จิตใจแน่วแน่มั่นคงยิ่งนัก!

ฝึกฝนหนึ่งคืน ก็เข้าสู่ควบแน่นลมปราณ ในใจเซวียชิวหมิงเริ่มเกิดความหวั่นไหว

“ถ้าหาก วิชาสำนักวายุสวรรค์ล่องลอยร้ายกาจขนาดนี้!”

“ข้าเข้าสำนักวายุสวรรค์ล่องลอย มันก็เป็นซ่างจุนเหมือนกัน ดีกว่าข้าอยู่สำนักไท่อี้...”

เป็นเพียงความคิด เป็นคนย่อมต้องมีความคิดเช่นนี้ ตอนนี้ยังไม่มีปัญหา

ฝึกฝนต่อ คืนที่สอง เซวียชิวหมิงฝึกฝนถึงขอบเขตต้งเสวียน

เย่เจียงชวนรอคอยวินาทีนี้อย่างเงียบเชียบ ครั้งก่อนหลี่อิงผิงก็เกิดเรื่องตอนนี้นี่แหละ!

เซวียชิวหมิงเลื่อนขั้นเป็นต้งเสวียน เย่เจียงชวนระมัดระวังอย่างยิ่ง คาดหวังอย่างเต็มเปี่ยม

ทันใดนั้น เซวียชิวหมิงก็เหมือนคนโง่งม มองไปในที่ไกลๆ เผยสีหน้าประหลาด

“งดงามเหลือเกิน งดงามจริงๆ!”

ในภวังค์ เขาเหมือนเห็นอะไรบางอย่าง น้ำลายไหลย้อย หลงใหลอย่างสมบูรณ์

ดูเหมือนคนทั้งคนของเขา กำลังล่องลอยมีความสุขดุจเซียน เย่เจียงชวนที่แฝงอยู่ในวิญญาณของเขา วินาทีนี้ ก็มองเห็นสิ่งหนึ่งเช่นกัน!

นั่นดูเหมือนต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ตั้งตระหง่านอยู่ในจักรวาล ค้ำฟ้าค้ำดิน

ต้นไม้ใหญ่นี้ งดงามเหลือเกิน แผ่รังสีแห่งแสงสว่างอันยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขต

นี่คือสิ่งที่งดงามที่สุดเท่าที่เย่เจียงชวนเคยเห็นมาในชีวิตนี้!

แม้แต่เขายังหลงใหล ถอนตัวไม่ขึ้น!

แต่เขาได้สติอย่างรวดเร็ว เพราะวิญญาณของเซวียชิวหมิงที่เขาแฝงอยู่ ได้หลุดออกจากร่าง ไปตกอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่นั้นแล้ว

ส่วนเย่เจียงชวน ก็อยากจะบินตามไป แต่ถูกต้นไม้ใหญ่ปฏิเสธ ผลักไสออกมา

นี่แหละคือการไม่สามารถเข้าสู่วิถีของสำนักวายุสวรรค์ล่องลอย ระดับพลังของเย่เจียงชวนสูงเกินไป ไม่ถูกต้นไม้ใหญ่นี้ดึงดูด ดังนั้นเขาจึงถูกคนจับได้ทันทีว่ามีปัญหา

ไม่ถูกดึงดูด วินาทีนี้ เย่เจียงชวนกลับสามารถสังเกตการณ์ต้นไม้ยักษ์นั้นได้!

บนรังสีแห่งแสงสว่างนั้น ดูเหมือนจะมีกิ่งก้านนับไม่ถ้วน แต่ละกิ่งก้าน คือหนึ่งชีวิต หนึ่งศีรษะคน

บนยอดสุด คือล่วนอวี่คง, เผยเฉ่าหมิง, ฟู่ฮวาจง, จางชิงซาน และคนอื่นๆ รวมห้าศีรษะ

นอกจากห้าศีรษะของพวกเขาแล้ว ยังมีกิ่งก้านอีกหลายสิบกิ่ง มีลักษณะคล้ายดอกตูม แต่ยังไม่บาน

ถัดลงมา กิ่งก้านนับไม่ถ้วน แต่ละกิ่งก้านล้วนเป็นหนึ่งศีรษะ

เย่เจียงชวนเห็นกุ้ยอวิ๋นจื่อที่ดึงตัวเขาเข้าสำนัก, กูเฟยจื่อเทียนจุนผู้ถ่ายทอดวิชา, แม้แต่หลี่อิงผิงหน่วยกล้าตายสำนักไท่อี้ที่ฆ่าตัวตาย, และเซวียชิวหมิงเมื่อครู่ ก็อยู่บนต้นไม้ใหญ่นี้ กลายเป็นหนึ่งกิ่งก้าน!

ชั่วพริบตา เย่เจียงชวนก็รู้แล้วว่า สำนักวายุสวรรค์ล่องลอยที่แท้คือตัวตนแบบไหน

พวกเขาไม่ใช่สำนักอะไรเลย พวกเขาคือต้นไม้ใหญ่ต้นนี้

ต้นไม้ใหญ่นี้ คือร่างจิตวิญญาณขนาดยักษ์ หรือวิญญาณใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวตนหนึ่ง

ใครก็ตามที่เป็นคนของสำนักวายุสวรรค์ล่องลอย ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของมัน ถูกมันดูดกลืน กลายเป็นกิ่งก้านหนึ่งของมัน

ศิษย์สำนักวายุสวรรค์ล่องลอยทั้งหมด ล้วนเป็นหนึ่งเดียวกัน!

พวกเขาคือกลุ่มใหญ่ และพวกเขาก็เป็นหนึ่งเดียว!

ล่วนอวี่คงที่ต่อสู้กับตน ก็คือผลไม้ลูกหนึ่ง กิ่งก้านหนึ่งของต้นไม้ใหญ่

มันปล่อยล่วนอวี่คงลงมาหนึ่งคน ถูกตนฆ่าไปหนึ่ง ก็ปล่อยลงมาอีกหนึ่ง ก็ถูกตนฆ่าอีก

ดังนั้นมันรู้ว่าล่วนอวี่คงคนเดียว สู้ตนไม่ได้ ก็สร้างเผยเฉ่าหมิงคนที่สองขึ้นมา ใช้ปริมาณเข้าสู้แทนคุณภาพ

จากนั้นก็ฟู่ฮวาจง, จางชิงซาน และคนอื่นๆ...

ขณะที่เย่เจียงชวนค้นพบความลับนี้

เซวียชิวหมิงที่เข้าไปในต้นไม้ใหญ่จู่ๆ ก็ตะโกนลั่น “มีคนบุกรุก มีคนบุกรุก!”

ชั่วพริบตา ศีรษะคนทั้งหมดบนต้นไม้ใหญ่ ราวกับลืมตาขึ้นพร้อมกัน จ้องมองมาที่เย่เจียงชวน!

“พบผู้บุกรุก!”

หนึ่งในนั้น ล่วนอวี่คงพูดขึ้นทันที “เย่เจียงชวน? เจ้ามาอีกแล้ว!”

เผยเฉ่าหมิงโกรธจัด “เย่เจียงชวน เจ้ายังไม่สำนึก อภัยให้ไม่ได้!

พวกเราคำนวณแล้วว่าสำนักไท่อี้สู้พันธมิตรวิถีสวรรค์ไม่ได้แน่นอน ดังนั้นพวกเราจึงเลือกติดตามพันธมิตรวิถีสวรรค์

นี่คือมติร่วมของพวกเรา ต่อให้สำนักพินาศ ต่อให้สรรพชีวิตตายสิ้น มติร่วมไม่อาจละเมิด!”

จากนั้นศีรษะคนทั้งหมด ก็ตะโกนก้อง “พันธมิตรวิถีสวรรค์ พันธมิตรวิถีสวรรค์...”

เย่เจียงชวนพูดไม่ออก ทันใดนั้น เขาก็ชะงัก

ท่ามกลางเสียงตะโกนของศีรษะคนนับไม่ถ้วน เขาได้ยินสองเสียง

“สำนักไท่อี้ สำนักไท่อี้!”

คือหลี่อิงผิงและเซวียชิวหมิง แม้พวกเขาจะหลอมรวมเข้ากับต้นไม้ใหญ่ แต่ดูเหมือนจะยังคงรักษาความคิดความเชื่อของตัวเองไว้ได้?

[จบแล้ว]